Czerwony smok

"Czerwony smok" to pierwszy tom cyklu książek z Hannibalem Lecterem.
Prawdę mówiąc, kojarzyłam tą serię jedynie z powodu filmu, którego nawet nie oglądałam. Mimo wszystko moje wymagania były dosyć spore, ponieważ słyszałam dosyć dużo pozytywnych opinii.

Książka była napisana naprawdę bardzo dobrze. Do fabuły nie mam kompletnie żadnych zastrzeżeń.
Ale.. za bardzo się w tym wszystkim gubiłam. Przez pół książki dosłownie mieszali mi się bohaterowie, gubiłam wątki, gdy nie czytałam przez kilkanaście godzin zapominałam co się tam w ogóle działo.
Nie wiedziałam także o co chodzi z niechęcią Grahama do Lectera i o zabiciu przez tego pierwszego jakiegoś faceta (co było kilka razy wspominane). W tym przypadku mam wrażenie, że pominęłam po prostu jakąś książkę autora.

Zakończenie mnie mega zaciekawiło. Podobało mi się chyba najbardziej z całej powieści.

Z czystej ciekawości sięgnę po resztę tomów.
Od razu zabieram się za "Milczenie owiec"!

"Czerwony smok" to pierwszy tom cyklu książek z Hannibalem Lecterem.
Prawdę mówiąc, kojarzyłam tą serię jedynie z powodu filmu, którego nawet nie oglądałam. Mimo wszystko moje wymagania były dosyć spore, ponieważ słyszałam dosyć dużo pozytywnych opinii.

Książka była napisana naprawdę bardzo dobrze. Do fabuły nie mam kompletnie żadnych zastrzeżeń.
Ale.. za bardzo się w...

Śledztwo było dosyć nudne i mało angażujące, jednak perspektywa czarnego charakteru to prawdziwe złoto. To bardzo dobrze wykreowana postać i czuję pewien niedosyt, bo więcej scen z jego perspektywy zdecydowanie byłoby na plus.
Były też fragmenty, w których akcja toczyła się tak szybko, że musiałam czytać je dwa razy, aby w pełni zrozumieć, co właśnie się wydarzyło. Mimo tych drobnych uwag to ciekawy kryminał, który ma swoje mocne strony.

Śledztwo było dosyć nudne i mało angażujące, jednak perspektywa czarnego charakteru to prawdziwe złoto. To bardzo dobrze wykreowana postać i czuję pewien niedosyt, bo więcej scen z jego perspektywy zdecydowanie byłoby na plus.
Były też fragmenty, w których akcja toczyła się tak szybko, że musiałam czytać je dwa razy, aby w pełni zrozumieć, co właśnie się wydarzyło. Mimo...

Muszę przyznać, że trochę mnie zaskoczyło, jak niewiele jest tu samego Hannibala. Pojawia się rzadziej, niż można by się spodziewać, ale wcale nie odbiera to historii siły. Wręcz przeciwnie, napięcie i klimat są świetnie poprowadzone od pierwszych stron.
To jedna z tych książek, od których naprawdę trudno się oderwać. Akcja trzyma w napięciu praktycznie do samego końca i cały czas chce się wiedzieć, co wydarzy się dalej.
Bardzo mocny thriller i zdecydowanie warty przeczytania.

Muszę przyznać, że trochę mnie zaskoczyło, jak niewiele jest tu samego Hannibala. Pojawia się rzadziej, niż można by się spodziewać, ale wcale nie odbiera to historii siły. Wręcz przeciwnie, napięcie i klimat są świetnie poprowadzone od pierwszych stron.
To jedna z tych książek, od których naprawdę trudno się oderwać. Akcja trzyma w napięciu praktycznie do samego końca i...

Rozwaliła mnie historia Dolarhyda.

Rozwaliła mnie historia Dolarhyda.

Od tej książki zaczęłam lubi czytać. Wciągająca!

Od tej książki zaczęłam lubi czytać. Wciągająca!

