Bajkowa, słodka i klimatyczna.
To jedna z tych książek, które powinny być dłuższe. Niekoniecznie nawet dlatego, że była taka fajna, że szkoda odkładać (chociaż w istocie bardzo dobrze się ją czytało), co po prostu znacznie by zyskała na wolniejszym tempie narracji.
Są wątki, w których zdaje się brakować rozdziału albo dwóch, przez co relacje w oczach czytelnika wypadają płycej niż powinny. Z braku czasu wiele niuansów zostało wypisanych czarno na białym, bo nie było kiedy wpleść ich w tekst subtelniej.
Innym problemem jest moralizowanie na każdym kroku. Autorka ma do powiedzenia coś ważnego, ale - czy to z braku czasu, czy z przyzwyczajenia (jako że wcześniej pisała książki dla młodszych czytelników) - zamiast przekazać to w formie akcji, z której czytelnik mógłby się tego morału domyślić, nakazuje swoim bohaterom mówić do siebie o tym jasno i wyraźnie, jakby uczyli się mówić z podręcznika. Wypada to po prostu nienaturalnie i po pewnej chwili robi się męczące.
A jednak trudno mi ocenić tę książkę na mniej niż 7 gwiazdek, w porywach do 8. Akcja bardzo ciekawa i trzymająca w napięciu. Wszystko ładnie się trzymało kupy i formy. Do gustu szczególnie przypadły mi pysznie żywe opisy, uważam że świetnie oddawały atmosferę w bardzo barwny sposób polegając na zmyśle węchu. Zostaliśmy wprowadzeni do magicznego świata i narracja ani na chwilę nie pozwoliła nam o tym zapomnieć, co bardzo doceniam.
Generalnie proces czytania był przyjemny i z przyjemnością zatrzymam tę książkę na swojej półce.

Bajkowa, słodka i klimatyczna.
To jedna z tych książek, które powinny być dłuższe. Niekoniecznie nawet dlatego, że była taka fajna, że szkoda odkładać (chociaż w istocie bardzo dobrze się ją czytało), co po prostu znacznie by zyskała na wolniejszym tempie narracji.
Są wątki, w których zdaje się brakować rozdziału albo dwóch, przez co relacje w oczach czytelnika wypadają...

Książka napisana stabilnie i jednostajnie, zwroty akcji są przyjemne, chociaż niezbyt zaskakujące - każdy poprzedza wiele zapowiedzi i podpowiedzi. Dzięki temu proces czytania jest bardzo spokojny, jednak równocześnie przez to nie jest specjalnie porywający. Muszę przyznać, że w pewnym momencie zaczęłam się już męczyć jednostajnością, a te prawie 700 stron lektury tego nie ułatwiło. Monotonne stało się nawet moje wywraca nie oczami, kiedy kolejny z bohaterów musiał udowodnić czytelnikowi, że jest bardzo mroczny, ostry i groźny...
Przyznam jednak, że ogólnie książka zostawiła na mnie raczej pozytywne wrażenie. Nie przesadziła z tym swoim mrokiem, choć zaczynał denerwować. Nie jest to książka szczególnie godna polecenia, ale jeśli kogoś zainteresowałaby fabuła, to nie widzę też powodu, żeby odradzać. Nie żałuję spędzonego z nią czasu i nie wykluczam przeczytania drugiej części.

Książka napisana stabilnie i jednostajnie, zwroty akcji są przyjemne, chociaż niezbyt zaskakujące - każdy poprzedza wiele zapowiedzi i podpowiedzi. Dzięki temu proces czytania jest bardzo spokojny, jednak równocześnie przez to nie jest specjalnie porywający. Muszę przyznać, że w pewnym momencie zaczęłam się już męczyć jednostajnością, a te prawie 700 stron lektury tego nie...

