Bardzo dziwna pozycja. Nie pasował mi zbytnio rozkład książki. Podział na rozdziały jest jakby przypadkowy, bez konsekwencji. Nie podobały mi się również skoki czasowe. Raz wątek ciągnął się w nieskończoność, a drugim razem przeskok o X czasu. Całość rzeczywiście mimo wszystko zgrała się na końcu, co dało zaskakująco dobry efekt. Brawo dla autora, że podjął rzuconą przez samego siebie rękawicę i doprowadził sprawę wątku religijnego do końca - rzadko na to trafiam i nie spodziewałam się fajerwerków - miłe zaskoczenie.

Bardzo dziwna pozycja. Nie pasował mi zbytnio rozkład książki. Podział na rozdziały jest jakby przypadkowy, bez konsekwencji. Nie podobały mi się również skoki czasowe. Raz wątek ciągnął się w nieskończoność, a drugim razem przeskok o X czasu. Całość rzeczywiście mimo wszystko zgrała się na końcu, co dało zaskakująco dobry efekt. Brawo dla autora, że podjął rzuconą przez...

Uwielbiam wielowątkowość u Follett'a. Ale pierwszy raz trafiłam na jego książkę, gdzie mamy otwarte zakończenie...a w sumie nie mamy zakończenia. Nie bardzo mi to pasuje. Wszystko się zgrywało już do punktu kulminacyjnego i bach...ostatnia strona. Kropka. Niedosyt i lekki niesmak pozostał.

Uwielbiam wielowątkowość u Follett'a. Ale pierwszy raz trafiłam na jego książkę, gdzie mamy otwarte zakończenie...a w sumie nie mamy zakończenia. Nie bardzo mi to pasuje. Wszystko się zgrywało już do punktu kulminacyjnego i bach...ostatnia strona. Kropka. Niedosyt i lekki niesmak pozostał.

Mam straszny dylemat jeśli chodzi o tę książkę. Świat oczami 16latka, który opowiada niby to lekko o swoich przygodach, a z drugiej strony czuć cały czas pewien niepokój. Sama fabuła może jakoś kosmicznie nie wciąga, ale autor po mistrzowsku oddał problemy, z którymi styka się młodzież - nie ważne, czy to połowa XX w., czy lata 20te XXI wieku. Warto przeczytać i się zastanowić - naprawdę daje do myślenia.

Mam straszny dylemat jeśli chodzi o tę książkę. Świat oczami 16latka, który opowiada niby to lekko o swoich przygodach, a z drugiej strony czuć cały czas pewien niepokój. Sama fabuła może jakoś kosmicznie nie wciąga, ale autor po mistrzowsku oddał problemy, z którymi styka się młodzież - nie ważne, czy to połowa XX w., czy lata 20te XXI wieku. Warto przeczytać i się...

Strasznie dziwna pozycja. Po trzech-czterech stronach walczyłam ze sobą żeby jej nie odłożyć, ale lubię wyzwania. Niestety.
Miałam wrażenie, że jest pisana przez co najmniej trzy osoby. Niespójne ramy czasowe, strasznie zorganizowane przeskoki między bohaterami. Zabawne, że autor wspomina o błędach popełnianych w pisaniu, kiedy sama książka zawiera ich mnóstwo. Ogólnie - byle zakończyć, odłożyć i zapomnieć.

Strasznie dziwna pozycja. Po trzech-czterech stronach walczyłam ze sobą żeby jej nie odłożyć, ale lubię wyzwania. Niestety.
Miałam wrażenie, że jest pisana przez co najmniej trzy osoby. Niespójne ramy czasowe, strasznie zorganizowane przeskoki między bohaterami. Zabawne, że autor wspomina o błędach popełnianych w pisaniu, kiedy sama książka zawiera ich mnóstwo. Ogólnie -...

WOW! Strasznie dawno nie czytałam podobnej książki. Jedyny uznawany przeze mnie romans przez ostatnie lata - tylko w twórczości Follett'a. A tu nagle zaskoczenie. Coś dziwnego ciągnęło mnie do tej książki już od dawna. Nie wiedziałam o czym dokładnie będzie, usłyszałam sam tytuł i gdzieś ta pozycja zakiełkowała w mojej głowie. Oczywiście, jak na romans przystało, nie brakuje tu scen banalnych i przewidywalnych, ale na przekór dodaje to uroku całości. Nie mogłam się oderwać.

