Historia pszczół. Powieść

Ciekawa, skłaniająca do refleksji. Warta przeczytania. Polecam

Ciekawa, skłaniająca do refleksji. Warta przeczytania. Polecam

Mam mieszane uczucia odnośnie tej powieści. Z jednej strony, jest to całkiem interesująca historia, natomiast niezbyt rozumiem sposób postępowania głównych bohaterów.

Mam mieszane uczucia odnośnie tej powieści. Z jednej strony, jest to całkiem interesująca historia, natomiast niezbyt rozumiem sposób postępowania głównych bohaterów.

Pomysł na książkę bardzo fajny, pszczoły wplecione w 3 zupełnie różne historie. Wątek Tao najciekawszy, opisy zniszczonego świata pobudzały wyobraźnię. Mężczyźni w powieści dość flegmatyczni i czasem irytujący swoją bezradnością, ale nie zapominajmy, że to o pszczoły chodziło w tej książce :) do refleksji - a co gdyby dzisiaj naprawdę zabrakło pszczół...?

Pomysł na książkę bardzo fajny, pszczoły wplecione w 3 zupełnie różne historie. Wątek Tao najciekawszy, opisy zniszczonego świata pobudzały wyobraźnię. Mężczyźni w powieści dość flegmatyczni i czasem irytujący swoją bezradnością, ale nie zapominajmy, że to o pszczoły chodziło w tej książce :) do refleksji - a co gdyby dzisiaj naprawdę zabrakło pszczół...?

Szczerze mówiąc książka mocno mnie rozczarowała. Temat miał naprawdę potencjał, a tymczasem nudziłam się przy tej lekturze koszmarnie.
Przez dwie trzecie objętności książki zastanawiałam się o czym ona właściwie jest? O pszczołach czy raczej o facetach z rozbuchanym ego? Pszczoły to raczej występują tu jako tło ślimaczącej się beznadziejnie akcji. Informacji o ich funkcjonowaniu czy o Colony Collapse Disorder jest naprawdę niewiele. Za to masa męskich rozkmin, jacy to oni biedni i nikt ich nie rozumie.
Wiliam, który pogrąża się w marazmie, jeśli robi cokolwiek, to tylko po to, by spadały na niego same pochwały i zaszczyty, a jak tego nie otrzymuje to obraża się i niszczy co się da? Nie ma szacunku ani do swojej pracy ani do cudzej?
George, który nie słucha ani swojej żony, ani swojego syna, ma w nosie ich potrzeby i marzenia, bo tak jest zafiksowany na swojej pracy, którą w dodatku wykonuje "po swojemu" bez względu na wynik.
Jeszcze najłatwiej znieść Tao, bo przynajmniej można zrozumieć matczyną rozpacz po utracie dziecka, choć póki jej syn żył, to jako matka też była irytująca.
Przez ponad połowę książki nic się nie dzieje. Jest niemożliwie przegadana, a do jakichś tam wniosków czy refleksji z trudem można dotrzeć dopiero pod koniec, a i tak niezbyt to wszystko razem jest przekonujące. W dodatku trochę trąci szurstwem i teoriami spiskowymi.
Zupełnie nie rozumiem dlaczego autorka wybrała sobie tak odpychających bohaterów, a wystarczyłoby gdyby opowiedziała to samo z punktu widzenia Charlotte (córki Williama) lub choćby Thomasa (syna Georga).
Historia językowo poprawna, w treści zupełnie mnie nie kupiła. Dla mnie: przeciętna.

Szczerze mówiąc książka mocno mnie rozczarowała. Temat miał naprawdę potencjał, a tymczasem nudziłam się przy tej lekturze koszmarnie.
Przez dwie trzecie objętności książki zastanawiałam się o czym ona właściwie jest? O pszczołach czy raczej o facetach z rozbuchanym ego? Pszczoły to raczej występują tu jako tło ślimaczącej się beznadziejnie akcji. Informacji o ich...

Ważne i symboliczne.

Ważne i symboliczne.

