Profil użytkownika: hatake_18

Coś więcej powiem, gdy ukończę część drugą i wtedy ocenię trzeci tom jako całość, ale póki co nadal wydaje się być dobrze, chociaż poziom trochę się obniżył w porównaniu do tomu drugiego i trzeciego (widzę już, że ciężko będzie to przebić).

Póki co retrospekcje Dalinara w moim odczuciu wypadają do tej pory najsłabiej ze wszystkich.

Coś więcej powiem, gdy ukończę część drugą i wtedy ocenię trzeci tom jako całość, ale póki co nadal wydaje się być dobrze, chociaż poziom trochę się obniżył w porównaniu do tomu drugiego i trzeciego (widzę już, że ciężko będzie to przebić).

Póki co retrospekcje Dalinara w moim odczuciu wy...

Rozwiń

Zwiń

Nie rozumiem umieszczenia tutaj prologu, który jest słowo w słowo skopiowanym rozdziałem ze Słowa Światłości. Moze ma nadać kontekst, albo może ma być to dla kogoś, kto chciałby zacząć czytać Brandona Sandersona właśnie od tej pozycji, bo nie odstrasza ona objętością.

Poza tym to lekka i przyjemna historia, której znajomość nie jest konieczna do śledzenia głównego cyklu Archiwum Burzowego Światła, ale daje oddech i zawiera kilka ciekawych smaczków oraz nawiązań. Jeśli ktoś przepadł w świecie Rosharu, tak jak ja, to i tak po nią sięgnie. Dla innych może to być coś wyrwanego z kontekstu i nie do końca zrozumiałego.

Nie rozumiem umieszczenia tutaj prologu, który jest słowo w słowo skopiowanym rozdziałem ze Słowa Światłości. Moze ma nadać kontekst, albo może ma być to dla kogoś, kto chciałby zacząć czytać Brandona Sandersona właśnie od tej pozycji, bo nie odstrasza ona objętością.

Poza tym to lekka i ...

Rozwiń

Zwiń

Ku mojemu zaskoczeniu i radości drugi tom utrzymał poziom Drogi Królów. Mogę się nawet zgodzić z opinią, że delikatnie ją przebił.

Chociaż dostrzegam w nim trochę więcej rzeczy, które nie do końca mi się podobały. O ile samo zakończenie jest dla mnie satysfakcjonujące, to nagły „power-up” kilku postaci już niekoniecznie. Dla mnie stało się to trochę za szybko i za łatwo (jak w przypadku Dalinara).

Shallan nadal pozostaje najmniej lubianą przeze mnie postacią, co nie znaczy, że jest słaba. Wcześniej jej wątek był mniej angażujący, ale to chyba z powodu miejsca akcji. Wszystko z nią związane działo się jakby obok głównej historii, ale po jej przybyciu na Strzaskane Równiny było już lepiej.

Mimo że Kaladin nadal pozostaje moją ulubioną postacią, a jego moment utraty, a później odzyskania więzi z Syl jest chyba moim ulubionym w Słowach Światłości, to najbardziej ponownie zaintrygował mnie Skrytobójca w bieli. Chociaż nie do końca pasuje mi do niego to określenie, bo gość raczej wpada jak Rambo i robi rozpierduchę. Jego ostatnia scena sprawia jednak, że chcę wiedzieć, co się z nim dalej będzie działo (jest tu też fajny smaczek dla osób, które czytały Rozjemcę). Może dlatego, że poświęca mu się relatywnie mało miejsca w powieści.

Podobnie jak do Drogi Królów, do Słów Światłości też będę wracał i polecam je wszystkim, którzy szukają naprawdę dobrego fantasy. Mimo swoich rozmiarów książki nie są trudne, więc nie ma się co zastanawiać!

Ku mojemu zaskoczeniu i radości drugi tom utrzymał poziom Drogi Królów. Mogę się nawet zgodzić z opinią, że delikatnie ją przebił.

Chociaż dostrzegam w nim trochę więcej rzeczy, które nie do końca mi się podobały. O ile samo zakończenie jest dla mnie satysfakcjonujące, to nagły „power-up”...

Rozwiń

Zwiń

Jest dobrze! Archiwum Burzowego Światła miałem na oku od dłuższego czasu i po przeczytaniu stwierdzam, że chcę więcej.

Pierwsza rzecz to fajnie wykreowany świat, który z czymś mi się kojarzył, ale nie wiedziałem do końca z czym. Dziwne rośliny, zwierzęta, spreny, Strzaskane Równiny, które faktycznie są strzaskane (popękane). I w końcu gdzieś usłyszałem porównanie świata do… Morrowinda i to jest dokładnie to, co miałem w głowie!

Sama fabuła – czy się komuś spodoba – wiadomo, zależy od gustu i preferencji. Mnie wciągnęła, chociaż nie każdą postać śledziłem z takim samym zapałem.

Najpierw Dalinar. Dopiero jego zakończenie w miarę mnie kupiło. Wcześniej jakoś nie mogłem się do niego przekonać. Wiedział, co chce zrobić, ale nie wiedział jak i w moim odczuciu przez prawie całą książkę tylko to rozkminiał. Też nie do końca podoba mi się jego wątek romantyczny, ale nie jest tragiczny. Z kolei bardzo ciekawi mnie jaka była jego ''prośba'' i jakie w zamian dostał "przekleństwo".

Teraz Shallan. Jej wątek najmniej mnie porwał i powiem szczerze, że trochę nudził, ale – jak w przypadku Dalinara – końcówka, choć w pewnej części przewidywalna, dolała tu trochę oliwy do ognia.

I teraz chyba moje dwie ulubione postacie. Albo inaczej – jedna, która mnie bardzo ciekawi, czyli Szeth-syn-syn-Vallano, któremu poświęcono najmniej miejsca (jak do tej pory) w powieśći. Chcę się dowiedzieć, dlaczego jest taki, jaki jest, dlaczego robi to, co robi i dlaczego (chyba) zrezygnował z wolnej woli.

No i na koniec oczywiście Kaladin i jego paczka obdartusów, czyli ekipa mostu numer 4. Według mnie najlepszy wątek – oczywiście trochę w stylu „od zera do bohatera”, ale fajnie poprowadzony. Zarówno jego retrospekcje, jak i walka z depresją. Bardzo dobrze napisana i poprowadzona postać! W Moście Numer Cztery się zakochałem. Z pewnością ten wątek po latach będę sobie od czasu do czasu odświeżał.

Jeszcze co do samej książki. Owszem, ma parę problemów – momentami nierówne tempo, retrospekcje głównych bohaterów mogą nie każdemu przypaść do gustu – ale mi nie przeszkadzały i pozwoliły lepiej zrozumieć postacie. Pozycja ta sama w sobie jest niezłą cegłą i zrozumiem osoby, które powiedzą, że mogłaby mieć np. 800 stron zamiast 1100, ale z drugiej strony napisana jest przystępnie, czytanie nie jest męczące, a liczba postaci i wątków nie przytłacza, ale że to super lekka lektura też powiedzieć nie mogę.

Ze swojej strony polecam i mam nadzieję, że kolejne tomy będą trzymały poziom Drogi Królów!

Jest dobrze! Archiwum Burzowego Światła miałem na oku od dłuższego czasu i po przeczytaniu stwierdzam, że chcę więcej.

Pierwsza rzecz to fajnie wykreowany świat, który z czymś mi się kojarzył, ale nie wiedziałem do końca z czym. Dziwne rośliny, zwierzęta, spreny, Strzaskane Równiny, które...

Rozwiń

Zwiń