Szafir

Historia o miłości, jednak podobna do wielu innych...

Zazwyczaj o przeczytaniu danej książki decyduje u mnie opis, czasami okładka, a nierzadko połączenie tych dwóch. W tym przypadku do „Szafira” przyciągnęła mnie zarówno notka wydawnicza jak i magnetyzująca, klimatyczna okładka. Liczyłam, że skoro „Taką miłość można przeżyć tylko raz w życiu” to opisana historia będzie w jakiś sposób wyjątkowa. Chyba jednak trochę się przeliczyłam...

Siedemnastoletnia Amy rozpoczyna swoje dorosłe życie przeprowadzką do mieszkania starszego brata. To tam poznaje współlokatora brata, czyli Chrisa, czarującego młodego człowieka, do którego od początku ciągnie ją magiczna siła. Żadne z nich nie może lub nie chce jej powstrzymać... Chris jednak jasno daje do zrozumienia, że nie jest zainteresowany poważnym związkiem, a Amy zaczyna mieć wątpliwości czy podjęła dobrą decyzję. Na domiar złego na światło dzienne zaczynają powoli wypływać mroczne tajemnice przyjaciół. Co zrobi z nimi Amy i jak poradzi sobie ze swoim uczuciem?

Współlokator brata... chciałoby się rzec, że motyw stary jak świat, ale mimo wszystko oczekiwałam od tej historii czegoś więcej niż sztampowości i powtarzalności. Autorka miała ciekawy pomysł na fabułę, ale mam wrażenie, że momentami nie wykorzystała w pełni tego potencjału. Finalnie to książka o rodzącym się w pewnym sensie zakazanym uczuciu i niebezpiecznej działalności, która jednak jest po prostu dobra i nic więcej.

„Szafir” to długa książka, której trzeba poświęcić trochę czasu. W historię trzeba się wgryźć, trochę ją poczytać, by lepiej zrozumieć, ale we mnie pozostawiła niedosyt. Myślałam, że wydarzy się coś więcej, że pewne wątki zostaną jeszcze bardziej rozwinięte, a Weronika Górska nie skupi się wyłącznie na motywach zawartych w opisie i czymś mnie zaskoczy podczas czytania.

Powieść to po prostu dobra pozycja, jeśli szukacie lekkiej, nieco przewidywalnej młodzieżówki to myślę, że się nie zawiedziecie. Jeśli jednak oczekujecie od książek czegoś więcej, może Wam w niej czegoś brakować, podobnie jak mnie.

Oficjalna recenzja dla portalu Duże Ka.

Historia o miłości, jednak podobna do wielu innych...

Zazwyczaj o przeczytaniu danej książki decyduje u mnie opis, czasami okładka, a nierzadko połączenie tych dwóch. W tym przypadku do „Szafira” przyciągnęła mnie zarówno notka wydawnicza jak i magnetyzująca, klimatyczna okładka. Liczyłam, że skoro „Taką miłość można przeżyć tylko raz w życiu” to opisana historia będzie w...

♡ RECENZJA PATRONACKA ♡

★★★★⁠★⁠★★★★★

☆ Szafir ~ Weronika Górska ☆

Na wstępie chciałam podziękować Weronice za możliwość patronowania tej wspaniałości, bo wiele to dla mnie znaczy🥹

Ta historia wywołała we mnie masę emocji. Bohaterowie są przecudownie wykreowani przez co niesamowicie się do nich przywiązałam, a to sprawiło że wszystko odczuwałam o wiele mocniej. Czytało mi się ją na maksa przyjemni i nie mogłam się od niej oderwać.

To jest przepiękna książka o miłości, o przyjaźni, o rodzinie, tej z którą łączą wieży krwi, ale też tej wybranej. Jest o cierpieniu, bólu, przetrwaniu. O wpływie decyzji na życie. I te wszystkie rzeczy są ubrane w taki język, że one po prostu na stałe wpisują się w pamięć. Te ich rytuały, tradycje, zachowanie wobec siebie jest cudowne.

To jest bolesna książka i to bardzo. Ich relacja jest bolesna, ale piękna jednocześnie. Jest pełna wzlotów i upadków, ale ona pokazuje też jak silną potęgą może być miłość. Cudownie było czytać jak odnajdują siebie, uczą się na błędach. I choć momentami to bolało jak nie wiem, bo nie raz wiązało się to z pewnymi wyrzeczeniami to zakończenie jest miodem na moje serce.

