Profil użytkownika: SymphonyOfBooks

Te książkę mogę określić jednym słowem: niedopracowana. Dużo motywów w Układzie Róż miało potencjał, ale wykonanie nie podołało.

Mój największy problem z tą książką jest taki, że nie czułam prawie żadnych emocji czytając ją i wydaję mi się, że to głównie przez styl pisania autorki. Na początku byłam zaintrygowana historią, ale poźniej nie byłam w stanie przywiązać się do bohaterów przez co coraz bardziej ta historia była mi obojętna.

Wątek romantyczny był bardzo przewidywalny i niestety między bohaterami nie było żadnej chemii. Nawet podczas "zbliżenia" nie poczułam nic.

Po pozytywnych opiniach jakie widziałam myślałam, że pomimo tego, że raczej nie sięgam już po książki, które nie są 18+ ta książka mi się spodoba, ale niestety jest to ledwo średniak.

Te książkę mogę określić jednym słowem: niedopracowana. Dużo motywów w Układzie Róż miało potencjał, ale wykonanie nie podołało.

Mój największy problem z tą książką jest taki, że nie czułam prawie żadnych emocji czytając ją i wydaję mi się, że to głównie przez styl pisania autorki. Na poc...

Rozwiń

Zwiń

"Rzeczy, których nie dokończyliśmy" miała dostać jedną gwiazdkę mniej, bo przez większość książki historia była dość przeciętna.

Książka to przeplatanka rozdziałów z przeszłości i teraźniejszości. Rozdziały z retrospekcjami miały lepiej rozwiniętą relację romantyczną, ale to bohaterów z "teraźniejszości" polubiłam bardziej.

Zakończenie wzięło mnie z takiego zaskoczenia, że zamiast zostawić ostatnie 70 stron na następny dzień musiałam zarwać nockę dla tej książki. Nie spodziewałam się też, że się na niej wzruszę, bo przez 90% książki nic na to nie wskazywało. Piękna historia, którą docenia się dopiero na koniec.

"Rzeczy, których nie dokończyliśmy" miała dostać jedną gwiazdkę mniej, bo przez większość książki historia była dość przeciętna.

Książka to przeplatanka rozdziałów z przeszłości i teraźniejszości. Rozdziały z retrospekcjami miały lepiej rozwiniętą relację romantyczną, ale to boh...

Rozwiń

Zwiń

Matka Śmierci i Świtu to ostatni tom trylogii Wojna Straconych Serc, którą pokochałam i która z książki na książkę jest coraz lepsza. Nie będziecie się mogli od tego oderwać.

Nie ukrywam, że trochę obawiałam się tej części. Drugi tom tak podniósł poprzeczkę, że nie wiedziałam czy ten da radę ją utrzymać. Początek był dla mnie trochę oporny przez to, że Dzieci Upadłych Bogów czytałam rok temu. Jednak, gdy przypominałam sobie wszystkie szczegóły (a było ich naprawdę sporo) to nie mogłam przestać tego czytać. Matka Śmierci i Świtu to jedna z tych książek, które lubie porównywać do ekscytującego serialu - jak już zaczniesz to nie możesz włączyć kolejnego i kolejnego odcinka.

W trzecim tomie Wojny Straconych Serc autorka nadal prowadzi narrację z trzech perspektyw - Tisaanah, Maxa i Aefe, i żadna z nich ani na chwilę nie zwalnia. Dzieje się naprawdę wiele, od małych potyczek i romantycznych gestów po wielkie bitwy. Nadal pojawia się romas i pare spicy scen, ale tak jak w poprzednich dwóch tomach - są one na drugim planie, ponieważ jest ich niewiele. Bohaterowie przeszli ogromną przenianę na przestrzeni trzech książek i w Matce Śmierci i Świtu tej przemiany nie da się przegapić.

Przygotujcie się na wielkie zakończenie trylogii, pełne zaskoczeń, zwrotów akcji i bitew.

Matka Śmierci i Świtu to ostatni tom trylogii Wojna Straconych Serc, którą pokochałam i która z książki na książkę jest coraz lepsza. Nie będziecie się mogli od tego oderwać.

Nie ukrywam, że trochę obawiałam się tej części. Drugi tom tak podniósł poprzeczkę, że nie wiedziałam czy ten da r...

Rozwiń

Zwiń

To było tak nijakie, że aż żałuję całych 7h jakich zmarnowałam na to audio.

Kingsley i Aspen mieli więcej charakteru w poprzenich tomach niż w tym o nich. Empire of Lust to idealny tytuł opisujący tą książkę, bo jedyne co było między bohaterami to lust.

To było tak nijakie, że aż żałuję całych 7h jakich zmarnowałam na to audio.

Kingsley i Aspen mieli więcej charakteru w poprzenich tomach niż w tym o nich. Empire of Lust to idealny tytuł opisujący tą książkę, bo jedyne co było między bohaterami to lust.