Profil użytkownika: Katerinification

W 2025 roku wysłuchałam znakomitego wykładu Pani Kuryłowicz na temat jednego z najbardziej znanych seryjnych morderców w historii. Wydana w 2026 roku książka jest pogłębieniem i podsumowaniem zebranych w wykładzie treści. Znacznie bardziej brutalna i dosadna, napisana bez cenzury i bez zbędnych ozdobników. Rozbudowana pozycja, która przybliży nam losy rodziny Dahmera, medialny fenomen mordercy i… tragiczne konsekwencje tego fenomenu, które ciągną się aż do dziś .

W 2025 roku wysłuchałam znakomitego wykładu Pani Kuryłowicz na temat jednego z najbardziej znanych seryjnych morderców w historii. Wydana w 2026 roku książka jest pogłębieniem i podsumowaniem zebranych w wykładzie treści. Znacznie bardziej brutalna i dosadna, napisana bez cenzury i bez zbędnych ozdobników. Rozbudowana pozycja, która przybliży nam losy rodziny Dahmera,...

Fantastyczne połączenie kryminalistyki dla laików i pięknych wspomnień z przeczytanych kryminałów Agathy. Mam przeświadczenie, że autorka mogłaby tę koncepcję rozwinąć, lekki niedosyt się pojawił. Niemniej - polecam.

Fantastyczne połączenie kryminalistyki dla laików i pięknych wspomnień z przeczytanych kryminałów Agathy. Mam przeświadczenie, że autorka mogłaby tę koncepcję rozwinąć, lekki niedosyt się pojawił. Niemniej - polecam.

Przykro mi stwierdzić, że książka nie posiada praktycznie żadnych walorów - ani literackich, ani edukacyjnych. „Niebo” jest bardzo naiwne, wybiórcze w narracji. Autor „ślizga się” po swoich doświadczeniach, nie pozwalając czytelnikowi wczuć się w atmosferę, emocje, psychologiczną głębię jego doświadczeń. Trochę jakby Pan Keller chciałby podzielić się tą historią, ale nie miał na to ani dojrzałości, ani odwagi. Mam też niestety nieodparte wrażenie, że autor jedną skrajność w swoim życiu zastąpił kolejną. Dla mnie to autobiografia bez happy-endu.

Przykro mi stwierdzić, że książka nie posiada praktycznie żadnych walorów - ani literackich, ani edukacyjnych. „Niebo” jest bardzo naiwne, wybiórcze w narracji. Autor „ślizga się” po swoich doświadczeniach, nie pozwalając czytelnikowi wczuć się w atmosferę, emocje, psychologiczną głębię jego doświadczeń. Trochę jakby Pan Keller chciałby podzielić się tą historią, ale nie...