Jest solidnie napisana a fabuła trzyma się kupy. Poważne i istotne tematy wałkowane na siłę przez papierowych bohaterów. Akcja mizerna i w większości zupełnie nieważna. Proza przeciętna. Wstawki tekstów napisanych "przez postaci" są denerwująco infantylne, szczególnie w kontraście do wypowiedzi innych bohaterów, chwalących je nad niebiosa.
Mimo bardzo usilnie zadawanych przez narrację, bohaterów i świat przedstawiony pytań, powtarzanych przy każdej okazji, żeby czytelnik przypadkiem nie zapomniał, po co to w ogóle czyta, nie dotrwałam do odpowiedzi na nie. DNF w jakichś 70%. Po prostu straciłam cierpliwość.

Jest solidnie napisana a fabuła trzyma się kupy. Poważne i istotne tematy wałkowane na siłę przez papierowych bohaterów. Akcja mizerna i w większości zupełnie nieważna. Proza przeciętna. Wstawki tekstów napisanych "przez postaci" są denerwująco infantylne, szczególnie w kontraście do wypowiedzi innych bohaterów, chwalących je nad niebiosa.
Mimo bardzo usilnie zadawanych...

Wstęp - powolny, akcji trzeba dać trochę czasu na zawiązanie się, poznanie postaci i nakreślenie wątków. Jest to zrobione sprawnie i bardzo dobrze, ale jest to część, która może się niektórym czytelnikom bardzo dłużyć. Przez pewien czas nie byłam pewna, czy ta książka mnie jakkolwiek zainteresuje.

Rozwinięcie - pociągnęło. Kiedy akcja ruszyła na dobre, jakoś się w niej zatraciłam. Wątki są świetnie wyważone względem siebie, każdemu oddane dokładnie tyle czasu, ile potrzebuje, żeby zainteresować, nie zanudzić i płynnie przejść do następnego zainteresowania.

Zwrot akcji - świetny.

Zakończenie... pozostawia wiele do życzenia. Zdecydowanie najsłabsza część książki.

Powieść została napisana w latach 30 XX w., i choć narracja, kiedy może, przeciwstawia się spojrzeniu seksistowskiemu, wiele realiów odciska swoje piętno na tym, jak traktowane są kobiety w opowieści przez samą opowieść. Można się tego spodziewać, aczkolwiek warto zwrócić uwagę na to, że NIE JEST to lektura odpowiednia dla osób wrażliwych na tematy przemocy wobec kobiet, w szczególności pod kątem psychicznej przemocy domowej. Nawet obiekt westchnień głównej bohaterki ma spore tendencje szowinistyczne, co szczególnie mi się nie podoba w kontekście zakończenia, nawet jak "na tamte czasy".

Wstęp - powolny, akcji trzeba dać trochę czasu na zawiązanie się, poznanie postaci i nakreślenie wątków. Jest to zrobione sprawnie i bardzo dobrze, ale jest to część, która może się niektórym czytelnikom bardzo dłużyć. Przez pewien czas nie byłam pewna, czy ta książka mnie jakkolwiek zainteresuje.

Rozwinięcie - pociągnęło. Kiedy akcja ruszyła na dobre, jakoś się w niej...

Wcale nie ma problemu z tym, żeby się połapać, nie wiem o co chodzi oceniającym tu. Fabuła, motywacje postaci, nawet ich cechy charakteru - wszystko jest jasno wykazane w tekście i poparte przykładami, jak we wzorowej rozprawce na polski.
Romans rozwija się dość nagle a postać Antona nie została wykreowana wystarczająco, żebym uznała go za interesującą postać (wiemy tylko, że dobrze skacze i akurat w danym przypadku jest wierny, co jednak nie wydaje się konkretną cechą jego osobowości, bo jest niespójne z jego akcją na koniec książki?). Mógłby być lepiej zrobiony jako love interest i jako postać, bo wydaje się nijaki, co tworzy wizję Calli, głównej bohaterki, zatracającej się po prostu w pierwszej osobie, którą zobaczyła? Nie pasuje mi to.
Kreacja świata interesująca i zarazem wystarczająco prosta, żeby zgrabnie ją przekazywać między akapitami, co Chloe Gong zresztą z łatwościa robi. Nie czuć wymuszenia w żadnym aspekcie narracji.
Przyjemne, wciągające.