Chris i Amy to świetnie wykreowani bohaterowie, którzy przeszli naprawdę wiele, a życie cały czas ich nie oszczędza. Ich relacja nie jest łatwa i mija sporo czasu, aż odnajdą to upragnione szczęście.

Uwielbiam momenty gdzie są wszyscy razem całą paczką przyjaciół🥹 i tak jak kocham początki relacji i ich wszystkich to drugą część i moment gdzie są jak jedna rodzina to coś co ubóstwiam🥹

Przy tej książce zdecydowanie nie da się nudzić. Od słownych przepychanek, imprezy, aż po wyścigi i bójki. Można znaleźć w niej naprawdę wiele, ale jednocześnie jest to idealnie wyważone. Nie brakuje też ważnych i trudnych wątków, które nie raz wycisnęły ze mnie łzy.

Ta historia skradła moje serce i jest dla mnie idealna pod każdym względem. To ile skrajnych i mocnych emocji we mnie wywołała, jak niesamowicie mocno przywiązałam się do bohaterów, to jak pięknie przedstawiona jest ich relacja jest nie do opisania i na bardzo długo zostanie w mojej pamięci.

"ꜱᴢᴄᴢęśᴄɪᴇ ɴᴏꜱɪᴌᴏ ᴊᴇɢᴏ ᴢᴀᴘᴀᴄʜ, ᴍɪᴀᴌᴏ ᴊᴇɢᴏ ɢᴌᴏꜱ ɪ ᴜśᴍɪᴇᴄʜ. ᴀ ɴᴀᴊᴡɪęᴄᴇᴊ ꜱᴢᴄᴢęśᴄɪᴀ ᴡɪᴅᴢɪᴀᴌᴀᴍ ɪ ᴢɴᴀʟᴀᴢᴌᴀᴍ ᴡ ᴊᴇɢᴏ ᴏᴄᴢᴀᴄʜ. ᴄʜʀɪꜱ ʙʏᴌ ꜱᴢᴄᴢęśʟɪᴡʏ, ᴀ ᴛᴏ ʙʏᴌᴏ ᴡꜱᴢʏꜱᴛᴋᴏ, ᴄᴢᴇɢᴏ ᴘᴏᴛʀᴢᴇʙᴏᴡᴀᴌᴀᴍ ᴅᴏ żʏᴄɪᴀ."

♡ RECENZJA PATRONACKA ♡

★★★★⁠★⁠★★★★★

☆ Szafir ~ Weronika Górska ☆

Na wstępie chciałam podziękować Weronice za możliwość patronowania tej wspaniałości, bo wiele to dla mnie znaczy🥹

Ta historia wywołała we mnie masę emocji. Bohaterowie są przecudownie wykreowani przez co niesamowicie się do nich przywiązałam, a to sprawiło że wszystko odczuwałam o wiele mocniej. Czytało...

W książkach romantycznych wszystko może się wydarzyć. A najpiękniejsze w nich są głębokie emocje. Weronika Górska odwołuje się do nich na przestrzeni swojej fabuły, w której opowiada o przewrotności życia.

Uwielbiam pokaźne tomy, więc do powyższej książki przekonała mnie przede wszystkim ilość stron. W poszukiwaniu przyjemnej lektury na leniwe popołudnia, która dostarczy mi przede wszystkim mnóstwa skrajnych emocji zdecydowałam się na opowieść dwójki zagubionych ludzi. Nie liczyłam na nic większego niż romans oparty na znanych schematach co można wywnioskować na wstępie z opisu fabuły, ale muszę przyznać, że autorka bardzo miło mnie zaskoczyła. Owszem, powieść porusza się na znanych ramach, ale jednocześnie wprowadza coś swojego, świeżego i nietuzinkowego, dzięki czemu wyróżnia się z tłumu i jest historią w pełni angażującą wyobraźnię czytelnika, wprowadzającą na scenę liczne emocje i otulającą nas niepowtarzalnym klimatem. To opowieść o zagubionych ludziach, którzy poszukują szczęścia w trudnym świecie, pogubili się po drodze i nie wiedzieli jakimi wartościami się kierować, co autorka przedstawiła nam bardzo obrazowo i z zaskakującą wiarygodnością. Muszę przyznać, że na przestrzeni ponad 900 stron rozegrała się wielowymiarowa, złożona i w pełni angażująca akcja.

