Więzy krwi

Pomysł naprawdę ciekawy , ale wykonanie słabsze

Pomysł naprawdę ciekawy , ale wykonanie słabsze

Całkiem przyzwoita książka, z ciekawą i momentami zaskakującą fabułą. Pewne rzeczy były do przewidzenia, ale nie wszystko. Autorka jeszcze bardziej to zagmatwała. Jak na tak objętościową książkę tą pozycję czyta się dość dobrze, choć autorka mogła nieco ją skrócić. Są momenty trzymające w napięciu. Myślę, że warto poświęcić książce dzień lub dwa - zależy kto jak stoi z czasem.

Całkiem przyzwoita książka, z ciekawą i momentami zaskakującą fabułą. Pewne rzeczy były do przewidzenia, ale nie wszystko. Autorka jeszcze bardziej to zagmatwała. Jak na tak objętościową książkę tą pozycję czyta się dość dobrze, choć autorka mogła nieco ją skrócić. Są momenty trzymające w napięciu. Myślę, że warto poświęcić książce dzień lub dwa - zależy kto jak stoi z czasem.

To nie książka, to audiodeskrypcja. Autorce zamarzyło się napisać książkę a że styl ma fatalny to wyszła audiodeskrypcja. Fabuła fatalna, patykiem pisana.Bohaterowie beznadziejni. Jedna z najgorszych książek jaką czytałem.

To nie książka, to audiodeskrypcja. Autorce zamarzyło się napisać książkę a że styl ma fatalny to wyszła audiodeskrypcja. Fabuła fatalna, patykiem pisana.Bohaterowie beznadziejni. Jedna z najgorszych książek jaką czytałem.

Jeden z najlepszych thrillerów, jakie ostatnio czytałem.
Coraz rzadziej można trafić na tak pomysłową, inteligentną fabułę, którą dodatkowo autorka wyposażyła w odpowiedni klimat, niezbędny w tym gatunku. Nie brakuje dreszczyka emocji, a całość jest napisana tak, że trudno przerwać lekturę.
Autorka skupiła się na profilach psychologicznych kilku głównych postaci, więc na ich tle niektóre pozostałe mogą sprawiać wrażenie jednowymiarowych, ale podczas czytania to jakoś mnie nie raziło.
Poza klasycznymi atutami dobrego thrillera znalazło się miejsce na głębszą refleksję nad przyczynami, objawami i skutkami straszliwej choroby, jaką jest depresja.
Oceniłbym tę powieść jeszcze wyżej, ale w spójnej, logicznej historii umknął mi moment, w którym dwie pacjentki z tej samej sali szpitalnej nawiązały tak silną więź.
Książkę czyta się jednym tchem. Zdecydowanie polecam.

Jeden z najlepszych thrillerów, jakie ostatnio czytałem.
Coraz rzadziej można trafić na tak pomysłową, inteligentną fabułę, którą dodatkowo autorka wyposażyła w odpowiedni klimat, niezbędny w tym gatunku. Nie brakuje dreszczyka emocji, a całość jest napisana tak, że trudno przerwać lekturę.
Autorka skupiła się na profilach psychologicznych kilku głównych postaci, więc na...

Opis książki już na samym początku sprawił że miałem duże oczekiwania. Do tego dochodziła jeszcze wysoka średnia ocen (7,7/10). Było tutaj naprawdę duże pole do popisu i napisania bardzo emocjonalnej i trzymającej w napięciu książki. Jak wyszło ostatecznie?

Książka ma bardzo krótkie rozdziały (najdłuższe nie miały więcej niż 10 stron),więc jest ona idealna dla tych, którzy mają mało czasu lub czytają do poduszki ;). Pierwsze około 100 stron można wręcz pominąć, bo wszystko jest napisane już na blurbie. Niestety, ale autorka niepotrzebnie początek przeciągnęła. Zresztą tak jak całą powieść. Czyta się ją przez to bardziej jak powieść obyczajową, a nie thriller czy kryminał. Nie czuć tutaj napięcia i strachu o życie głównej bohaterki, która też tego strachu nie okazuje.

Mindy jest tutaj ukazana jako silna dziewczyna, która nigdy się nie poddaje. Nie byłoby w tym niczego złego gdyby nie fakt, że autorka trochę przesadziła. Mindy przez całą książkę ani razu nie jest nawet trochę smutna. Nie martwi ją zbytnio to że złamała nogę i może nie pojechać na zawody, że choruje na raka i może umrzeć, a jej mama i tata nie są jej biologicznymi rodzicami. Trochę ciężko w coś takiego uwierzyć tym bardziej u 17-latki. Tu był naprawdę duży potencjał na ukazanie cierpienia, tego jak życie nastolatki z dnia na dzień legło w gruzach. Jestem wręcz przekonany, że gdyby taki koncept dostała, uwielbiana przeze mnie, Lucinda Berry to dostalibyśmy świetny thriller psychologiczny z dużą dozą cierpienia i bólu.

