Dwie poprzednie części były dosyć przyjemne do czytania, nie skomplikowana fabuła, przyjemny w odbiorze styl i znośne żarty, niestety główna postać bardzo przerysowana, niebywale hipokrytyczna i często bezmyślna, ale nadal nie czytało się ich źle.
Natomiast ta książka niestety dzieje się w więzieniu, fabuły prawie nie ma, poza miernie pokazaną "więzienną codziennością" postaci więźniarek są niewyobrażalnie karykaturalne, Zofia Wilkońska jak wcześniej nie grzeszy rozsądkiem. Ta część nic nie wnosi do fabuły serii, jest poprostu zapychaczem i to na niższym poziomie żartów niż wcześniejsze książki.
Dla mnie jednak tym co przelało czarę i zadecydowało o tym, że nie będę kontynuować tej serii był niesmaczny "żart" znajdujący się na 224-225 stronie. Dotyczy on napaści seksualnej, której dokonuje współwięźniarka głównej bohaterki - Mariola, z tego co rozumiem miał być zabawnym odwróceniem ról gdzie to kobieta dokonuje napaści, a do tego Zofia się przygląda i "ocenia" czy to rzeczywiście przemoc (stwierdza że nie bo "Mojżesz" nie mówi konkretnie nie, ale jest nieprzytomny). Po całym akcie następuje kolejny, mający uinfantylnić sytuację cytując " Krzysztof, nie zauważyłem cię. Odejdę dla ciebie od żony" (ponieważ Mariola jest w stroju mężczyzny z grupy interwencyjnej). Nie jest to jedyna niesmaczna scena, w książce jest też scena pod prysznicem, oczywiście bardzo przerysowana, i żart z molestowania ministrantów przez księży, oraz inne tego typu urywki. Uważam cała opisana sytuacja nie powinna się znaleźć w książce przechodzącej przez korektę, gdzie więcej osób niż tylko autor widzi tekst, jest to dla mnie nie pojęte, że ta scena nie została usunięta. Autor takim zachowaniem szkodzi sobie, ale i innym mężczyzną, utwierdzając ludzi w przekonaniu, że mężczyzna nie może być ofiarą gwałtu i powiela krzywdzące stereotypy dotyczące przemocy seksualnej.
Chciałam zwrócić uwagę na tą scenę, bo nie zauważyłam, żeby ktoś o tym pisał.
Dziękuję wszystkim którzy doczytali opinie do końca.

Dwie poprzednie części były dosyć przyjemne do czytania, nie skomplikowana fabuła, przyjemny w odbiorze styl i znośne żarty, niestety główna postać bardzo przerysowana, niebywale hipokrytyczna i często bezmyślna, ale nadal nie czytało się ich źle.
Natomiast ta książka niestety dzieje się w więzieniu, fabuły prawie nie ma, poza miernie pokazaną "więzienną codziennością"...

Spokojna, intymna i nostalgiczna książka, piękne opisy relacji ludzi nie do końca wpisujących się w kanony normalności. Wątki miłosne powtarzające schematy, które wiesz, że tylko w idealnym świecie by przetrwały. Ale jak mnie skręcało i wykręcało w drugiej połowie to nie odpuszczę.

Spokojna, intymna i nostalgiczna książka, piękne opisy relacji ludzi nie do końca wpisujących się w kanony normalności. Wątki miłosne powtarzające schematy, które wiesz, że tylko w idealnym świecie by przetrwały. Ale jak mnie skręcało i wykręcało w drugiej połowie to nie odpuszczę.

Mam wrażenie, że temat książki, który jest z resztą bardzo dobry, został niewyczerpany? Może źle poprowadzony? Byłam podekscytowana, ale już po pierwszym rozdziale mi czegoś brakowało. Nie mam pojęcia czy to przez sposób pisania czy to jak autorka poprowadziła wywiady, a może miałam nadzieję na więcej emocji.