Historia skupia się na losach 17-letniej Amy, która wprowadzając się do swojego starszego brata nie spodziewała się, że już pierwszego dnia jej życie wkroczy na nowe tory. Poznała charyzmatycznego współlokatora brata, Chrisa, który zawrócił jej w głowie. Pojawiło się pomiędzy nimi przyciąganie, które trudno było zatrzymać. Jednak Chris od początku zastrzegał, że nie jest zainteresowany trwałym związkiem. Nie chciał się angażować i kierował się jedynie w stronę namiętnej relacji. Miał swoje mroczne sekrety, które były niebezpieczne dla dziewczyny, ale Amy nie chciała się poddać i próbując uchronić ukochanego przed popełnieniem błędu, niespodziewanie wpakowała się w ogromne tarapaty.

Wydaje się, że dla miłości jesteśmy skłonni do największych poświęceń. Główna bohaterka zauroczona tajemniczym współlokatorem swojego brata nie spodziewała się takiej przyszłości a jednak dała się porwać skrajnym emocjom, które zbliżały ją do Chrisa na każdym kroku. On jasno wytyczał granicę a jednocześnie hipnotyzował swoim spojrzenie i przez to przyciągał dziewczynę do siebie jeszcze bliżej, chociaż zupełnie tego nie chciał. W ten sposób otrzymaliśmy skomplikowaną relację miłosną, która wprowadzała na scenę wiele skrajnych emocji i nie zawsze kierowała się logiką działań, ale dzięki temu nadawała bohaterom wiarygodności, pokazując ich słabości i tendencję do nieodpowiednich wyborów. Mogliśmy lepiej przyjrzeć się sylwetkom postaci, zrozumieć ich działania a także spojrzeć wstecz, ponieważ jak się okazało, to przeszłość ukształtowała charakter Chrisa. Oczywiście wątek romantyczny nie jest tutaj jedynym motywem, ponieważ na przestrzeni tak dużej ilości stron byłby on jedynie męczącym wyzwaniem, ale zapewniam, że autorka wszystko w pełni przemyślała i poprowadziła nas drogą różnorodnych motywów, które rozgałęziały się na dodatkowe wątki, powoli prowadząc nas ku ekscytującemu finałowi. Wszystko w tej historii było na swoim miejscu, począwszy od wielowymiarowej kreacji bohaterów, na skomplikowanej relacji i prozie życia kończąc. Z ogromną przyjemnością zatem przerzucałam kolejne strony i mocno związałam się z bohaterami, kibicując im ile sił w drodze do znalezienia wspólnego szczęścia.

"Szafir" to idealna propozycja dla wszystkich romantyczek. Rozpala zmysły, w pełni angażuje wyobraźnię i pozostaje w naszej głowie na długo po zamknięciu ostatniej strony. Obfita fabuła zabiera nas w emocjonalną podróż na wiele niezapomnianych wieczorów i tym sposobem w pełni angażuje nas w fabułę, która ani przez moment nie wprowadza przegadanej treści. Autorka wykorzystała potencjał swojego pomysłu i nawet jeśli podążała znanymi wcześniej schematami to zrobiła to w sposób logiczny i jednocześnie wiarygodny, zapewniając nam historię dwójki zagubionych bohaterów, którzy chcieli w życiu jedynie odnaleźć spokój i szczęście. Dużo nawiązań do trudnej miłości, dużo marzeń o lepszej przyszłości a jeszcze więcej kłód rzucanych pod nogi przez trudne życie składa się na fabułę, w której wszystko może się wydarzyć.

W książkach romantycznych wszystko może się wydarzyć. A najpiękniejsze w nich są głębokie emocje. Weronika Górska odwołuje się do nich na przestrzeni swojej fabuły, w której opowiada o przewrotności życia.

Uwielbiam pokaźne tomy, więc do powyższej książki przekonała mnie przede wszystkim ilość stron. W poszukiwaniu przyjemnej lektury na leniwe popołudnia, która dostarczy...

