Zaskakująca, szokująca, przewrotna, dziwna, kontrowersyjna.

Zaskakująca, szokująca, przewrotna, dziwna, kontrowersyjna.

To mogła być na prawdę świetna książka, ale nierówne tempo i końcówka napisana na kolanie, pobieżnie, jak z taniego kryminału, zepsuły cały efekt.

To mogła być na prawdę świetna książka, ale nierówne tempo i końcówka napisana na kolanie, pobieżnie, jak z taniego kryminału, zepsuły cały efekt.

To jest bardzo zła książka, szkodliwa społecznie, nastawiona na wywołanie poczucia winy, utrwalająca toksyczne wzorce w rodzinie. Płytka, banalna, bez przesłania, napisana dla siana.

To jest bardzo zła książka, szkodliwa społecznie, nastawiona na wywołanie poczucia winy, utrwalająca toksyczne wzorce w rodzinie. Płytka, banalna, bez przesłania, napisana dla siana.

Wspaniała książka. Ponadczasowa i pięknie napisana.

Wspaniała książka. Ponadczasowa i pięknie napisana.

W mojej opinii jedna z najlepszych książek autora. W spokojnym rytmie, autor snuję historie, gdzie w prostocie opisów i czasami może nawet niedopowiedzeń, możemy znaleźć wiele trudnych emocji i wyborów. Bardzo wzruszająca książka, gdzie możemy odnaleźć siebie samych.

W mojej opinii jedna z najlepszych książek autora. W spokojnym rytmie, autor snuję historie, gdzie w prostocie opisów i czasami może nawet niedopowiedzeń, możemy znaleźć wiele trudnych emocji i wyborów. Bardzo wzruszająca książka, gdzie możemy odnaleźć siebie samych.

Wielkim zaskoczeniem dla mnie było jak bardzo Krwawy Południk różni się od Drogi. W przeciwieństwie do prostoty Drogi, w tej książce znajdziemy piękny, bogaty języki literacki, pełny metafor, wspaniałe opisy pustyni, nieba itp. I to wszystko zestawione jest z brutalnością i bezwzględnością. Nie do końca to zestawienie mnie porwało, trochę nawet zmęczyło. Może nieodpowiedni czas i myślę że jeszcze wrócę do tej książki.

Wielkim zaskoczeniem dla mnie było jak bardzo Krwawy Południk różni się od Drogi. W przeciwieństwie do prostoty Drogi, w tej książce znajdziemy piękny, bogaty języki literacki, pełny metafor, wspaniałe opisy pustyni, nieba itp. I to wszystko zestawione jest z brutalnością i bezwzględnością. Nie do końca to zestawienie mnie porwało, trochę nawet zmęczyło. Może nieodpowiedni...

Jedna z książek, którą nie łatwo ocenić...Szokująca na pewno, skłaniająca do refleksji - bardzo, przystępnie napisana i wyjaśniająca potencjał nuklearny na świecie. Dla mnie osobiście zmieniająca spojrzenie na to kim jesteśmy i dokąd zmierzamy.

Jedna z książek, którą nie łatwo ocenić...Szokująca na pewno, skłaniająca do refleksji - bardzo, przystępnie napisana i wyjaśniająca potencjał nuklearny na świecie. Dla mnie osobiście zmieniająca spojrzenie na to kim jesteśmy i dokąd zmierzamy.

Kolejne części są coraz słabsze, ale mam jakiś sentyment do Pana Inspektora.

Kolejne części są coraz słabsze, ale mam jakiś sentyment do Pana Inspektora.

Po "Normalnych ludziach" spodziewałam się czegoś więcej. Rozczarował mnie ten dziwny styl, którym napisana jest książka. Panuje tam dziwny chaos, nadmiar słów, emocje rozbierane na czynniki pierwsze, które tak naprawdę nic do całości nie wnoszą.

Po "Normalnych ludziach" spodziewałam się czegoś więcej. Rozczarował mnie ten dziwny styl, którym napisana jest książka. Panuje tam dziwny chaos, nadmiar słów, emocje rozbierane na czynniki pierwsze, które tak naprawdę nic do całości nie wnoszą.

Cóż mogę powiedzieć, piękna, głęboka, ponadczasowa o wszystkim, o tym jacy jesteśmy, co jest ważne, o tym że czasami żyjemy wbrew regułom i dlaczego tak warto żyć. W książkach Irvinga kocham to niespieszne snucie opowieści, gdzie każdy detal jest ważny, które powoduje, że czuję się częścią tej opowieści. I tutaj też to jest.