II wydanie w twardej okładce (piękne ilustracje!) zawiera kilka przypadkowych pomyłek między imionami Antona i Augusta. Ogólnie nie polecam nazywania bohaterów na tę samą literę, szczególnie jak jest ich tylko kilku i łatwo można tego ominąć?

Wcale nie ma problemu z tym, żeby się połapać, nie wiem o co chodzi oceniającym tu. Fabuła, motywacje postaci, nawet ich cechy charakteru - wszystko jest jasno wykazane w tekście i poparte przykładami, jak we wzorowej rozprawce na polski.
Romans rozwija się dość nagle a postać Antona nie została wykreowana wystarczająco, żebym uznała go za interesującą postać (wiemy tylko,...

Świetna książka. Rzeczowo napisana, ale nie sucho, język bardzo przystępny i widocznie skierowany do ludzi, przyjacielski. Treść odpowiednia dla laika, bardzo dobre wprowadzenie do tematu głębin, wszystko ładnie wytłumaczone - z kontekstem historycznym i kulturowym.

Druga połowa książki skupia się przygnębiająco na niebiezpieczeństwach, jakie dla głębin sprawia człowiek, na jego negatywnym wpływie i pesymistycznej konkluzji, że będzie źle, którą autorka chciała podratować nadzieją, że może jak będziemy chodzić na protesty, to będzie lepiej. Nawet jeśli tak wygląda rzeczywistość, to w przypadku tej książki zdecydowanie liczyłam na odrobinę więcej ryb a mniej ludzi, bo to sugerował opis z tyłu.

Niemniej silna i pouczająca pozycja, którą warto polecić każdemu zainteresowanemu. Te wpływy ludzkie koniec końców nie są nieistotne w skali rzeczy i ostatecznie cieszy mnie zdobycie tych informacji i douczenie się tych kwestii ekologicznych. Warto jednak zaznaczyć, że datują one książkę na rok 2020 i niebawem mogą stracić aktualność.

Świetna książka. Rzeczowo napisana, ale nie sucho, język bardzo przystępny i widocznie skierowany do ludzi, przyjacielski. Treść odpowiednia dla laika, bardzo dobre wprowadzenie do tematu głębin, wszystko ładnie wytłumaczone - z kontekstem historycznym i kulturowym.

Druga połowa książki skupia się przygnębiająco na niebiezpieczeństwach, jakie dla głębin sprawia człowiek,...

DNF w 1/3.

Książka próbuje opisać dzieje całego rodu (i okolic) tak szybko, jak się tylko da.
Proza brzmi jak streszczenie. Wydarzenie za wydarzeniem leci, jakby to było zadane na jutro na polski. Czytać się tego nie da. W zastraszającym tempie po łebkach opisywane są kolejne sytuacje, jakby ktoś po prostu rozwinął listę akcji do rozmiaru akapitów. Bez uczuć, bez duszy.

Mitologia grecka, która jest tu opisywana, jest wypełniona najrozmaitszą patologią - pasowałoby więc wzbogacić tę powieść o jakikolwiek element psychologiczny, co się jednak nie dzieje. Bohaterowie są pisani palcem po piasku, jakby nie było czasu się z którymkolwiek jakkolwiek poznać, bo jesteśmy umówieni na spotkanie z następnym pokoleniem za dwie strony.

W związku z tym, że żadne wydarzenie nie zasłużyło na więcej niż stronę powierzchownego opisu, żadne nie wydało mi się wystarczająco interesujące, żeby dalej znosić tak marny styl.

DNF w 1/3.

Książka próbuje opisać dzieje całego rodu (i okolic) tak szybko, jak się tylko da.
Proza brzmi jak streszczenie. Wydarzenie za wydarzeniem leci, jakby to było zadane na jutro na polski. Czytać się tego nie da. W zastraszającym tempie po łebkach opisywane są kolejne sytuacje, jakby ktoś po prostu rozwinął listę akcji do rozmiaru akapitów. Bez uczuć, bez...

