Profil użytkownika: kryminalna_kawka

„Pustka” Agnieszka Peszek

🖤Sięgając po kolejną książkę Agnieszki Peszek, miałam już pewne oczekiwania, bo znam styl autorki i wiem, że potrafi budować historie oparte na trudnych emocjach i moralnych dylematach. „Pustka” nie okazała się jednak thrillerem, który całkowicie mnie porwał, ale jednocześnie była na tyle interesująca, że czytałam ją z ciekawością do samego końca.

⚖️Punktem wyjścia dla całej historii jest dramatyczna sytuacja Wiktora Sosnowskiego, którego córka walczy z białaczką. W momencie największej bezsilności pojawia się wiadomość, która zmienia wszystko i uruchamia serię wydarzeń prowadzących bohatera w coraz bardziej mroczne rejony. Nad całą opowieścią unosi się pytanie: jak daleko można się posunąć, gdy w grę wchodzi życie własnego dziecka?

🕰️Bardzo podobał mi się motyw powrotu do sprawy sprzed lat. Lubię thrillery, w których przeszłość nagle daje o sobie znać i zaczyna wpływać na teraźniejszość bohaterów. W „Pustce” ten wątek został poprowadzony w ciekawy sposób, dawne wydarzenia stopniowo wychodzą na światło dzienne, a ich konsekwencje okazują się znacznie poważniejsze, niż można było przypuszczać.

🌫️Jeśli chodzi o tempo historii, miałam jednak momentami wrażenie, że napięcie rozwija się nierówno. Są fragmenty naprawdę angażujące, ale zdarzają się też takie, które nieco spowalniają akcję. To thriller, który bardziej buduje atmosferę i emocjonalny ciężar sytuacji niż nieustannie podkręca tempo wydarzeń.

🔍Największy niedosyt pozostawiło u mnie zakończenie. Przy tak mocnym punkcie wyjścia spodziewałam się finału, który uderzy jeszcze silniej i zostawi mnie z większym zaskoczeniem. Tymczasem rozwiązanie przyszło dość szybko i zabrakło mi w nim trochę mocniejszego akcentu spinającego całą historię.

✨Mimo tych kilku zastrzeżeń „Pustka” wciąż jest książką, która ma w sobie sporo dobrych elementów. To opowieść o winie, manipulacji, zemście i granicach moralności, które zaczynają się zacierać, gdy stawką staje się życie dziecka. Czuć tu charakterystyczny klimat thrillerów psychologicznych, w których emocje bohaterów odgrywają równie dużą rolę jak sama intryga.

„Pustka” Agnieszka Peszek

🖤Sięgając po kolejną książkę Agnieszki Peszek, miałam już pewne oczekiwania, bo znam styl autorki i wiem, że potrafi budować historie oparte na trudnych emocjach i moralnych dylematach. „Pustka” nie okazała się jednak thrillerem, który całkowicie mnie porwał, al...

Rozwiń

Zwiń

„Słowiańskie stwory” Anna Stasiak
🎨ilustracje: Wioleta Herczyńska

🌿Zawsze fascynował mnie świat dawnych wierzeń i słowiańskich legend, dlatego po tę książkę sięgnęłam z ogromną ciekawością. „Słowiańskie stwory” okazały się jednak czymś więcej niż tylko zbiorem informacji o dawnych demonach i istotach, to prawdziwa podróż do świata wyobraźni, w którym stare opowieści ożywają na nowo.

👣Już od pierwszych stron czytelnikowi towarzyszy niezwykły przewodnik, Małe Licho. To właśnie on prowadzi nas przez kolejne zakamarki słowiańskiego świata i sprawia, że poznawanie tych wszystkich istot staje się lekką, momentami zabawną i bardzo wciągającą przygodą.

🌲Podczas lektury spotykamy stworzenia zamieszkujące najróżniejsze miejsca: lasy, pola, wodę, podziemia, a nawet nasze własne domy. Każda z tych postaci ma swoją historię i charakter, dzięki czemu odkrywanie ich kolejno sprawiało mi naprawdę dużą przyjemność. To jedna z tych książek, przy których łatwo zatrzymać się na chwilę i po prostu dać się porwać wyobraźni.

🎨Ogromne wrażenie zrobiły na mnie również ilustracje Wiolety Herczyńskiej. Są niezwykle dopracowane, pełne detali i kolorów, a jednocześnie zachowują lekko baśniowy klimat. Właśnie dzięki nim bohaterowie tych opowieści nabierają życia. Od włochatego Rokity, przez Beboka z jego ogromnym workiem, aż po tajemniczą Południcę czy eteryczne rusałki.

