J.R.R. Tolkien Christopher Tolkien
Przeczytałam, żeby się upewnić, że dobrze wszystko zrozumiałam z angielskiego audiobooka. Większość na szczęście zrozumiane, parę fragmentów jednak warto było doczytać po polsku, zwłaszcza te dot. konotacji rodzinnych, geografii i trochę topologii.
Odnośnie do samej treści to dość niedawno słuchałam tej opowieści i miałam ją na świeżo, a jednak i tak zdołała mnie w pewnym momencie wciągnąć. Fascynujące w sumie.
Wiadomo, że podobała mi się przygodowość tej historii i sama akcja znów mnie zaciekawiła, ale też znów niesamowitym doświadczeniem było dla mnie obserwowanie ile razy Turin, ale też i Morwena i Nienor mogli wyrwać się klątwie Morgotha, a na drodze stawała im wtedy wyłącznie własna duma, pycha, upór, gniew czy po prostu głupie nieprzemyślane decyzje i dalsze trwanie w nich, zamiast ich porzucenie zawczasu. Naprawdę, bardzo dużo razy byłam zła na jedno, drugie, trzecie albo na wszystkich na raz. Faktycznie w ich nieszczęściu był ogrom złej woli Morgotha oraz złego przypadku, ale było też parę takich punktów zwrotnych, w których mieli wolną wolę i inne decyzje podjęte w tych momentach pomogłyby zboczyć ze ścieżki zguby i całkowicie uwolnić wszystkich od cierpienia. Byłam na nich zła (chyba na Morwenę najbardziej - co za uparte, zadufane, oschłe i zimne babsko; serio poczciwe chłopy lubią se dobierać takie kobity) i bardzo żałowałam ich losu, ale nie mogę zaprzeczyć, że obserwowanie, jak pęta przeznaczenia i klątwy coraz bardziej się wokół Turina zaciskają - które wydarzenia sprawiają, że jest kim jest i które decyzje powodują, że coraz bardziej nie ma odwrotu, było dla mnie niezwykle interesujące. Świetnie poprowadzony motyw.
Z innej beczki, słucham teraz Silmarillionu i akurat jestem na początku historii Berena i Luthien i teraz widzę, jak Turin był do niego podobny i niepodobny jednocześnie. Widać, że jest coś więcej w tym chłopaku, ale też widać, że jest bardziej narwany, gniewny, dumny i faktycznie naznaczony jakimś cieniem. Z drugiej strony jego skłonność do współczucia i odczuwania żalu nad losem innych zawsze sprawiała, że miękło mi serce.
Zaczynam też teraz rozumieć, dlaczego historia Berena i Luthien tak mocno działała na wyobraźnię elfich panien w czasach Turina i dlaczego same marzyły i takiej miłości i romantycznie szukały Berena w Turinie.
Nie wiem czy wspomniałam poprzednio, ale uwielbiam postać Belega, jego oddanie Turinowi i wierną przyjaźń, jaką mu okazywał. To mój ulubiony bohater w tej historii. I znów mnie bardzo wzruszył jeden fragment, którego nie będę tu spojlerować. Po prostu bardzo mocno mi było żal w tamtym momencie.
Jedyne, co w sumie nie wiem czy to jest wadą czy to po prostu taki styl, są samospojlerujące tytuły rozdziałów. No serio: "Upadek jakiegoś miasta", "Śmierć tego i tamtego" xD w sumie nie wiem, czy to mnie bardziej irytuje, czy śmieszy, czy może jednak jest w tym jakiś klimacik opowieści o baśniowości. Ewentualnie jest to przypadek "Granicy" Nałkowskiej, że wiemy, co się stanie na końcu i pozostaje czytelnikowi tylko usiąść wygodnie w fotelu i obserwować, jak do tego doszło. Wiem, że gdy pierwszy raz zapoznawałam się z tą historią jeszcze w audiobooku, to jechałam autem i wtedy usłyszałam przeczytane głosem sir Christophera Lee : "Chapter nine. The death of XXX" i sir Christopher czytał dalej, a ja go zagłuszałam krzycząc: "Nieeeeeeeeeeeeee..." przez pół minuty. Straszne. Dobrze, że nie stałam wtedy w korku i inni ludzie tego nie widzieli i nie słyszeli. Pomyśleliby, że już całkiem zwariowała od tych wiecznych remontów dróg.
Książkę polecam mocno.
Powinni zacząć ekranizować historie z Silmarillionu takie jak ta, a nie kolejne popłuczyny po Władcy Pierścieni oblane dużą dozą swojej radosnej twórczości, o które nikt nie prosił. Bo niestety nie mam złudzeń co do Hunt for Gollum i tego drugiego projektu o córce Sama i naszej paczce hobbitów, za które biorą się Andy Serkis i Peter Jackson.