Mam wrażenie, że temat książki, który jest z resztą bardzo dobry, został niewyczerpany? Może źle poprowadzony? Byłam podekscytowana, ale już po pierwszym rozdziale mi czegoś brakowało. Nie mam pojęcia czy to przez sposób pisania czy to jak autorka poprowadziła wywiady, a może miałam nadzieję na więcej emocji.

Intrygująca, nieprzewidywalna i nieoczywista.
Nie mogę znaleźć w tej książce rzeczy która by mi się nie podobała. Budowanie postaci, robienie klimatu, zwroty akcji, zakończenie i uczucie niepokoju które trzyma przez całe 395 stron. Wszystko w punkt.

Intrygująca, nieprzewidywalna i nieoczywista.
Nie mogę znaleźć w tej książce rzeczy która by mi się nie podobała. Budowanie postaci, robienie klimatu, zwroty akcji, zakończenie i uczucie niepokoju które trzyma przez całe 395 stron. Wszystko w punkt.

Pięknie napisana przewidywalna książka o niczym.
Nie można tej książce odebrać cudownego słownictwa i prawie poetyzmu, ale wydarzeń było tak mało i były tak przewidywalne, nie jestem też w stanie znaleźć postaci której bym jednoznacznie lubiła lub nie.

Pięknie napisana przewidywalna książka o niczym.
Nie można tej książce odebrać cudownego słownictwa i prawie poetyzmu, ale wydarzeń było tak mało i były tak przewidywalne, nie jestem też w stanie znaleźć postaci której bym jednoznacznie lubiła lub nie.

Chociaż niektóre myśli do mnie trafiają całokształt bardzo seksualnej i iaacjonalnej książki mnie nie przemawia do mnie. Glowna bohaterka, której nie da się lubić, nie można się z nią utożsamić. Jedyne co działa to faktycznie szkolne realia, wypuklanie problemów nastolatków.

Chociaż niektóre myśli do mnie trafiają całokształt bardzo seksualnej i iaacjonalnej książki mnie nie przemawia do mnie. Glowna bohaterka, której nie da się lubić, nie można się z nią utożsamić. Jedyne co działa to faktycznie szkolne realia, wypuklanie problemów nastolatków.

Gdyby nie w moim odczuciu przyspieszone i zakończone w nieodpowiednim momencie, książka jest frustrująca i niepokojąca. Czemu? Bo zaczynasz się zastanawiać czy gdybyś miał opcje ożywiłbyś zmarłych czy by ich jeszcze raz zobaczyć poświęciłbyś wspomnienia żeby zapamiętać ciała bez życia.

Gdyby nie w moim odczuciu przyspieszone i zakończone w nieodpowiednim momencie, książka jest frustrująca i niepokojąca. Czemu? Bo zaczynasz się zastanawiać czy gdybyś miał opcje ożywiłbyś zmarłych czy by ich jeszcze raz zobaczyć poświęciłbyś wspomnienia żeby zapamiętać ciała bez życia.

Czuć, że autor wie o kim pisze, kogo chciał stworzyć i wie jak przedstawić Hannibala Lectera.

Czuć, że autor wie o kim pisze, kogo chciał stworzyć i wie jak przedstawić Hannibala Lectera.

Będę kochać do śmierci. Książka o niczym pod względem wydarzeń, jednak mogłabym ją czytać codziennie i się nie nudzić. Obok genialnie napisanych postaci, cudowne cytaty, nie zliczę ile razy pomyślałam jak bardzo comfort jest ta książka i ile osób potrzebowało usłyszeć kwestie rodziców bohaterów.

Będę kochać do śmierci. Książka o niczym pod względem wydarzeń, jednak mogłabym ją czytać codziennie i się nie nudzić. Obok genialnie napisanych postaci, cudowne cytaty, nie zliczę ile razy pomyślałam jak bardzo comfort jest ta książka i ile osób potrzebowało usłyszeć kwestie rodziców bohaterów.

