Sięgając po książkę myślałam, że będzie to romantyczna opowieść o wyspie Pitcaim. O rajskim życiu potomków buntowników z okrętu "Bounty". Rzeczywistość jest jednak inna, życie na ograniczonej przestrzeni potrafi być straszne, a zamknięta społeczność potrafi zamienić życie na rajskiej wyspie w piekło.
Trudna i ciężka książka, a po jej lekturze na pewno nie będziecie chcieli popłynąć na Pitcaim.

Sięgając po książkę myślałam, że będzie to romantyczna opowieść o wyspie Pitcaim. O rajskim życiu potomków buntowników z okrętu "Bounty". Rzeczywistość jest jednak inna, życie na ograniczonej przestrzeni potrafi być straszne, a zamknięta społeczność potrafi zamienić życie na rajskiej wyspie w piekło.
Trudna i ciężka książka, a po jej lekturze na pewno nie będziecie chcieli...

Początek bardzo ciekawy, później ilość wątków mnie zaskoczyła, zakończenie - rewelacyjne. Jednak największe problemy mam z zapamiętaniem tych norweskich nazwisk, a co się z tym wiąże śledzenie wątków.
Nowa partnerka Hole, świetna postać ..... następne zaskoczenie przeżyła.
Świetna książka.

Początek bardzo ciekawy, później ilość wątków mnie zaskoczyła, zakończenie - rewelacyjne. Jednak największe problemy mam z zapamiętaniem tych norweskich nazwisk, a co się z tym wiąże śledzenie wątków.
Nowa partnerka Hole, świetna postać ..... następne zaskoczenie przeżyła.
Świetna książka.

Jak na razie Jo Nesbø trzyma klasę i trzecia część o komisarzu Harrym Hole trzyma w napięciu. Tym razem pozostajemy w Oslo, w mieście rodzinnym Harrego. Akcja książki jest wielowątkowa i ciężko je tak po prostu opisać. Jednego zaciekawi wątek wojenny, innego miłosny, a jeszcze inny zafascynuje się rozwiązywaniem zagadki przez Hola.
Polecam i zabieram się do czytania następnej jego książki "Trzeci klucz"

Jak na razie Jo Nesbø trzyma klasę i trzecia część o komisarzu Harrym Hole trzyma w napięciu. Tym razem pozostajemy w Oslo, w mieście rodzinnym Harrego. Akcja książki jest wielowątkowa i ciężko je tak po prostu opisać. Jednego zaciekawi wątek wojenny, innego miłosny, a jeszcze inny zafascynuje się rozwiązywaniem zagadki przez Hola.
Polecam i zabieram się do czytania...

Kontynuacja książki "Falco". Nadal pozostajemy w realiach wojny domowej w Hiszpanii. Choć tym razem autor przenosi nas do Tangeru. A tutaj aż roi się od szpiegów, marynarzy, wojskowych i zwykłych poszukiwaczy przygód. Do tego miłość, zdrada, chciwość..... Plus dwa walczące ze sobą okręty w neutralnym Tangerze. Kodeks morski i kodeks honorowy.
Świetnie się to czyta, polecam :)
PS. A co się w końcu stało z tym złotem?

Kontynuacja książki "Falco". Nadal pozostajemy w realiach wojny domowej w Hiszpanii. Choć tym razem autor przenosi nas do Tangeru. A tutaj aż roi się od szpiegów, marynarzy, wojskowych i zwykłych poszukiwaczy przygód. Do tego miłość, zdrada, chciwość..... Plus dwa walczące ze sobą okręty w neutralnym Tangerze. Kodeks morski i kodeks honorowy.
Świetnie się to czyta,...

Po przeczytaniu pierwszej części"Człowiek nietoperz" musiałam sięgnąć po drugi tom. Było warto, cudownie się to czyta i niesamowicie wciąga. Jo Nesbo wyraźnie się rozkręca.
Nasz policjant Harry Hole tym razem wyrusza do Bangkoku. Bardzo plastycznie i bez upiększeń poznajemy ciemne strony miasta.
Zakończenie znowu nas zaskakuje... choć nie wiem po co pojawiał się wątek odstawienia alkoholu, witaminy B12. Czasami coś się ze sobą nie powiąże, coś ze sobą nie gra.