Cóż mogę powiedzieć, piękna, głęboka, ponadczasowa o wszystkim, o tym jacy jesteśmy, co jest ważne, o tym że czasami żyjemy wbrew regułom i dlaczego tak warto żyć. W książkach Irvinga kocham to niespieszne snucie opowieści, gdzie każdy detal jest ważny, które powoduje, że czuję się częścią tej opowieści. I tutaj też to jest.

Bardzo fajna pozycja dla tych którzy chcą się zagłębić trochę bardziej w bieszczadzką historię. Książka podzielona na rozdziały w których autor omawia różne tematy, które łączy bieszczadzka rzeczywistość w czasach PRL. Wszystko jest poparte bogatą dokumentacją, zdjęciami oraz co według mnie największą wartość, relacjami osób, które były związane z Bieszczadami w tamtych czasach.

Bardzo fajna pozycja dla tych którzy chcą się zagłębić trochę bardziej w bieszczadzką historię. Książka podzielona na rozdziały w których autor omawia różne tematy, które łączy bieszczadzka rzeczywistość w czasach PRL. Wszystko jest poparte bogatą dokumentacją, zdjęciami oraz co według mnie największą wartość, relacjami osób, które były związane z Bieszczadami w tamtych...

Pierwszą połowę książki przeczytałam szybko, akcja toczyła się całkiem sprawnie, dużo się działo. Styl autorki jest specyficzny, ale łatwo można poddać się temu rytmowi, delikatnie i z wyczuciem opowiada o dramatycznych wydarzeniach. Potem zaczęłam się zastanawiać, o czym właściwie ta książka jest? O żądzach, o wykorzystaniu, o przekraczaniu granic, o identyfikacji z tym co nas otacza? Długo nad tym myślałam i chyba taki był zamysł autorki. Opowiedzieć historię, która zmusza do myślenia, zastanowienia się, zadumania nad tym co nas otacza. Dla mnie jest opowieść wielowymiarowa, wzbudzająca dużo emocji i poruszająca.

Pierwszą połowę książki przeczytałam szybko, akcja toczyła się całkiem sprawnie, dużo się działo. Styl autorki jest specyficzny, ale łatwo można poddać się temu rytmowi, delikatnie i z wyczuciem opowiada o dramatycznych wydarzeniach. Potem zaczęłam się zastanawiać, o czym właściwie ta książka jest? O żądzach, o wykorzystaniu, o przekraczaniu granic, o identyfikacji z tym co...

Porażająco smutna książka o ostateczności, poruszająca do głębi. W połączeniu z pięknym językiem i niesamowitą delikatnością autora stanowi niezwykle emocjonalną podróż.

Porażająco smutna książka o ostateczności, poruszająca do głębi. W połączeniu z pięknym językiem i niesamowitą delikatnością autora stanowi niezwykle emocjonalną podróż.

Matka i córka w drodze, tej dosłownej, przez miasto i tej emocjonalnej, przez życie. Pomimo trudnej relacji, wciąż wracają do siebie, są oskarżenia, są pretensje, jest zrozumienie i rezygnacja. Autorka z niezwykła subtelnością i wyczuciem opisuje trudna relację matki i córki.

Matka i córka w drodze, tej dosłownej, przez miasto i tej emocjonalnej, przez życie. Pomimo trudnej relacji, wciąż wracają do siebie, są oskarżenia, są pretensje, jest zrozumienie i rezygnacja. Autorka z niezwykła subtelnością i wyczuciem opisuje trudna relację matki i córki.

Pozycja, jak dla mnie, z tzw. "półki rozrywkowej". I takie połączenie zamglonego Wałbrzycha, w którym dzieją się rzeczy kryminalne, przeplatane tajemniczymi losami bohaterów, doprawione odrobiną baśniowości, jest całkiem niezłe. Całość trochę psuje, za bardzo wyeksponowana, ciemna strona naszego społeczeństwa. Wstawki z czatu były tak realistyczne, że nie dało się tego czytać i nie za bardzo pasowały do reszty.

