W chwili, gdy naprawdę rozumiem swojego wroga, rozumiem go tak dobrze, że mogę pokonać, w tej właśnie chwili go kocham.

Niemożliwością było, żeby Madame Chauchat spostrzegła coś z tych nici, które przędły się od jednego ze stołów, ku jej stołowi, a niepohamowanym pragnieniem Hansa Castropa było, żeby je właśnie, a nawet możliwie wyraźnie spostrzegła (...) zdawał sobie doskonale sprawę z bezsensowności sytuacji. Ale z kim dzieje się to, co działo się albo dziać zaczynało z nim, ten chce, żeby druga osoba wiedziała o jego stanie, nawet gdy nie ma w tym żadnego sensu i ładu. Taki jest człowiek.

Niemożliwością było, żeby Madame Chauchat spostrzegła coś z tych nici, które przędły się od jednego ze stołów, ku jej stołowi, a niepohamowanym pragnieniem Hansa Castropa było, żeby je właśnie, a nawet możliwie wyraźnie spostrzegła (...) zdawał sobie doskonale sprawę z bezsensowności sytuacji. Ale z kim dzieje się to, co działo się albo dziać zaczynało z nim, ten chce, żeby dru...

Nie ma miłości w tym mieście ani w tym domu. Może sobie szukać do woli, ale tutaj jej nie znajdzie. W takim razie gdzie?

Nie ma miłości w tym mieście ani w tym domu. Może sobie szukać do woli, ale tutaj jej nie znajdzie. W takim razie gdzie?

Zmrużyła oczy, chwiejąc się leciutko. Myślała nad czymś intensywnie.
- Nie możesz się we mnie zakochiwać, rozumiesz? Nie wolno Ci!
Przyrzekłem jej więc brak miłości. Będę obojętny jak bryła lodu, aż oboje się zestarzejemy. Nie dostanie ode mnie kwiatka na żadnego ósmego marca i nie będę nosił w portfelu jej zdjęcia. Przysięgałem cynizm i niewierność, byle tylko zeszła z barierki. Ale nie słuchała. Zalewając się łzami, balansowała nad przepaścią

Zmrużyła oczy, chwiejąc się leciutko. Myślała nad czymś intensywnie.
- Nie możesz się we mnie zakochiwać, rozumiesz? Nie wolno Ci!
Przyrzekłem jej więc brak miłości. Będę obojętny jak bryła lodu, aż oboje się zestarzejemy. Nie dostanie ode mnie kwiatka na żadnego ósmego marca i nie będę nosił w portfelu jej zdjęcia. Przysięgałem cynizm i niewierność, byle tylko zes...

Są historie, które wbijają w fotel. I takie, które powodują, że osoba, która je usłyszy, już potem nie będzie taka sama.

Są historie, które wbijają w fotel. I takie, które powodują, że osoba, która je usłyszy, już potem nie będzie taka sama.

Za okiem świat jest przecież taki sam, z tego samego się składa, tak samo jest wytarty na łokciach, wyślizgany w dłoniach, postrzępiony na brzegach, ukruszony, jeszcze ciepły. Ten świat składa się z tego samego: ćmy trzepoczącej w lampie, plamki pleśni na pomidorze, okrągłego odparzenia na stole. I człowiek składa się z tego samego: wrastającego paznokcia, odcisku na pięcie, wyblakłej blizny na kolanie lub kostce, pępka i siwego włosa.

Za okiem świat jest przecież taki sam, z tego samego się składa, tak samo jest wytarty na łokciach, wyślizgany w dłoniach, postrzępiony na brzegach, ukruszony, jeszcze ciepły. Ten świat składa się z tego samego: ćmy trzepoczącej w lampie, plamki pleśni na pomidorze, okrągłego odparzenia na stole. I człowiek składa się z tego samego: wrastającego paznokcia, odcisku na pięcie, wy...

Wojna jest stanem tak absolutnie odmiennym od pokoju, że człowiek żyjący w bezpiecznym miejscu nie jest w stanie tego zrozumieć. To, co wydaje mu się pocieszeniem, jest rozdrapywaniem ran, to, co ma być pokrzepieniem, łamie i przygnębia.

Wojna jest stanem tak absolutnie odmiennym od pokoju, że człowiek żyjący w bezpiecznym miejscu nie jest w stanie tego zrozumieć. To, co wydaje mu się pocieszeniem, jest rozdrapywaniem ran, to, co ma być pokrzepieniem, łamie i przygnębia.

Praca z pieniędzmi wymaga dyscypliny i planowania.

Praca z pieniędzmi wymaga dyscypliny i planowania.

Jesteśmy zbyt zajęci płaceniem wszystkim wokoło.

Jesteśmy zbyt zajęci płaceniem wszystkim wokoło.

-A ty ciągle tylko o jednym. Kasa, kasa, kasa! Nie wstyd ci?
- Ani trochę! - Kei zerwał się na równe nogi, stukając się palcem wskazującym w pierś. -Dla twojej informacji, nie jestem jakimś pieprzonym milionerem!Dzień w dzień haruję, dając z siebie o wiele więcej niż przeciętni ludzie, więc zarabiam więcej niż oni! Nie ma nic złego w tym, że zamierzam użyć tej forsy, by, jak to mówisz, wziąć odpowiedzialność za swoje czyny! Co, może się mylę?! Więc, odpowiadając na twoje pytanie, nie, nie mam się czego wstydzić!

-A ty ciągle tylko o jednym. Kasa, kasa, kasa! Nie wstyd ci?
- Ani trochę! - Kei zerwał się na równe nogi, stukając się palcem wskazującym w pierś. -Dla twojej informacji, nie jestem jakimś pieprzonym milionerem!Dzień w dzień haruję, dając z siebie o wiele więcej niż przeciętni ludzie, więc zarabiam więcej niż oni! Nie ma nic złego w tym, że zamierzam użyć tej forsy, by, ...