Wiosna zaginionych

Dużo dobrego słyszałam o twórczości Pani Kańtoch, a zwłaszcza na temat serii o Krystynie Lesińskiej. Nie mając dużych oczekiwań, włączyłam audiobook pierwszej części i już po kilku minutach – wiedziałam, że trafiłam na coś niecodziennego i dałam się porwać fabule.

„Wiosna zaginionych” może fabularnie nie jest czymś nowym, odkrywczym. Główne clue historii to zaginięcie brata głównej bohaterki ponad pół wieku temu. Jak można się spodziewać, ona nie może się z tym pogodzić, pragnie prawdy, tragedia sprzed lat odbiła piętno na jej dalszym życiu. Zdaje sobie sprawę z popełnionych błędów, chce je naprawić, ale niektórych już nie jest w stanie. Kiedy w końcu godzi się z losem, przestaje wypierać fakty, wtedy niespodziewanie zjawia się ktoś z przeszłości, kto rzuci nowe światło na sprawę.

Mniej więcej tak buduje się większość powieści, gdzie mamy do czynienia z zaginięciem bliskiej osoby. Tutaj też to było, jednak znalazło się kilka rzeczy, które były dla mnie czymś nowym, takim świeżym spojrzeniem.

Jedynym z takich elementów był bez wątpienia wiek Krystyny. To ponad siedemdziesięcioletnia kobieta, emerytowana mundurowa. Nie jest to szablonowy typ głównego bohatera, do jakiego przywykłam. Z wielką rezerwą podeszłam do tej postaci i poczułam się pozytywnie zaskoczona. Brakuje takich dojrzałych bohaterów. Mają swój bagaż doświadczeń, ale nadal są pełni werwy, spostrzegawczy, ciekawi świata i pewni swoich przekonań. Krystyna to nie jest stereotypowa babcia. Szybciej nakarmi cię gotowymi klopsikami, niż ugości własnoręcznymi wypiekami. Jest świadoma swojego wieku i ograniczeń, lecz wie, że PESEL to tylko liczby i nie daje się zaszufladkować do grona sędziwych seniorek. Nie jedna kobieta mogłaby pozazdrościć jej sprawności, jasności umysłu, a także pewności siebie.

Kolejnym dużym atutem tej powieści jest dla mnie realizm. Wiem, że ciężko uwierzyć w dojrzałą kobietę, która biega za mordercą. Jednak nie można uznać za fikcję dedukcji i spostrzegawczości, które wynikają z lat doświadczenia. Również emocje i reakcje bohaterów są dla mnie jak najbardziej prawdopodobne. Zażyłe relacje pomiędzy babcią a wnuczką, czy kulejąca więź między zapracowaną matką a najstarszą córką. Łatwo przyszło mi wczuć się w poszczególne postaci. Czułam ich miłość, troskę, a także rozczarowanie i poczucie niezrozumienia. Autorka postarała się, aby jej bohaterowie byli, jak najbardziej autentyczni.
Temat zmiany tożsamości już troszkę mniej do mnie przemawiał. Ostatecznie doszłam do wniosku, że mając pieniądze i znajomości, wszystko jest możliwe. Nadal trzeba pamiętać, że to fikcja literacka i nie wszystko musi być do bólu prawdziwe. Ważne, żeby zachować umiar i wiedzieć gdzie trzymać się faktów, a kiedy można poszaleć. Pani Ania znalazła na to złoty środek.

Następna rzecz, która sprawiła mi przyjemność podczas słuchania audiobooka, był lektor, a raczej lektorka. Pani Ewa Kasprzyk idealnie pasowała do przedstawienia tej historii. Niesamowity, głęboki, dojrzały głos, właśnie taki wyobrażałam sobie do głównej bohaterki. Narracja w powieści była pierwszoosobowa, więc pani Ewa doskonale pasowała do tego audio.