WOW! Strasznie dawno nie czytałam podobnej książki. Jedyny uznawany przeze mnie romans przez ostatnie lata - tylko w twórczości Follett'a. A tu nagle zaskoczenie. Coś dziwnego ciągnęło mnie do tej książki już od dawna. Nie wiedziałam o czym dokładnie będzie, usłyszałam sam tytuł i gdzieś ta pozycja zakiełkowała w mojej głowie. Oczywiście, jak na romans przystało, nie...

Mniej więcej do połowy książki moje podejście było następujące: TAK! Kurczę, czemu wcześniej jej nie wzięłam do ręki?! Świetnie napisany kryminał, wątki spisków, powiązań wręcz mistrzowsko. Natomiast od drugiej połowy...nagle zaczęło dziać się coś złego. Wzięłam do ręki kryminał, a skończyłam na sci-fi. Autora mocno poniosła wyobraźnia. Jak wcześniej przymykałam oko na pewne niedociągnięcia, tak później wszystko obróciło się o 180 st. Zamówiłam następne części, ale podejdę do nich raczej z dystansem.

Mniej więcej do połowy książki moje podejście było następujące: TAK! Kurczę, czemu wcześniej jej nie wzięłam do ręki?! Świetnie napisany kryminał, wątki spisków, powiązań wręcz mistrzowsko. Natomiast od drugiej połowy...nagle zaczęło dziać się coś złego. Wzięłam do ręki kryminał, a skończyłam na sci-fi. Autora mocno poniosła wyobraźnia. Jak wcześniej przymykałam oko na...

W porównaniu do Enklawy - pierwszej z serii - na plus. Więcej skupienia na samej tajemniczej zbrodni niż na wątkach miłosnych. Ale tak czy inaczej, raczej nie jestem przekonana do przeczytania części trzeciej. Może po prostu muszę to przetrawić i się przygotować psychicznie.

W porównaniu do Enklawy - pierwszej z serii - na plus. Więcej skupienia na samej tajemniczej zbrodni niż na wątkach miłosnych. Ale tak czy inaczej, raczej nie jestem przekonana do przeczytania części trzeciej. Może po prostu muszę to przetrawić i się przygotować psychicznie.

Moje kolejne podejście do twórczości pana Remigiusza. I kolejne rozczarowanie...fabuła nawet spoko, elementy śledztwa, kryminału - to jest w porządku. Ale oczywiście znów musiał pojawić się motyw romansu wplatanego na siłę. No kurde, po co? Sceny miłosne są strasznie płytkie, przewidywalne i zajmują masę miejsca. Bardzo obniżyło to moją ocenę. Gdyby nie to, dałabym 7/10.

Moje kolejne podejście do twórczości pana Remigiusza. I kolejne rozczarowanie...fabuła nawet spoko, elementy śledztwa, kryminału - to jest w porządku. Ale oczywiście znów musiał pojawić się motyw romansu wplatanego na siłę. No kurde, po co? Sceny miłosne są strasznie płytkie, przewidywalne i zajmują masę miejsca. Bardzo obniżyło to moją ocenę. Gdyby nie to, dałabym 7/10.

Trochę czasu już minęło odkąd skończyłam czytać, ale jak spojrzę na grzbiet tej lektury - nadal mam ciarki. Ukończyłam studia na kierunku energetyka, pracuję w zawodzie, a mimo to...wiele rzeczy, faktów (!) które wyczytałam w tej książce (osobno szukałam również potwierdzenia, nie mogłam uwierzyć) - nikt nigdy na zajęciach o nich nie wspomniał. Problem jest tragicznie bagatelizowany - "Nic takiego się przecież nie stało". Otóż...no kurczę, stało się! Napisana jest bardzo przyjaźnie, przystępnie dla każdego, również laika.

Trochę czasu już minęło odkąd skończyłam czytać, ale jak spojrzę na grzbiet tej lektury - nadal mam ciarki. Ukończyłam studia na kierunku energetyka, pracuję w zawodzie, a mimo to...wiele rzeczy, faktów (!) które wyczytałam w tej książce (osobno szukałam również potwierdzenia, nie mogłam uwierzyć) - nikt nigdy na zajęciach o nich nie wspomniał. Problem jest tragicznie...

