Oświęcim. Czarna zima

Bardzo ciekawa pozycja o wyjątkowym mieście.

Bardzo ciekawa pozycja o wyjątkowym mieście.

Reportaż o mieście, a nie o obozie, ale czy te dwie sprawy można rozdzielić w miejscu takim jak Oświęcim/Auschwitz?
To chyba podstawowe pytanie tej książki.
***
Bardzo dobry reportaż. Napisany z pozycji obcego, który stara się wysłuchać mieszkańców. Szacunek za przytaczanie wypowiedzi i nie narzucanie opinii. Rzadko się to zdarza, a dla mnie jest wyznacznikiem dobrego reportażu.
***
Jest lekko lewicowa, zaczyna się od rozmów z tym środowiskiem, ale kończy się na opisie z meczu i rozmowach z przedstawicielami PiS-u. Duży plus za to.
***
Dobrze naświetlone konteksty. Duży przekrój spraw dotyczących miast.

Reportaż o mieście, a nie o obozie, ale czy te dwie sprawy można rozdzielić w miejscu takim jak Oświęcim/Auschwitz?
To chyba podstawowe pytanie tej książki.
***
Bardzo dobry reportaż. Napisany z pozycji obcego, który stara się wysłuchać mieszkańców. Szacunek za przytaczanie wypowiedzi i nie narzucanie opinii. Rzadko się to zdarza, a dla mnie jest wyznacznikiem dobrego...

W temacie był wielki potencjał, oto miasto żyjące w cieniu Auschwitz, w którym jednak cały czas dzieją się codzienne sprawy, a mieszkańcy muszą jakoś funkcjonować, nie mogą przecież tylko rozmyślać o Zagładzie. Szkoda, że ten potencjał pogrążył bałagan i przekłamania. Tekst poszedł chyba do druku bez redakcji, powatarzają się te same cytaty, np. na str 23 i 26, czyli niemal obok siebie, a autor podaje różne zasłyszane "fakty" bez żadnej weryfikacji. Podkręca też, co może, żeby wyglądało bardziej sensacyjnie, np. że ktoś nadal mieszka na terenie obozu. Nieprawda, to są budynki tuż przy płocie, ale jednak nie na terenie Auschwitz, bez przesady.

W temacie był wielki potencjał, oto miasto żyjące w cieniu Auschwitz, w którym jednak cały czas dzieją się codzienne sprawy, a mieszkańcy muszą jakoś funkcjonować, nie mogą przecież tylko rozmyślać o Zagładzie. Szkoda, że ten potencjał pogrążył bałagan i przekłamania. Tekst poszedł chyba do druku bez redakcji, powatarzają się te same cytaty, np. na str 23 i 26, czyli niemal...

Obstawiam, że każdy Polak (albo przynajmniej 99,99%) słysząc "Oświęcim" od razu ma przed oczami nazistowski obóz zagłady. Łatwo zapomnieć, że to też (a może przede wszystkim?) miasto liczące ponad 35 tys. mieszkańców.

Podobnie jest z książkami. Gdy jakaś książka jest o Oświęcimiu to z góry zakładam, że opowiada przerażającą historię więźnia obozu koncentracyjnego. Marcin Kącki pokazuje zaś, że może być inaczej.

"Czarna Zima" to opowieść o współczesnym Oświęcimiu. Oczywiście, nie da się o tym mieście opowiedzieć bez nawiązania do obozu i wydarzeń z okresu II wojny światowej, ale to tak naprawdę tło tej historii.

Marcin Kącki sięga nawet jeszcze głębiej, żeby wyjaśnić co się działo w mieście i jak ono funkcjonowało, ale skupia się na współczesności. I robi to w sposób rzetelny rozmawiając z przedstawicielami różnych grup społecznych poruszając przy tym totalnie różne aspekty życia.

"Czarna Zima" to po prostu bardzo ciekawa lektura, którą dobrze się czyta. Nie brakuje historii o zabarwieniu sensacyjnym, humorystycznym, politycznym czy oczywiście historycznym. Wszystkie równie ciekawe.

Generalnie jest to druga książka Marcina Kąckiego (po "Białymstoku..."),którą przeczytałem. I chyba bym chciał, żeby autor wybrał się w podróż po Polsce i napisał więcej takich przewodników.

Obstawiam, że każdy Polak (albo przynajmniej 99,99%) słysząc "Oświęcim" od razu ma przed oczami nazistowski obóz zagłady. Łatwo zapomnieć, że to też (a może przede wszystkim?) miasto liczące ponad 35 tys. mieszkańców.

