Przyjemne, świeże, fajne, lekkie, kiedyś wrócę

Przyjemne, świeże, fajne, lekkie, kiedyś wrócę

No i fajnie, prosty język, dobrze się czyta. UPDATE: po 10 dniach od przeczytania, bardzo dobrze ją wspominam :) dodaję gwiazdkę, bo czuję, że do niej wrócę

No i fajnie, prosty język, dobrze się czyta. UPDATE: po 10 dniach od przeczytania, bardzo dobrze ją wspominam :) dodaję gwiazdkę, bo czuję, że do niej wrócę

Krótka, prosta i przyjemna

Krótka, prosta i przyjemna

„Nadprzyrodzone” to reportaż zupełnie inny od tych, które dotąd czytałem — inny, ale w żadnym razie gorszy. Gdy tematem staje się coś, czego istnienia nie da się ani potwierdzić, ani jednoznacznie wykluczyć, rozważania autora wydają mi się całkowicie uzasadnione. Miałem wrażenie, że Storr nie wierzy bezkrytycznie swoim rozmówcom, ale wierzy w to, że oni naprawdę wierzą — i to czyni ogromną różnicę. Dzięki temu książka pozostaje rzetelna, pełna ciekawych postaci, a sam autor nie ustawia ani siebie, ani czytelnika po żadnej ze stron.

„Nadprzyrodzone” to reportaż zupełnie inny od tych, które dotąd czytałem — inny, ale w żadnym razie gorszy. Gdy tematem staje się coś, czego istnienia nie da się ani potwierdzić, ani jednoznacznie wykluczyć, rozważania autora wydają mi się całkowicie uzasadnione. Miałem wrażenie, że Storr nie wierzy bezkrytycznie swoim rozmówcom, ale wierzy w to, że oni naprawdę wierzą — i...

Bohaterowie z tektury, dialogi, fabuła, cały świat ciosany siekierą

Bohaterowie z tektury, dialogi, fabuła, cały świat ciosany siekierą

Wszystko naiwnie się ze sobą łączy – nie ma tu ślepych zaułków, fałszywych tropów, wszyscy są jakoś ze sobą powiązani, a Londyn sprawia wrażenie małej mieściny, gdzie każdy zna każdego. Czyta się szybko i całkiem wciąga. Główna bohaterka - totalnie irytująca, zwłaszcza na początku – jej zachowania momentami są wręcz patologiczne. Im mniej jej w fabule, tym lepiej dla wszystkich. Historia nie jest może odkrywcza, ale też nie jest banalna – nie mam poczucia straconego czasu. To lekka, prosta lektura, idealna na oderwanie się od codzienności. Może nie zawsze wszystko ma sens, ale całość trzyma się jednej konwencji, więc działa.

Wszystko naiwnie się ze sobą łączy – nie ma tu ślepych zaułków, fałszywych tropów, wszyscy są jakoś ze sobą powiązani, a Londyn sprawia wrażenie małej mieściny, gdzie każdy zna każdego. Czyta się szybko i całkiem wciąga. Główna bohaterka - totalnie irytująca, zwłaszcza na początku – jej zachowania momentami są wręcz patologiczne. Im mniej jej w fabule, tym lepiej dla...

Dawno tak szybko nie chciałem dobrnąć do końca książki. Nie byłem gotowy, strasznie toporne

Dawno tak szybko nie chciałem dobrnąć do końca książki. Nie byłem gotowy, strasznie toporne

Można przesłuchać audiobooka, ogólnie nie jest to bardzo złe, taka prosta, motywująca książeczka rozwojowa, ale ilość bajek jakie autor wciska i liczy, że ktoś się na to nabierze jest przegięciem. W stylu „doradziłem mu, żeby zaczął robić notatki, zaczął robić, został milionerem”. C’mon. Takich zapychaczy jest sporo. Pomijając to, całkiem okej, może nic super odkrywczego, ale można.

Można przesłuchać audiobooka, ogólnie nie jest to bardzo złe, taka prosta, motywująca książeczka rozwojowa, ale ilość bajek jakie autor wciska i liczy, że ktoś się na to nabierze jest przegięciem. W stylu „doradziłem mu, żeby zaczął robić notatki, zaczął robić, został milionerem”. C’mon. Takich zapychaczy jest sporo. Pomijając to, całkiem okej, może nic super odkrywczego,...

