Zamiast recenzji pokuszę się jedynie o zwięzłe przedstawienie osobistych odczuć kilka minut po skończeniu książki: spodziewałam się czegoś lepszego. Styl według mnie jest biedny, ale to może być wina tłumaczenia; wybory postaci frustrujące i strasznie martytologiczne, a same charaktery przerysowane. Może czytałam nieuważnie, ale Yasmina i Amira były tak szlachetne i bez skazy, że aż nienaturalne. Być może przemawia przeze mnie jakiś zmysł dramatyzmu, ale Ulica Rajskich Dziewic przez swą naiwność wybitnie nie przypadła mi do gustu i skutecznie zniechęciła do sięgania w przyszłości po jakiekolwiek inne dzieła Barbary Wood.

Zamiast recenzji pokuszę się jedynie o zwięzłe przedstawienie osobistych odczuć kilka minut po skończeniu książki: spodziewałam się czegoś lepszego. Styl według mnie jest biedny, ale to może być wina tłumaczenia; wybory postaci frustrujące i strasznie martytologiczne, a same charaktery przerysowane. Może czytałam nieuważnie, ale Yasmina i Amira były tak szlachetne i bez...