Podobnie jest z książkami. Gdy jakaś książka jest o Oświęcimiu to z góry zakładam, że opowiada przerażającą historię więźnia obozu koncentracyjnego. Marcin...

Kącki odwalił kawał dobrej roboty rzucając światło na miasto pogrążone w cieniu obozu Auschwitz-Birkenau, naznaczone dramatyczną historią tego nazistowskiego obozu.
"Oświęcim. Czarna zima" to reportaż kompletny i rzetelny, ponieważ dotyka aspektów z każdej sfery obecnej sytuacji panującej w Oświęcimiu - polityka władz, trudności z zanieczyszczeniem środowiska, położenie różnych kultur w mieście i rzecz jasna elementu nieodłącznego - znaczenia historii II wojny światowej dla współczesnego obrazu miejscowości.
Autor oddał głos mieszkańcom, politykom i samorządowcom, by wzmocnić ich opiniami siłę przekazu książki; co więcej pozostaje obiektywny, a ujawniane przez niego fakty potrafiły mnie zaskoczyć i niejednokrotnie zszokować.

Kącki odwalił kawał dobrej roboty rzucając światło na miasto pogrążone w cieniu obozu Auschwitz-Birkenau, naznaczone dramatyczną historią tego nazistowskiego obozu.
"Oświęcim. Czarna zima" to reportaż kompletny i rzetelny, ponieważ dotyka aspektów z każdej sfery obecnej sytuacji panującej w Oświęcimiu - polityka władz, trudności z zanieczyszczeniem środowiska, położenie...

Znakomity reportaż!
Wzbudził we mnie mnóstwo emocji…

Koniec.

Znakomity reportaż!
Wzbudził we mnie mnóstwo emocji…

Koniec.

Świetna, ciężko się oderwać

Świetna, ciężko się oderwać

Tematyka ciekawa, pokazuje z czym musi mierzyć się miasto i jego mieszkańcy, żyjąc w cieniu obozu. Ale sama książka trochę chaotyczna, momentami nudna.

Tematyka ciekawa, pokazuje z czym musi mierzyć się miasto i jego mieszkańcy, żyjąc w cieniu obozu. Ale sama książka trochę chaotyczna, momentami nudna.

To zdecydowanie jedne z lepszych reportaży, jakie czytałam. Otwierają oczy na wiele spraw. No i przede wszystkim pokazują, że Oświęcim to nie tylko obóz. Gorąco polecam ❤️

To zdecydowanie jedne z lepszych reportaży, jakie czytałam. Otwierają oczy na wiele spraw. No i przede wszystkim pokazują, że Oświęcim to nie tylko obóz. Gorąco polecam ❤️

Nowatorski reportaż. Autor oddaje głos obecnym mieszkańcom miasta Oświęcim. Pyta o to, jak im się żyje w cieniu Auschwitz. Rozmówcy opowiadają m.in. o uciążliwych zanieczyszczeniach chemicznych, pracy w muzeum żydowskim i w kawiarni muzealnej, niemożności wypromowania 800-letniego miasta ze względu na bliskość miejsca hekatomby milionów ludzi. Szokujące są historie ludzi mieszkających na terenie samego obozu lub tuż przy nim. Mamy też bardzo interesujący i ważny wątek o tym , co się działo z obozem tuż po wojnie i jakie były pomysły (przedziwne) na jego zagospodowarowani. Autor rozmawia także z przewodniczącym Romów w Polsce, który przytacza wstrząsającą historię o pogromie z lat 80. w tym mieście (!),z kolekcjonerem rzeczy poobozowych, z kierownikiem muzeum oświęcimskiego, a także z nacjonalistą - kibolem hokeja, z kryminalistą , z włodarzami miasta. Książkę rozpoczyna przywołanie dziennika młodej żydowskiej dziewczyny z lat tuż po I wojnie światowej, w którym pokazała ówczesne stosunki sąsiedzkie z Polakami. Gorzki wpis. Reportaż wydobył z cienia samo miasto więc to jego duży plus. Jest też dobrze napisany. Niestety niektóre wywiady i problemy niezbyt mnie interesowały. Konstrukcja też jest dość chaotyczna. Ale warto przeczytać i poznać dzisiejszy obraz miasta.

Nowatorski reportaż. Autor oddaje głos obecnym mieszkańcom miasta Oświęcim. Pyta o to, jak im się żyje w cieniu Auschwitz. Rozmówcy opowiadają m.in. o uciążliwych zanieczyszczeniach chemicznych, pracy w muzeum żydowskim i w kawiarni muzealnej, niemożności wypromowania 800-letniego miasta ze względu na bliskość miejsca hekatomby milionów ludzi. Szokujące są historie ludzi...