Złodziejka

Nudna, nie mogłam się doczekać kiedy dobrnę do końca. Zbyt rozwleczona, pomysł i fabuła nawet ciekawe, ale czasami przeskakiwałam akapity żeby pominąć nudne fragmenty.

Nudna, nie mogłam się doczekać kiedy dobrnę do końca. Zbyt rozwleczona, pomysł i fabuła nawet ciekawe, ale czasami przeskakiwałam akapity żeby pominąć nudne fragmenty.

To już kolejna świetna książka, na którą trafiłam totalnie przypadkowo. Mimo jej 700 stron i wielu obowiązków, skończyłam ją w 3 dni, bo ciężko się oderwać od tej historii. Bardzo spodobał mi się styl Autorki, a sama historia i plot twisty były ogromnie emocjonujące. Wciągająca intryga i głębokie, żywe postacie sprawiły, ze książka trafia do moich top w tym roku, chociaż zakończenie mogłoby być ciut bardziej spektakularne:)

To już kolejna świetna książka, na którą trafiłam totalnie przypadkowo. Mimo jej 700 stron i wielu obowiązków, skończyłam ją w 3 dni, bo ciężko się oderwać od tej historii. Bardzo spodobał mi się styl Autorki, a sama historia i plot twisty były ogromnie emocjonujące. Wciągająca intryga i głębokie, żywe postacie sprawiły, ze książka trafia do moich top w tym roku, chociaż...

jedna z lepszych książek które ostatnio przeczytałam o czasach wiktoriańskiach..".Oliver Twist z małym Twistem"

jedna z lepszych książek które ostatnio przeczytałam o czasach wiktoriańskiach..".Oliver Twist z małym Twistem"

Jak ktoś pisze że ta powieść jest wulgarna i rozerotyzowana, to mam wrażenie że książki zupełnie nie czytał.
Czy że jezyk jest jak ze starych lektur...
Dobra, wiem że to nie forum dyskusyjne, wiec wrzucam swoja opinie:
Bardzo fajna powieść, pełna suspensów, umiejsowiona, w wiktoriańskiej Anglii, co dodaje jej klimatu. Nie jest napisana trudnym językiem, bardzo dobrze sie ją czyta. Historia jest ciekawa, bohaterki maja w sobie to coś.
Zakończenie mogłoby być inne, ale osobiście czekałam na takie :D

Jak ktoś pisze że ta powieść jest wulgarna i rozerotyzowana, to mam wrażenie że książki zupełnie nie czytał.
Czy że jezyk jest jak ze starych lektur...
Dobra, wiem że to nie forum dyskusyjne, wiec wrzucam swoja opinie:
Bardzo fajna powieść, pełna suspensów, umiejsowiona, w wiktoriańskiej Anglii, co dodaje jej klimatu. Nie jest napisana trudnym językiem, bardzo dobrze sie...

Z każdą stroną coraz bardziej wciągająca. Porusza prawdziwe ale przerażające tematy, gra na emocjach...

Z każdą stroną coraz bardziej wciągająca. Porusza prawdziwe ale przerażające tematy, gra na emocjach...

Nieprzewidywalna, wciągająca, cudowna. Polecam!

Nieprzewidywalna, wciągająca, cudowna. Polecam!

Od książki nie można się oderwać.Piekna mroczna historia intryguje i wciąga nas coraz bardziej. Wiktoriański Londyn , w tle subtelna miłość kobiety do kobiety. Świetnie wykreowane postacie.

Od książki nie można się oderwać.Piekna mroczna historia intryguje i wciąga nas coraz bardziej. Wiktoriański Londyn , w tle subtelna miłość kobiety do kobiety. Świetnie wykreowane postacie.

Złodziejka" Sarah Waters to powieść, która zgrabnie łączy w sobie elementy historycznej fikcji, romansu i kryminału. Umiejscowiona w wiktoriańskiej Anglii, książka przenosi czytelnika w mroczny świat oszustów, złodziei i ludzi żyjących na marginesie społeczeństwa.
Waters z dużą precyzją oddaje atmosferę epoki, co jest jednym z największych atutów tej powieści. Jej opisy są bogate i szczegółowe, co pozwala w pełni zanurzyć się w przedstawionej rzeczywistości. Bohaterowie są dobrze skonstruowani, z wyraźnie zarysowanymi osobowościami, choć momentami można odczuć, że ich motywacje są nieco przewidywalne.
Fabuła "Złodziejki" rozwija się dynamicznie, z kilkoma zaskakującymi zwrotami akcji, które trzymają w napięciu. Intryga jest misternie spleciona, choć niektóre wątki mogą wydawać się nieco przeciągnięte. Niemniej jednak, Waters z powodzeniem utrzymuje czytelnika w zainteresowaniu, prowadząc go przez meandry fabuły.
Język powieści jest przystępny, choć momentami można odczuć pewną stylizację na XIX-wieczną prozę, co dodaje autentyczności, ale może być nieco nużące dla współczesnego czytelnika. Dialogi są dobrze napisane i naturalne, co dodatkowo ożywia narrację.
"Złodziejka" to solidna powieść historyczna, która z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom gatunku. Choć nie jest to dzieło wybitne, z pewnością dostarcza przyjemnej lektury i stanowi ciekawą odskocznię od codzienności.