✨Bardzo podobało mi się to, że książka nie próbuje straszyć na siłę. Zamiast tego w ciekawy i przystępny sposób przybliża fragmenty słowiańskiej kultury i dawnych wierzeń. To świetne połączenie zabawy, wiedzy i pobudzania wyobraźni.

🌙Dla mnie była to naprawdę przyjemna i pięknie zilustrowana podróż do świata słowiańskich legend. Jeśli lubicie historie pełne tajemnicy, niezwykłe stworzenia i książki, które można nie tylko czytać, ale też długo oglądać, „Słowiańskie stwory” zdecydowanie mogą przypaść Wam do gustu.

❓Lubicie książki inspirowane słowiańską mitologią? Macie swoich ulubionych bohaterów z dawnych legend i wierzeń?

*współpraca reklamowa* wydawnictwo znak

„Słowiańskie stwory” Anna Stasiak
🎨ilustracje: Wioleta Herczyńska

🌿Zawsze fascynował mnie świat dawnych wierzeń i słowiańskich legend, dlatego po tę książkę sięgnęłam z ogromną ciekawością. „Słowiańskie stwory” okazały się jednak czymś więcej niż tylko zbiorem informacji o dawnych demonac...

Rozwiń

Zwiń

„Mimika” Sebastian Fitzek

🖤Budzisz się. Nie wiesz gdzie jesteś. Nie pamiętasz, kim jesteś. Nie wiesz nawet, jak wyglądasz. Nagle słyszysz, że zabiłaś swoją rodzinę. Wszystko, co wydawało się rzeczywistością, zaczyna się rozpadać.

🧠Hannah potrafi czytać z ludzkich twarzy jak z otwartej księgi. Widzi kłamstwa, wychwytuje najmniejsze drgnięcia emocji. Tylko co z tego, skoro jej własny umysł ją zdradza? Narkoza wymazuje wspomnienia, zostawiając luki, w które ktoś bardzo chętnie wkłada swoją wersję prawdy.

⛓️Uwięziona. Zdana na człowieka, który jest przekonany o jej winie. Dowody istnieją. Nagranie istnieje. Przyznanie się też. Problem w tym, że Hannah tego nie pamięta. Zaczyna się pytanie, które nie daje spokoju, czy można być niewinnym, nie pamiętając własnej zbrodni?

🌀Ta historia to czysta manipulacja percepcją. Tu nic nie jest stabilne. Każdy trop prowadzi donikąd albo dokładnie tam, gdzie nie chcesz dojść. Miałam momenty, w których byłam absolutnie pewna rozwiązania, tylko po to, żeby za chwilę poczuć, jak grunt usuwa mi się spod nóg.

⚡Tempo? Bezlitosne. Krótkie rozdziały, szybkie cięcia, zero miejsca na oddech. To nie jest thriller, który się czyta to taki, który wciąga i nie wypuszcza, aż nie wyrzuci Cię na sam koniec.

🎭Całość ma klaustrofobiczny, duszny klimat. Niewielu bohaterów, zamknięta przestrzeń i narastające poczucie, że coś tu jest bardzo, bardzo nie tak. A prawda może być znacznie gorsza, niż się wydaje.

🔥Zakończenie? Jedno z tych, które zostawia Cię w ciszy. Z tym dziwnym uczuciem, że przez całą książkę ktoś bardzo sprytnie prowadził Cię dokładnie tam, gdzie chciał.

❓Lubcie historie, które mieszają w głowie tak bardzo, że po ostatniej stronie jeszcze przez chwilę nie ufacie własnym myślom?

„Mimika” Sebastian Fitzek

🖤Budzisz się. Nie wiesz gdzie jesteś. Nie pamiętasz, kim jesteś. Nie wiesz nawet, jak wyglądasz. Nagle słyszysz, że zabiłaś swoją rodzinę. Wszystko, co wydawało się rzeczywistością, zaczyna się rozpadać.

🧠Hannah potrafi czytać z ludzkich twarzy jak z otwartej ks...

