Czas życia i czas śmierci

„Czas życia i czas śmierci”, której autorem jest Erich Maria Remarque, to moja trzecia przeczytana książka tego autora. Lubię jego twórczość, jednak sięgam po nią w dość dużych odstępach czasu, ponieważ tematycznie jego powieści są do siebie bardzo podobne.

W tej książce, której akcja rozgrywa się podczas II wojny światowej, towarzyszymy młodemu żołnierzowi - Ernstowi Graeberowi - zarówno na froncie w Rosji, jak i podczas urlopu w Niemczech. Widzimy jego oczami, jak wygląda wojna - jej bezsens, okrucieństwo, hipokryzję i wszechobecną propagandę.

Nie jest to najłatwiejsza literatura. To raczej proza trudna i przytłaczająca, ale też taka, która zostaje z czytelnikiem na długo, za co bardzo cenię tego autora. Na pewno za jakiś czas sięgnę po kolejne jego książki.
https://www.instagram.com/p/DUvRPEvDN5k/?igsh=azBwZnNsYXIyY3U4

„Czas życia i czas śmierci”, której autorem jest Erich Maria Remarque, to moja trzecia przeczytana książka tego autora. Lubię jego twórczość, jednak sięgam po nią w dość dużych odstępach czasu, ponieważ tematycznie jego powieści są do siebie bardzo podobne.

W tej książce, której akcja rozgrywa się podczas II wojny światowej, towarzyszymy młodemu żołnierzowi - Ernstowi...

“Łuk triumfalny” widziałbym wyżej, ale to także świetna książka.

“Łuk triumfalny” widziałbym wyżej, ale to także świetna książka.

Ciekawa i dramatyczna historia przedstawiona z perspektywy niemieckiego żołnierza. Obrazująca ludzi owładniętych politycznymi ideami, ale także tych, którym już dawno sprzed oczu zniknął sens i cel wojennych działań. Opis obłudy i propagandy jaką karmiono niemieckich żołnierzy tylko po to by jeszcze przez chwilę utrzymać się przy władzy.
Bo jak na każdej wojnie są ludzie, którzy chcą zaistnieć i się dorobić a są też tacy, którzy chcą po prostu przeżyć.

Ciekawa i dramatyczna historia przedstawiona z perspektywy niemieckiego żołnierza. Obrazująca ludzi owładniętych politycznymi ideami, ale także tych, którym już dawno sprzed oczu zniknął sens i cel wojennych działań. Opis obłudy i propagandy jaką karmiono niemieckich żołnierzy tylko po to by jeszcze przez chwilę utrzymać się przy władzy.
Bo jak na każdej wojnie są ludzie,...

Wspaniale opisana bezlitosna prawda bezsensownej wojny z perspektywy niemieckiego żołnierza na froncie i w kontraście na urlopie. Każda powieść Remarque, którą czytam jest dla mnie świetna, ta również, uwielbiam ten styl pisania. Skłania do refleksji, ale również oferuje wzruszenia.

Wspaniale opisana bezlitosna prawda bezsensownej wojny z perspektywy niemieckiego żołnierza na froncie i w kontraście na urlopie. Każda powieść Remarque, którą czytam jest dla mnie świetna, ta również, uwielbiam ten styl pisania. Skłania do refleksji, ale również oferuje wzruszenia.

Książka poruszająca, jak zwykle Remarque trafia w sedno, w sposób absolutnie pochłaniający czytelnika wprowadza go w klimat wojennych Niemiec, pogrążonych w całkowitym chaosie, agresji, samozagładzie i moralnym upadku. Przedstawia realia życia w XX-wiecznej Europie opanowanej zgiełkiem II wojny światowej, wszechobecną destrukcją, fermentem społeczno-moralnym. W dobie dzisiejszych czasów książka wciąż potrafi poruszyć za pewne wewnętrzne "struny" emocji współczesnego człowieka. Zwłaszcza ostatnie strony, który rozwiewają wszelkie nadzieje na "lepsze jutro", obnażają dziką i bezwzględną naturę człowieka, w swoim zachowaniu bardziej zapalczywego niż jakiekolwiek drapieżne zwierzę, pełnego nienawiści, czyhającego na upadek wroga.