Nie jestem fanką takiej formy z pytaniami, niemniej ciekawe tematy i przystępne opisy.

Nie jestem fanką takiej formy z pytaniami, niemniej ciekawe tematy i przystępne opisy.

Niby ważna książka, poruszająca nieszablonowy temat, ale jednak coś mi nie pasuje.

Niby ważna książka, poruszająca nieszablonowy temat, ale jednak coś mi nie pasuje.

Jedna z lepiej zakończonych książek Stephena Kinga. Genialnie wykorzystany prosty szablon.

Jedna z lepiej zakończonych książek Stephena Kinga. Genialnie wykorzystany prosty szablon.

Wybitnie zbudowany nastrój, czytając czułam w pełni uzasadniony niepokój, bo przez poznanie głównego bohatera nie wiemy czego się spodziewać, jak daleko się posuniw

Wybitnie zbudowany nastrój, czytając czułam w pełni uzasadniony niepokój, bo przez poznanie głównego bohatera nie wiemy czego się spodziewać, jak daleko się posuniw

Na wszystkich okładkach chwalą autorkę zagraniczne pisma, ale te książki wydają mi się trochę absurdalne i napisane najprościej jak było można. Może to wina tłumaczenia.

Na wszystkich okładkach chwalą autorkę zagraniczne pisma, ale te książki wydają mi się trochę absurdalne i napisane najprościej jak było można. Może to wina tłumaczenia.

Najlepsza część serii, jednocześnie krwawa i z porywająca i trzymająca w napiciu fabułą.

Najlepsza część serii, jednocześnie krwawa i z porywająca i trzymająca w napiciu fabułą.

Najlepszy typ kryminałów, kiedy protagonistę poznajesz tak samo dobrze jak kryminalistę.

Najlepszy typ kryminałów, kiedy protagonistę poznajesz tak samo dobrze jak kryminalistę.

Powolna i spokojna z nagłymi wybuchami, taki styl świetnie współgra z starszym wiekiem główniej bohaterki. Niepokojący klimat i niebanalne rozwiązanie.

Powolna i spokojna z nagłymi wybuchami, taki styl świetnie współgra z starszym wiekiem główniej bohaterki. Niepokojący klimat i niebanalne rozwiązanie.

Jest wciągająca, trzymająca w napięciu i z przesłaniem, jednakże robi z Polski Amerykę, stwarza problemy na wyrost. Przecież sytuacja nie musi być na wagę światową żeby była dramatyczna i ciekawa, pod warunkiem, że jest dobrze napisana.

Jest wciągająca, trzymająca w napięciu i z przesłaniem, jednakże robi z Polski Amerykę, stwarza problemy na wyrost. Przecież sytuacja nie musi być na wagę światową żeby była dramatyczna i ciekawa, pod warunkiem, że jest dobrze napisana.

Dla mnie zbyt proste rozwiązanie, niemniej książka buduje klimat i jest napisana tak, że nie da się nie próbować rozwiązać zagadki. Natomiast bohaterowie są dla mnie osobiście zbyt bezosobowi, kiedy było ich więcej na początku nie mogłam ich skojarzyć.

Dla mnie zbyt proste rozwiązanie, niemniej książka buduje klimat i jest napisana tak, że nie da się nie próbować rozwiązać zagadki. Natomiast bohaterowie są dla mnie osobiście zbyt bezosobowi, kiedy było ich więcej na początku nie mogłam ich skojarzyć.

Wszystko jest w punkt. Zaczyna się od przedstawienia niezbędnych informacji, opowiada całą historię nie tylko rzeczowo, ale także skupia się na weteranach.

Wszystko jest w punkt. Zaczyna się od przedstawienia niezbędnych informacji, opowiada całą historię nie tylko rzeczowo, ale także skupia się na weteranach.