Rozwiń

Zwiń

"Arachnia" Remigiusz Mróz

🩸Warszawą wstrząsa seria makabrycznych zabójstw. Ciała pojawiają się w miejscach, których nie sposób przeoczyć. W przestrzeni publicznej, wystawione niemal na widok miasta, jakby ktoś chciał, żeby zostały odnalezione jak najszybciej. Każde z nich nosi ten sam przerażający podpis, usta i oczodoły wypełnione żywymi insektami, lecz to nie wszystko. W tych ciałach jest też coś niepokojąco, niepełnego. Jakby śmierć zabrała ze sobą więcej, niż powinna, pozostawiając po ofiarach tylko fragment człowieka i jeszcze więcej pytań.
🕷️Od pierwszych stron czuć chłód tej historii. Taki, który powoli wślizguje się pod skórę i nie chce już odejść. Czytałam kolejne rozdziały z rosnącym napięciem, momentami z autentycznym niepokojem. Emocje sięgają zenitu, a autor brutalnie trzyma czytelnika za twarz i nie pozwala odwrócić wzroku. Każda scena dokłada ciężaru tej historii, każda strona wciąga jeszcze głębiej. To jeden z tych thrillerów, które nie pozwalają się odłożyć, nawet wtedy, gdy naprawdę powinnaś już iść spać.
⚖️Sprawą zajmuje się Karolina Siarkowska, zdeterminowana, bezkompromisowa i napędzana obsesją, która od dawna krąży wokół jednego nazwiska. Piotra Langera. Ta obsesja prowadzi ją coraz dalej, coraz głębiej w mrok tej sprawy. Jakby zbliżała się nie tylko do prawdy, ale też do czegoś znacznie bardziej niebezpiecznego, bo ktoś obserwuje. Ktoś słucha. Ktoś najwyraźniej postanowił oddać hołd człowiekowi, który dla wielu jest jedynie cieniem unoszącym się nad najgorszymi zbrodniami.
🦅W jego obronie Langera staje jednak ktoś, kto potrafi zamienić każdą salę sądową w pole bitwy, Joanna Chyłka. Kiedy pojawia się ona, napięcie natychmiast rośnie, bo Chyłka nie walczy półśrodkami. Jej obecność sprawia, że każda rozmowa, każde przesłuchanie i każdy ruch przeciwnika zaczyna przypominać niebezpieczną grę, w której stawką jest coś znacznie więcej niż tylko wyrok.
🕸️Tymczasem gdzieś w cieniu tej historii działa postać, która w mrocznych zakamarkach internetu przyjmuje imię Arachnii. Uznawana za kobietę, porozumiewa się z tymi, którzy potrafią odnaleźć drogę do najciemniejszych miejsc sieci, z Pokorą i innymi, którzy rozumieją jej język. Arachnii nie chodzi jednak tylko o rozmowę. Ona oddaje hołd. Hołd człowiekowi, którego uważa za coś więcej niż zwykłego przestępcę. Robi wszystko, by swoimi czynami zmienić przyszłość, która jak wielu wierzy ma doprowadzić Piotra Langera na salę sądową i do wyroku.
🌑Ta historia ma w sobie mrok, który potrafi obezwładnić. Nie krzyczy, raczej powoli zaciska się wokół czytelnika jak pajęcza sieć. Strona po stronie napięcie rośnie, atmosfera gęstnieje, a poczucie niepokoju nie opuszcza ani na chwilę. Momentami miałam wrażenie, że ta książka nie tyle się czyta, co się w niej tkwi, a im dalej w nią wchodzisz, tym trudniej się z niej wydostać.
🕳️Powiedzcie mi, czy tylko ja po ostatnich stronach zostałam z tym dziwnym uczuciem niedowierzania? Z momentem, w którym człowiek zamyka książkę i przez chwilę po prostu siedzi w ciszy, próbując poukładać wszystko, co właśnie się wydarzyło?
📚Dlatego jedno jest pewne, muszę nadrobić wszystkie tomy z Chyłką, bo jeśli gdziekolwiek ma dojść do prawdziwej, pełnej konfrontacji z Piotrem Langerem, to właśnie tam. Mam przeczucie, że doświadczymy znacznie mroczniejszej gry.

"Arachnia" Remigiusz Mróz

🩸Warszawą wstrząsa seria makabrycznych zabójstw. Ciała pojawiają się w miejscach, których nie sposób przeoczyć. W przestrzeni publicznej, wystawione niemal na widok miasta, jakby ktoś chciał, żeby zostały odnalezione jak najszybciej. Każde z nich nosi t...

