Książka Roku 2019 
Patronat Patronat Najbardziej oczekiwany thriller psychologiczny 2019 roku!
Ceniona malarka i fotografka mody Alicia Berenson wiedzie życie, jakiego każdy mógłby jej pozazdrościć. Do czasu. Pewnego wieczoru jej mąż Gabriel wraca do domu, zaś Alicia strzela mu w głowę pięć razy, zabijając go na miejscu. Od tego momentu kobieta przestaje mówić. Nikt poza nią nie wie, co wydarzyło się tamtej nocy. Ostatecznie trafia do zamkniętego ośrodka psychiatrycznego Grove.
Po sześciu latach w tymże ośrodku rozpoczyna pracę psychoterapeuta Theo Faber, zafascynowany postacią Alicii i jej historią. Theo robi wszystko, co w jego mocy, aby dotrzeć do pacjentki i sprawić, żeby się przed nim otworzyła, a także aby rozwikłać zagadkę śmierci Gabriela. Poznając pacjentkę, psychoterapeuta nieoczekiwanie odnajduje coraz więcej podobieństw w ich losach, począwszy od traumatycznego dzieciństwa. Dokąd zaprowadzą go te rozmowy i co się stanie, jeśli Alicia wreszcie zacznie mówić?
Prawa do wydania powieści sprzedano już do ponad trzydziestu krajów!
Szukamy ofert...Nie chcę być nieskromny, ale czułem się przygotowany do tego, by pomóc Alicii Berenson. Jestem psychoterapeutą sądowym przywykłym do pracy z najbardziej zniszczonymi i bezbronnymi przedstawicielami społeczeństwa. A w historii Alicii było coś, co poruszyło we mnie osobistą strunę – odczuwałem wobec niej empatię od samego początku.
„Alicia Berenson miała trzydzieści trzy lata, gdy zabiła męża” – właśnie takim zdaniem zaczyna się „Pacjentka”. Autorem książki jest Alex Michaelides – jest to jego debiut powieściowy. Ukazała się ona nakładem wydawnictwa W.A.B.
„Thriller idealny”, „Wyrafinowany thriller” – zapewniają nas opisy umieszczone na okładce. Czasem po takich zachętach, gdy nasze czytelnicze apetyty są bardzo pobudzone, następuje rozczarowanie. Okazuje się, że książka nie jest wcale idealna, często czujemy pewien niedosyt. Całe szczęście w przypadku „Pacjentki” taka sytuacja nie ma miejsca. To genialny thriller, który czytałem z zapartym tchem. To książka, od której absolutnie nie mogłem się oderwać, a jej zakończenie dosłownie wbiło mnie w fotel.
Już na pierwszej stronie mamy mocne zawiązanie fabuły. Dowiadujemy się, że dwudziestego piątego sierpnia (w najgorętszym dniu roku) Alicia zamordowała swojego męża Gabriela. Dowody jednoznacznie wskazywały na jej winę. Jednak od tamtego zdarzenia kobieta milczy. Nie wypowiada ani słowa. Zostaje przez sąd skierowana do szpitala psychiatrycznego, gdzie odbywa karę i uczestniczy w terapii. Nic się jednak nie zmienia w jej zachowaniu. Mimo upływu lat kobieta ciągle milczy.
Jej historią żyła cała Wielka Brytania. Skazana była bowiem malarką, a jej mąż znanym fotografem. Nic dziwnego, że zbrodnia wstrząsnęła całym krajem.
Również Theo Faber, psychoterapeuta sądowy, jest w pewien sposób zafascynowany Alicią. Gdy zwalnia się posada w ośrodku, w którym przebywa kobieta, natychmiast się tam zatrudnia. Za wszelką cenę chce wyleczyć tę wyjątkową pacjentkę.
To właśnie on jest narratorem powieści i z jego perspektywy poznajemy wydarzenia. Równolegle czytamy pamiętnik Alicii. Stopniowo odkrywamy coraz więcej sekretów. Chyba dla nikogo nie będzie zaskoczeniem, jeśli zdradzę, że małżeństwo Alicii nie było idealne. To już standard we współczesnych thrillerach. Standardem jest również to, że Theo także ma problemy osobiste. W pewnym momencie zastanawiamy się, kto tak naprawdę jest głównym bohaterem w tej książce. Autor wskazuje na pacjentkę. Ja – na terapeutę.
Dlaczego Alicia milczy? Czy ktoś ma w tym swój interes? Komu zależy na ukryciu prawdy? Co wreszcie jest prawdą w tej pogmatwanej historii?
Alex Michaelides napisał powieść, którą czyta się jednym tchem. Nie odgadłem zakończenia, mimo że przewidywałem kilka wersji wydarzeń. To tylko dowodzi kunsztu autora i świetnego pomysłu.
