Mam wrażenie, że autor sam nie wiedział co chce opowiedzieć w tej części, bo akcji jest tu jak na lekarstwo, a bohaterowie snują się bez celu, ładu i składu. Niby coś robią, niby coś planują ale jakoś kompletnie bez przekonania i nagle dostają super ważną misję na drugim końcu świata, tak jakby pan Jordan nagle wpadł na pomysł co z nimi zrobić.

Sceny opisane w tym tomie są niezwykle frustrujące, bardzo podoba mi się określenie "sceny prawie akcji" użyte przez innego użytkownika - dużo opisów, introspekcji, zapowiedź konfliktu po czym nic się nie dzieje i scena się kończy. Powolna akcja nie jest zła sama w sobie ale fabuła powinna mieć jakiś rytm i zmierzać konsekwentnie do końca. Tymczasem tutaj po 1100 stron obserwujemy "Trudne sprawy" w małżeństwie Perrina. Poza tym mamy to co do tej pory: kobiety nie rozumieją mężczyzn, mężczyźni nie rozumieją kobiet, Aielów nie rozumie nikt.

Są w tej części 2-3 przełomowe dla całej serii momenty, ale jak na ponad 1200 stron to jest zdecydowanie za mało tym bardziej że niektóre z nich sprawiają wrażenie kompletnie nieprzygotowanych fabularnie. Ocenę trochę ratuje, co prawda zawiązany naprędce, ale jednak całkiem dobry finał, który zdecydowanie jest najlepszym momentem książki.

Mam wrażenie, że autor sam nie wiedział co chce opowiedzieć w tej części, bo akcji jest tu jak na lekarstwo, a bohaterowie snują się bez celu, ładu i składu. Niby coś robią, niby coś planują ale jakoś kompletnie bez przekonania i nagle dostają super ważną misję na drugim końcu świata, tak jakby pan Jordan nagle wpadł na pomysł co z nimi zrobić.

Sceny opisane w tym tomie są...

Z plusów: czuć, że to Malazan. Z minusów: czuć, że to nie Erikson. Niemniej, dla fanów Malazańskiej z pewnością warto

Z plusów: czuć, że to Malazan. Z minusów: czuć, że to nie Erikson. Niemniej, dla fanów Malazańskiej z pewnością warto