"Szafir" - Weronika Górska
[współpraca recenzencka]

"Miłość nie niszczy, Chris, to ludzie niszczą. I będą niszczyć już zawsze. Chyba, że na swojej drodze spotkamy kogoś, kto naprawdę nas pokocha."

Amy nie chcąc zmieniać swojego dotychczasowego życia i wyjeżdżać wraz z rodzicami, z którymi ma dosyć specyficzną relację, musi zamieszkać w domu swojego starszego brata. Siedemnastolatka nie przypuszcza, że nowy dom tak bardzo zmieni jej dotychczasowe życie. Dziewczyna poznaje Chrisa, najlepszego przyjaciela Lucasa i jej nowego współlokatora.

Nowe życie Amy, które miało być spokojne szybko zmienia się w ogromny chaos. Wychodzą na jaw tajemnice, które skrywał przed nią ukochany brat. A Amy wraz z znajomością z przyjacielem Lucasa pragnie poznać wszystkie nawet najmroczniejsze sekrety jego szafirowych oczu.

"Szafir" to debiutancka powieść Weroniki Górskiej. Książka składa się z dwóch części. Dostajemy dwa prologi, dwa epilogi. Bardzo mocno rozbudowaną historię Amy i Chrisa oraz całej grupy ich przyjaciół. Jeśli uwielbiacie w książkach takie motywy jak między innymi wspólne mieszkanie, młodsza siostra najlepszego przyjaciela, trudna przeszłość, niebezpieczeństwo, toksyczne relacje to w tej pozycji zdecydowanie spotkacie takie wątki.

Książka liczy prawie 1000 stron. Autorka piszę w sposób bardzo prosty, zdania są dosyć krótkie, rozdziały również nie należą do bardzo długich i książkę czyta się możliwe szybko. Uważam jednak, że momentami opisy były zbyt męczące i niepotrzebnie się przeciągały.

Amy i Chris - główni bohaterowie książki, jeszcze zanim mieli okazję się poznać bardzo dużo przeżyli. Mają za sobą trudną przeszłość. Co dość mocno oddziałuje na ich relacje. Wielokrotnie się kłócą, ich związek jest bardzo burzliwy, toksyczny. Jednak są to bardzo młodzi bohaterowie, z ogromnym bagażem doświadczeń, który wpłynął na ich psychikę.

Książkę polecam i jestem bardzo ciekawa kolejnych prac autorki.

"Szafir" - Weronika Górska
[współpraca recenzencka]

"Miłość nie niszczy, Chris, to ludzie niszczą. I będą niszczyć już zawsze. Chyba, że na swojej drodze spotkamy kogoś, kto naprawdę nas pokocha."

Amy nie chcąc zmieniać swojego dotychczasowego życia i wyjeżdżać wraz z rodzicami, z którymi ma dosyć specyficzną relację, musi zamieszkać w domu swojego starszego brata....

Książkę spotkałam jeszcze na wattpadzie I wtedy już wiedziałam, że jest to moja miłość. Kiedy dowiedziałam się, że zostanie wydana śledziłam autorkę na bieżąco w mediach. I teraz mogę trzymać ją w moich rękach. Jest to na prawdę cegiełka 954 strony, ale uwierzcie więcej do kochania. Książka jest przepełniona miłością i bólem. Jest też tam pięknie pokazana przyjaźń głównej bohaterki z jej najlepsza przyjaciółką ile są wstanie dla siebie poświęcić. Z całego serca polecam wam tą książkę.

Książkę spotkałam jeszcze na wattpadzie I wtedy już wiedziałam, że jest to moja miłość. Kiedy dowiedziałam się, że zostanie wydana śledziłam autorkę na bieżąco w mediach. I teraz mogę trzymać ją w moich rękach. Jest to na prawdę cegiełka 954 strony, ale uwierzcie więcej do kochania. Książka jest przepełniona miłością i bólem. Jest też tam pięknie pokazana przyjaźń głównej...