Rozwiń

Zwiń

„Lokatorka” Freida McFadden

🏠Czasem jedna, pozornie rozsądna decyzja potrafi uruchomić lawinę wydarzeń, których nie da się już zatrzymać. Blake Porter przekonuje się o tym na własnej skórze, gdy problemy finansowe zmuszają go do wynajęcia pokoju w swojej kamienicy. To miało być tylko tymczasowe rozwiązanie, sposób na podratowanie budżetu i spokojne życie z narzeczoną.
🔑Wśród osób zainteresowanych pokojem pojawia się Whitney. Uprzejma, spokojna i sprawiająca wrażenie kogoś, kto nie przyniesie ze sobą żadnych kłopotów. Wydaje się idealną lokatorką. Taką, przy której można odetchnąć z ulgą i pomyśleć, że wszystko zaczyna wracać na właściwe tory.
🖤W tej książce najbardziej podobało mi się to, że punkt wyjścia jest tak bardzo zwyczajny. Wynajęcie komuś pokoju to przecież coś, co dzieje się codziennie. Nic podejrzanego, nic niezwykłego. Jednak Freida McFadden potrafi z takiej sytuacji stworzyć historię pełną napięcia i rosnącego niepokoju.
🌫️Z czasem w domu zaczyna panować atmosfera, której Blake nie potrafi już zignorować. Drobne rzeczy przestają się zgadzać, pojawiają się dziwne sytuacje, a poczucie bezpieczeństwa powoli zaczyna się kruszyć. Coś jest nie tak, tylko bardzo trudno uchwycić, co dokładnie.
🧠Na początku trochę przeszkadzały mi myśli bohatera zapisywane w nawiasach, momentami naprawdę mnie to męczyło i zdarzyło mi się przewrócić oczami. Jednak później albo było ich mniej, albo po prostu tak wciągnęłam się w fabułę, że przestałam na to zwracać uwagę.
🔥Gdy historia zaczyna się rozkręcać, McFadden robi to, z czego jest znana najlepiej, buduje napięcie i przypomina, że pozory potrafią być bardzo mylące. Ta książka świetnie pokazuje, jak łatwo zaufać komuś, kto wydaje się idealny i jak niewiele czasem potrzeba, żeby odkryć, że tak naprawdę nie znamy ludzi wokół nas.
🕯️„Lokatorka” zostawia z jedną bardzo niepokojącą myślą, że czasem największe sekrety mogą kryć się tuż obok nas, w miejscu, które miało być najbezpieczniejsze.

❓Jestem ciekawa jednej rzeczy, czy wpuścilibyście obcą osobę do swojego domu i wynajęli jej pokój? Dajcie znać w komentarzach!

„Lokatorka” Freida McFadden

🏠Czasem jedna, pozornie rozsądna decyzja potrafi uruchomić lawinę wydarzeń, których nie da się już zatrzymać. Blake Porter przekonuje się o tym na własnej skórze, gdy problemy finansowe zmuszają go do wynajęcia pokoju w swojej kamienicy. To miało być tylko tym...

Rozwiń

Zwiń

"Perfect Day" Romy Hausmann

🚔Aresztowanie ojca na oczach córki to moment, który rozbija świat na dwie części, przed i po. Ann staje się świadkiem zatrzymania człowieka, którego zawsze uważała za autorytet. Błyskotliwego profesora filozofii, ciepłego i oddanego ojca. Problem w tym, że zostaje oskarżony o bycie „Wstążkowym Mordercą”, seryjnym zabójcą dziewczynek, który przez lata wymykał się policji.
🖤Ann nie wierzy w jego winę. Przecież to niemożliwe, by człowiek, którego znała całe życie, prowadził tak potworną podwójną egzystencję. Dziewczyna postanawia sama dotrzeć do prawdy, a im głębiej sięga, tym bardziej musi zmierzyć się z pytaniem, czy naprawdę znamy tych, których kochamy najbardziej?
🧠„Perfect Day” to thriller oparty na bardzo mocnym punkcie wyjścia. Motyw rodzinnej lojalności zderzonej z brutalną rzeczywistością zbrodni buduje napięcie i naturalnie wciąga w historię. Początek jest naprawdę intrygujący, atmosfera niepewności i niedowierzania została zarysowana bardzo sugestywnie.
🔎Muszę jednak przyznać, że mimo solidnej konstrukcji fabuły, dość wcześnie zaczęłam podejrzewać, w jakim kierunku zmierza ta historia. Liczyłam, że finał całkowicie wywróci moje przypuszczenia do góry nogami i niestety, aż takiego efektu nie było. To dobra, rzetelnie napisana powieść, którą czyta się szybko i z zainteresowaniem, ale zabrakło mi tego jednego elementu, który sprawiłby, że historia zostanie ze mną na dłużej.
📚Czy polecam? Zdecydowanie tak, szczególnie jeśli lubicie thrillery oparte na psychologii postaci, rodzinnych tajemnicach i moralnych dylematach. „Perfect Day” to solidna propozycja na kilka wciągających wieczorów, nawet jeśli nie okaże się Twoją książką roku.

"Perfect Day" Romy Hausmann

🚔Aresztowanie ojca na oczach córki to moment, który rozbija świat na dwie części, przed i po. Ann staje się świadkiem zatrzymania człowieka, którego zawsze uważała za autorytet. Błyskotliwego profesora filozofii, ciepłego i oddanego ojca. Problem w t...

Rozwiń

Zwiń