Marzyciel

Dostajemy tutaj nietypowego głównego bohatera, dopracowany i oryginalny świat oraz konsekwentnych w swoich działaniach bohaterów. Laini Taylor ma bardzo unikalny styl pisania - barwny, magiczny i piękny. Przez to nie da się przelecieć przez tę książkę - czyta się ją powoli i ze zrozumieniem. Ja przez początek trochę musiałam brnąć, ale wynikało to z potrzeby przestawienia się na pióro autorki - potem o wiele lepiej czyta się tę książkę.
Na koniec, żeby nie zdradzać za wiele - wątek romantyczny rozpoczyna się późno, ale jest taki uroczy :))).

Dostajemy tutaj nietypowego głównego bohatera, dopracowany i oryginalny świat oraz konsekwentnych w swoich działaniach bohaterów. Laini Taylor ma bardzo unikalny styl pisania - barwny, magiczny i piękny. Przez to nie da się przelecieć przez tę książkę - czyta się ją powoli i ze zrozumieniem. Ja przez początek trochę musiałam brnąć, ale wynikało to z potrzeby przestawienia...

Dawno nie czytałam tak oryginalnej i wciągającej opowieści fantasy. Pokochałam głównego bohatera, kibicowałam mu, wzruszałam się wraz z nim i z nim cierpiałam. Bardzo smaczna powieść, nie mogę się doczekać kolejnego tomu!

Dawno nie czytałam tak oryginalnej i wciągającej opowieści fantasy. Pokochałam głównego bohatera, kibicowałam mu, wzruszałam się wraz z nim i z nim cierpiałam. Bardzo smaczna powieść, nie mogę się doczekać kolejnego tomu!

Zaskoczyła mnie ta książka dość pozytywnie. Mam ją na półce w formie papierowej, więc w końcu przeczytałam. Dostałam baśniową historię pełną marzeń i legend, co bardzo mi się spodobało. Tytułowy bohater, marzyciel, spełnia komuś swoje marzenie, a następnie ląduje w samym środku legendy. Wyśmiewany za bujanie w obłokach okazuje się nie być tym, kim się wydaje. Niepozorny chłopak będzie miał ogromne znaczenie i oczywiście nie jest to ani nic nadzwyczajnego, ani zaskakującego, ale wyszło po prostu uroczo.

W drugiej części książki pojawia się wątek romantyczny, który jest tak niewinnie opisany (albo raczej rozpisany, bo nieco mi się dłużył),że przywodzi na myśl dziecięce rozmyślania o tym, jak to będzie kogoś pierwszy raz pocałować i jak to jest czuć miłość do kogoś. Jak nie lubię takich momentów, tak uważam, że dość zgrabnie to wyszło. Rozwleczone są te sceny, ale spójne. Motyw ciem ogromnie mi się podobał, bardzo lubię ćmy.

Zakończenie mnie nie zaskoczyło, bo biedny Lazlo powinien był się wszystkiego sam domyślić. Mimo swojej przenikliwości po prostu zignorował pewne bardzo nadzwyczajne zdarzenia, które później były kluczowe. Jest tu trochę naiwności, nie na tyle jednak, bym uznała historię za zupełnie infantylną.

W ostatecznym rozrachunku daję 5, choć miałam frajdę z lektury. Najpewniej niedługo przeczytam kolejny tom i będę zadowolona, jeżeli poziom się utrzyma.

Zaskoczyła mnie ta książka dość pozytywnie. Mam ją na półce w formie papierowej, więc w końcu przeczytałam. Dostałam baśniową historię pełną marzeń i legend, co bardzo mi się spodobało. Tytułowy bohater, marzyciel, spełnia komuś swoje marzenie, a następnie ląduje w samym środku legendy. Wyśmiewany za bujanie w obłokach okazuje się nie być tym, kim się wydaje. Niepozorny...

Bardzo ładnie wykreowany świat i wciągająca pierwsza, poszukiwawcza część książki fantasy. Druga to raczej lukrowany romans z elementami fantasy. Do tego zakończenie w takim stylu by kolejne tomy dobrze się sprzedały. Całość przyjemna acz nie rewelacyjna.

Bardzo ładnie wykreowany świat i wciągająca pierwsza, poszukiwawcza część książki fantasy. Druga to raczej lukrowany romans z elementami fantasy. Do tego zakończenie w takim stylu by kolejne tomy dobrze się sprzedały. Całość przyjemna acz nie rewelacyjna.

"Marzyciel" to książka, która udowadnia, że czasami naprawdę warto rzucić wszystko i zamieszkać w bibliotece — najlepiej takiej z magicznymi księgami, latającymi kotami i bohaterami, którzy mają więcej marzeń niż zdrowego rozsądku.

Lazlo Strange, nasz główny bohater, jest człowiekiem tak uroczym i zagubionym, że od pierwszej strony masz ochotę wręczyć mu ciepły kocyk, kakao i powiedzieć: "Nie martw się, Lazlo, ja też nie ogarniam życia". Książka porywa pięknym językiem, cudowną wyobraźnią i tym, że wreszcie ktoś napisał fantastykę, która nie traktuje siebie śmiertelnie poważnie (chociaż dramatów też nie brakuje).

