Mały wielki człowiek

"Mały Wielki Człowiek" to opowieść o białym, niewielkiego wzrostu Jacku Crabbie, wychowanku plemienia Czejenów. Film Arthura Penna z Dustinem Hoffmanem w roli głównej jakoś specjalnie nie utkwił mi w pamięci, choć to solidne kino (cóż, trzeba zrobić powtórkę). Sama książka Thomasa Bergera to inna para kaloszy, a może bardziej mokasynów. Czyta się szybko, nie ma miejsca na nudę. Jest przygoda, walki i bitwy, kobiety, alkohol, hazard i skalpowanie. Ot, proza życia. Sporo tu humoru, ale też i goryczy, ciekawych przemyśleń, przedstawienie obyczajów rdzennych mieszkańców Ameryki Północnej. Pojawiają się autentyczne postacie, jak choćby generał Custer, Wyatt Earp czy Dziki Bill Hickok.
"Ten chłopiec nie jest już chłopcem. Jest odważny. Jest drobny fizycznie, ale ma wielkie serce. Będzie się nazywał Mały Wielki Człowiek."

"Mały Wielki Człowiek" to opowieść o białym, niewielkiego wzrostu Jacku Crabbie, wychowanku plemienia Czejenów. Film Arthura Penna z Dustinem Hoffmanem w roli głównej jakoś specjalnie nie utkwił mi w pamięci, choć to solidne kino (cóż, trzeba zrobić powtórkę). Sama książka Thomasa Bergera to inna para kaloszy, a może bardziej mokasynów. Czyta się szybko, nie ma miejsca na...

Forest Gump na Dzikim Zachodzie. Fantastyczna książka.

Forest Gump na Dzikim Zachodzie. Fantastyczna książka.

Koniecznie, lektura obowiazkowa dla wszystkich, z naciskiem na tych, ktorych cechuje duze poczucie humoru, dystansu do ludzkosci, historii i swiata. Nie pamietam, czy w moim wypadku ksiazka byla pierwsza, czy tez zaczelam od filmu. Nie ma to znaczenia, gdyz i tak trzeba odrobic obie pozycje. Jesli moge doradzac, chyba jednak zaczelabym od ksiazki. Mam ja zamiar powtorzyc i potem znow marsz na kanape tv. 

Historia bialego chlopca, ktory na skutek roznych zdarzen, wychowuje sie wsrod Indian i bialych, na przemian. Sledzac jego losy przerabiamy historie Ameryki w czasach kolonizowania nowych terenow przez bialych imigrantow. Czasem jest smieszno, czasem straszno, co nie zmienia faktu, ze nie mozna sie od tej ksiazki oderwac. 

To jest lekcja historii z tej boskiej Ameryki, ktora wszyscy zwykli sie zachwycac ongis, a potem juz troche mniej, gdyz dostep do mediow sprawil, ze niepopularna prawda wyszla na jaw. Nigdzie nie bylo kolorowo, ale w Ameryce Polnocnej to sie dopiero dzialo, mordy, rabunki i gwalty, i to wszystko w bialy dzien i z blogoslawienstwem wladzy, w imie prawa i z bogiem na ustach. Wybijanie Indian, i cala dopisana do tego agenda, tak im pieknie szlo, ze do niedawna wszyscy uwazali, ze to wrecz szlachetne dzielo oczyszczania srodowiska bylo, zadna tam eksterminacja.

Atutem tej pozycji jest to, ze te tragiczne wydarzenia zostaly podane tu w taki sposob, ze pomimo swego smutnego wydzwieku bardzo czesto ksiazka wywoluje smiech na ustach. Ot, samo zycie. Smiech i lzy przeplataja sie raz po raz.

Goraco polecam. 

Koniecznie, lektura obowiazkowa dla wszystkich, z naciskiem na tych, ktorych cechuje duze poczucie humoru, dystansu do ludzkosci, historii i swiata. Nie pamietam, czy w moim wypadku ksiazka byla pierwsza, czy tez zaczelam od filmu. Nie ma to znaczenia, gdyz i tak trzeba odrobic obie pozycje. Jesli moge doradzac, chyba jednak zaczelabym od ksiazki. Mam ja zamiar powtorzyc i...