Po przeczytaniu pierwszej części"Człowiek nietoperz" musiałam sięgnąć po drugi tom. Było warto, cudownie się to czyta i niesamowicie wciąga. Jo Nesbo wyraźnie się rozkręca.
Nasz policjant Harry Hole tym razem wyrusza do Bangkoku. Bardzo plastycznie i bez upiększeń poznajemy ciemne strony miasta.
Zakończenie znowu nas zaskakuje... choć nie wiem po co pojawiał się wątek...

Arturo Pérez-Reverte, uwielbiam jego książki. "Falco" jednak jakoś nie do końca przypadł do gustu. Troszeczkę dziwna narracja, choć ciekawe są wstawki z przeszłości głównego bohatera.
Może po prostu za mało znam historię Hiszpanii i nie do końca wszystkie fakty są dla mnie zrozumiałe. Teraz zabieram się za drugą część i mam nadzieję, że łatwiej pójdzie mi z "Evą" :)

Arturo Pérez-Reverte, uwielbiam jego książki. "Falco" jednak jakoś nie do końca przypadł do gustu. Troszeczkę dziwna narracja, choć ciekawe są wstawki z przeszłości głównego bohatera.
Może po prostu za mało znam historię Hiszpanii i nie do końca wszystkie fakty są dla mnie zrozumiałe. Teraz zabieram się za drugą część i mam nadzieję, że łatwiej pójdzie mi z "Evą"...

Norweg w Australii - tak brzmi to ciekawie. Bardzo fajnie i zmyślnie ułożona fabuła. Dużo ludzkich problemów i słabości. Może nie jest to najlepszy kryminał jaki czytałam, ale i tak cieszę się, że ją przeczytałam :)

Norweg w Australii - tak brzmi to ciekawie. Bardzo fajnie i zmyślnie ułożona fabuła. Dużo ludzkich problemów i słabości. Może nie jest to najlepszy kryminał jaki czytałam, ale i tak cieszę się, że ją przeczytałam :)

Podobają mi się książki, których akcja toczy się na kilku płaszczyznach. Tutaj mamy przesunięcie czasu, do wspominki do życia prywatnego pani inspektor. Z jednej strony wiemy co się wydarzy, ale nie chcemy aby tak było. Kryminał - nie zaskakuje, ale i tak fajnie to się czyta.

Podobają mi się książki, których akcja toczy się na kilku płaszczyznach. Tutaj mamy przesunięcie czasu, do wspominki do życia prywatnego pani inspektor. Z jednej strony wiemy co się wydarzy, ale nie chcemy aby tak było. Kryminał - nie zaskakuje, ale i tak fajnie to się czyta.

Guillaume Musso tym razem napisał kryminał. Taki po prostu, zwykły kryminał. Chyba wolałam go w wersji - dziwne, nawiedzone książki. A może tylko się przyzwyczaiłam do jego sposobu pisania i ta książka mnie zaskoczyła?
Czyta się to fajnie, szybko, dwa wieczory i po zawodach. Książka nie zostanie ze mną na dłużej. Czytasz, a po dwóch tygodniach nie pamiętasz już szczegółów. Idealna w podróży!

Guillaume Musso tym razem napisał kryminał. Taki po prostu, zwykły kryminał. Chyba wolałam go w wersji - dziwne, nawiedzone książki. A może tylko się przyzwyczaiłam do jego sposobu pisania i ta książka mnie zaskoczyła?
Czyta się to fajnie, szybko, dwa wieczory i po zawodach. Książka nie zostanie ze mną na dłużej. Czytasz, a po dwóch tygodniach nie pamiętasz już szczegółów....

Jak zawsze czytam kilka książek jednocześnie, jedną "ciężką" drugą "lekką" i jeszcze jakaś tam się kurzy na stoliku. "Te chwile" czytałam długu, musiałam ją sobie powolutku "trawić". Czytałam i litery trzeba było okładać słowa, słowa w zdania, zdania z rozdziały....
Całość ukazuje się niesamowitą historią życia pewnej kobiety. Jak staje się twarda i samowystarczalna. Herbjørg Wassmo jak zwykle pokazała nam trudną historię.

Jak zawsze czytam kilka książek jednocześnie, jedną "ciężką" drugą "lekką" i jeszcze jakaś tam się kurzy na stoliku. "Te chwile" czytałam długu, musiałam ją sobie powolutku "trawić". Czytałam i litery trzeba było okładać słowa, słowa w zdania, zdania z rozdziały....
Całość ukazuje się niesamowitą historią życia pewnej kobiety. Jak staje się twarda i samowystarczalna....

