Iskra życia

Autor ( " Czas życia i czas śmierci", " Na zachodzie bez zmian " ) w wieku 18-stu lat został wysłany na front I wojny światowej, walczył na pierwszej lini we Flandrii i Belgii, został pięciokrotnie ranny i po 15 - stu miesiącach pobytu w szpitalu, nie wrócił już na front.
W 1933 r. władze niemieckie zabroniły wydawania dzieł autora i nakazały publiczne ich spalenie.
Z zemsty władze " wielkiego narodu Mozarta i Goethego " ( cyt. niejaki Roman G. ) w 1943 r. aresztowały siostrę autora i zgilotynowały.

" Historia nigdy się nie powtarza, ale ludzie - zawsze ".
Wolter

Powieść jest jednym z najbardziej znanych dzieł autora i należy do kanonu światowej literatury !!!
Jak nie znasz, to wypada się z nią zapoznać !!!
Wydaje mi się, że to jedyny niemiecki pisarz, o którym mogę, naprawdę, tylko pozytywnie pisać, może dlatego, że miał francuskie korzenie ???
POLECAM !!!

Autor ( " Czas życia i czas śmierci", " Na zachodzie bez zmian " ) w wieku 18-stu lat został wysłany na front I wojny światowej, walczył na pierwszej lini we Flandrii i Belgii, został pięciokrotnie ranny i po 15 - stu miesiącach pobytu w szpitalu, nie wrócił już na front.
W 1933 r. władze niemieckie zabroniły wydawania dzieł autora i nakazały publiczne ich spalenie.
Z...

Poruszająca,mimo przerażających faktów, z jednej strony niespotykane okrucieństwo, a z drugiej solidarność i wzajemna pomoc,gdy kęs chleba może podarować ci kolejny dzień, myśl,że nie dasz rady w obozie przeżyć sam,mobilizuje do podzielenia się nim . Autor z niezwykłą dokładnością opisuje walkę człowieka,o przeżycie kolejnego dnia , jego "siłę",mimo braku sił. Gorąco polecam.

Poruszająca,mimo przerażających faktów, z jednej strony niespotykane okrucieństwo, a z drugiej solidarność i wzajemna pomoc,gdy kęs chleba może podarować ci kolejny dzień, myśl,że nie dasz rady w obozie przeżyć sam,mobilizuje do podzielenia się nim . Autor z niezwykłą dokładnością opisuje walkę człowieka,o przeżycie kolejnego dnia , jego "siłę",mimo braku sił. Gorąco...

Nie ma podstaw by sądzić że obraz pokazany przez Remarque mógł być nieprawdziwy. I w tym tkwi jego piękno mimo że to obraz pełen okropieństw. Jak na fotografii bez retuszu widać tu wszystkie pęknięcia, zarysowania, odbarwienia i skazy. Na tym tle ciekawie wypada komendant obozu Bruno Neubauer. Człowiek z pasją ogrodniczą cudzymi rękoma lub inaczej pomocna dłoń dla wybrańców. Zamiast ciężkiej pracy w hucie dawał pracę lżejszą we własnym ogrodzie na świeżym powietrzu. Widział hutnictwo metali nieżelaznych jako zagrożenie dla zdrowia zanim Wadowska-Król zaobserwowała ołowicę wśród dzieci z katowickich Szopienic. Charakteryzowała go ponadto mordercza wybiórczość, ludzi – unicestwiał, zwierzęta – nie. I wreszcie dar rozgrzeszania przewin własnych przemieniający grzechy w grzeszki.

Nie ma podstaw by sądzić że obraz pokazany przez Remarque mógł być nieprawdziwy. I w tym tkwi jego piękno mimo że to obraz pełen okropieństw. Jak na fotografii bez retuszu widać tu wszystkie pęknięcia, zarysowania, odbarwienia i skazy. Na tym tle ciekawie wypada komendant obozu Bruno Neubauer. Człowiek z pasją ogrodniczą cudzymi rękoma lub inaczej pomocna dłoń dla...

Opowieść napisana klika lat po wojnie, a więc gdy wszystko było jeszcze świeże, więc nic dziwnego, że opis życia i śmierci w obozie niemieckim (obojętnie którym),był u Remarque bardzo autentyczny, choć osobiście tam nie był.

Ciekawe studium zachowań zarówno ofiar jak i oprawców. Może nic już odkrywczego, bo oprawcy uważali, że tylko wypełniali rozkazy, a jako prawi obywatele ... Natomiast ofiary nie mogły zrozumieć; dlaczego i za co, bo przecież nikomu krzywdy nie zrobiły.
Książka dalej robi wrażenie, choć jeśli chodzi o styl, to czuć już upływ czasu.

Opowieść napisana klika lat po wojnie, a więc gdy wszystko było jeszcze świeże, więc nic dziwnego, że opis życia i śmierci w obozie niemieckim (obojętnie którym),był u Remarque bardzo autentyczny, choć osobiście tam nie był.

Ciekawe studium zachowań zarówno ofiar jak i oprawców. Może nic już odkrywczego, bo oprawcy uważali, że tylko wypełniali rozkazy, a jako prawi...