⊹ Szafir 1,95/5⭐️
⊹ Wydawnictwo: Novae Res
⊹ Autor: Weronika Górska [ tojaver ]

[ ᴡꜱᴘółᴘʀᴀᴄᴀ ʀᴇᴋʟᴀᴍᴏᴡᴀ ]

𝐒𝐳𝐚𝐟𝐢𝐫 to książka, do której miałam naprawdę pozytywne podejście. Od momentu, w którym się o niej dowiedziałam - chciałam ją przeczytać!

Niestety kompletnie się na niej zawiodłam. Ten tytuł wprowadził mnie w zastój czytelniczy, a samo czytanie ogromnie mnie męczyło. W pewnym momencie miałam ochotę odłożyć tą książkę, ale nie lubię zaczynać, a potem nie kończyć książek.

Główna bohaterka Amy była bardzo irytująca, a poznawanie jej perspektywy mnie męczyło. Przedstawiała ona siebie jako trudny charakter, który zniszczyła przeszłość, jednak kompletnie się tak nie zachowywała. Przy każdej możliwej okazji płakała i wywoływała wielkie kłótnie, czasem bez przyczyny, co kłóciło się z tym jak opisywała ją autorka. Często zachowywała się ona bezsensownie i nie odpowiednio do jej wieku.

Chris to główny bohater, a jego postać, również ogromnie mnie irytowała. Weronika kreowała go na tego złego chłopaka, również z traumatyczną przeszłością.

Ciągłe kłótnie pomiędzy główmymi bohaterami były męczące. Mam wrażenie, że duża część fabuły opierała się na nich, a następnie na powrotach do siebie. Sprawy nie zostały wyjaśnione, a Chris i Amy po nich kończyli w łożku. W tym tytule pojawiło się mnóstwo scen erotycznych. Uważam, że w większości nie były one wcale potrzebne, a autorka je tam dodawała. Czułam odrazę, gdy Amy zrozumiała, że ich relacja momentami byla toksyczna - to było dobre, ale jak nazwała, to "ich toksycznością" - takie już nie było.

Czytając 𝐒𝐳𝐚𝐟𝐢𝐫, można było się w nim pogubić. Myślę, że autorka na siłę wpychała wszystkie możliwe wątki, przez co nie zostały one dobrze rozwinięte. Każdy był zaczęty, chwilę poprowadzony i na tym się to kończyło.

Styl pisania autorki średnio przypadł mi do gustu. Było mnóstwo powtórzeń, a na niektórych stronach naliczyłam, aż dziesięć razy imię głównego bohatera "Chris". Przez książkę nie płynęłam i nie odczuwałam najważniejszego - radości z czytania :( Samo wykreowanie postaci, również było średnie, przez co nie mogłam wczuć się w ich emocję, a ich los mało mnie interesował.

Momentami fabuła była tak bez sensu, że to było, aż niemożliwe. Nagle dobry charater, kompletnie bez przyczyny zmieniał się na zły. Mimo wszystko zamysł na nią był fajny, ale o wiele gorzej z wykonaniem. Uważam, że jeżeli autorka usunęłaby kilka wątków i więcej czasu poświęciłaby na rozbudowanie tych, które zostały - efekt finalny wyszedłby lepszy.

Fajnie została przedstawiona grupa przyjaciół. Byli oni w stanie zrobić dla siebie wszystko i darzyli się dużym zaufaniem. Niektóre momenty, w których brała udział cała paczka - są fajnie i zabawnie opisane.

Niestety, ale zdecydowanie nie polecam wam tego tytułu :(

⊹ Szafir 1,95/5⭐️
⊹ Wydawnictwo: Novae Res
⊹ Autor: Weronika Górska [ tojaver ]

[ ᴡꜱᴘółᴘʀᴀᴄᴀ ʀᴇᴋʟᴀᴍᴏᴡᴀ ]

𝐒𝐳𝐚𝐟𝐢𝐫 to książka, do której miałam naprawdę pozytywne podejście. Od momentu, w którym się o niej dowiedziałam - chciałam ją przeczytać!

Niestety kompletnie się na niej zawiodłam. Ten tytuł wprowadził mnie w zastój czytelniczy, a samo czytanie ogromnie mnie męczyło. W...

Drogi Czytelniku...

