Gra Endera

Z zewnątrz wygląda jak historia o szkoleniu dzieci na dowódców wojskowych w kosmicznej wojnie, ale tak naprawdę to dużo bardziej emocjonalna i momentami dość smutna opowieść.

Bardzo dobrze napisana i z jednym z bardziej pamiętnych zakończeń w sci-fi.

Z zewnątrz wygląda jak historia o szkoleniu dzieci na dowódców wojskowych w kosmicznej wojnie, ale tak naprawdę to dużo bardziej emocjonalna i momentami dość smutna opowieść.

Bardzo dobrze napisana i z jednym z bardziej pamiętnych zakończeń w sci-fi.

Może dla wielu taka ocena będzie niezrozumiała, ale już tłumaczę.

Ciężko mi wystawić coś więcej. Gdybym dorwał tę książkę jeszcze jako małolat, niewykluczone, że znalazłaby miejsce w moim sercu i dostała wyższą ocenę — podobnie jak miało to miejsce w przypadku Harry’ego Pottera, z którym dorastałem i który zasiał we mnie ziarenko chęci do czytania (że później długo go nie podlewałem, to już inna sprawa).

Ender trafił w moje ręce wiele lat później, więc nie miał szans mnie „kupić”. Fabuła wydała mi się przewidywalna i dość szybko zaczęła mnie nudzić, choć rozumiem, że u wielu czytelników może wzbudzać poczucie nostalgii.

Pozycja raczej dla dużo młodszych odbiorców, dopiero wchodzących w meandry fantasy i science fiction.

Może dla wielu taka ocena będzie niezrozumiała, ale już tłumaczę.

Ciężko mi wystawić coś więcej. Gdybym dorwał tę książkę jeszcze jako małolat, niewykluczone, że znalazłaby miejsce w moim sercu i dostała wyższą ocenę — podobnie jak miało to miejsce w przypadku Harry’ego Pottera, z którym dorastałem i który zasiał we mnie ziarenko chęci do czytania (że później długo go nie...

To jest jedna z moich ulubionych guilty pleasure osi fabularnych kiedy jest taki skazany na sukces protagonista, no po prostu Harry Potter albo luffy albo ender i oprócz wciągającego świata jest do rozkminiania warstwa moralna tego jak to jest być narzędziem w rękach systemu czy jakichś innych „ich”

To jest jedna z moich ulubionych guilty pleasure osi fabularnych kiedy jest taki skazany na sukces protagonista, no po prostu Harry Potter albo luffy albo ender i oprócz wciągającego świata jest do rozkminiania warstwa moralna tego jak to jest być narzędziem w rękach systemu czy jakichś innych „ich”

Świetna pozycja. Poznajemy historię chłopca, który zamiast spędzać dzieciństwo jak każde inne dziecko, z dnia na dzień zostaje przerzucony do „dorosłego” świata. Pomimo tak młodego wieku, to na jego barkach leżą losy wojny z kosmitami. Pomimo swojego wieku, każdego dnia jest łamany coraz bardziej, na rzecz dobra ludzkości..

Świetna pozycja. Poznajemy historię chłopca, który zamiast spędzać dzieciństwo jak każde inne dziecko, z dnia na dzień zostaje przerzucony do „dorosłego” świata. Pomimo tak młodego wieku, to na jego barkach leżą losy wojny z kosmitami. Pomimo swojego wieku, każdego dnia jest łamany coraz bardziej, na rzecz dobra ludzkości..

Bardzo ciekawa pozycja. Porusza ciekawe tematy. Ciężko było mi przyswoić sobie, że główny bohater to dziecko, że robi to co robi będąc małym berbeciem. Zaskakujące zakończenie i raczej sięgnę po kontynuację. Polecam.

Bardzo ciekawa pozycja. Porusza ciekawe tematy. Ciężko było mi przyswoić sobie, że główny bohater to dziecko, że robi to co robi będąc małym berbeciem. Zaskakujące zakończenie i raczej sięgnę po kontynuację. Polecam.

Rewelacyjne s-f. Świetny plot twist (jeden z najlepszych jakie czytałem). Godne przeczytania i polecenia. Temat w czasie wojny dronowej nabiera aktualności o której chyba nie myślał autor.

Rewelacyjne s-f. Świetny plot twist (jeden z najlepszych jakie czytałem). Godne przeczytania i polecenia. Temat w czasie wojny dronowej nabiera aktualności o której chyba nie myślał autor.

Świetna książka ♥️♥️♥️

Świetna książka ♥️♥️♥️

Cóż, może powinienem żałować, że nie przeczytałem za dzieciaka, a dopiero później, nadrabiając klasyków. Książka źle się zestarzała. Jest absurdalna, przewidywalna, naiwna i tendencyjna.

Cóż, może powinienem żałować, że nie przeczytałem za dzieciaka, a dopiero później, nadrabiając klasyków. Książka źle się zestarzała. Jest absurdalna, przewidywalna, naiwna i tendencyjna.

Wciągająca, z naprawdę niespodziewanym zakończeniem.

Wciągająca, z naprawdę niespodziewanym zakończeniem.

„Gra Endera” to książka, do której wracam co jakiś czas i za każdym razem przypomina mi, dlaczego tak głęboko zapadła mi w pamięć. Choć to literatura science fiction, działa na mnie bardziej emocjonalnie niż niejeden dramat obyczajowy.

Od pierwszych stron wciągnęła mnie intensywność fabuły. Jest szybka, precyzyjna, ale jednocześnie pełna momentów, w których musiałam na chwilę przystanąć i się zastanowić. Patrzenie, jak Ender mierzy się z kolejnymi zadaniami, jak dorasta niemal wbrew sobie, było dla mnie niezwykle poruszające. Lubię historie, które stawiają bohatera w sytuacjach granicznych, a tutaj to napięcie czułam właściwie przez cały czas.

„Gra Endera” to książka, do której wracam co jakiś czas i za każdym razem przypomina mi, dlaczego tak głęboko zapadła mi w pamięć. Choć to literatura science fiction, działa na mnie bardziej emocjonalnie niż niejeden dramat obyczajowy.

Od pierwszych stron wciągnęła mnie intensywność fabuły. Jest szybka, precyzyjna, ale jednocześnie pełna momentów, w których musiałam na...