Mamy Mindy - Lauren - nie da się lubić. Od samego początku, aż do końca książki, jest odpychająca i trudno jej kibicować przez jej zachowanie i charakter. Do reszty bohaterów nie mam większych zastrzeżeń, choć niektórych mogłoby nie być przez znikomy wkład w historię. To samo tyczy się wątków i wydarzeń. Wprowadzały niepotrzebne przedłużenie powieści, w której i tak było mało napięcia i emocji. Było to też spotęgowane przez zbyt szybkie i krótkie opisywanie scen akcji. Ledwo co się zaczynały, a za chwilę się kończyły, by przez kolejne kilkanaście/kilkadziesiąt stron nic się nie działo.

Co jeszcze mi się nie podobało to przeskoki w narracji między bohaterami. Cała książka jest opisywana z perspektywy co najmniej 5 bohaterów co nie wszystkim może to odpowiadać. Co jednak mnie bardziej uwierało to zmiana narracji z trzecioosobowej na pierwszoosobową. Dla zobrazowania dołączam cytat z książki:
,,Jej ciało czempionki opiera się tej myśli [...]
Twarz mnie boli. Noga mnie boli.
Ma zamknięte oczy".
Nie jest tego dużo, ale jednak uważam, że autorzy powinni trzymać się ustalonej narracji przez całą książkę.

Największą zaletą, i być może jedyną, tej książki to zakończenie. Ostatnie 100 stron to wręcz nieustające napięcie. Nie jest jednak ono bez wad. Już mniej więcej w połowie powieści (jeśli nie wcześniej) można przewidzieć jak ta historia się skończy. Inna wada to niepotrzebne kombinowanie w zakończeniu, co i tak niczego nie zmienia. Dodatkowo muszę jeszcze się przyczepić do starego i oklepanego numeru z filiżanką herbaty (kto czytał ten wie ;) - ciężko się było nie domyśleć co się stanie.

Podsumowując pomysł był bardzo dobry, ale zawiodło wykonanie. Plus jednak za nie idealne zakończenie i zwrócenie uwagi na problemy psychiczne. Nie zmieni to jednak faktu że po kolejne książki tej autorki zapewne nie sięgnę.

Opis książki już na samym początku sprawił że miałem duże oczekiwania. Do tego dochodziła jeszcze wysoka średnia ocen (7,7/10). Było tutaj naprawdę duże pole do popisu i napisania bardzo emocjonalnej i trzymającej w napięciu książki. Jak wyszło ostatecznie?

Książka ma bardzo krótkie rozdziały (najdłuższe nie miały więcej niż 10 stron),więc jest ona idealna dla tych,...

Całkiem dobra książka. Wciągnęła mnie. Polecam.

Całkiem dobra książka. Wciągnęła mnie. Polecam.

Czy od początku spodziewałam się takiego zakończenia? Raczej nie wszystkiego. Momentami lekko mi się dłużyła. Być może ze względu na rozdziały, które przenosiły nas do różnych okresów i miejsc. Pomysł ciekawy. Książka porusza oprócz głównego wątku jeden dosyć istotny, że nie zawsze osoby, które mają jakieś choroby psychiczne dają znać otoczeniu, że coś jest nie tak, a uśmiech na twarzy nie zawsze oznacza, że wszystko jest okej.

Czy od początku spodziewałam się takiego zakończenia? Raczej nie wszystkiego. Momentami lekko mi się dłużyła. Być może ze względu na rozdziały, które przenosiły nas do różnych okresów i miejsc. Pomysł ciekawy. Książka porusza oprócz głównego wątku jeden dosyć istotny, że nie zawsze osoby, które mają jakieś choroby psychiczne dają znać otoczeniu, że coś jest nie tak, a...

Książka rozkręca się powoli, więc nie można się zniechęcać na początku. Później napięcie rośnie... i poznajemy coraz to nowsze wątki historii. Nie ma tu może wartkiej akcji, ale to nie ten typ książki. Z pewnością może zainteresować.

Książka rozkręca się powoli, więc nie można się zniechęcać na początku. Później napięcie rośnie... i poznajemy coraz to nowsze wątki historii. Nie ma tu może wartkiej akcji, ale to nie ten typ książki. Z pewnością może zainteresować.

J.T.Ellison to amerykańska pisarka, która ma na swoim koncie 10 książek z gatunku thrillera, kryminału, sensacji, literatury pięknej oraz młodzieżowej. Jest absolwentką Randolph-Macon Woman's College, posiada tytuł magistra uzyskała w George Washington University. Pracowała w Białym Domu i Departamencie Handlu. Pracowała również w sektorze obrony i dziale badań przestrzeni kosmicznej jako analityk finansowy i dyrektor marketingu. Mieszka w Nashville z mężem i kotem. Jest członkiem wielu organizacji literackich, w tym International Thriller Writers, Mystery Writers of America, Romance Writers of America and Sisters in Crime.