Historia Williama - smutna, dołująca, ale też nieco nudna. Pewnie najsłabsza z całej trójki.
Historia Georga - urywa się w najmniej odpowiednim momencie. Myślę, że powinna być poprowadzona dłużej - pewnie kosztem kilku pierwszych rozdziałów.
Historia Tao dla mnie najciekawsza i to mimo faktu, że dosyć szybko (pewnie jak większość czytelników) domyśliłem się losów mało Wei-wei'a. Po prostu lubię post-apo i przedstawienie Pekinu kilka dekad po katastrofie ekologicznej wywarło na mnie mocne wrażenie. Mocniejsze niż inne "twarde" post-apo jakie niedawno czytałem, czyli "Gwiazdozbiór Psa". Samą historię Tao oceniłbym pewnie na 9 i to mimo nieco rozczarowującego i zbyt słodkiego zakończenia.
Daję 7-kę, po części dlatego, że chcę w końcu dać coś więcej niż 6, które dawałem każdej książce przeczytanej ostatnio. Ale bardziej dlatego, że lubię powieści, gdzie narracja jest rozdzielona między kilka bardzo lekko luźno powiązanych ze sobą wątków.

Historia Williama - smutna, dołująca, ale też nieco nudna. Pewnie najsłabsza z całej trójki.
Historia Georga - urywa się w najmniej odpowiednim momencie. Myślę, że powinna być poprowadzona dłużej - pewnie kosztem kilku pierwszych rozdziałów.
Historia Tao dla mnie najciekawsza i to mimo faktu, że dosyć szybko (pewnie jak większość czytelników) domyśliłem się losów mało...

Fajna, lekka opowieść trzech różnych bohaterów i ich rodzin. Pomimo że akcja każdego z bohaterów dzieje się w innym czasie, ich losy i następstwa decyzji, które podjęli wpływają na kolejne pokolenia. Warta przeczytania, z lekka nutą refleksji .

Fajna, lekka opowieść trzech różnych bohaterów i ich rodzin. Pomimo że akcja każdego z bohaterów dzieje się w innym czasie, ich losy i następstwa decyzji, które podjęli wpływają na kolejne pokolenia. Warta przeczytania, z lekka nutą refleksji .

To ciekawa powieść. Z jednej strony mamy postapokaliptyczny świat, w którym żyje Teo, z drugiej zaś świat niby nam współczesny, ale taki, w którym w niepojęty sposób zaczynają znikać pszczoły. No i świat z przeszłości, w którym William, niespełniony przyrodnik, cierpiący na depresję (zwaną wtedy melancholią ),odkrywa sens życia poprzez budowę unowocześnionego ula. A przy okazji każdy z tych bohaterów boryka się z własnymi problemami rodzinnymi. I choć trochę mi tu zabrakło pokazania, jak ważna jest rola pszczół ( widać to wyraźnie jedynie w świecie Tao, myślę, że można było trochę bardziej rozwinąć wątek we współczesności),to pokazanie relacji rodzinnych i nadziei pokładanych w dzieciach - bardzo na plus.

To ciekawa powieść. Z jednej strony mamy postapokaliptyczny świat, w którym żyje Teo, z drugiej zaś świat niby nam współczesny, ale taki, w którym w niepojęty sposób zaczynają znikać pszczoły. No i świat z przeszłości, w którym William, niespełniony przyrodnik, cierpiący na depresję (zwaną wtedy melancholią ),odkrywa sens życia poprzez budowę unowocześnionego ula. A przy...

Oceniając książkę na 10/10, zdecydowanie kieruję się jej głębokim przekazem. Temat pszczół, który wcześniej wydawał mi się niezbyt istotny, zyskał na znaczeniu dopiero po przeczytaniu tej lektury. Choć książka nie ma typowo naukowego charakteru, przekazuje wiele wartościowych informacji. Składa się z trzech odmiennych historii, które rozgrywają się w różnych epokach, a wszystkie łączy motyw pszczół.

Choć to właśnie one są kluczowym elementem, to w każdej z opowieści pozostają raczej tłem niż głównym tematem. Niemniej jednak stanowią one spójny element, który przenika przez całe książki i stanowi pomost między przeszłością, teraźniejszością i przyszłością.

