Donżon: Wydanie zbiorcze 5

Najgorszy tom ze wszystkich :( w sumie jest tu sama walka każdy z każdym i tak za bardzo nie wiadomo co komu chodzi jakie są motywacji i ogólnie dziwnie to jest poprowadzone i dziwnie się to kończy szkoda... Zobaczymy jak Tom 6, który jest podobno powrotem do pierwszego tomu.
Pozdrawiam

Najgorszy tom ze wszystkich :( w sumie jest tu sama walka każdy z każdym i tak za bardzo nie wiadomo co komu chodzi jakie są motywacji i ogólnie dziwnie to jest poprowadzone i dziwnie się to kończy szkoda... Zobaczymy jak Tom 6, który jest podobno powrotem do pierwszego tomu.
Pozdrawiam

Teoretycznie na serię „Donżon” składa się sześć wydań zbiorczych. Jednakże to piąty tom stanowi wielki finał. Czy jest to satysfakcjonujące domknięcie serii?

W wyniku wydarzeń z tomu trzeci cały świat dosłownie się rozpadł. Mieszkańcy muszą dostosować się do nowej sytuacji. Jednakże zaczynają krążyć pogłoski o Czarnym Bycie, który obiecuje szansę na przeżycie w zamian za ślepe posłuszeństwo.

Podobało mi się jak autor przedstawił funkcjonowanie nowego świata. Na pierwszy rzut oka wydaje się to jeden wielki chaos, ale tak naprawdę działa według bardzo konkretnego rytmu, do którego należy się dostosować. Na łamach tomu pokazane jest jak różne społeczności wykształciły specjalne metody przeżycia. Szkoda więc, że w finale dochodzi w pewnym sensie do anulowania tak ciekawego pomysłu.

W tym tomie powraca wiele wątków z poprzednich tomów, nawet te z najodleglejszej przeszłości pokazane na łamach tomu czwartego. Doceniam konsekwencję autora w opowiadaniu historii, ale osoby, które już jakiś czas temu czytały poprzednie odsłony mogą się poczuć zagubione.

Jeśli chodzi o fabułę, to świetnie wypada główny wątek. Jest bardzo epicko, spektakularnie i pomysłowo. Niestety trochę zabrakło mi większego rozwoju postaci – głównie Zakutu pod wpływem pewnych wydarzeń zaczyna inaczej patrzeć na świata. Reszta niezbyt się zmieniła od czasu tomu trzeciego.

Za rysunki odpowiada szereg rysowników o dosyć podobnym stylu. Wszystkim jednak udaje się oddać różnorodność świata Donżonu, a także pokazać naprawdę spektakularne sceny.

Spodziewałem się trochę bardziej oryginalnego zakończenia serii, ale i tak jestem usatysfakcjonowany. Biorąc pod uwagę całość była to naprawdę dobra seria. Mama nadzieję, że tom szósty nie zawiedzie mnie.

Teoretycznie na serię „Donżon” składa się sześć wydań zbiorczych. Jednakże to piąty tom stanowi wielki finał. Czy jest to satysfakcjonujące domknięcie serii?

W wyniku wydarzeń z tomu trzeci cały świat dosłownie się rozpadł. Mieszkańcy muszą dostosować się do nowej sytuacji. Jednakże zaczynają krążyć pogłoski o Czarnym Bycie, który obiecuje szansę na przeżycie w zamian za...

Kolejna paczka przygód dwóch Marvinów i Herberta. Świat Donżona roztrzaskany na lewitujące wysepki chyli się ku upadkowi. Z jednej strony poziom serii został utrzymany, nie ma przestojów, jest sporo akcji i jak zwykle doskonałego abstrakcyjnego i sytuacyjnego humoru. A jednak jest też sporo chaosu, który sprawiał, że momentami czułem się kompletnie pogubiony.

Kolejna paczka przygód dwóch Marvinów i Herberta. Świat Donżona roztrzaskany na lewitujące wysepki chyli się ku upadkowi. Z jednej strony poziom serii został utrzymany, nie ma przestojów, jest sporo akcji i jak zwykle doskonałego abstrakcyjnego i sytuacyjnego humoru. A jednak jest też sporo chaosu, który sprawiał, że momentami czułem się kompletnie pogubiony.

Nie ma tego poczucia odwagi i eksperymentu związanego z doborem rysowników, jaki najbardziej uderzał choćby w drugiej części, co akurat mnie bardzo w tej serii kręciło, a jednak sama fabuła trzyma w napięciu i świetnie się nakręca do samego końca. Wybija się pozostająca trochę na uboczu historia pt. "Przewroty", która ma charakter uniwersalnej przypowieści o uzależnieniu od oprawcy. Całość nadal na świetnym poziomie, tym razem częściej zabawna niż brutalna

Nie ma tego poczucia odwagi i eksperymentu związanego z doborem rysowników, jaki najbardziej uderzał choćby w drugiej części, co akurat mnie bardzo w tej serii kręciło, a jednak sama fabuła trzyma w napięciu i świetnie się nakręca do samego końca. Wybija się pozostająca trochę na uboczu historia pt. "Przewroty", która ma charakter uniwersalnej przypowieści o uzależnieniu od...

Opowieść do sycenia w kolejnych iteracjach. Doskonałe doświadczenie

Opowieść do sycenia w kolejnych iteracjach. Doskonałe doświadczenie

Najslabszy tom z dotychczasowych. Niemal w calosci fabula dotyczy pokonania wroga i bohaterowie ciagle ze soba walcza. Niemniej zamyka on pewna historie.
Z niecierpliwoscia oczekuje szostego tomu i mam nadzieje, ze bedzie na poziomie poprzednich.

Najslabszy tom z dotychczasowych. Niemal w calosci fabula dotyczy pokonania wroga i bohaterowie ciagle ze soba walcza. Niemniej zamyka on pewna historie.
Z niecierpliwoscia oczekuje szostego tomu i mam nadzieje, ze bedzie na poziomie poprzednich.