spoko książka

spoko książka

Klasyka jest klasyką z jakiegoś powodu, po naprawdę fatalnym ciągu przeciętnej literatury którą wybierałem na lekturę, zacząłem podejrzewać że może zbyt dużo wymagam od autorów kryminałów, np. stworzenie jakiejś głębi bohaterów, a nie tylko epatowanie przemocą, często absolutnie po nic, czy też zwrotów akcji, których nie da się wyczuć 200 stron przed. Okazuje się że się da, tylko książkę trzeba pisać trochę dłużej niż wymaga to wklepanie znaków składających się na nią. Zawsze pisząc recenzje książki staram się unikać opowiadania fabuły, bo uważam że to fatalny nawyk i wyznacznik tego, że recenzent za bardzo nie wie co myśli o książce którą opisuje, za co zresztą dostałem bana od niejakiego pigouta, gdy ten dokładnie to zrobił i napisałem mu co o tym myślę, i tak będzie tym razem, ale napiszę dla kogo jest ta książka, a dla kogo nie. Jeżeli obejrzeliście milczenie owiec, i bardzo potrzebujecie hannibala lectera w swoim życiu, to nie jest dla was, bo jest tu go bardzo niewiele, mimo że to to samo "uniwersum", natomiast jeżeli podobały wam się w filmie nieoczywiste zwroty akcji, pogłębiony rys psychologiczny postaci i ogólny klimat filmu, to można powiedzieć że jest tu tego nawet więcej. Czerwony smok nie jest taką personifikacją zła jaką jest hannibal, czerwony smok został ukształtowany przez środowisko do takiej formy, gdzie lecter jest taki "by design", są swoimi antytezami.

Klasyka jest klasyką z jakiegoś powodu, po naprawdę fatalnym ciągu przeciętnej literatury którą wybierałem na lekturę, zacząłem podejrzewać że może zbyt dużo wymagam od autorów kryminałów, np. stworzenie jakiejś głębi bohaterów, a nie tylko epatowanie przemocą, często absolutnie po nic, czy też zwrotów akcji, których nie da się wyczuć 200 stron przed. Okazuje się że się da,...

Przeczytałem, trochę zainspirowany książką Asako Yuzuki “Masło”, która w opinii wydawcy miała być japońską wersją “Milczenia Owiec”. Postanowiłem jednak najpierw sięgnąć po pierwszą część serii autorstwa Thomasa Harrisa, czyli “Czerwonego smoka”. Samą postać Hannibala Lectera oczywiście kojarzyłem z kultowej roli Anthony'ego Hopkinsa. I tym co mnie zaskoczyło to marginalna rola Lectera w całej historii. Jest postacią, która jest gdzieś w tle, ma wpływ na fabułę, ale nie jest on znaczący i w sumie po drobnych zmianach w scenariuszu to mogłoby go nie być. Nie przeszkadzało mi to jednak ani trochę, ponieważ sama historia, chociaż prosta to trzyma w napięciu. Dzięki temu często pojawia się syndrom jeszcze jednego rozdziału. Odpowiednio przeplatane są naprawdę krótkie spokojniejsze momenty oddechu z tymi pełnymi napięcia. Mocną stroną tej książki są postacie. Sam tytułowy Czerwony smok, kiedy pojawia się wzbudził we mnie niepokój. Z jednej strony wydawał się spokojny, opanowany, wzbudzający współczucie, a z drugiej nieobliczalny i budzący wstręt. Tak naprawdę najmniej w tej książce podobało mi się zakończenie. Jak dla mnie było lekko przekopiowane.

Przeczytałem, trochę zainspirowany książką Asako Yuzuki “Masło”, która w opinii wydawcy miała być japońską wersją “Milczenia Owiec”. Postanowiłem jednak najpierw sięgnąć po pierwszą część serii autorstwa Thomasa Harrisa, czyli “Czerwonego smoka”. Samą postać Hannibala Lectera oczywiście kojarzyłem z kultowej roli Anthony'ego Hopkinsa. I tym co mnie zaskoczyło to marginalna...

Tego typu literatury staram się nie czytać, mało co wnoszą, ale... właśnie to "ale ".
Nie można przestać ich czytać.
Jeszcze jeden rozdział i jeszcze jeden, a potem to już nie ma sensu iść spać.
Znowu noc zarwana.
Czyta się świetnie.
POLECAM !!!

Tego typu literatury staram się nie czytać, mało co wnoszą, ale... właśnie to "ale ".
Nie można przestać ich czytać.
Jeszcze jeden rozdział i jeszcze jeden, a potem to już nie ma sensu iść spać.
Znowu noc zarwana.
Czyta się świetnie.
POLECAM !!!

Kinematografia potrafi z byle jakiej książki zrobić niezły film, ale Harrisa nie da się przeskoczyć filmowo, bo jest mistrzem w swoim fachu. Powieść napisana świetnym piórem, trzyma bez chwili wytchnienia w napięciu, a pobudzana każdą kolejną stroną wyobraźnia, przekracza beriery tej filmowej. Fabuła, styl, narracja, opisy postaci, tło, dialogi, po prostu pierwsza klasa!

Kinematografia potrafi z byle jakiej książki zrobić niezły film, ale Harrisa nie da się przeskoczyć filmowo, bo jest mistrzem w swoim fachu. Powieść napisana świetnym piórem, trzyma bez chwili wytchnienia w napięciu, a pobudzana każdą kolejną stroną wyobraźnia, przekracza beriery tej filmowej. Fabuła, styl, narracja, opisy postaci, tło, dialogi, po prostu pierwsza klasa!