Mesjasz Diuny

Trochę gorzej się czyta niż pierwszy tom. Bardziej autor skupia się na polityce i ciężarze władzy.

Trochę gorzej się czyta niż pierwszy tom. Bardziej autor skupia się na polityce i ciężarze władzy.

Podobno najmniej science-fiction SF. Czytałem jak miałem 14 lat. Teraz nie wiem czy bym do tego wrócił

Podobno najmniej science-fiction SF. Czytałem jak miałem 14 lat. Teraz nie wiem czy bym do tego wrócił

Kontynuacja w porządku. Mam wrażenie, że przez wątek wizji jest nieco bardziej chaotyczna od poprzedniej części. Parę rzeczy trochę też mi się nie sklejało (np. mimo dżihadu bulteriańskiego i zakazu maszyn, to "metalowe" oczy są w porządku? ) Jak na razie pierwsza część bardziej mi się podobała, ale mam też wrażenie, że ta część to dopiero preludium tego co wydarzy się w kolejnych, także niewątpliwie sięgnę po "Dzieci Diuny"

Kontynuacja w porządku. Mam wrażenie, że przez wątek wizji jest nieco bardziej chaotyczna od poprzedniej części. Parę rzeczy trochę też mi się nie sklejało (np. mimo dżihadu bulteriańskiego i zakazu maszyn, to "metalowe" oczy są w porządku? ) Jak na razie pierwsza część bardziej mi się podobała, ale mam też wrażenie, że ta część to dopiero preludium tego co wydarzy się w...

Dobre jako kontynuacja pierwszej części, a także jako książka spoza serii

Dobre jako kontynuacja pierwszej części, a także jako książka spoza serii

Dobra eksploatacja konceptu jasnowidzenia

Dobra eksploatacja konceptu jasnowidzenia

Całkiem nieźle napisana, akcji mało, za to elokwentnie napisana fabuła. Ciekawe doświadczenie.

Całkiem nieźle napisana, akcji mało, za to elokwentnie napisana fabuła. Ciekawe doświadczenie.

Na tyle inna od pierwszego tomu, że trochę zatarła się we mnie miłość do całego świata.
Jest go zdecydowanie za mało, a książka w 90% to dialogi między bohaterami przeplatane zmianą miejsca rozmowy.
Twist fabularny był dosyć nieprzewidywalny, więc lektura dzieci Diuny wzbudza we mnie wielką ciekawość.

Na tyle inna od pierwszego tomu, że trochę zatarła się we mnie miłość do całego świata.
Jest go zdecydowanie za mało, a książka w 90% to dialogi między bohaterami przeplatane zmianą miejsca rozmowy.
Twist fabularny był dosyć nieprzewidywalny, więc lektura dzieci Diuny wzbudza we mnie wielką ciekawość.

Dobra ksiażka, ale 1 tom był lepszy.
2 tom trochę taki polityczny , mam wrażenie.

Dobra ksiażka, ale 1 tom był lepszy.
2 tom trochę taki polityczny , mam wrażenie.

Ciężko będzie mi dalej żyć na świecie Diuny po przeczytaniu tej części. Poza doskonałą konstrukcją fabuły i wielowątkowością ułożoną po mistrzowsku dosłownie powalił mnie kluvzowy zwrot akcji i pochłanianie kartka po katrce tego, co musiało się stać. Nigdy nie byłem jednocześnie tak zaskoczony, zawiedziony i usatysfakcjonowany jednocześnie. Polecam każdemu, dla kogo jeden świąt to za mało.

Ciężko będzie mi dalej żyć na świecie Diuny po przeczytaniu tej części. Poza doskonałą konstrukcją fabuły i wielowątkowością ułożoną po mistrzowsku dosłownie powalił mnie kluvzowy zwrot akcji i pochłanianie kartka po katrce tego, co musiało się stać. Nigdy nie byłem jednocześnie tak zaskoczony, zawiedziony i usatysfakcjonowany jednocześnie. Polecam każdemu, dla kogo jeden...

Jeśli z każdym kolejnym tomem będę rozumiała coraz więcej i nie będę się musiała skupiać na rozszyfrowywaniu świata przedstawionego - to może podczas kolejnego tomu będę mogła się wreszcie zacząć dobrze bawić :')

Jeśli z każdym kolejnym tomem będę rozumiała coraz więcej i nie będę się musiała skupiać na rozszyfrowywaniu świata przedstawionego - to może podczas kolejnego tomu będę mogła się wreszcie zacząć dobrze bawić :')