Profil użytkownika: Wika

W poetyckim świecie codzienności
Chociaż lubię poezję i klimat, który tworzy wokół mnie czytanie wierszy, to nie sięgam po takie zbiory zbyt często. Potrzebuję na to odpowiedniego momentu lub odpowiedniego Autora. W przypadku tomiku "Wygrzebane" była to ta druga kwestia. Już zaczynając czytanie, wiedziałam, że będzie to świetny zbiór wierszy, gdyż znałam próbkę twórczości Moniki Pliseckiej i zdecydowanie się nie zawiodłam.
"Wygrzebane" to tomik dwudziestu wierszy, z których każdy jest zupełnie inny, a jednocześnie każdy bardzo wyjątkowy. Zanurzając się w ten twórczy świat, jednocześnie można znaleźć się w poetycko — codziennej rzeczywistości. Autorka porusza wiele ważnych tematów, które otaczają nas w codzienności. Niektóre wiersze budzą tym więcej emocji, że dotykają bardzo trudnych zagadnień. Myślę, że każdy może odnaleźć tutaj coś, co go poruszy i dotknie bardzo personalnie. To wyjątkowo uniwersalne teksty w swojej różnorodności. Chociaż brzmi to jak sprzeczność to myślę, że po zapoznaniu się z nimi wielu Czytelników będzie miało podobne odczucia. Jeśli miałabym wybrać tylko jeden wiersz z tego tomiku, to byłaby nim "Sprawa osobista", która poruszyła mnie emocjonalnie i została głęboko we mnie, myślę, że na długo.
Oficjalny debiut Moniki Pliseckiej to niezwykły poetycki zbiór, który poruszy wszystkich, sięgających po poezję z zamiarem próby jej zrozumienia, a przede wszystkim odczuwania, a nie przeczytania i zamknięcia. "Wygrzebane" są tomikiem, którego nie da się ot tak przeczytać i odłożyć, to wiersze, do których będzie się wracać. Prawdopodobnie każdy Czytelnik w innym z nich odnajdzie cząstkę siebie i możliwość odniesienia do swojego życia.
Zdecydowanie warty uwagi debiut, który nie pozostawi Was bez emocji i chęci na więcej. Liczę na to, że będziemy mogli tego więcej doświadczyć i że to dopiero pierwsze "wygrzebane" do szerszej publiczności przez Monikę Plisecką wiersze. Zachęcam jedynie do otworzenia tomiku, gdyż zapewniam, że później wiersze obronią się same — emocjami, codziennością i jeszcze raz emocjami.
Tomik otrzymałam od Autorki - bardzo dziękuję za możliwość przeczytania tej emocjonalnej poezji! Recenzowanie było wyłącznie przyjemnością.

W poetyckim świecie codzienności
Chociaż lubię poezję i klimat, który tworzy wokół mnie czytanie wierszy, to nie sięgam po takie zbiory zbyt często. Potrzebuję na to odpowiedniego momentu lub odpowiedniego Autora. W przypadku tomiku "Wygrzebane" była to ta druga kwestia. Już zaczynając czytanie, wiedziałam, że będzie to świetny zbiór wierszy, gdyż znałam próbkę twórczości...

Historia o dwóch rozbitych duszach, czy uda im się wzajemnie poskładać?

Są książki, dla których warto zrobić wyjątek i chociaż recenzji nie piszę już od dłuższego czasu, tej nie mogłam sobie odpuścić. Są historie, które na długo zostają w sercu i są bohaterowie, którzy jeszcze długo po przeczytaniu nie pozwalają o sobie zapomnieć. Uważam, że przykładem takiej powieści jest właśnie "Hidden in the dark" debiutującej Leny Sidorczuk.

Dwóch bohaterów i dwie rozbite dusze, które tak bardzo potrzebują pomocy, a jednocześnie tak nie chcą jej od siebie wzajemnie. Cyprian to z pozoru zamknięty w sobie i sarkastyczny młody mężczyzna, który w ukryciu mierzy się ze swoimi traumami, pisząc wiersze i uciekając w świat książek, by zapomnieć o bolesnej przeszłości i ranach, które pozostawiła nie tylko w sercu. Sara na swój sposób również mierzy się z traumami, śmiercią najbliższego przyjaciela, toksycznym chłopakiem, a do tego niedawno opuściła odwyk. Ścieżki tych dwojga przecinają się nie po raz pierwszy, ale ten jest zupełnie inny, gdyż oni sami nie przypominają tych siebie sprzed siedmiu lat. Spotkanie po latach sprawia, że widzą w sobie innych ludzi i czują już zupełnie coś innego, jednak łączy ich jedno — oboje przestali już wierzyć w miłość i powoli tracą nadzieję na szczęśliwe życie. Czy młodzi ludzie będą w stanie sobie pomóc i jak potoczą się ich dalsze losy? Czy można tutaj w ogóle myśleć o wspólnej ścieżce?