Spokojna i trochę się ciągnąca przez pierwszą połowę brama do świata angielskiego folkloru, przez którą nie jest nam dane do końca przejść. Jeśli się wchodzi w tę powieść z najdzieją na zanurzenie się w temacie, to skończy się zawodem. Folklor, choć stanowi istotny element fabuły, jest przedstawiony bardzo pobieżnie, bez wchodzenia w jakiekolwiek szczegóły, co co prawda pasuje do sposobu narracji, ale zupełnie nie daje czytelnikowi satysfakcji.
Końcówka zagmatwana, trochę jakby bez pomysłu albo z pomysłem bardzo wątpliwym, gdzieś po drodze motywacje bohaterów tracą sens, a wątek główny rozwiązuje się bardziej pomimo głównej bohaterki niż dzięki niej, nie sprawiając przy tym wrażenia celowości.
Niemniej książka napisana jest dobrze, relacje bohaterów są przedstawione ciepło i realistycznie, atmosfera jest na swoim miejscu a samą narrację czyta się dobrze, myślę, że nastolatka mogłaby się z nią łatwo utożsamić.

Spokojna i trochę się ciągnąca przez pierwszą połowę brama do świata angielskiego folkloru, przez którą nie jest nam dane do końca przejść. Jeśli się wchodzi w tę powieść z najdzieją na zanurzenie się w temacie, to skończy się zawodem. Folklor, choć stanowi istotny element fabuły, jest przedstawiony bardzo pobieżnie, bez wchodzenia w jakiekolwiek szczegóły, co co prawda...

Początek konsternujący przez zachowania bohaterów - nienaturalne i wymuszone. Potem jest lepiej. Bohaterowie archetypiczni, ale nieprzerysowani i zdecydowanie czuć, że należą do tego samego świata.
Książka jest pełna zwrotów akcji, czasami podkopanych przez narrację, która usilnie podkreśla istotne elementy, kiedy tylko może. Niemniej czytało się bardzo przyjemnie, z zaciekawieniem. Zdecydowanie sięgnę po drugi tom, kiedy się pojawi.

Jest to zwykłe fantasy, co podkreślam, bo Biblioteka Raczyńskich uznała, że skoro wampiry, to na pewno jest to horror, co dało mi trochę niespełnionych oczekiwań. Nie jest to jednak wina książki, która nigdy horrorem być nie chciała.

Początek konsternujący przez zachowania bohaterów - nienaturalne i wymuszone. Potem jest lepiej. Bohaterowie archetypiczni, ale nieprzerysowani i zdecydowanie czuć, że należą do tego samego świata.
Książka jest pełna zwrotów akcji, czasami podkopanych przez narrację, która usilnie podkreśla istotne elementy, kiedy tylko może. Niemniej czytało się bardzo przyjemnie, z...

Niepozorna, ale naprawdę fantastyczna.

Wielowątkowa historia o uczuciach, którymi zaraża czytelnika. Śmiałam się i płakałam zarówno ze smutku, jak ze wzruszenia, a serce galopowało mi w odpowiednich momentach i ze stresu, i z podniecenia.

Nie wiem, czy moja reakcja jest spowodowana tym, że wciągnęłam ją przez noc, czy raczej postanowiłam porzucić dla niej sen dlatego, że mnie nieustannie poruszała.

Chociaż niektóre wątki mogłyby się rozwijać trochę wolniej.

Spory trigger warning na przemoc domową!

Niepozorna, ale naprawdę fantastyczna.

Wielowątkowa historia o uczuciach, którymi zaraża czytelnika. Śmiałam się i płakałam zarówno ze smutku, jak ze wzruszenia, a serce galopowało mi w odpowiednich momentach i ze stresu, i z podniecenia.

Nie wiem, czy moja reakcja jest spowodowana tym, że wciągnęłam ją przez noc, czy raczej postanowiłam porzucić dla niej sen dlatego, że...