W powieści mnóstwo jest również trafiających do serca i umysłu prawd o bezsensowności wojny, bezcelowości i okrucieństwie opiewanych wówczas przez skrajne obozy i panującą władzę teorii o wyższości jednej "rasy ludzkiej" nad drugą. Wszystko to znamy bardzo dobrze z historii, a mimo to Remarque, w swym niezmiennie zachwycającym kunszcie pisarskim, metaforycznie uderza nas w twarz pozbawioną jakichkolwiek złudzeń prawdą o tym, jak pełna nienawiści, nieuzasadnionego gniewu, barbarzyństwa i nieopisanej przemocy potrafi być jednostka, a w końcu- cała rzesza ludzi ślepo podążających za patologicznymi ideami dyktowanymi przez opętanego własną szaloną wizją uzurpatora i oprawcy tysięcy niewinnych ludzi.

Książka ta to pewnego rodzaju przestroga. Utarte powiedzenie "historia lubi się powtarzać" przyświeca lekturze "Czasu życia i czasu śmierci" i daje nam do zrozumienia, iż pokój nie jest gwarancją, a stanem bardzo kruchym w niestabilnych, pełnych niepokoju czasach.

Absolutnie polecam, bez zbędnego zdradzania fabuły, szczególnie tym, którzy interesują się powieściami o tematyce wojennej, które w sposób bezprecedensowy obnażają obraz wzajemnej międzyludzkiej wrogości, ulotności szczęścia, siły z pozoru niemożliwej miłości, desperackiej potrzeby ucieczki, choć na chwilę, od bólu, cierpienia i tragedii nieuchronnego losu.

Książka poruszająca, jak zwykle Remarque trafia w sedno, w sposób absolutnie pochłaniający czytelnika wprowadza go w klimat wojennych Niemiec, pogrążonych w całkowitym chaosie, agresji, samozagładzie i moralnym upadku. Przedstawia realia życia w XX-wiecznej Europie opanowanej zgiełkiem II wojny światowej, wszechobecną destrukcją, fermentem społeczno-moralnym. W dobie...

Autor w wieku 18-stu lat został wysłany na front I wojny światowej, walczył na pierwszej lini we Flandrii i Belgii, został pięciokrotnie ranny i po 15 - stu miesiącach pobytu w szpitalu, nie wrócił już na front.
W 1933 r. władze niemieckie zabroniły wydawania dzieł autora i nakazały publiczne ich spalenie.
Z zemsty władze " wielkiego narodu Mozarta i Goethego " ( cyt. niejaki Roman G. ) w 1943 r. aresztowały siostrę autora i zgilotynowały.

" Historia nigdy się nie powtarza, ale ludzie - zawsze ".
Wolter

Powieść jest jednym z najbardziej znanych dzieł autora i należy do kanonu światowej literatury !!!
Jak nie znasz, to wypada się z nią zapoznać !!!
Wydaje mi się, że to jedyny niemiecki pisarz, o którym mogę, naprawdę, tylko pozytywnie pisać, może dlatego, że miał francuskie korzenie ???
POLECAM !!!

Autor w wieku 18-stu lat został wysłany na front I wojny światowej, walczył na pierwszej lini we Flandrii i Belgii, został pięciokrotnie ranny i po 15 - stu miesiącach pobytu w szpitalu, nie wrócił już na front.
W 1933 r. władze niemieckie zabroniły wydawania dzieł autora i nakazały publiczne ich spalenie.
Z zemsty władze " wielkiego narodu Mozarta i Goethego " ( cyt....

Wielka literatura. Miłość i piękno nieuchwytnej prozy życia. W tle bezsens okrutnej wojny, upadek Rzeszy i ideałów, w które przez dłuższą chwilę wierzyli rekruci „Rasy Panów”, ginąc za Führera. Powieści Remarque, to piękny język, nienachalny, zniuansowany świat wartości.