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Ostatnie życzenie
To już chyba moja piątak przygoda z serią książek o Wiedźminie. Niezmiennie dobrze bawię, szczególnie czytając pierwsze tomy. Jeśli ktoś jeszcze nie czytał, to polecam całą serię.
To już chyba moja piątak przygoda z serią książek o Wiedźminie. Niezmiennie dobrze bawię, szczególnie czytając pierwsze tomy. Jeśli ktoś jeszcze nie czytał, to polecam całą serię.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAbsolutny klasyk polskiej fantastyki, ale także jedna z tych książek, które z perspektywy czasu czyta się trochę inaczej niż w momencie premiery. Dziś Geralt jest postacią popkulturową, osadzoną w ogromnym uniwersum. Każdy wątek przywołuje dziesiątki skojarzeń z późniejszego lore.
Absolutny klasyk polskiej fantastyki, ale także jedna z tych książek, które z perspektywy czasu czyta się trochę inaczej niż w momencie premiery. Dziś Geralt jest postacią popkulturową, osadzoną w ogromnym uniwersum. Każdy wątek przywołuje dziesiątki skojarzeń z późniejszego lore.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPodejrzewam, że byłem jednym z pierwszych czytelników prozy Sapkowskiego, ponieważ zakupiłem dwa pierwsze tomy opowiadań o Wiedźminie w Poradniku Domowym jakoś w 90'. Od razu się pomyliłem, bo zacząłem lekturę od "Miecza przeznaczenia", bo zasugerowałem się tytułem. Później się okazało, że to jednak "Ostatnie życzenie " zaczyna całą sagę. Nie będę pisał o wszystkich tomach oddzielnie. Powiem, że ta powieść ogromnie mi się podobała. Zamawiałem kolejne części w Poradniku i nie mogłem się doczekać przesyłki. Chociaż obecnie nie czytam już tych książek, to jednak w swoim czasie przeczytałem je kilka razy i zawsze dostarczały mi naprawdę wielu przyjemnych chwil, wzruszeń, śmiechu i refleksji. Uwielbiam Krasnoludy z ich poczuciem humoru i niezłomną wolą wzbogacenia. Dialogi i akcja bardzo rzetelnie opisane i bardzo wiarygodne. Może już wyrosłem z takich klimatów, jednak sentyment pozostał, tym bardziej, że zawzięcie gram w konsolowe wersje Wiedźminów. "Wild Hunt" uważam za mistrzowsko oddany klimat powieści.
Podejrzewam, że byłem jednym z pierwszych czytelników prozy Sapkowskiego, ponieważ zakupiłem dwa pierwsze tomy opowiadań o Wiedźminie w Poradniku Domowym jakoś w 90'. Od razu się pomyliłem, bo zacząłem lekturę od "Miecza przeznaczenia", bo zasugerowałem się tytułem. Później się okazało, że to jednak "Ostatnie życzenie " zaczyna całą sagę. Nie będę pisał o wszystkich tomach...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKrótki opis: Zbiór przygód Wiedźmina - mistrza magii i miecza, który ma strzec równowagi między światami.
Moja opinia: Nie miałam okazji skończyć serii o Wiedźminie, gdy zabrałam się za nią kilka lat temu - dlatego zdecydowałam się teraz na reread całości. I polecam wersję w audiobooku, bo jest to istna uczta dla uszu - mamy różne głosy, dźwięki życia, muzykę w tle. Książka dobrze wprowadza nas w rozbudowane uniwersum, gdzie spotkamy liczne potwory i barwne postaci. Głównym bohaterem jest Geralt z Rivii, którego sekrety odkrywamy powoli. Jest nieustraszony i tajemniczy, a z drugiej strony bardzo ludzki - Wiedźmin ma swoje słabości.
Fabuła mnie wciągnęła, bo mamy przeskoki czasowe i bardzo obfite w wydarzenia rozwinięte historie. Widoczne są nawiązania do różnych kultur, baśni i mitologii - w tym do słowiańskiej. Oczywiście moje serce skradł wątek romantyczny, który tli się w tle i nie wróży nic dobrego. Czasami sceptycznie podchodzę do książek napisanych przez męskich autorów. Zwyczajnie narracja różni się z danej perspektywy, ale na szczęście trafiam ostatnio na pozycje, które zmieniają moje nastawienie. Podobnie było w sytuacji Sapkowskiego. Innym autorem, którego polecam jest Jay Kristoff i jego Wampirze Cesarstwo, które również powinno przemówić do fanów Wiedźmina.
Podsumowując, Wiedźmin to klasyka polskiej fantastyki. Przyjemnie wrócić do tego uniwersum i bohaterów. (Pierwszy sezon na Netflixie też mi się podobał...). Będę kontynuować serię i może nawet sięgnę po grę (jeśli skoordynuję w końcu swoje ruchy xd).