Opowieści poruszają nie tylko kwestie ekologiczne, ale także dają do myślenia na temat natury, zmian w środowisku i ludzkich wyborów. Każda historia wzbogacona jest o retrospekcje, które wprowadzają nas w refleksję nad tym, co się wydarzyło, co się dzieje i co może się zdarzyć. Choć początkowo nie spodziewałam się, że temat pszczół będzie mnie aż tak fascynował, książka zdecydowanie zmieniła moje postrzeganie tej kwestii.

Wśród trzech głównych postaci najbardziej zafascynowały mnie historie Tao i Williama. Natomiast historia Georga, choć interesująca, nie porwała mnie tak mocno, być może przez różnice w wieku czy tematach, które były poruszane. Niemniej jednak, sądzę, że każdy znajdzie swoją ulubioną postać w tej książce, choć niekoniecznie będą to główni bohaterowie. Jak zauważył ktoś w innej recenzji, postacie te są często przedstawiane jako osoby uparte, podejmujące błędne decyzje. Dla mnie to właśnie drugoplanowi bohaterowie stali się moimi ulubieńcami, ponieważ mają bardziej złożone czy niejednoznaczne cechy.

Dla niektórych może być to wadą, bo trudno się utożsamić z głównymi postaciami, ale ja odbieram to raczej jako naturalne odzwierciedlenie życia. Ludzie są różni, i nie zawsze ukazujemy ich w idealnym świetle. To właśnie te różnorodne postaci sprawiają, że książka staje się bardziej realistyczna.

Oceniając książkę na 10/10, zdecydowanie kieruję się jej głębokim przekazem. Temat pszczół, który wcześniej wydawał mi się niezbyt istotny, zyskał na znaczeniu dopiero po przeczytaniu tej lektury. Choć książka nie ma typowo naukowego charakteru, przekazuje wiele wartościowych informacji. Składa się z trzech odmiennych historii, które rozgrywają się w różnych epokach, a...

„Historia pszczół” to pierwszy tom kwartetu klimatycznego Mai Lunde. Wcześniej czytałam dziecięce książki tej autorki, które naprawdę uwielbiam, więc postanowiłam sięgnąć także po jej twórczość kierowaną do dorosłych i… trochę się rozczarowałam.

To powieść, w której przeplatają się trzy różne historie, połączone tematem pszczół. Mamy perspektywę Williama z 1852 roku, który pragnie zaprojektować idealny ul, George’a z 2007 roku - hodowcy pszczół, którego pasieka zaczyna masowo wymierać - oraz Tao z 2098 roku, żyjącej w świecie po Zapaści, w którym owady zapylające już nie istnieją, a ludzie ręcznie zapylają rośliny. Tao musi odnaleźć swoje dziecko, które zaginęło w tajemniczych okolicznościach…

Wszystkie trzy perspektywy okazały się dla mnie dość przytłaczające, a tempo akcji było powolne, przez co przebrnięcie przez tę książkę było dla mnie trudne i wprawiło mnie w lekki czytelniczy zastój. Ciężko było mi się zmuszać do kontynuowania lektury, choć ostatecznie cieszę się, że ją dokończyłam, ponieważ całościowo powieść wypada dobrze. Podobał mi się sposób, w jaki połączyły się wątki wszystkich bohaterów, choć historie George’a i Williama średnio mnie interesowały w trakcie czytania. Za to wątek Tao okazał się naprawdę fascynujący. Z dużą ciekawością poznawałam tę postapokaliptyczną wizję przyszłości po kryzysie klimatycznym.

Doceniam tę książkę za przedstawienie ogromnej roli pszczół w naszym życiu, ale nie wzbudziła we mnie takich emocji, jakich oczekiwałam, więc serii kontynuować nie będę.
https://www.instagram.com/p/DRPAsI1DC3X/?igsh=MWJodnZmMDlydG1hcQ==

„Historia pszczół” to pierwszy tom kwartetu klimatycznego Mai Lunde. Wcześniej czytałam dziecięce książki tej autorki, które naprawdę uwielbiam, więc postanowiłam sięgnąć także po jej twórczość kierowaną do dorosłych i… trochę się rozczarowałam.

To powieść, w której przeplatają się trzy różne historie, połączone tematem pszczół. Mamy perspektywę Williama z 1852 roku, który...