Złodziejka" Sarah Waters to powieść, która zgrabnie łączy w sobie elementy historycznej fikcji, romansu i kryminału. Umiejscowiona w wiktoriańskiej Anglii, książka przenosi czytelnika w mroczny świat oszustów, złodziei i ludzi żyjących na marginesie społeczeństwa.
Waters z dużą precyzją oddaje atmosferę epoki, co jest jednym z największych atutów tej powieści. Jej opisy są...

Językowo miałam wrażenie, jakbym cofnęła się do czasów lektur szkolnych napisanych bardzo literackim językiem. Wszystko zdaje się być rozciągnięte na siłę. Opisy są czasami zbyt długie, ale tylko niepotrzebnych rzeczy. Te zaś interesujące są zbyt krótkie. Postacie zaś zachowują się bardzo dziwnie. Raz się się kochają, kilka stron dalej bez mrugnięcia okiem dosłownie jedna sprzedaje drugą. Potem się nienawidzą i nagle bez powodu im przechodzi.

Językowo miałam wrażenie, jakbym cofnęła się do czasów lektur szkolnych napisanych bardzo literackim językiem. Wszystko zdaje się być rozciągnięte na siłę. Opisy są czasami zbyt długie, ale tylko niepotrzebnych rzeczy. Te zaś interesujące są zbyt krótkie. Postacie zaś zachowują się bardzo dziwnie. Raz się się kochają, kilka stron dalej bez mrugnięcia okiem dosłownie jedna...

Na początku mi się podobało, chociaż jakoś nie mogłam się wkręcić - może to kwestia bardzo długich rozdziałów, których nie jestem fanką - ale ogólnie im dalej, tym lepiej. Dobra intryga, świetnie zarysowane postacie, zmiana perspektywy i wszystko w narracji osobowej, co świetnie pozwala nam się wczuć w bohaterki. Tylko pod koniec drugiej części zaczęłam się denerwować i irytować zachowaniem Maud - mam wrażenie, że to przez lektorkę, która była aż za dobra i te emocje za bardzo mnie uderzały. I wtedy się zatrzymałam i pomyślałam, dlaczego ta dziewczyna mnie denerwuje. I zamyśliłam się nad tym, że z jakiegoś powodu nie lubię dziewczyny, która się zachowuje "zbyt": emocjonalnie, ufnie, jest naiwna i nie rozumie wielu rzeczy. I zganiłam się za to.
Tylko że zaraz przeskakujemy do trzeciej części i tam Sue zachowuje się tak samo "zbyt". I wtedy znów się zastanowiłam i zrozumiałam, że owszem, może to jakaś część mnie, ale też bohaterki nagle przestają odpowiadać wcześniejszym charakterystykom.

I Sue, i Maud opisane były jako takie a takie, a potem nagle okazują się inne. Nagle są naiwne, nagle zupełnie nie wiedzą jak działa świat, nagle ich wychowanie i doświadczenie zupełnie nie ma znaczenia, bo autorce tak pasuje, żeby wywołać emocje.

W romans nie uwierzyłam, gdyby to miała być fascynacja i pożądanie, jasne, ale miłość? Nie.

Mam też dowód, że jeśli bohaterowie mi nie grają, to choćby fabuła była nie wiem jak dopracowana, i tak nie będę powieścią zachwycona. A fabuła tutaj gra i mam też wrażenie, że grają wszyscy bohaterowie drugo- i trzecioplanowi. Pani Sacksby, Gentleman, Wąska, John, służba. Nawet Maud i Sue w większości swoich części. Świetne opis dziewiętnastowiecznej Anglii i Londynu, relacji i zależności społecznych - tu jasne, że można by to było pogłębić, ale podstawa jest dobra, pozwala wiele sobie wyobrazić i zachęca do pogłębiania tematu.

Ostatecznie nie jestem w stanie stwierdzić, czy polecam. Czas spędziłam dobrze, ale na ten moment rozczarowałam się na tyle, że myślę o "Złodziejce" jako o zawodzie, chociaż z czasem moje zdanie może się zmienić - tak czasem bywa, im więcej upływa od zakończenia lektury.

Na początku mi się podobało, chociaż jakoś nie mogłam się wkręcić - może to kwestia bardzo długich rozdziałów, których nie jestem fanką - ale ogólnie im dalej, tym lepiej. Dobra intryga, świetnie zarysowane postacie, zmiana perspektywy i wszystko w narracji osobowej, co świetnie pozwala nam się wczuć w bohaterki. Tylko pod koniec drugiej części zaczęłam się denerwować i...