Wielka literatura. Miłość i piękno nieuchwytnej prozy życia. W tle bezsens okrutnej wojny, upadek Rzeszy i ideałów, w które przez dłuższą chwilę wierzyli rekruci „Rasy Panów”, ginąc za Führera. Powieści Remarque, to piękny język, nienachalny, zniuansowany świat wartości.

Mam wrażenie, że to jedna z tych książek, które doskonale podsumowuje ich tytuł. Życie i śmierć, miłość i nienawiść, wystawna kolacja wśród gruzów - ta powieść zbudowana jest na takich antytezach.
Myślę, że również u czytelnika pojawią się silne, sprzeczne emocje. Bo z jednej strony - szkoda tych cywilów, a z drugiej... nie sposób nie pomyśleć, że dostali to, na co zasłużyli (albo i mniej, niż zasłużyli).

Mam wrażenie, że to jedna z tych książek, które doskonale podsumowuje ich tytuł. Życie i śmierć, miłość i nienawiść, wystawna kolacja wśród gruzów - ta powieść zbudowana jest na takich antytezach.
Myślę, że również u czytelnika pojawią się silne, sprzeczne emocje. Bo z jednej strony - szkoda tych cywilów, a z drugiej... nie sposób nie pomyśleć, że dostali to, na co...

Powieść „Czas życia czas śmierci” to niezwykle poruszająca i rzadko spotykana w literaturze z początku lat 50-tych opowieść ukazana z perspektywy cierpień zwykłych Niemców. W tamtym czasie taka narracja nie była wcale oczywista ani powszechnie akceptowana, ponieważ świat niemal jednogłośnie winą obarczał Niemców za wywołanie wojny, uznając, że powinni ponieść konsekwencje i cierpieć za jej skutki.

To, co wyróżnia tę książkę, to odwaga autora, aby pokazać ludzką stronę tamtych dramatycznych wydarzeń, z dala od uproszczonych ocen i osądów. Może również zaskakiwać powszechny brak aprobaty dla Hitlera i jego partii wśród społeczeństwa, co w kontekście rozmaitych opinii historycznych wymaga głębszego spojrzenia. W rzeczywistości wiele badań naukowych zostało poświęconych próbom zrozumienia tego fenomenu, który — co niestety potwierdza także ta powieść — opiera się na prostym, lecz niezwykle silnym mechanizmie populizmu.

„Czas życia czas śmierci” to lektura nie tylko ważna historycznie, ale i wartościowa literacko, która zachęca do refleksji nad złożonością ludzkich losów w kontekście wielkich tragedii XX wieku. Gorąco polecam tę książkę wszystkim, którzy chcą poznać mniej oczywiste aspekty historii i zrozumieć głębsze mechanizmy społeczno-polityczne tamtych lat.

Powieść „Czas życia czas śmierci” to niezwykle poruszająca i rzadko spotykana w literaturze z początku lat 50-tych opowieść ukazana z perspektywy cierpień zwykłych Niemców. W tamtym czasie taka narracja nie była wcale oczywista ani powszechnie akceptowana, ponieważ świat niemal jednogłośnie winą obarczał Niemców za wywołanie wojny, uznając, że powinni ponieść konsekwencje i...

Ciężka historia z czasów wojny, smutna i poruszająca. O dziwo Niemcy ukazani są tutaj w prawdziwy sposób. Jestem w stanie uwierzyć, że nie każdy był zadowolony z tego co robił i co się działo. Polecam przeczytać, chociaż nie jest to miłe wieczorne czytadło.

Ciężka historia z czasów wojny, smutna i poruszająca. O dziwo Niemcy ukazani są tutaj w prawdziwy sposób. Jestem w stanie uwierzyć, że nie każdy był zadowolony z tego co robił i co się działo. Polecam przeczytać, chociaż nie jest to miłe wieczorne czytadło.