Powrót z Bambuko

Parę lat temu przeczytałam „A ja żem jej powiedziała”. Spodobała mi się na tyle, że nawet dziecku ją podtykałam, uważając że im szybciej usłyszy treści w niej poruszone, tym mniej czasu zmarnuje na zawracanie kijem Wisły lub wyważanie otwartych drzwi. Przepełniona dużymi oczekiwaniami sięgnęłam po te felietony. No i dostałam. Cegłówką po głowie. Już dawno nikt mnie tak nie pouczył. Co należy, czego nie powinno się. Jak nie zepsuć życia sobie i innym. Zamysł autorki był słuszny, szczerość również nietuzinkowa, jedynie forma strasznie ciężka. Zginął humor i finezja z poprzedniej książki. Mamy moralizatorstwo i psychoterapię w jednym. Kurczę, aż się wzdrygam, gdy sobie przypomnę. Nie dałam rady dobrnąć do brzegu, zatem lojalnie uprzedzam. Literatura dla ambitnych. I wielbicieli.

Parę lat temu przeczytałam „A ja żem jej powiedziała”. Spodobała mi się na tyle, że nawet dziecku ją podtykałam, uważając że im szybciej usłyszy treści w niej poruszone, tym mniej czasu zmarnuje na zawracanie kijem Wisły lub wyważanie otwartych drzwi. Przepełniona dużymi oczekiwaniami sięgnęłam po te felietony. No i dostałam. Cegłówką po głowie. Już dawno nikt mnie tak nie...

Można przeczytać i wyrazić własną opinię.

Można przeczytać i wyrazić własną opinię.

Jak zwykle dziękuję Kaśka za to co robisz i piszesz

Jak zwykle dziękuję Kaśka za to co robisz i piszesz

Książka taka sobie. Można się trochę pośmiać, momentami Pani Katarzyna pisze ciekawym stylem.

Książka taka sobie. Można się trochę pośmiać, momentami Pani Katarzyna pisze ciekawym stylem.

Bardzo w stylu Kasi. Podobała mi się.

Bardzo w stylu Kasi. Podobała mi się.

Nie trzeba wyjątkowo przepadać za twórczością muzyczną Katarzyny Nosowskiej, żeby polubić się z jej literacką odsłoną, ale jeżeli ktoś jest w pełni przekonany, że nigdy Kaśki nie lubił, raczej nie spodoba mu się ta książka, gdyż Kaśka kipi z niej i emanuje na każdym poziomie.

"Powrót z Bambuko" to moja pierwsza przeczytana pozycja z repertuaru artystki. Jej narracja jest mocno osadzona w typowym storytellingu - czytając, w myślach dosłownie słyszałam Kaśkę, która opowiada to, co napisała. Nadaje to autentyczności i osobiście bardzo mi się podoba. Nawiązań i smaczków z prywatnego życia autorki zresztą nie brak i wydają się szczere.

Nosowska przeprowadza czytelnika przez newralgiczne momenty życia, wraca do dzieciństwa, tłumaczy, że Bambuko to tak naprawdę nieciekawe miejsce, które tkwi wewnątrz nas nie bez powodu. Trafiamy tam za sprawą innych: rodziców, dorosłych, mających wpływ na nasz światopogląd, nauczycieli i kolegów ze szkolnej ławki, wreszcie partnerów, a nawet własnych dzieci.

Czy książka jest zatem swoistym poradnikiem wychodzenia z Bambuko, jak wskazuje tytuł? Nie do końca. Czy Kaśce udało się wrócić z Bambuko? Tego dowiadujemy się dopiero w ostatnim rozdziale. Czy warto do niego dotrzeć? Tak, choć nie jest to wysoce filozoficzna, zmuszająca do wysiłku intelektualnego proza. Czyta się ją miło, szybko, przez niektóre rozdziały przechodząc niemal bezrefleksyjnie, z automatycznym wręcz przytaknięciem lub dezaprobatą. To oczywiście zależy od stopnia utożsamienia się z autorką, ale szanse, że tak się stanie są relatywnie wysokie, gdyż dotyka ona kwestii, które przeżywamy jako ludzie w większości. Nosowska pisze o programowaniu młodych umysłów, o skutkach surowego wychowania, o różnego rodzaju kompleksach, o granicach, o różnicach charakterów, zachęca do wierności sobie, do pokochania siebie - zatem o dość podstawowych sprawach. Robi to jednak tak umiejętnie, że jej słowa czyta się po prostu - z przyjemnością.

Tekstowi towarzyszą także ilustracje i strony tytułowe przypisane każdemu rozdziałowi. "Podbijają" ilość stron w całej publikacji - jeśli rozdział przypada na cztery strony, dwie z nich to właśnie ilustracje. Według mnie są dość generyczne i zbędne, ale należy oddać im, że ubarwiają historie - dosłownie. Polecam :)

Nie trzeba wyjątkowo przepadać za twórczością muzyczną Katarzyny Nosowskiej, żeby polubić się z jej literacką odsłoną, ale jeżeli ktoś jest w pełni przekonany, że nigdy Kaśki nie lubił, raczej nie spodoba mu się ta książka, gdyż Kaśka kipi z niej i emanuje na każdym poziomie.

"Powrót z Bambuko" to moja pierwsza przeczytana pozycja z repertuaru artystki. Jej narracja jest...

Uwielbiam wypowiedzi Pani Katarzyny. Są piękne, barwne, okraszone metaforami. A przy tym zrozumiałe. I inspirujące. Do zastanowienia się nad sobą. A nawet do zmiany ❤️

Uwielbiam wypowiedzi Pani Katarzyny. Są piękne, barwne, okraszone metaforami. A przy tym zrozumiałe. I inspirujące. Do zastanowienia się nad sobą. A nawet do zmiany ❤️

Podobnie jak z pierwszą książką - pozostawia uczucie niedosytu, mimo wszystko jestem jednak wdzięczny za każdą chwilę w której mogłem bardziej poznac ulubioną piosenkarkę.

Podobnie jak z pierwszą książką - pozostawia uczucie niedosytu, mimo wszystko jestem jednak wdzięczny za każdą chwilę w której mogłem bardziej poznac ulubioną piosenkarkę.

Kaśka- jesteś super.

Kaśka- jesteś super.

Trafiła w moje ręce jako totalny przypadek, wygrana w konkursie. I jak to w życiu bywa, nic się nie dzieje bez przyczyny. To książka dla osób które cenią szczerość, inteligenty humor i nieszablonowe spojrzenie na codzienność. Potrafi rozbawić, ale tez skłonić do refleksji. Myślę, że każdy znajdzie w niej cząstkę własnych doświadczeń.

Trafiła w moje ręce jako totalny przypadek, wygrana w konkursie. I jak to w życiu bywa, nic się nie dzieje bez przyczyny. To książka dla osób które cenią szczerość, inteligenty humor i nieszablonowe spojrzenie na codzienność. Potrafi rozbawić, ale tez skłonić do refleksji. Myślę, że każdy znajdzie w niej cząstkę własnych doświadczeń.