Główny wątek powieści nie został zamknięty w tej części, jednak autorka w posłowiu dała znać, że będzie się przewijał w kolejnych tomach. Czuję się zaintrygowana, co tak naprawdę wydarzyło się pół wieku temu w górach i jakie inne niespodzianki czekają na Krystynę. Czuję w kościach, że ta dziarska seniorka, będzie dążyć za wszelką cenę, do odkrycia prawdy. Na pewno po drodze rozdrapie sporo ran i poruszy wiele tajemnic, które dla wielu to już zapominany temat.

Dużo dobrego słyszałam o twórczości Pani Kańtoch, a zwłaszcza na temat serii o Krystynie Lesińskiej. Nie mając dużych oczekiwań, włączyłam audiobook pierwszej części i już po kilku minutach – wiedziałam, że trafiłam na coś niecodziennego i dałam się porwać fabule.

„Wiosna zaginionych” może fabularnie nie jest czymś nowym, odkrywczym. Główne clue historii to zaginięcie...

U mnie 6 ponieważ jestem fanem polskich kryminałów, a tu jednak poszło bardziej w powieść kryminlaną, rozciągniętą, przydługą i dla mnie zbyt rozbudowaną bez efektu wow w tej rozbudowie. Za długo na tak nieduże tresci kryminlane. Ale to tylko moje zdanie bo technicznie jest bardzo ok.

U mnie 6 ponieważ jestem fanem polskich kryminałów, a tu jednak poszło bardziej w powieść kryminlaną, rozciągniętą, przydługą i dla mnie zbyt rozbudowaną bez efektu wow w tej rozbudowie. Za długo na tak nieduże tresci kryminlane. Ale to tylko moje zdanie bo technicznie jest bardzo ok.

Zmęczyła mnie ta książka. Początek wlókł sie koszmarnie, tak od połowy wreszcie coś się ruszyło ale nie było to jakieś mocne uderzenie, statecznie i emerycko (może tak właśnie miało być?). Historia zupełnie nie wciągająca, rozwiązanie zagadki takie sobie. Zupełnie od czapy wątek znikających psów (bardzo mnie drażnił zresztą),jeszcze bardziej irytujący ''blog internauty'' (łatwiutki do rozszyfrowania kto za tym stoi)
A zapowiadało się interesująco, fajny pomysł z emerytką-policjantką, miło było poczytać śląską gadkę. Nie wiem czy będzie mi się chciało sięgnąć po kolejny tom, może dam szansę ale po drobnym odpoczynku.

Zmęczyła mnie ta książka. Początek wlókł sie koszmarnie, tak od połowy wreszcie coś się ruszyło ale nie było to jakieś mocne uderzenie, statecznie i emerycko (może tak właśnie miało być?). Historia zupełnie nie wciągająca, rozwiązanie zagadki takie sobie. Zupełnie od czapy wątek znikających psów (bardzo mnie drażnił zresztą),jeszcze bardziej irytujący ''blog internauty''...

Odbiór utrudniło mi czytanie pani Kasprzyk. Doceniam, żeński głos bohaterki, nawet w zbliżonym wieku prawdopodobnie, ale pani Kasprzyk czyta w sposob utrudniający zrozumienie sensu zdania. Pod koniec pogubiłam się z wyjaśnieniem właśnie przez to jej czytanie. Ale książka ciekawa.

Odbiór utrudniło mi czytanie pani Kasprzyk. Doceniam, żeński głos bohaterki, nawet w zbliżonym wieku prawdopodobnie, ale pani Kasprzyk czyta w sposob utrudniający zrozumienie sensu zdania. Pod koniec pogubiłam się z wyjaśnieniem właśnie przez to jej czytanie. Ale książka ciekawa.

To moje pierwsze spotkanie z autorką i z pewnością nie ostatnie.
Początek bardzo spokojny i monotonny, akcja troszkę się rozkręca w drugiej połowie książki.
Wciągający i intrygujący kryminał.

To moje pierwsze spotkanie z autorką i z pewnością nie ostatnie.
Początek bardzo spokojny i monotonny, akcja troszkę się rozkręca w drugiej połowie książki.
Wciągający i intrygujący kryminał.