Nie męczyła mnie, ale trochę denerwowała. Zaczęło się całkiem przyjaźnie, trio niecodziennych bohaterów o dobrej dynamice znalazło się w niecodziennej sytuacji, nastąpił ciekawy zamysł przejścia bohaterów fantasy do prawdziwego świata... a potem oklepane przejście bohaterki z prawdziwego świata do świata fantasy. Wszyscy nagle stali się neurotycznymi ślepcami we mgle, żeby przez następne dwie trzecie książki nie zrobić nic szczególnego i zwieńczyć to wszystko na siłę - niczym.

A big nothing burger.

Nie męczyła mnie, ale trochę denerwowała. Zaczęło się całkiem przyjaźnie, trio niecodziennych bohaterów o dobrej dynamice znalazło się w niecodziennej sytuacji, nastąpił ciekawy zamysł przejścia bohaterów fantasy do prawdziwego świata... a potem oklepane przejście bohaterki z prawdziwego świata do świata fantasy. Wszyscy nagle stali się neurotycznymi ślepcami we mgle, żeby...

Dokładnie niewiadomo o czym, co samo w sobie jest elementem treści. W mojej głowie nieustannie było porównanie do "Domu z liści" Danielewskiego, przez podobną dozę nieprzeniknionego, jednak w tym wypadku objawiającego się w większej przestrzeni, nie w jednym domu.

Przemknęłam przez ostatnie sto stron spragniona końca na skrzydłach ciekawości, po czym się popłakałam, bo okazało się, że wcale nie chciałam, żeby to się skończyło.

Dokładnie niewiadomo o czym, co samo w sobie jest elementem treści. W mojej głowie nieustannie było porównanie do "Domu z liści" Danielewskiego, przez podobną dozę nieprzeniknionego, jednak w tym wypadku objawiającego się w większej przestrzeni, nie w jednym domu.

Przemknęłam przez ostatnie sto stron spragniona końca na skrzydłach ciekawości, po czym się popłakałam, bo...

W moje ręce trafiło wydanie I, więc będę się odnosić do niego, z pełnią zaufania i optymizmu, że kolejne wydania rzeczywiście przeszły jakąś korektę. To, co się w tej książce działo, to jakaś masakra. Literówki, błędy typograficzne, nawet gramatyczne, pokroju mieszania rodzaju męskiego i żeńskiego. Dobór czcionki na wspomnienia... też mógłby być lepszy.

Czytało się to po prostu nieprzyjemnie. Szkoda, bo historia mogłaby pociągnąć.
Przerwałam jak się zorientowałam, że to tylko pierwszy tom. Nie warto.

W moje ręce trafiło wydanie I, więc będę się odnosić do niego, z pełnią zaufania i optymizmu, że kolejne wydania rzeczywiście przeszły jakąś korektę. To, co się w tej książce działo, to jakaś masakra. Literówki, błędy typograficzne, nawet gramatyczne, pokroju mieszania rodzaju męskiego i żeńskiego. Dobór czcionki na wspomnienia... też mógłby być lepszy.

Czytało się to po...

Szybka i interesująca baśniowa historia w przyjemnie skonstruowanym - acz nieprzyjemnym - świecie przedstawionym. Solidna pozycja.

Szybka i interesująca baśniowa historia w przyjemnie skonstruowanym - acz nieprzyjemnym - świecie przedstawionym. Solidna pozycja.

W porządku wprowadzenie do ogrodnictwa rekreacyjnego, krótka rzeczowa książka na jeden dzień nauki. Wszystko ładnie opisane, ale to tylko szczyt góry lodowej tematu, o ile poradnik znakomity na start, o tyle niezbędne będzie dalsze kształcenie.

W porządku wprowadzenie do ogrodnictwa rekreacyjnego, krótka rzeczowa książka na jeden dzień nauki. Wszystko ładnie opisane, ale to tylko szczyt góry lodowej tematu, o ile poradnik znakomity na start, o tyle niezbędne będzie dalsze kształcenie.