Są książki słabe, przeciętne, dobre i fantastyczne. Ta z pewnością zalicza się do ostatniej z wymienionych kategorii. Zapewniam was, że absolutnie nie zawiedziecie się na lekturze tej powieści. Aby jeszcze bardziej rozbudzić ciekawość i skłonić do sięgnięcia po ten fenomenalny debiut, zdradzę, że opisana w książce historia nie zaczyna się wcale od morderstwa. Chronologicznie wszystko zaczyna się – jak to zwykle bywa – od błahostki. Od tego, że ktoś przeczytał nie swojego e-maila.
„Pacjentka” jest zdecydowanie najlepszym thrillerem, jaki przeczytałem w tym roku. Gorąco polecam.
Wojciech Sobański
OPINIE i DYSKUSJE o książce Pacjentka
Zakończenie kosmos! wow
Zakończenie kosmos! wow
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKupiłam tę książkę w ciemno po tym, jak widziałam ją wychwalaną w wielu rankingach. Nie znałam autora, ani zarysu fabuły. Faktycznie jest bardzo wciągająca, mimo niespiesznej akcji. Autor tworzy bardzo dobre kreacje bohaterów, nawet tych, którzy pojawiają się tylko na chwilę. Świetna książka. Rozwiązanie zagadki bardzo ciekawe, choć przeczytałam w ostatnim roku dwie inne książki o podobnym przebiegu, więc tu nie było efektu wow. Bardzo polecam miłośnikom thrillerów psychologicznych.
Kupiłam tę książkę w ciemno po tym, jak widziałam ją wychwalaną w wielu rankingach. Nie znałam autora, ani zarysu fabuły. Faktycznie jest bardzo wciągająca, mimo niespiesznej akcji. Autor tworzy bardzo dobre kreacje bohaterów, nawet tych, którzy pojawiają się tylko na chwilę. Świetna książka. Rozwiązanie zagadki bardzo ciekawe, choć przeczytałam w ostatnim roku dwie inne...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo pozytywne zaskoczenie. Fabuła wciąga i zaskakuje, a samą książkę słucha się niezwykle przyjemnie. Lubię jak autor potrafi zaskoczyć mnie w tak niespodziewany i logiczny sposób jak tutaj.
Bardzo pozytywne zaskoczenie. Fabuła wciąga i zaskakuje, a samą książkę słucha się niezwykle przyjemnie. Lubię jak autor potrafi zaskoczyć mnie w tak niespodziewany i logiczny sposób jak tutaj.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWciągająca, zaskakujące zakończenie
Wciągająca, zaskakujące zakończenie
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCiekawy pomysł na fabułę. Akcja odgrywa się w dwóch wymiarach. Odjęłam punkty za brak spójności, autor nie wysilił się na napisanie ostatnich rozdziałów tak, żeby uniknąć chaosu, a fakty przestały do siebie pasować. Bohater raz wiedział, raz nie wiedział, jakby to go nie dotyczyło i to nie było wykreowane na jakiekolwiek zaburzenie, po prostu jest niespójność.
Ciekawy pomysł na fabułę. Akcja odgrywa się w dwóch wymiarach. Odjęłam punkty za brak spójności, autor nie wysilił się na napisanie ostatnich rozdziałów tak, żeby uniknąć chaosu, a fakty przestały do siebie pasować. Bohater raz wiedział, raz nie wiedział, jakby to go nie dotyczyło i to nie było wykreowane na jakiekolwiek zaburzenie, po prostu jest niespójność.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPacjentka” Alexa Michaelidesa to ten typ thrillera, który czyta się z narastającym niepokojem, a potem jeszcze przez kilka dni analizuje każde zdanie, szukając przeoczonych wskazówek. Jako czytelniczka, mam co do niej bardzo konkretne odczucia.
Oto moja opinia, którą mogłabyś znaleźć na portalu literackim:
Recenzja: Kiedy milczenie krzyczy głośniej niż krzyk
Muszę przyznać, że do „Pacjentki” podchodziłam z pewną rezerwą – tyle się o niej mówiło, że bałam się rozczarowania „przereklamowanym” tytułem. Jakże się myliłam. To nie jest zwykły kryminał; to genialnie skonstruowane studium ludzkiej psychiki, które wciąga jak bagno.
Co mnie urzekło?
Klimat i tempo: Historia Alicii Berenson, malarki, która zabija męża, a potem zapada w całkowite milczenie, jest niesamowicie duszna. Autor dawkuje napięcie po mistrzowsku. Rozdziały są krótkie, co sprawia, że obiecywałam sobie „jeszcze tylko jeden” i nagle orientowałam się, że jest druga w nocy.
Narracja: Przeplatanie obecnej terapii prowadzonej przez Theo Fabera z wpisami z pamiętnika Alicii to strzał w dziesiątkę. Pozwala to poczuć więź z bohaterką, mimo że w czasie rzeczywistym nie wypowiada ona ani jednego słowa.
Mitologiczny fundament: Nawiązania do greckiej tragedii o Alcestis dodają książce głębi. To nie jest tylko tania sensacja, ale opowieść o poświęceniu, traumie i tym, jak przeszłość determinuje nasze wybory.