Nie porwała mnie ta książka. Nie tego oczekuję od dobrego kryminału. Trochę się nudziłam i wkurzałam. Strasznie irytująca postać policjanta Grygi, nie mogę tego przełknąć po prostu. Do tego Marlena - dziewczyna bez ambicji. Krystyna - emerytowana policjantka akurat spoko i chętnie bym się dowiedziała jak rozwiąże się sprawa z jej przeszłości, ale nie wiem czy sięgnę po kolejną część.
Cała historia taka jakaś mocno naciągana i niezbyt w moim guście.

Nie porwała mnie ta książka. Nie tego oczekuję od dobrego kryminału. Trochę się nudziłam i wkurzałam. Strasznie irytująca postać policjanta Grygi, nie mogę tego przełknąć po prostu. Do tego Marlena - dziewczyna bez ambicji. Krystyna - emerytowana policjantka akurat spoko i chętnie bym się dowiedziała jak rozwiąże się sprawa z jej przeszłości, ale nie wiem czy sięgnę po...

Świetny początek serii, ciekawe co będzie dalej.

Świetny początek serii, ciekawe co będzie dalej.

Krystyna, emerytowana policjantka, jako młoda dziewczyna straciła w tajemniczych okolicznościach brata. W 1963 roku piątka studentów, dwie dziewczyny i trzech chłopaków, wyruszyła w Tatry, troje z nich zostało odnalezionych martwych, jeden – brat Krystyny – zaginął bez wieści. Wrócił tylko Jacek.
Teraz, po ponad pięćdziesięciu latach, Krystyna niespodziewanie spotyka go w osiedlowym sklepie w katowickim Nikiszowcu. Okazuje się, że Jacek od jakiegoś czasu pod zmienionym nazwiskiem mieszka w tej samej dzielnicy. Krystyna postanawia zmusić go do zdradzenia, co wydarzyło się w górach, a może nawet dokonać zemsty – w tym celu późnym wieczorem wybiera się do jego domu z nożem w plecaku. Gdy jednak wchodzi do willi, zastaje Jacka zamordowanego.
Krystyna nie była dobrą matką – za bardzo pochłaniała ją praca – ale teraz ma dobre relacje z wnuczką i nie chce ich stracić. Niestety, okazuje się, że dziewczyna może mieć coś wspólnego z tajemniczą śmiercią Jacka..
Książka z początku mnie nie porwała, wręcz męczyłam się czytając ją .Wraz z kolejnymi rozdziałami , akcja przyspiesza , watki się zazębiają a tajemniczy Jacek i jego szereg osobowości wzbudził moją ciekawość . Dużym atutem jest narrator - starsza , emerytowana policjantka , która nie wyszła ze swojej roli " policyjnego detektywa" i pomaga rozwiązać zagmatwaną zagadkę morderstwa .

Krystyna, emerytowana policjantka, jako młoda dziewczyna straciła w tajemniczych okolicznościach brata. W 1963 roku piątka studentów, dwie dziewczyny i trzech chłopaków, wyruszyła w Tatry, troje z nich zostało odnalezionych martwych, jeden – brat Krystyny – zaginął bez wieści. Wrócił tylko Jacek.
Teraz, po ponad pięćdziesięciu latach, Krystyna niespodziewanie spotyka go w...

Na początku trochę się nudziłam ale potem czytałam z przyjemnością.
Ciekawy pomysł na emerytowaną policjantkę uwikłaną w zbrodnię.

Na początku trochę się nudziłam ale potem czytałam z przyjemnością.
Ciekawy pomysł na emerytowaną policjantkę uwikłaną w zbrodnię.

Druga połowa książki, zdecydowanie bardziej interesująca. Ale całość nie porwała mnie na tyle, żeby sięgnąć po kolejne części.

Druga połowa książki, zdecydowanie bardziej interesująca. Ale całość nie porwała mnie na tyle, żeby sięgnąć po kolejne części.