"Sztuka opowiadania historii"
8,7/10. Jeszcze jedna pozycja, której nie było w mojej Bibliotece i którą za kilka złotych zamówiłem z antykwariatu. Opowieść o świecie, którego już nie ma i porcja historii XIX wieku USA, ale podana w fabularny i niezwykle interesujący sposób. Wiekowy Jack Crabb opowiada historię pierwszych 34 lat swojego życia. Od zamordowania mu rodziców przez Indian, po przyłączenie się do Czejenów, życie jako dziki, a potem wielokrotne powroty do cywilizacji i białego świata, wymieszane z powrotami do tipi i indiańskich wiosek. Kulminacją jest wielka bitwa i klęska generała Custera. Nie sposób tu odtwarzać historii, ale było ciekawie, obyczajowo, trochę humoru, trochę nostalgii. Można było poznać Indian dużo bliżej i dokładniej i ich zrozumieć. A przede wszystkim powieść dawała potężne odrealnienie. Przeczytanie w kilka dni wymagało dyscypliny, a ja to uwielbiam. Kończę kolejny znakomity rok czytelniczy z przytupem. Zdecydowanie warto to przeczytać, Berger stworzył amerykańską klasykę.

"Sztuka opowiadania historii"
8,7/10. Jeszcze jedna pozycja, której nie było w mojej Bibliotece i którą za kilka złotych zamówiłem z antykwariatu. Opowieść o świecie, którego już nie ma i porcja historii XIX wieku USA, ale podana w fabularny i niezwykle interesujący sposób. Wiekowy Jack Crabb opowiada historię pierwszych 34 lat swojego życia. Od zamordowania mu rodziców...

Trudno mi określić tę książkę. Z jednej strony być może to już nie jest dzisiejszy styl pisania, ale z drugiej strony ta epopeja jest bardzo klasyczna i czyta się z przyjemnością i ciekawością. Niewątpliwie jest genialna w budowaniu postaci i relacji, Indianie są zarówno dzikimi jak i fantastycznymi ludźmi, biali są źli ale i są nasi, Indianie mają swój punkt widzenia i biali też w sumie chcą czegoś sensownego. Dla mnie ta książka jest chyba najwspanialszą opowieścią o tolerancji jaką przeczytałem. Bohater zawieszony gdzieś między byciem Indianinem a białym, miotający się, nie wiedzący kim jest naprawdę, odnajdujący człowieka zarówno w świecie białych jak i Indian, nie oceniający a opisujący to wzorzec dla dzisiejszych ludzi. Wzorzec tolerancji. Hough:)

Trudno mi określić tę książkę. Z jednej strony być może to już nie jest dzisiejszy styl pisania, ale z drugiej strony ta epopeja jest bardzo klasyczna i czyta się z przyjemnością i ciekawością. Niewątpliwie jest genialna w budowaniu postaci i relacji, Indianie są zarówno dzikimi jak i fantastycznymi ludźmi, biali są źli ale i są nasi, Indianie mają swój punkt widzenia i...

10 gwiazdek, bo to podsumowanie filmu ( wspaniały) i książki. Polecam w pakiecie.

10 gwiazdek, bo to podsumowanie filmu ( wspaniały) i książki. Polecam w pakiecie.

Daję 10* bo rzadko zdarza mi się książka, która będąc fikcją wzbudza we mnie taki żal, że nie jest ( pomimo zawartych wydarzeń i postaci historycznych) zapisem autentycznych, awanturniczych losów głównego bohatera. Dodatkowo, powieść osadzona jest w realiach Dzikiego Zachodu, na której to estetyce wychowałem się i mogę szczerze powiedzieć, że w kategoriach gatunku to wyśmienicie napisana książka, która nie może się dłużyć czy nudzić. Myślę, że jeśli ktoś choć raz jako dzieciak bawił się w Indian, sięgnie po tę lekturę z wielką przyjemnością. To książka sporych rozmiarów, napisana lekko , ale z dużym znawstwem tematu i dbałością o detale. Przedstawiony Świat już nie istnieje, ale przecież nie było to tak dawno. Super ksiażka, świetna rozrywka, choć to kolejna lektura, po której nie mogę otrząsnać się ze smutku nad losem rdzennej ludności Ameryki. Szczerze polecam.