Niesamowicie barwna historia osadzona w barwnym świecie przedstawionym. Miejsca akcji cudnie dopracowane, świetnie oddające zarówno prawdziwą niejednolitość społeczeństwa żywych, jak i niepokojącą sytuację pośmiertną. Wszystko się ładnie trzyma kupy. To zrobiło na mnie największe wrażenie.
Bohaterowie wykreowani z pewną czułością, każdy się wyróżnia, ma swój charakter i swoje życie. Dynamika relacji, w które między sobą wchodzą, bardzo interesująca.
Li Lan na własnych barkach ciągnie fabułę do przodu. Jest jako postać w ciągłym ruchu, a podążanie za nią było czystą przyjemnością, szczególnie że czyta się szybko (styl nie jest jednak uproszczony). Intryga wciągnęła mnie od pierwszych stron, szkoda jedynie, że nie wszystkie jej elementy było nam dane zobaczyć. Nie pogardziłabym kontynuacją.

Niesamowicie barwna historia osadzona w barwnym świecie przedstawionym. Miejsca akcji cudnie dopracowane, świetnie oddające zarówno prawdziwą niejednolitość społeczeństwa żywych, jak i niepokojącą sytuację pośmiertną. Wszystko się ładnie trzyma kupy. To zrobiło na mnie największe wrażenie.
Bohaterowie wykreowani z pewną czułością, każdy się wyróżnia, ma swój charakter i...

Moja babcia dostała ją z pudłem różnych książek.
"Daj spokój, tego się nie da czytać", mówiła, kiedy brałam ją do ręki.
Ale przecież Gaiman to takie wielkie nazwisko, tyle się słyszy, nie może być tak źle! Może to po prostu nie babci gust, babcia nieprzyzwyczajona do współczesnej fantastyki...
Trzeba dać szansę!
...
Stężenie przekleństw na stronę? Odpychające. Bohaterowie? Nudni. Nagły reverse-birth seks opis pod koniec pierwszego rozdziału? Deal-breaker.

Próbowałam, próbowałam czytać dalej, ale jak świeżego czytelnika się odepchnie wizją kobiety wchłaniającej mężczyznę waginą, to nudni bohaterowie sobie nie poradzą z przyciągnięciem go z powrotem.
Babcia miała rację.

Moja babcia dostała ją z pudłem różnych książek.
"Daj spokój, tego się nie da czytać", mówiła, kiedy brałam ją do ręki.
Ale przecież Gaiman to takie wielkie nazwisko, tyle się słyszy, nie może być tak źle! Może to po prostu nie babci gust, babcia nieprzyzwyczajona do współczesnej fantastyki...
Trzeba dać szansę!
...
Stężenie przekleństw na stronę? Odpychające. Bohaterowie?...

Doprawdy cudowna, a nie mówię tego lekko. Jest godzina pierwsza w nocy, a ja właśnie skończyłam i nie mogę spać, bo rozsadzają mnie emocje.
Przede wszystkim czarujący styl. Narracja przesiąknięta pięknem do szpiku. Bardzo dokładna i wprost urzekająca. Z wielką czułością poprowadzone opisy ptaków (jejku, uwielbiam ptaki, sprawiają mi ogromną radość), piór i ogólnej boskiej atmosfery. Niektóre momenty wręcz malownicze, napisane niczym wyrywki ze ślicznych, nieziemskich obrazów. Chciałabym umieć ładnie rysować, żeby godnie przedstawić niektóre sceny. Działa wyjątkowo na wyobraźnię.
ZDECYDOWANIE NIE JEST TO KSIĄŻKA DLA OSÓB, KTÓRE NIE LUBIĄ DŁUGICH OPISÓW!
Ale ja uwielbiam. I tak słodkie słowa w tak magicznym świecie przedstawionym, trochę wręcz bajkowym, to dokładnie to, czego mi w życiu brakowało.
Jeśli chodzi o atmosferę, to wskazałabym szczególnie Studio Ghibli z lekkim połączeniem starych filmów Barbie, jednak w doroślejszym charakterze i bez wstrzemięźliwości wobec cięższych tematów.
Akcja porywająca. Mimo rozmiaru nie czułam upływ stron.
Zakończenie okrutne! I bardzo odważne. Nie sądziłam, że można w ten sposób rozbudzić żywe zainteresowanie dalszym ciągiem, choć przez powyżej wspomniane okrucieństwo dosłownie serce boli.
Żałuję, że pozycja wypożyczona z biblioteki. Nie pogardziłabym tym na półce, okładka też nie prezentuje się źle.
Nie mogę się doczekać zaczęcia drugiego tomu, mam wysokie oczekiwania.