Powieść to niezwykle emocjonalna i poruszająca opowieść o woli walki, sile odwagi i stawianiu czoła przeciwnościom. To historia o bohaterach, którzy o delikatnym wejściu w dorosłość mogli tylko pomarzyć, jednak wciąż w jakiś sposób utrzymują się na powierzchni. Są "schowani w ciemności", gdyż wyjście z niej wiązałoby się z próbą poradzenia sobie z największymi traumami, a oni nie są pewni czy mają na to siłę. Razem mogą albo piąć się do góry, albo powolnie spadać w dół, jednak czy będzie tutaj w ogóle mowa o jakimś razem? Książka z każdym kolejnym rozdziałem pozostawia Czytelnika z wątpliwościami, które rozwiewane są stopniowo, by budować napięcie i zachować dynamikę akcji.

"Hidden in the dark" to opowieść, która zachwyciła mnie od pierwszej strony i taka, o której na pewno nie zapomnę o długo. To romantyczna opowieść o bolesnym życiu i traumach, które w znaczący sposób wpływają na trudną teraźniejszość. Mnogość wątków psychologicznych sprawia, że fabuła wciąga, a bohaterowie nie są papierowi, tylko wydają się prawdziwymi ludźmi ze swoimi trudnościami, szczęśliwymi momentami, a przede wszystkim emocjami.

Nie mogę napisać nic innego, jak tylko to, że ta książka to must have na najbliższe jeszcze zimowe wieczory, która otuli emocjami i da nadzieję, że u każdego w końcu nadejdzie wiosna, chociażby przez drobne kroki do przodu i walkę ze swoimi słabościami. Autorka zadbała o to, by debiutem wbić Czytelnika w fotel i zachęcić do niecierpliwego oczekiwania na kolejne pozycje spod jej pióra! 

Historia o dwóch rozbitych duszach, czy uda im się wzajemnie poskładać?

Są książki, dla których warto zrobić wyjątek i chociaż recenzji nie piszę już od dłuższego czasu, tej nie mogłam sobie odpuścić. Są historie, które na długo zostają w sercu i są bohaterowie, którzy jeszcze długo po przeczytaniu nie pozwalają o sobie zapomnieć. Uważam, że przykładem takiej powieści jest...

Historia o miłości, jednak podobna do wielu innych...

Zazwyczaj o przeczytaniu danej książki decyduje u mnie opis, czasami okładka, a nierzadko połączenie tych dwóch. W tym przypadku do „Szafira” przyciągnęła mnie zarówno notka wydawnicza jak i magnetyzująca, klimatyczna okładka. Liczyłam, że skoro „Taką miłość można przeżyć tylko raz w życiu” to opisana historia będzie w jakiś sposób wyjątkowa. Chyba jednak trochę się przeliczyłam...

Siedemnastoletnia Amy rozpoczyna swoje dorosłe życie przeprowadzką do mieszkania starszego brata. To tam poznaje współlokatora brata, czyli Chrisa, czarującego młodego człowieka, do którego od początku ciągnie ją magiczna siła. Żadne z nich nie może lub nie chce jej powstrzymać... Chris jednak jasno daje do zrozumienia, że nie jest zainteresowany poważnym związkiem, a Amy zaczyna mieć wątpliwości czy podjęła dobrą decyzję. Na domiar złego na światło dzienne zaczynają powoli wypływać mroczne tajemnice przyjaciół. Co zrobi z nimi Amy i jak poradzi sobie ze swoim uczuciem?

Współlokator brata... chciałoby się rzec, że motyw stary jak świat, ale mimo wszystko oczekiwałam od tej historii czegoś więcej niż sztampowości i powtarzalności. Autorka miała ciekawy pomysł na fabułę, ale mam wrażenie, że momentami nie wykorzystała w pełni tego potencjału. Finalnie to książka o rodzącym się w pewnym sensie zakazanym uczuciu i niebezpiecznej działalności, która jednak jest po prostu dobra i nic więcej.

„Szafir” to długa książka, której trzeba poświęcić trochę czasu. W historię trzeba się wgryźć, trochę ją poczytać, by lepiej zrozumieć, ale we mnie pozostawiła niedosyt. Myślałam, że wydarzy się coś więcej, że pewne wątki zostaną jeszcze bardziej rozwinięte, a Weronika Górska nie skupi się wyłącznie na motywach zawartych w opisie i czymś mnie zaskoczy podczas czytania.

Powieść to po prostu dobra pozycja, jeśli szukacie lekkiej, nieco przewidywalnej młodzieżówki to myślę, że się nie zawiedziecie. Jeśli jednak oczekujecie od książek czegoś więcej, może Wam w niej czegoś brakować, podobnie jak mnie.

Oficjalna recenzja dla portalu Duże Ka.

Historia o miłości, jednak podobna do wielu innych...

Zazwyczaj o przeczytaniu danej książki decyduje u mnie opis, czasami okładka, a nierzadko połączenie tych dwóch. W tym przypadku do „Szafira” przyciągnęła mnie zarówno notka wydawnicza jak i magnetyzująca, klimatyczna okładka. Liczyłam, że skoro „Taką miłość można przeżyć tylko raz w życiu” to opisana historia będzie w...