Ogólnie całkiem fajnie. Nie pamiętam prawie nic z poprzedniej części, ale tą czytało się dobrze, szybko, pierwsza połowa wciągająca, intensywna, jest napięcie, dokładnie rozpisana akcja. Denerwowały mnie specyficzne powtórzenia wypowiadane przez bohaterów i pojawiające się w opisach jak np. "cisi i skuteczni" i inne porównania, które za pierwszym razem są okej, ale po trzecim, mam wrażenie jakby zabrakło pomysłu na inne słowa. Klasycznie czuję, że w finale kilka aspektów jest mocno przyspieszonych i akcja, która powinna chociaż trwać kilka stron czy rozdział, nagle rozwiązuje się na połowie/jednej stronie. W drugiej połowie, więcej głupotek, skrótów, nierealistycznych dla mnie sytuacji. Koniec końców lubię wracać do powieści Piotrowskiego, na pewno jego historie są pełniejsze i bardziej spójne niż u R.M., więc jak już sięgać po ten gatunek to polecam. Książkowy netflix na plus, pozdrawiam

Ogólnie całkiem fajnie. Nie pamiętam prawie nic z poprzedniej części, ale tą czytało się dobrze, szybko, pierwsza połowa wciągająca, intensywna, jest napięcie, dokładnie rozpisana akcja. Denerwowały mnie specyficzne powtórzenia wypowiadane przez bohaterów i pojawiające się w opisach jak np. "cisi i skuteczni" i inne porównania, które za pierwszym razem są okej, ale po...

Nie wiem czy byłem gotowy, ale było to całkiem ciekawe doświadczenie

Nie wiem czy byłem gotowy, ale było to całkiem ciekawe doświadczenie

Nie czytałem opisu, a po okładce i tytule założyłem że to będzie dystopia. Szybko okazało się, że nie jest.

Forma świetna, nie byłem jej pewien w trakcie czytania, ale finalnie dobrze działa oddech od retrospekcji. Punkt widzenia autorki dodaje autentyczności i emocjonalnego zaangażowania w opisywane wydarzenia.

Pewnie po opisie nie zdecydowałbym się na lekturę, a tu bardzo pozytywne zaskoczenie! Pełne zaufanie do ArtRage!

Nie czytałem opisu, a po okładce i tytule założyłem że to będzie dystopia. Szybko okazało się, że nie jest.

Forma świetna, nie byłem jej pewien w trakcie czytania, ale finalnie dobrze działa oddech od retrospekcji. Punkt widzenia autorki dodaje autentyczności i emocjonalnego zaangażowania w opisywane wydarzenia.

Pewnie po opisie nie zdecydowałbym się na lekturę, a tu...

świetna, na pewno wrócę

świetna, na pewno wrócę

przehajpowana

przehajpowana

Brakuje 600 stron żeby coś się wydarzyło

Brakuje 600 stron żeby coś się wydarzyło

Fajnie fajnie. Igor i autor w dobrej formie. Może nie była to jakaś mocno zaskakująca intryga i mogłaby się trochę bardziej rozwinąć, ale dużo działo się poza śledztwem (między bohaterami) i za to duży plus.

Fajnie fajnie. Igor i autor w dobrej formie. Może nie była to jakaś mocno zaskakująca intryga i mogłaby się trochę bardziej rozwinąć, ale dużo działo się poza śledztwem (między bohaterami) i za to duży plus.

Doceniam. Niektóre ciężko się czyta, ale do 1, 2, 5, 7, 10, 12, kiedyś wrócę, ciekawe doświadczenie

Doceniam. Niektóre ciężko się czyta, ale do 1, 2, 5, 7, 10, 12, kiedyś wrócę, ciekawe doświadczenie

Ogólnie spoko, mogłaby być o 100 stron dłuższa i głównie koniec można było fajniej poprowadzić, a nie raz dwa po sprawie, w teraz wszystko się wyjaśni w ostatnich kilkunastu stronach jak w scooby-doo

Ogólnie spoko, mogłaby być o 100 stron dłuższa i głównie koniec można było fajniej poprowadzić, a nie raz dwa po sprawie, w teraz wszystko się wyjaśni w ostatnich kilkunastu stronach jak w scooby-doo

Najnudniejsze show Kuby Wojewódzkiego

Najnudniejsze show Kuby Wojewódzkiego

Niestety dużo słabsza od pierwszej części. Przewidywalna. Motyw na, którym opiera się ten tom mocno niedopracowany, naciągany. Rozwinięcie ciekawsze, zakończenie rozczarowujące. Szybko o niej zapomnę. Może to po prostu konieczna droga pośrednia między tym co autor planuje w 3 tomie.

Niestety dużo słabsza od pierwszej części. Przewidywalna. Motyw na, którym opiera się ten tom mocno niedopracowany, naciągany. Rozwinięcie ciekawsze, zakończenie rozczarowujące. Szybko o niej zapomnę. Może to po prostu konieczna droga pośrednia między tym co autor planuje w 3 tomie.

Niestety się zawiodłem, po poprzednich publikacjach liczyłem na coś całkiem innego

Niestety się zawiodłem, po poprzednich publikacjach liczyłem na coś całkiem innego