Miłość? Jest.
Młoda kobieta? Obecna.
Starszy brat? Tak.
Przeprowadzka? Będzie.
Pewien współlokator? Oczywiście.
Przyciąganie? A jakże.
Pewna dziewczyna? Jasne.
Przyciąganie? Pewnie.
Zwątpienie? Znajdzie się.
Sekrety? Są.
Pewna niebezpieczna działalność? Nie inaczej.
Wypadki? Będą.
Mafia? Tak.
Pewna choroba psychiczna? Niestety...
Pewna walka? Cóż...
Między innymi właśnie to znajdziemy w debiutanckiej książce Weroniki Górskiej pod tytułem „Szafir”.
Jaki osiągnęła efekt? By poznać odpowiedź na to pytanie odsyłam do lektury, książki oczywiście.

Wspaniale było przenieść się do świata Amy, Chrisa, Lucasa, Samanthy, Theo, Toma, Cody'ego, Willa, Jaspera, Maksa, Luny, Maddy, Diego, Jasmine, Molly, Carol, Drake'a, Megan, Pedra, Lexy, Aurory, Matta, Flavia, Ashley, Anny, Leo, Nate'a i innych.

Na pewno zastanawiacie się jakie są moje odczucia po lekturze.
Już odpowiadam.

Po pierwsze, bohaterowie. Są dobrze wykreowani, zróżnicowani i dość interesujący.
Czy kogoś polubiłam? Nie, niestety nikogo, choć jeśli chodzi o Amy było blisko.
Tak, dobrze myślicie, nie podam powodu.
Nie chcę zdradzać za dużo.

Po drugie, fabuła. Nie chcę nikomu zdradzać tu szczegółów, jednak powiem, że nie do końca jest to prawdziwy rollercoaster, przynajmniej dla mnie. Wprawdzie akcja rozkręca się dość szybko, niemal przez całą powieść coś się dzieje. Autorka chwilami serwuje nam emocje naprawdę sporymi porcjami. Nie brakowało mi tu zaskakujących zwrotów akcji oraz wywoływania w nas skrajnych uczuć i problemów, którymi obarczone są na każdym kroku nasze persony.

Po trzecie, styl. Książka napisana jest lekkim językiem, przystępnym dla każdego. To ułatwiało i bardzo przyśpieszało czytanie (a książka jest dość gruba, to dwa tomy w jednym). Leci za to oczywiście plusik.

Po czwarte, układ. Historię poznajemy z trzech perspektyw - Amy, Chrisa i Lukasa. To było bardzo fajne i bardzo tu pasowało, uzupełniało to wątki i dzięki temu czytelnik mógł się więcej dowiedzieć o naszych personach, 'zobaczyć' co im 'w duszy gra'. Daję za to oczywiście plusa.

Po piąte, zakończenie. Nie do końca właśnie takiego zakończenia się spodziewałam, coś zupełnie innego otrzymałam w rzeczywistości. Troszkę się zdziwiłam, ale bardzo pozytywnie. Autorka mnie nieco zaskoczyła. To było fajne. Oczywiście daję za to plusa.

Powieść nie do końca jest lekką lekturą do poduszki.

Opowieść pokazuje, że zwycięża tylko ten, kto walczy.

Książka praktycznie czyta się sama. Historia nawet mnie wciągnęła, sprawiała, że chciałam być częścią życia naszych bohaterów, choć chwilami nie miałam ochoty docierać do końca (żeby zbyt szybko nie poznać zakończenia, a książka jest dość grubaśna).

Autorce bardzo dziękuję za tę przygodę. była dość ciekawa, nie nudziłam się ani przez chwilę.

Ogólna ocena - 9/10. :)
POLECAM, POLECAM, POLECAM.
Warto po nią sięgnąć.

Pozdrawiam, Iza.

Drogi Czytelniku...

Miłość? Jest.
Młoda kobieta? Obecna.
Starszy brat? Tak.
Przeprowadzka? Będzie.
Pewien współlokator? Oczywiście.
Przyciąganie? A jakże.
Pewna dziewczyna? Jasne.
Przyciąganie? Pewnie.
Zwątpienie? Znajdzie się.
Sekrety? Są.
Pewna niebezpieczna działalność? Nie inaczej.
Wypadki? Będą.
Mafia? Tak.
Pewna choroba psychiczna? Niestety...
Pewna walka?...