Nie jestem jeszcze pewna czy podobała mi się książka, czy też nie. Książka ma trzy części i nie wiem która bardziej do mnie trafiła. W opisie książki czytam "Książka o wielkiej miłości, tak porywająca i przerażająca jak panorama niemieckiej historii" i może właśnie ten opis wprowadził mnie w błąd. Może właśnie dlatego czuję się lekko rozczarowana kończąc czytać?
Fajna narracja, fajnie się to czyta, są sytuacje które nie zaskakują. Warto jednak doczytać ją do końca. Trzecia część jest wspaniała :)

Nie jestem jeszcze pewna czy podobała mi się książka, czy też nie. Książka ma trzy części i nie wiem która bardziej do mnie trafiła. W opisie książki czytam "Książka o wielkiej miłości, tak porywająca i przerażająca jak panorama niemieckiej historii" i może właśnie ten opis wprowadził mnie w błąd. Może właśnie dlatego czuję się lekko rozczarowana kończąc czytać?
Fajna...

Lubię czytać książki o wypadkach morskich, katastrofach.... "Utracone jachty" czytam już drugi raz. Podział wypadków morskich z utratą łódek jest dobrze zrobiony. Opis 40-tu wypadków daje wiele do myślenia. Teoretycznie warto uczyć się na błędach innych :) Bo przecież "mądry żeglarz po szkodzie".
Powinna być to lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy ruszają w morze.

Lubię czytać książki o wypadkach morskich, katastrofach.... "Utracone jachty" czytam już drugi raz. Podział wypadków morskich z utratą łódek jest dobrze zrobiony. Opis 40-tu wypadków daje wiele do myślenia. Teoretycznie warto uczyć się na błędach innych :) Bo przecież "mądry żeglarz po szkodzie".
Powinna być to lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy ruszają w...

Piątek, czytam jakąś mało ciekawą książkę. Zastanawiam się czy nie szkoda czasu i nie powinnam znaleźć sobie czegoś ciekawszego. Zaglądał na półkę - do przeczytania i moją uwagę przyciąga biało-czarna okładka. Tytuł "Ciemność", tom pierwszy Trylogii HULDA. Mam tylko pierwszy tom, autora Rangnar Jonassona nie znam.
Jednak ryzykuję i czytam, czytam, czytam..... sobota rano, książka przeczytana. Zamówiłam następny tom i nie mogę się doczekać następnego tomu. Świetnie się to czyta, nie mogłam się oderwać, a to zakończenie :)
Nie można tutaj pomnąc faktu opisywania samej Islandii, życia na wyspie. Autor tutaj również spisał się na medal.

Piątek, czytam jakąś mało ciekawą książkę. Zastanawiam się czy nie szkoda czasu i nie powinnam znaleźć sobie czegoś ciekawszego. Zaglądał na półkę - do przeczytania i moją uwagę przyciąga biało-czarna okładka. Tytuł "Ciemność", tom pierwszy Trylogii HULDA. Mam tylko pierwszy tom, autora Rangnar Jonassona nie znam.
Jednak ryzykuję i czytam, czytam, czytam..... sobota rano,...

"W życiu Gabrielle najważniejsi są dwaj mężczyźni - ojciec i ukochany" - czyli szykuje się niezły galimatias :)

"W życiu Gabrielle najważniejsi są dwaj mężczyźni - ojciec i ukochany" - czyli szykuje się niezły galimatias :)

Guillaume Musso - lubię go czytać. Chyba pierwszy raz jak na niego trafiłam to był "Central Park" i tak czytam każdą wydaną jego książkę w Polsce.
"Wrócę po ciebie" - czyli mamy tylko dwanaście godzin, by coś zmienić... Czy można zmienić los? Czy da się znowu być szczęśliwym? No i najważniejsze pytanie, kto chce zabić Ethan?

Guillaume Musso - lubię go czytać. Chyba pierwszy raz jak na niego trafiłam to był "Central Park" i tak czytam każdą wydaną jego książkę w Polsce.
"Wrócę po ciebie" - czyli mamy tylko dwanaście godzin, by coś zmienić... Czy można zmienić los? Czy da się znowu być szczęśliwym? No i najważniejsze pytanie, kto chce zabić Ethan?