Ten finał...
Nie będę zdradzać szczegółów, ale plot twist zwalił mnie z nóg. Myślałam, że jako fanka gatunku jestem wyczulona na takie zagrywki, ale Michaelides wyprowadził mnie w pole. To jeden z tych momentów „nie wierzę!”, po których masz ochotę natychmiast przeczytać książkę jeszcze raz, żeby zobaczyć, gdzie autor cię oszukał.
„Alicia Berenson pisała swój pamiętnik, żeby udowodnić sobie, że żyje. Ja czytałam go, czując, jak moje własne tętno przyspiesza z każdym rozdziałem.”
Podsumowanie
Dla mnie to mocne 9/10. Jeśli szukasz książki, która zostawi Cię z mętlikiem w głowie i sprawi, że zaczniesz kwestionować wiarygodność każdego narratora – „Pacjentka” jest pozycją obowiązkową. To mroczna, inteligentna i cholernie smutna historia o tym, co dzieje się z człowiekiem, gdy pękają w nim ostatnie bariery
Pacjentka” Alexa Michaelidesa to ten typ thrillera, który czyta się z narastającym niepokojem, a potem jeszcze przez kilka dni analizuje każde zdanie, szukając przeoczonych wskazówek. Jako czytelniczka, mam co do niej bardzo konkretne odczucia.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOto moja opinia, którą mogłabyś znaleźć na portalu literackim:
Recenzja: Kiedy milczenie krzyczy głośniej niż krzyk
Muszę...
Gdybym miał podsumować tę książkę jednym słowem, to byłoby to 'czytadełko'.
Co trzeba oddać, to że książkę czyta się naprawdę szybko i gładko. Myślę, że to dobra pozycja kiedy ktoś potrzebuje czegoś na rozruch po dłuższej przerwie, już niezależnie od treści.
Nie mogę się pozbyć wrażenia jakbym przeczytał coś napisanego przez osobę, która była na kilku sesjach z psychoterapeutą w ramach terapii własnej i nagle ma poczucie, że jest ekspertem od psychologii. Ten tekst jest po prostu troszkę naiwny. Śmieszyło mnie, że przełożony głównego bohatera jest grekiem, to taka wisienka na torcie (jeden z wątków to mitologia grecka).
Polecam potraktować jako taki odmóżdżacz albo rozgrzewkę bo czyta się ją gładko, nie jest męcząca. Po prostu nie ma co nadmiernie analizować historii.
Gdybym miał podsumować tę książkę jednym słowem, to byłoby to 'czytadełko'.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCo trzeba oddać, to że książkę czyta się naprawdę szybko i gładko. Myślę, że to dobra pozycja kiedy ktoś potrzebuje czegoś na rozruch po dłuższej przerwie, już niezależnie od treści.
Nie mogę się pozbyć wrażenia jakbym przeczytał coś napisanego przez osobę, która była na kilku sesjach z...
Potrzebowałam do przeczytania czegoś mniej realistycznego, żeby wyrwać się z blokady czytelniczej. Całkiej ciekawa lektura, szybko się czytało. Zakończenie mnie ucieszyło, mam ochotę przeczytać całość jeszcze raz, żeby wyłapać wszystkie, teraz już oczywiste, wskazówki. Może nie jest to literatura najwyższych lotów, może za kilka dni jak pomyślę o tym wszystkim, to jednak to mniej będzie się kleić, ale teraz muszę powiedzieć, że bawiłam się bardzo dobrze :3
Potrzebowałam do przeczytania czegoś mniej realistycznego, żeby wyrwać się z blokady czytelniczej. Całkiej ciekawa lektura, szybko się czytało. Zakończenie mnie ucieszyło, mam ochotę przeczytać całość jeszcze raz, żeby wyłapać wszystkie, teraz już oczywiste, wskazówki. Może nie jest to literatura najwyższych lotów, może za kilka dni jak pomyślę o tym wszystkim, to jednak to...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNiby ciekawy thriller, a czegoś w nim zabrakło. Kilka wątków ( kuzyna Alicji, właściciela galerii, dyrektora Diomedesa) nudnych, umieszczonych chyba tylko po to, aby zagęścić liczbę osób podejrzanych. Akcja powoli się rozwija, a plot twist na końcu myślę, że można przewidzieć.
Niby ciekawy thriller, a czegoś w nim zabrakło. Kilka wątków ( kuzyna Alicji, właściciela galerii, dyrektora Diomedesa) nudnych, umieszczonych chyba tylko po to, aby zagęścić liczbę osób podejrzanych. Akcja powoli się rozwija, a plot twist na końcu myślę, że można przewidzieć.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toFabuła trzymająca w napięciu, nie dająca zdradzić się do samego końca. Wciągająca tak bardzo, że trudno się od niej oderwać
Fabuła trzymająca w napięciu, nie dająca zdradzić się do samego końca. Wciągająca tak bardzo, że trudno się od niej oderwać
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to