Profil użytkownika: nayenezgani

Najprościej rzecz ujmując to zbeletryzowana biografia Jakuba Franka vel Józefa Dobruckiego, czyli przywódcy sekty żydowskiej, która w XVIII wieku w Rzeczpospolitej dokonała masowego nawrócenia na katolicką wiarę. Nie jest to oczywiście biografia sensu stricte, bo jak sama Tokarczuk wyraziła w tytule „opowiada przez zmarłych a przez autorkę dopełniona metodą koniektury” czyli domysłu. Mimo wszystko widać w tej powieści ogrom pracy już na poziomie zebrania materiału źródłowego. Naprawdę chylę czoła przed pracowitością i pasji poświęconej temu opus magnum.

Niestety ma największą wadę, która wynika z samego faktu poświęcenia powieści życiu jednego człowieka (i grupy jego wyznawców). Tą wadą jest przede wszystkim to, że rzadko kiedy całe życie nadaje się na wielkie dzieło (najlepiej potrafią z tego wybrnąć baśnie, które w odpowiednim momencie kończą zgrabną formułą w stylu żyli długo i szczęśliwie). O ile przez większość opowieści udaje się utrzymać pewien poziom napięcia, gdy przyszli uczniowie Franka (poszukujący mesjasza), a później perypetie tej sekty w imperium Osmańskim i na kresach I Rzeczypospolitej (zmagania z ortodoksyjnymi wyznawcami judaizmu) i problemy podczas konwersji, to już po opuszczeniu przez Józefa (Jakuba) Franka ziem Rzeczypospolitej brak tu dynamiki, a problemy finansowe nie są w stanie napędzać akcji ani utrzymać uwagi na dotychczasowym poziomie (wymagało to ode mnie sporej siły woli, abym chciał ukończyć tę historię).

Ponadto jest to powieść, która wymaga już odpowiednio wysokiego poziomu wejść. Choć co rusz wyjaśniane są drogi kabalistów, przytaczane myśli Franka i jego uczniów o sabataizmie i frankizmie to uważam, że dla czytelnika nie zaznajomionego z mistycyzmem żydowskim może to być trudne. Z drugiej strony, kto się nie zrazi tym, albo nie nastawi się na próbę pojęcia tej formy religijności można znaleźć piękne i głębokie przypowieści o poszukiwaniu prawdy, mądrości, Boga i człowieczeństwa.

Z kolei na dużą pochwałę zasługuje ukazanie panoramy „wielonarodowego” społeczeństwa XVIII wiecznej Polski z czasów Augusta III Wettina i Stanisława Augusta Poniatowskiego. Wielonarodowego celowo dałem w cudzysłowie, gdyż naród jak to pojmujemy dzisiaj to twór dziewiętnastowieczny. Spotkać można na kartach wiele osób znanych z podręczników historii i tych nie znanych, choć równie ważnych. Również oddanie głosu wielu bohaterom, które nie tylko oddają złożoność ruchu frankistowskiego i społeczeństwa tamtych czasów, sprawia wrażenie, jakbyśmy słuchali żywych świadków tamtych wydarzeń jest wspaniałym zabiegiem narracyjnym. Pomimo moich wcześniejszych zastrzeżeń jest to dzieło godne polecenia, bo można je odczytywać na wielu poziomach, a nawet metapoziomach, choć na pewno nie jest to książka dla każdego.

Najprościej rzecz ujmując to zbeletryzowana biografia Jakuba Franka vel Józefa Dobruckiego, czyli przywódcy sekty żydowskiej, która w XVIII wieku w Rzeczpospolitej dokonała masowego nawrócenia na katolicką wiarę. Nie jest to oczywiście biografia sensu stricte, bo jak sama Tokarczuk wyraził...

Rozwiń

Zwiń

Ciąg dalszy przygód lisa, które są konsekwencją pierwszego tomu i zmagania z Śmiercią (trudno więc w pełni rozkoszować się tym zeszytem, jeśli nie znało się wcześniejszego). Aby rozwiązać zaistniały problem udaje się do gminy żydowskiej w mieście papieża. Lis daje popisy swego przewrotnego charaktery, a przy tym odkrywa zakłamanie świata. Komiks dla rozrywki i zadumy.

Ciąg dalszy przygód lisa, które są konsekwencją pierwszego tomu i zmagania z Śmiercią (trudno więc w pełni rozkoszować się tym zeszytem, jeśli nie znało się wcześniejszego). Aby rozwiązać zaistniały problem udaje się do gminy żydowskiej w mieście papieża. Lis daje popisy swego przewrotnego...

Rozwiń

Zwiń

Czwarty tom nosi tytuł Monstra i opowiada o przygodach bohaterów drugoplanowych a nawet epizodycznych. Zarazem robi to w znakomitym stylu, do którego ta seria mnie przyzwyczaiła. Niby proste historie, jak wysłanie (najgłupszego monstrum) po zapas piwa przeradza się w nieprawdopodobną przygodę. Podobnie niesamowita i zaskakująca jest pomoc zakochanemu Olbrzymowi, czy gorzka opowieść „Żołnierze honoru”, która ukazuje „chwałę” wojowników wypełniających rozkazy do końca... Siedem historii będących rozrywką na wysokim poziomie. A przy tym można odkryć coś więcej.

Czwarty tom nosi tytuł Monstra i opowiada o przygodach bohaterów drugoplanowych a nawet epizodycznych. Zarazem robi to w znakomitym stylu, do którego ta seria mnie przyzwyczaiła. Niby proste historie, jak wysłanie (najgłupszego monstrum) po zapas piwa przeradza się w nieprawdopodobną przyg...

Rozwiń

Zwiń

W czwartym tomie zaserwowano opowieści: „Psy Bahrama Gura”, „Zakazane królestwo”, „Książęta czerwonego miasta”. Fabuła z Iranu rzuca bohatera i jego przyjaciela Van Loo aż do Tybetu, a później Kitaju rządzonego przez mongolskich cesarzy. Po raz pierwszy w tej serii pojawia się wątek nadprzyrodzonych sił, których Vasco staje się narzędziem. Podobnie jak w poprzednich częściach wielka historia splata się z intrygami oraz niezwykłymi przygodami. Czyta się to szybko, a dbałość o panoramę i szczegóły w ukazywaniu XIV wiecznego świata (szczególnie architektury) jest rozkoszą dla oczu.

Dodatkiem tego tomu są relacje damsko-męskie głównego bohatera oraz ukazywanie nagości w historiach, które adresowane były raczej dla niedorosłego czytelnika w czasopiśmie Tintin.

W czwartym tomie zaserwowano opowieści: „Psy Bahrama Gura”, „Zakazane królestwo”, „Książęta czerwonego miasta”. Fabuła z Iranu rzuca bohatera i jego przyjaciela Van Loo aż do Tybetu, a później Kitaju rządzonego przez mongolskich cesarzy. Po raz pierwszy w tej serii pojawia się wątek nadp...

Rozwiń

Zwiń