Cóż, jest to książka z serii - szybko się czyta, a później nie pamięta o czym ona była :( Lubę czytać Guillaume Musso, jednak tym razem historia o „znikającym człowieku” mnie jakoś nie przekonała.

Cóż, jest to książka z serii - szybko się czyta, a później nie pamięta o czym ona była :( Lubę czytać Guillaume Musso, jednak tym razem historia o „znikającym człowieku” mnie jakoś nie przekonała.

Uwielbiam Paryż, jego kolory, zapachy, smaki. Jak zobaczyłam książkę, tytuł, okładkę wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Opis, mówi o kobiecie, która zmienia wszystko i wyprowadza się do Paryża. Cudowny pomysł i kiedyś też na chwilę przeprowadzę się do Paryża. Nie na długo, tak na kilka miesięcy.
Wracając do książki, jest troszkę "poszarpana", choć lubię czytać takie lekko nawidzone przygody. Połączenie dwóch kobiet, które dzieli 100 lat fajny pomysł.

Uwielbiam Paryż, jego kolory, zapachy, smaki. Jak zobaczyłam książkę, tytuł, okładkę wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Opis, mówi o kobiecie, która zmienia wszystko i wyprowadza się do Paryża. Cudowny pomysł i kiedyś też na chwilę przeprowadzę się do Paryża. Nie na długo, tak na kilka miesięcy.
Wracając do książki, jest troszkę "poszarpana", choć lubię czytać takie lekko...

Uwielbiam Skandynawię i staram się czytać wszystko co się ukaże. Sagi, kryminały, reportaże... "Dzieci Norwegii. O państwie (nad)opiekuńczym" to ciężka lektura. Bardzo ciekawie autor wybrał przypadki zabierania dzieci przez państwo. W jednym momencie buntujemy się i sprzeciwiamy nadużyciom państwa, w drugim to państwo powinno szybciej zareagować.
Bardzo trudny temat wybrał sobie autor, bardzo trudna jest również ocena książki. Na mnie zrobiła duże wrażenie i mogę ją polecić wszystkim tym co zamierzają przenieść się do Norwegii na dłużej.

Uwielbiam Skandynawię i staram się czytać wszystko co się ukaże. Sagi, kryminały, reportaże... "Dzieci Norwegii. O państwie (nad)opiekuńczym" to ciężka lektura. Bardzo ciekawie autor wybrał przypadki zabierania dzieci przez państwo. W jednym momencie buntujemy się i sprzeciwiamy nadużyciom państwa, w drugim to państwo powinno szybciej zareagować.
Bardzo trudny temat wybrał...

Po przeczytaniu "Białe. Zimna wyspa Spitsbergen" Ilony Wiśniewskiej od razu "rzuciłam" się na jej następną książkę "Hen. Na północy Norwegii". Nie zawiodłam się! Dowiedziałam się niesamowicie dużo o ludziach, o klimacie, o życiu w Finnmark'u.
Świetnie napisana, długo zostaje w głowie!

Po przeczytaniu "Białe. Zimna wyspa Spitsbergen" Ilony Wiśniewskiej od razu "rzuciłam" się na jej następną książkę "Hen. Na północy Norwegii". Nie zawiodłam się! Dowiedziałam się niesamowicie dużo o ludziach, o klimacie, o życiu w Finnmark'u.
Świetnie napisana, długo zostaje w głowie!

Lubię czytać o miejscach do których mam zamiar się kiedyś wybrać. Spitsbergen mnie fascynuje, choć nie jestem wielką zwolenniczką zimna. Jednak ten srogi klimat, biel dookoła, niedźwiedzie i to wszechogarniające zimno jakoś mnie kusi.
Po lekturze książki "Białe. Zimna wyspa Spitsbergen" moja fascynacja jest jeszcze większa.
Fantastyczna książka i na pewno warto ją przeczytać.

Lubię czytać o miejscach do których mam zamiar się kiedyś wybrać. Spitsbergen mnie fascynuje, choć nie jestem wielką zwolenniczką zimna. Jednak ten srogi klimat, biel dookoła, niedźwiedzie i to wszechogarniające zimno jakoś mnie kusi.
Po lekturze książki "Białe. Zimna wyspa Spitsbergen" moja fascynacja jest jeszcze większa.
Fantastyczna książka i na pewno warto ją...