"Więzy krwi" to wydany w 2022 roku thriller, który ukazał się pod patronatem wydawnictwa Muza. Książka liczy sobie 512 stron.

Siedemnastoletnia utalentowana narciarka Mindy Wright ma przed sobą świetlaną przyszłość. Właśnie startuje w ważnych zawodach, a zwycięstwo ma jej zagwarantować miejsce w reprezentacji olimpijskiej kraju. Ulega jednak poważnemu wypadkowi i nagle jej życie i wszystkie plany stają pod znakiem zapytania.
Widmo przekreślonej kariery sportowej traci jednak na znaczeniu, gdy w trakcie operacji lekarze odkrywają, że nastolatka ma rzadką odmianę białaczki.
Jedyną szansą na wyleczenie jest przeszczep komórek macierzystych. Badania DNA rodziców ujawniają jednak przerażającą prawdę - Mindy nie jest ich biologiczną córką. Jak to możliwe, że nie łączą ich żadne więzy krwi?
Rozpoczyna się dramatyczny wyścig z czasem, którego stawką jest życie dziewczyny.
Podczas walki o jej życie wychodzą na jaw kłamstwa sprzed lat. Czy w szpitalu po urodzeniu doszło do pomyłki i Mindy została zamieniona z innym dzieckiem? A może w grę wchodzi coś o wiele bardziej złowrogiego? Poszukiwanie prawdy może zniszczyć tę rodzinę, ale ktoś jest gotów iść po trupach, żeby nie doprowadzić do ujawnienia jej najgłębiej skrywanych sekretów...

Bardzo lubię serię autorki, której główną bohaterką jest Taylor Jackson (w Polsce ukazały się niestety tylko 4 tomy, w tym nie po kolei - "Złodziej dłoni" [tom 1], "Pocałunek śmierci" [tom 3], "Gra w zabijanie" [tom 6] oraz "Umarli nie kłamią" [tom 7]),więc z ochotą sięgnęłam po kolejną wydaną w Polsce książkę autorstwa pani Ellison i nie rozczarowałam się. Może nie był to tak wciągający thriller jak te z serii, ale i tak świetnie się bawiłam podczas lektury książki.

Główną bohaterką powieści jest nastoletnia Mindy Wright - 17-letnia mistrzyni juniorów w slalomie - oraz jej rodzice, Lauren (malarka) i Jasper (prawnik). Ważną postacią jest również Juliet Ryder, młodsza siostra Lauren, specjalistka zajmująca się DNA, kierowniczka laboratorium w CBI. Na rodzinę Wright'ów spada niespodziewany cios - okazuje się, że ich córka jest ciężko chora. Badania pokazują, że nikt z rodziny nie jest w stanie pomóc Mindy - rozpoczyna się wyścig z czasem a stawką jest życie młodej narciarki. Wkrótce na jaw zaczynają wychodzić niewygodne rodzinne tajemnice... Czy uda się znaleźć dawcę dla Mindy? Kim jest tajemnicza Vivian? Jakie sekrety skrywa Lauren Wright? Komu zależy na tym, żeby prawda nigdy nie ujrzała światła dziennego? Do czego jest w stanie posunąć się przyparta do muru rodzina?

Według mnie bardzo dobra książka. Składa się z dwóch części, w których poznajemy najpierw rodzinę Wrightów a później obserwujemy ich walkę o życie Mindy. Można powiedzieć, że część pierwsza jest strefą obyczajową, ale jest ona tak ciekawa i wciągająca, że nawet nie wiedziałam kiedy ją przeczytałam. Prawdziwa akcja rozkręca się od drugiej części, w której dochodzą nowe postacie, na jaw wychodzą skrywane tajemnice i w której zawiązuje się prawdziwa akcja. Tę część czyta się jeszcze szybciej niż pierwszą i wciąga równie dobra jak ta "niby obyczajowa". Choć szybko domyśliłam się o co w tej książce chodzi, to czytałam ją jednak z niemałą przyjemnością. Autorka udowodniła, że potrafi porządnie zamieszać w fabule i stworzyć kilka ciekawych zwrotów akcji. Całość książki broni się bardzo dobrze, ja jestem usatysfakcjonowana.

J.T.Ellison to amerykańska pisarka, która ma na swoim koncie 10 książek z gatunku thrillera, kryminału, sensacji, literatury pięknej oraz młodzieżowej. Jest absolwentką Randolph-Macon Woman's College, posiada tytuł magistra uzyskała w George Washington University. Pracowała w Białym Domu i Departamencie Handlu. Pracowała również w sektorze obrony i dziale badań przestrzeni...

skorzystałam z rady, że trzeba przebrnąć przez pierwsze 200 stron i wtedy się zaczyna. to prawda. potem jest niezła akcja

skorzystałam z rady, że trzeba przebrnąć przez pierwsze 200 stron i wtedy się zaczyna. to prawda. potem jest niezła akcja