Daję 10* bo rzadko zdarza mi się książka, która będąc fikcją wzbudza we mnie taki żal, że nie jest ( pomimo zawartych wydarzeń i postaci historycznych) zapisem autentycznych, awanturniczych losów głównego bohatera. Dodatkowo, powieść osadzona jest w realiach Dzikiego Zachodu, na której to estetyce wychowałem się i mogę szczerze powiedzieć, że w kategoriach gatunku to...

Jack Crabb, czyli tytułowy Mały Wielki Człowiek, to osobowość niezwykła i barwna.
Historia jego życia mieści w sobie wszystko od tragedii, po komedię, często obydwie te skrajności na raz.
Jako dziecko porwany przez Indian, konkretnie Czejenów, przeżywa z nimi dzieciństwo, a jako nastolatek znów znajduje dom wśród białych. I od tej pory już na zawsze będzie żył w swoistym rozdwojeniu i zachwianiu lojalności. Będą się zdarzały w jego życiu etapy powrotu do Czejenów, wśród których się wychował. Nie będą to epizody długie jednak znaczące. Indiańska mentalność, wpojona we wczesnym dzieciństwie, zostanie z nim na zawsze, a nadany przez nich przydomek Mały Wielki Człowiek, określi go tak doskonale, że trudno nie przychylić się do teorii, że jest to jego rzeczywiste imię.*

Historia opowiedziana przez stuletniego Jack'a przedstawiona na tle wydarzeń historycznych pozwala spojrzeć na wiele z nich z różnych perspektyw.
Autor pisze ze swadą, dzięki czemu nie ma tutaj miejsca na nudę. Nawet jeżeli są momenty, kiedy pozornie mniej się dzieje, to jest to tylko pozór. Tutaj jedno, nawet banalne zdarzenie prowadzi do drugiego, a jedna wydawałoby się nieskomplikowana sytuacja wytwarza w życiu Jack'a całą gamę nieprawdopodobnych zdarzeń. Natomiast to, jak on sobie z nimi wszystkimi radzi, czyni tę postać tak wyjątkową.

Jest w tej opowieści wszystko, mądrość, humor, pełnowymiarowe, nietuzinkowe postaci. Wszystko to razem splecione przez autora z empatią i wyczuciem.
Z brawurą i wirtuozerią mistrza.

To była prawdziwa czytelnicza uczta.


*Według Indian bowiem, prawdziwe imię człowieka, nadane mu zostaje w procesie dorastania i jest ono z nim całkowicie tożsame.

Jack Crabb, czyli tytułowy Mały Wielki Człowiek, to osobowość niezwykła i barwna.
Historia jego życia mieści w sobie wszystko od tragedii, po komedię, często obydwie te skrajności na raz.
Jako dziecko porwany przez Indian, konkretnie Czejenów, przeżywa z nimi dzieciństwo, a jako nastolatek znów znajduje dom wśród białych. I od tej pory już na zawsze będzie żył w swoistym...

Świetna powieść o życiu na Dzikim Zachodzie w II połowie XIX w. Jest w niej wszystko co potrzeba we właściwych proporcjach: sarkazm, ironia i poczucie humoru, które skutecznie odwraca uwagę od zbyt drobnej czcionki wydania z 1998 r.

Świetna powieść o życiu na Dzikim Zachodzie w II połowie XIX w. Jest w niej wszystko co potrzeba we właściwych proporcjach: sarkazm, ironia i poczucie humoru, które skutecznie odwraca uwagę od zbyt drobnej czcionki wydania z 1998 r.

Nieprzewidywalna, wciągająca, zabawna i momentami wzruszająca. Zdecydowanie warto.

Nieprzewidywalna, wciągająca, zabawna i momentami wzruszająca. Zdecydowanie warto.