Któż o wojnie pisze lepiej niż E.M.Remarque?
Ta książka powinna znaleźć się w kanonie lektur szkolnych. Zastanawia mnie, dlaczego nie ma tego autora na liście lektur w szkole średniej?
Aby młodzi ludzie znali, co to znaczy upodlić człowieka, co to znaczy wojna i co to znaczy skrajny nacjonalizm czy faszyzm. Aby trzymali się od tego z daleka. Aby wiedzieli, jak cierpieli ludzie w obozach tylko dlatego, że urodzili się Żydami, Polakami, Czechami itd.
"Iskra życia" to powieść, która mimo, że obrazuje trudy życia w obozie, daje w jakiś sposób nadzieję. Opisuje bowiem ostatnie miesiące przez wyzwoleniem. Ludzie, którzy nie wyglądają już i nie czują się ludźmi (lecz żywymi trupami),nagle zaczynają odczuwać "zmianę" w zachowaniu SS. Zaczynają się bowiem naloty na pobliskie miasteczko. Niemiecka ludność cywilna zaczyna przypominać ich samych, tracąc w nalotach swoje dobra (domy, sprzęty).
Wielu więźniów niestety nie dotrwało tej chwalebnej chwili, gdy SS wycofało się z obozu. Jeszcze było im mało i podpalili drewniane baraki przywiezione z Polski...Jeszcze strzelali na oślep do więźniów.
Bucher i jego ukochana Ruth przeżyli. Mogli cieszyć się wreszcie wolnością. Mogli sobie wyjść tak po prostu poza bramy obozu. Mogli poczuć zapach drzew i kwiatów oraz posmakować czystej wody ze źródełka. Tak mało a tak wiele. Dla tych ludzi to było wszystko.
A naszym zadaniem - jako następnych pokoleń - jest pamiętać.

Któż o wojnie pisze lepiej niż E.M.Remarque?
Ta książka powinna znaleźć się w kanonie lektur szkolnych. Zastanawia mnie, dlaczego nie ma tego autora na liście lektur w szkole średniej?
Aby młodzi ludzie znali, co to znaczy upodlić człowieka, co to znaczy wojna i co to znaczy skrajny nacjonalizm czy faszyzm. Aby trzymali się od tego z daleka. Aby wiedzieli, jak cierpieli...

Remarque jest jednym z moich ulubionych pisarzy.

Potrafił pisać o wszystkim. Pisać genialnie, uczciwie i szczerze.

Jego literatura ma duszę i ciało.

W tej powieści pokazuje upodlenie człowieka przez człowieka, śmierć jednych i bestialstwo innych, by za chwilę opowiadać o odradzającej się nadziei, która niesie ze sobą chęć życia, odwagę i bunt tych dotychczas upadlanych i jednocześnie upadek moralny w obliczu militarnej klęski u tych drugich.

Ile mądrości w dialogu bohaterów: 509 i Wernera o zastąpieniu jednego systemu totalitarnego drugim.

Przejmująca literatura.

Remarque jest jednym z moich ulubionych pisarzy.

Potrafił pisać o wszystkim. Pisać genialnie, uczciwie i szczerze.

Jego literatura ma duszę i ciało.

W tej powieści pokazuje upodlenie człowieka przez człowieka, śmierć jednych i bestialstwo innych, by za chwilę opowiadać o odradzającej się nadziei, która niesie ze sobą chęć życia, odwagę i bunt tych dotychczas upadlanych i...

Przejmująca opowieść o życiu w obozie koncentracyjnym. Choć obóz Mellern ma charakter fikcyjny, przeżycia bohaterów, ich niesamowity pęd do życia (przynajmniej części z nich) budzi zdumienie i podziw dla tajemnicy życia właśnie. Przepiękne arcydzieło Remarque'a.

Przejmująca opowieść o życiu w obozie koncentracyjnym. Choć obóz Mellern ma charakter fikcyjny, przeżycia bohaterów, ich niesamowity pęd do życia (przynajmniej części z nich) budzi zdumienie i podziw dla tajemnicy życia właśnie. Przepiękne arcydzieło Remarque'a.

Tak trudny temat, a tak dobrze przez Remarque'a opisany. Piękna książka.

Tak trudny temat, a tak dobrze przez Remarque'a opisany. Piękna książka.

Książka stała u mnie na półkach już parę lat. Znałam geniusz Autora, a jednak nieznanych mi przyczyn nie mogłam się przemóc, aby sięgnąć po tę książkę. Na szczęście ślepy los sam zdecydował i wyniku losowania "Iskra życia" trafiła w moje ręce. Nie zawiodłam się. Remarque w każdej książce pokazuje swój genialny warsztat pisarski. Ma niezwykłą umiejętność mówienia w prosty sposób na bardzo poważne tematy. Polecam

Książka stała u mnie na półkach już parę lat. Znałam geniusz Autora, a jednak nieznanych mi przyczyn nie mogłam się przemóc, aby sięgnąć po tę książkę. Na szczęście ślepy los sam zdecydował i wyniku losowania "Iskra życia" trafiła w moje ręce. Nie zawiodłam się. Remarque w każdej książce pokazuje swój genialny warsztat pisarski. Ma niezwykłą umiejętność mówienia w prosty...

Szorstka, uczciwa, detaliczna.
Nie mogę jednak dostrzec tego, co tak wielu czytelników sprawia, że książka jest aż tak wyjątkowa.

Szorstka, uczciwa, detaliczna.
Nie mogę jednak dostrzec tego, co tak wielu czytelników sprawia, że książka jest aż tak wyjątkowa.