Są tutaj miasta o zapomnianych nazwach, bogowie, duchy i sporo tajemnic, które rozwijają się powoli jak ciasto drożdżowe — czasem masz ochotę krzyknąć "No rusz się, akcjo!", ale chwilę później Laini Taylor rzuca Ci w twarz jakąś sceną tak piękną, że zapominasz, o co miałeś pretensje.

Dlaczego 8/10? Bo czasami to tempo narracji przypominało spacer z bardzo ciekawskim psem: trzy kroki do przodu, pięć w bok, nagła fascynacja kamykiem. Ale hej — to też część uroku!

Podsumowując: jeśli masz ochotę na przygodę z nutką melancholii, odrobiną szaleństwa i postaciami, które chce się przytulić albo przynajmniej zaprosić na kawę — "Marzyciel" jest idealnym wyborem.

"Marzyciel" to książka, która udowadnia, że czasami naprawdę warto rzucić wszystko i zamieszkać w bibliotece — najlepiej takiej z magicznymi księgami, latającymi kotami i bohaterami, którzy mają więcej marzeń niż zdrowego rozsądku.

Lazlo Strange, nasz główny bohater, jest człowiekiem tak uroczym i zagubionym, że od pierwszej strony masz ochotę wręczyć mu ciepły kocyk,...

Pierwsze pół książki dość ciekawe, bo skupia się głównie na przedstawieniu wykreaowanego przez autorkę świata i poznawaniu bohaterów. Pomysł dość oryginalny, w bajecznym klimacie, mającym w sobie coś z Bliskiego Wschodu i Baśni Tysiąca i Jednej Nocy. Drugie pół zaczyna się interesującą akcją, która niestety szybko przemienia się w rozważania emocjonalne jednej z głównych bohaterek, która głównie zadręcza się poczuciem winy. Dodatkowo mamy sentymentalny i dość miałki wątek romantyczny. Być może konkluzja książki jest lepsza i faktycznie dzieje się tam coś zajmującego, nie wiem, nie skończyłam i kończyć nie będę. Zdecydowanie YA. Może gdybym miała 14 lat to bardziej by mnie zajęło. Na plus ładny język i ciekawy pomysł, na minus rosnący z każdą stroną sentymentalizm.

Pierwsze pół książki dość ciekawe, bo skupia się głównie na przedstawieniu wykreaowanego przez autorkę świata i poznawaniu bohaterów. Pomysł dość oryginalny, w bajecznym klimacie, mającym w sobie coś z Bliskiego Wschodu i Baśni Tysiąca i Jednej Nocy. Drugie pół zaczyna się interesującą akcją, która niestety szybko przemienia się w rozważania emocjonalne jednej z głównych...

Jak dla mnie książka miała mocniejsze i słabsze momenty. Były chwile, że miałam ochotę porzucić lekturę na dobre, były też bardziej fascynujące, kiedy nie mogłam się oderwać. Po drugą część chyba jednak nie sięgnę, chociaż nie ukrywam, ciekawa jestem jak historia się zakończyła, nie na tyle jednak, żeby odłożyć inne czekające w kolejce książki.

Jak dla mnie książka miała mocniejsze i słabsze momenty. Były chwile, że miałam ochotę porzucić lekturę na dobre, były też bardziej fascynujące, kiedy nie mogłam się oderwać. Po drugą część chyba jednak nie sięgnę, chociaż nie ukrywam, ciekawa jestem jak historia się zakończyła, nie na tyle jednak, żeby odłożyć inne czekające w kolejce książki.

Chciałam dać 6 bo to właściwie młodzieżówka a ja młodzieżą przestałam być już dość dawno ale jak na młodzieżówkę zupełnie niezła.

Chciałam dać 6 bo to właściwie młodzieżówka a ja młodzieżą przestałam być już dość dawno ale jak na młodzieżówkę zupełnie niezła.

Znacie to uczucie, gdy rozpoczynacie książkę i jest ona tak dobra, że zamiast pochłonąć ją w kilka godzin, celowo wydzielacie sobie czas na jej czytanie? By jak najdłużej być w tamtym świecie?
Powolnie przeżywać każdy odcień emocji i móc zanurzyć się w każdym centymetrze jego kolorów?
Taką, ta książka, była dla mnie.
I już odliczam godziny by móc tam wrócić wraz z drugim tomem.

Znacie to uczucie, gdy rozpoczynacie książkę i jest ona tak dobra, że zamiast pochłonąć ją w kilka godzin, celowo wydzielacie sobie czas na jej czytanie? By jak najdłużej być w tamtym świecie?
Powolnie przeżywać każdy odcień emocji i móc zanurzyć się w każdym centymetrze jego kolorów?
Taką, ta książka, była dla mnie.
I już odliczam godziny by móc tam wrócić wraz z drugim...

Chylę czoła przed niesamowitą wyobraźnią autorki. Pięknie opowiedziana baśń. Nieśpieszna, zmysłowa, jak ze snu. Od tej pory już inaczej będę patrzeć na ćmy.

Chylę czoła przed niesamowitą wyobraźnią autorki. Pięknie opowiedziana baśń. Nieśpieszna, zmysłowa, jak ze snu. Od tej pory już inaczej będę patrzeć na ćmy.