Pozycja, jak dla mnie, z tzw. "półki rozrywkowej". I takie połączenie zamglonego Wałbrzycha, w którym dzieją się rzeczy kryminalne, przeplatane tajemniczymi losami bohaterów, doprawione odrobiną baśniowości, jest całkiem niezłe. Całość trochę psuje, za bardzo wyeksponowana, ciemna strona naszego społeczeństwa. Wstawki z czatu były tak realistyczne, że nie dało się tego...

Trudna historia opowiedziana w całkiem zgrabny i ciekawy sposób. Narratorem jest bohater powieści, który snuje swoją historię. Czasami w sposób zabawny, czasami nie oszczędzając czytelnika, trochę bez emocji ale ciekawy jest ten świat widziany oczami Demona.

Trudna historia opowiedziana w całkiem zgrabny i ciekawy sposób. Narratorem jest bohater powieści, który snuje swoją historię. Czasami w sposób zabawny, czasami nie oszczędzając czytelnika, trochę bez emocji ale ciekawy jest ten świat widziany oczami Demona.

Kobiety mają głos! Bardzo dobrze, że powstają takie książki, o kobietach i dla kobiet. Bardzo ciekawie opisane cienie i blaski bycia kobietą na różnych etapach życia.

Kobiety mają głos! Bardzo dobrze, że powstają takie książki, o kobietach i dla kobiet. Bardzo ciekawie opisane cienie i blaski bycia kobietą na różnych etapach życia.

Książka w jasny sposób przedstawia główne cechy ADHD i są one poparte licznymi przykładami z życia autorów. Są tam też liczne wskazówki, jak sobie radzić z deficytami. Cieszy mnie, że takie książki się pojawiają na rynku wydawniczym, bo pokazują nam w jakim neuroróżnorodnym świecie żyjemy.

Książka w jasny sposób przedstawia główne cechy ADHD i są one poparte licznymi przykładami z życia autorów. Są tam też liczne wskazówki, jak sobie radzić z deficytami. Cieszy mnie, że takie książki się pojawiają na rynku wydawniczym, bo pokazują nam w jakim neuroróżnorodnym świecie żyjemy.

Książkę czyta się dobrze i szybko. Tutaj na pierwszym planie jest lekkość pisania, jaką ma autorka. I to jest chyba jedyna dobra rzecz, którą można powiedzieć o tej książce. Problem pojawia się kiedy chcemy zinterpretować to co czytamy. O czym jest ta książka? Jakie uczucia ma wzbudzić? Czy to jest śmieszne? Nie. Tragiczne? Też nie. Autorka, cytowana na okładce mówi, że to jest o kobietach, które żyją jak chcą. Ciężko w tym całym wegetowaniu bohaterki się tego doszukać. Chyba, że oznaczać to ma powtarzane: "dam, komu chcę". Po przeczytaniu czuję taki wewnętrzny niesmak, bo warsztat piękny, a historia o niczym.

Książkę czyta się dobrze i szybko. Tutaj na pierwszym planie jest lekkość pisania, jaką ma autorka. I to jest chyba jedyna dobra rzecz, którą można powiedzieć o tej książce. Problem pojawia się kiedy chcemy zinterpretować to co czytamy. O czym jest ta książka? Jakie uczucia ma wzbudzić? Czy to jest śmieszne? Nie. Tragiczne? Też nie. Autorka, cytowana na okładce mówi, że to...

Może nie jest to powieść wybitna, ale 8* to by było za mało. I jest tak jakby się wsiadło do pociągu. Jest Jacula, Dario, Kurtka, Pazina i inni. I to nie jest zwykły pociąg on mnie, 200, 300 km na godzinę i nie zwalnia do końca, ale nie jest tak, że się rozbija, cicho hamuje, w Berlinie. Nie wszyscy wysiadają. Wysiadają Ci co mieli wysiąść. I taka to jest opowieść, brzydka, o złych ludziach, o złej policji, o wyborach, o tym że nienawidzimy, siebie, innych. Że inaczej nie umiemy. Dla mnie sztos.

Może nie jest to powieść wybitna, ale 8* to by było za mało. I jest tak jakby się wsiadło do pociągu. Jest Jacula, Dario, Kurtka, Pazina i inni. I to nie jest zwykły pociąg on mnie, 200, 300 km na godzinę i nie zwalnia do końca, ale nie jest tak, że się rozbija, cicho hamuje, w Berlinie. Nie wszyscy wysiadają. Wysiadają Ci co mieli wysiąść. I taka to jest opowieść, brzydka,...