Fantastyczna. Tak po prostu. Czytając ją w momencie konfliktu w Ukrainie - zupełnie inaczej do niej podeszłam niż gdybym czytała ją w normalnych czasach. Lekka książka, idealnie przedstawia walkę dobra ze złem - tak klasycznie. Wszystko w niej jest - miłość, przyjaźń, kłamstwo, zdrada, wierność. Czytając tę książkę wróciłam nieco do lat nastoletnich, za co dziękuję. Ona jest dla wszystkich.

Fantastyczna. Tak po prostu. Czytając ją w momencie konfliktu w Ukrainie - zupełnie inaczej do niej podeszłam niż gdybym czytała ją w normalnych czasach. Lekka książka, idealnie przedstawia walkę dobra ze złem - tak klasycznie. Wszystko w niej jest - miłość, przyjaźń, kłamstwo, zdrada, wierność. Czytając tę książkę wróciłam nieco do lat nastoletnich, za co dziękuję. Ona...

Jestem pod ogromnym wrażeniem dystansu, jaki przez cały cykl ma do siebie pan Stanisław. Nie inaczej jest w tej części. Gruźlica, okropna choroba, została przedstawiona lekko, z humorem. Niewiarygodne. Polecam cały cykl każdemu, kto uważa że jego największym problemem jest brak dostępu do mediów społecznościowych. Może trochę otworzy to oczy.

Jestem pod ogromnym wrażeniem dystansu, jaki przez cały cykl ma do siebie pan Stanisław. Nie inaczej jest w tej części. Gruźlica, okropna choroba, została przedstawiona lekko, z humorem. Niewiarygodne. Polecam cały cykl każdemu, kto uważa że jego największym problemem jest brak dostępu do mediów społecznościowych. Może trochę otworzy to oczy.

Kolejna z serii, nieustępująca w niczym pierwszej części. Szokująca, momentami musiałam ją odłożyć i przemyśleć co właśnie przeczytałam. Niesamowity dowód na potęgę ludzkiej siły i instynktu przetrwania.

Kolejna z serii, nieustępująca w niczym pierwszej części. Szokująca, momentami musiałam ją odłożyć i przemyśleć co właśnie przeczytałam. Niesamowity dowód na potęgę ludzkiej siły i instynktu przetrwania.

Książka jest niesamowita. Napisana prostym językiem, przypominała mi opowieść dla przyjaciela. Dorwałam egzemplarz w komórce domu rodzinnego - zniszczony, a mimo to nie mogłam się oderwać. Ta książka dała mi więcej radości czytania niż niejedna nówka.

Książka jest niesamowita. Napisana prostym językiem, przypominała mi opowieść dla przyjaciela. Dorwałam egzemplarz w komórce domu rodzinnego - zniszczony, a mimo to nie mogłam się oderwać. Ta książka dała mi więcej radości czytania niż niejedna nówka.

Moja pierwsza książka Mroza. Wiem, że wyrwana z serii, liczyłam się z tym. Zakupiłam zachęcona opinią sprzedawcy w sklepie. Jakiż to był błąd! Od początku. Główny wątek ukrytego złota, neonazistów - okej, był ciekawy. Ale po co - no po co - wciskać wszędzie na siłę romans? Szczerze "pisząc" mijałam kilka stron jak tylko była mowa o tej "miłości". Cholera, pan Remigiusz musiał cierpieć na niesamowitą posuchę pisząc tę książkę. Główna bohaterka w moich oczach została zimną, nieczułą matką bez krzty szacunku dla męża. Główny bohater - olać córkę, zostawię ją pod opieką obcych ludzi byle tylko zaspokoić żądze przy opuszczonym cmentarzu. WTF?! Całą fabułę popsuł mi ten wątek. Jak dla mnie - kompletna strata czasu, liczyłam na coś więcej. Pozostał niesmak.

Moja pierwsza książka Mroza. Wiem, że wyrwana z serii, liczyłam się z tym. Zakupiłam zachęcona opinią sprzedawcy w sklepie. Jakiż to był błąd! Od początku. Główny wątek ukrytego złota, neonazistów - okej, był ciekawy. Ale po co - no po co - wciskać wszędzie na siłę romans? Szczerze "pisząc" mijałam kilka stron jak tylko była mowa o tej "miłości". Cholera, pan Remigiusz...