Motywy:
● magia
● łowca potworów
● przeznaczenie
● nieszczęśliwa miłość
Krótki opis: Zbiór przygód Wiedźmina - mistrza magii i miecza, który ma strzec równowagi między światami.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMoja opinia: Nie miałam okazji skończyć serii o Wiedźminie, gdy zabrałam się za nią kilka lat temu - dlatego zdecydowałam się teraz na reread całości. I polecam wersję w audiobooku, bo jest to istna uczta dla uszu - mamy różne głosy, dźwięki życia, muzykę w tle....
260413 audio G4.
To chyba nie moja bajka. Na razie nie widzę niczego odkrywczego, co mogłoby wzbudzić mój zachwyt. Czym ten Geralt miałby mi zaimponować? Za co go lubić? Historie są dość proste, niezbyt wciągające czy trzymające w napięciu, dialogi takie sobie, żarty i humor nie wytrzymały próby czasu. Wnioskuję też, że autor bardzo lubi pisać o dziewczynach, niekoniecznie w sposób, który mi się podoba.
Będę słuchał dalej, bo imię zobowiązuje, ale nie wiem czy wytrzymam do końca sagi.
260413 audio G4.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTo chyba nie moja bajka. Na razie nie widzę niczego odkrywczego, co mogłoby wzbudzić mój zachwyt. Czym ten Geralt miałby mi zaimponować? Za co go lubić? Historie są dość proste, niezbyt wciągające czy trzymające w napięciu, dialogi takie sobie, żarty i humor nie wytrzymały próby czasu. Wnioskuję też, że autor bardzo lubi pisać o dziewczynach, niekoniecznie...
Kocham uniwersum wiedźmińskie. Żałuje tylko, że tak późno się za to zabrałam, by przeczytać. Na pewno będę czytać dalej, a Jaskier to niezmiennie mój ulubieniec😂❤️
Kocham uniwersum wiedźmińskie. Żałuje tylko, że tak późno się za to zabrałam, by przeczytać. Na pewno będę czytać dalej, a Jaskier to niezmiennie mój ulubieniec😂❤️
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo tomistrzostwo, co tu więcej pisać :D
mistrzostwo, co tu więcej pisać :D
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZe względu na to, że to zbiór opowiadań, ciężko tu o konkretną ocenę. Pierwsze z historii prezentowanych w tomie są moim zdaniem znacznie mocniejsze niż te w drugiej połowie. Może to wynikać trochę z sposobu toczenia się akcji - w pierwszych opowiadaniach jest więcej opisów, w końcowych opowiadaniach książka to głównie dialogi. Niektóre historie aż prosiły się o większe rozbudowanie, ale pozostaje się cieszyć tym co jest, a jest dobrze. Nie brak tu filozoficznych rozpraw, jest trochę ironii i parę humorystycznych fragmentów (najbardziej bawią te z perspektywy postaci wręcz czwartoplanowych). Nie poczułem się może, jakbym czytał arcydzieło literatury, ale na pewno czuję się zachęcony do sięgnięcia po więcej od Sapkowskiego i zgłębiania świata Wiedźmina.
Ze względu na to, że to zbiór opowiadań, ciężko tu o konkretną ocenę. Pierwsze z historii prezentowanych w tomie są moim zdaniem znacznie mocniejsze niż te w drugiej połowie. Może to wynikać trochę z sposobu toczenia się akcji - w pierwszych opowiadaniach jest więcej opisów, w końcowych opowiadaniach książka to głównie dialogi. Niektóre historie aż prosiły się o większe...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Ostatnie życzenie” Andrzej Sapkowski to książka, która bardziej opowiada o ludziach niż o potworach, choć tych drugich też tu nie brakuje.
To zbiór opowiadań, który czyta się szybko, ale zostawia po sobie coś więcej! lekkie poczucie niepokoju i refleksję, że granica między dobrem a złem jest bardzo cienka. Geralt nie jest klasycznym bohaterem, a świat, w którym żyje, rzadko daje proste odpowiedzi.
Klimatyczna, momentami brutalna, ale też zaskakująco błyskotliwa. Po prostu idealna.
„Ostatnie życzenie” Andrzej Sapkowski to książka, która bardziej opowiada o ludziach niż o potworach, choć tych drugich też tu nie brakuje.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTo zbiór opowiadań, który czyta się szybko, ale zostawia po sobie coś więcej! lekkie poczucie niepokoju i refleksję, że granica między dobrem a złem jest bardzo cienka. Geralt nie jest klasycznym bohaterem, a świat, w którym żyje,...
Czytanie książek Sapkowskiego zmienia spojrzenie na życie. Książka jak najbardziej godna polecenia.
Czytanie książek Sapkowskiego zmienia spojrzenie na życie. Książka jak najbardziej godna polecenia.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to