Miałam wątpliwości po Lampionach, którymi się zawiodłam. Ale jednak...Tak! W końcu wszystko się wyjaśniło! Bardzo spodobało mi się domknięcie wielu wątków z poprzednich części oraz sposób zamknięcia historii Saszy.

Miałam wątpliwości po Lampionach, którymi się zawiodłam. Ale jednak...Tak! W końcu wszystko się wyjaśniło! Bardzo spodobało mi się domknięcie wielu wątków z poprzednich części oraz sposób zamknięcia historii Saszy.

Pochłaniacz i Okularnik mnie naprawdę wzięły. Akcja szła naprzód, wszystko było jasne, jak nie w trakcie to na końcu. A tu...no kurczę. Okularnik skończył się bardzo otwarcie, a w Lampionach niestety zamknięcia nie było. Szukałam, nie znalazłam. Bardzo dużo skrótów myślowych, nie zrozumiałam wszystkich. Skąd? Jak? Po co?
Czuję niedosyt. Może Czerwony Pająk przywróci cykl na dobre tory.

Pochłaniacz i Okularnik mnie naprawdę wzięły. Akcja szła naprzód, wszystko było jasne, jak nie w trakcie to na końcu. A tu...no kurczę. Okularnik skończył się bardzo otwarcie, a w Lampionach niestety zamknięcia nie było. Szukałam, nie znalazłam. Bardzo dużo skrótów myślowych, nie zrozumiałam wszystkich. Skąd? Jak? Po co?
Czuję niedosyt. Może Czerwony Pająk przywróci cykl na...

Kurczę. KURCZĘ. Perełka proszę Państwa! Książka obowiązkowa dla osób, które znają twórczość GF Darwin. Marek i Janek perfekcyjnie bawią się słowem. Jest to zbiór opowiadań o ich "dzieciach". Jest Rafał, Sławek, Basia, Grześ Zelcer, Julek S, Mistrz Motyl i inni. Można ją czytać dwojako - przygodami postaci, bądź jak leci. Nie da się autorom odmówić mądrego humoru. Po prostu trzeba przeczytać :)

Kurczę. KURCZĘ. Perełka proszę Państwa! Książka obowiązkowa dla osób, które znają twórczość GF Darwin. Marek i Janek perfekcyjnie bawią się słowem. Jest to zbiór opowiadań o ich "dzieciach". Jest Rafał, Sławek, Basia, Grześ Zelcer, Julek S, Mistrz Motyl i inni. Można ją czytać dwojako - przygodami postaci, bądź jak leci. Nie da się autorom odmówić mądrego humoru. Po prostu...

Uśmiałam się. Bardzo lekka pozycja, przyjemnie napisana. Inteligentna i z humorem. Polecam jako przerywnik.

Uśmiałam się. Bardzo lekka pozycja, przyjemnie napisana. Inteligentna i z humorem. Polecam jako przerywnik.

Książka jest przesiąknięta erotyzmem i wulgaryzmem. Jest narracją studentki historii sztuki, prymuski - tak twierdzi narratorka. A jednak język nie należy do takiej osoby. Czytając, miałam wrażenie, że jest to opowieść napisana na siłę. Patologiczna rodzina, schematy - wszystko tu jest. Nie ma puenty. Najważniejsze są oklepane i powtarzające się sceny erotyczne. Wolę autorów, którzy cenią bardziej od ilości jakość swoich utworów. Zawiodłam się.

Książka jest przesiąknięta erotyzmem i wulgaryzmem. Jest narracją studentki historii sztuki, prymuski - tak twierdzi narratorka. A jednak język nie należy do takiej osoby. Czytając, miałam wrażenie, że jest to opowieść napisana na siłę. Patologiczna rodzina, schematy - wszystko tu jest. Nie ma puenty. Najważniejsze są oklepane i powtarzające się sceny erotyczne. Wolę...

Tę książkę pochłonęłam w ciągu jakiś 3 godzin. Jest makabryczna, okropna, obrzydliwa. A jednak ciężko się od niej oderwać. Bardzo często wzdrygałam się z obrzydzenia. Ian McEwan jest mistrzem ds. zadawania bólu psychice czytelnika.

Tę książkę pochłonęłam w ciągu jakiś 3 godzin. Jest makabryczna, okropna, obrzydliwa. A jednak ciężko się od niej oderwać. Bardzo często wzdrygałam się z obrzydzenia. Ian McEwan jest mistrzem ds. zadawania bólu psychice czytelnika.