Doprawdy cudowna, a nie mówię tego lekko. Jest godzina pierwsza w nocy, a ja właśnie skończyłam i nie mogę spać, bo rozsadzają mnie emocje.
Przede wszystkim czarujący styl. Narracja przesiąknięta pięknem do szpiku. Bardzo dokładna i wprost urzekająca. Z wielką czułością poprowadzone opisy ptaków (jejku, uwielbiam ptaki, sprawiają mi ogromną radość), piór i ogólnej boskiej...

Bardzo satysfakcjonujący czyt.

Sięgnęłam po nią w ramach oczyszczenia po ostatnich utworach. Potrzebowałam czegoś lekkiego i oderwanego od naturalizmu. Arcana wpasowała się idealnie.

Jest to niewymagające fantasy, nastawione na lekkość stylu i zabawę. Od jakiegoś czasu szukałam czegoś o podobnej charakterystyce, jednak inne powieści z tej kategorii często wypadają zbyt... młodzieżówkowo w samej prozie, są przesycone humorem i byciem "cool" tak, że po kilku akapitach odechciewa się czytać. Z tą jest inaczej. Proza, choć lekka, utrzymuje się na wysokim poziomie, czasami robiąc miejsce dla ironicznego humoru, a nie na odwrót. Dzięki temu czytało się bardzo przyjemnie.

Tempo akcji ładnie wyważone. Schemat fabuły jest oparty na dynamice dnia świstaka, ale każdy "odcinek" przepływa sprawnie, nie pozwala się dłużyć, a przy okazji prezentuje wystarczająco wątków, żeby pociągać za sobą nie tylko pytanie "kto zabił", ale i ciekawić innymi aspektami świata przedstawionego. Jako że jestem osobą, której z natury w ogóle nie interesuje to, kto zabił, byłam bardzo usatysfakcjonowana balansem tajemnicy w tej książce. Koniec nadszedł idealnie w momencie, w którym nawet ja chciałam wiedzieć.

Nadszedł generalnie w idealnym momencie. Anna Szumacher nie pozwoliła akcji się ciągnąć, nie próbowała nic na siłę przedłużać (co w tego typu historiach przychodzi niekiedy irytująco łatwo), ale też dała swojej opowieści się opowiedzieć w pełni. Niczego w nadmiarze, niczego w deficycie.

Jestem bardzo zadowolona. Książka robi dokładnie to, co zamierzała zrobić, nie traktuje siebie zbyt poważnie, nie gra też na swoim "nie byciu na poważnie", trwa ile ma trwać, brzmi jak ma brzmieć i wszystkie elementy układanki lądują na swoim miejscu w układance. Idealna w swoim gatunku.

Z minusów:
- bohaterowie nie są szczególnie wielowarstwowi (aczkolwiek z zadowoleniem dopisuję, że nie wypadają też amatorsko kreskówkowo)
- okładka jest mocno stylizowana na lata 20, treść jednak sugeruje (co również stwierdzam z zadowoleniem) bardziej wiek XVIII. Wielka szkoda, bo okładka jest bardzo ładna, a bardziej dopasowana do czasu akcji byłaby wręcz olśniewająca.

Odmawiam jednak wyjścia z zachwytu, proszę dać mi się pocieszyć.

Bardzo satysfakcjonujący czyt.

Sięgnęłam po nią w ramach oczyszczenia po ostatnich utworach. Potrzebowałam czegoś lekkiego i oderwanego od naturalizmu. Arcana wpasowała się idealnie.

Jest to niewymagające fantasy, nastawione na lekkość stylu i zabawę. Od jakiegoś czasu szukałam czegoś o podobnej charakterystyce, jednak inne powieści z tej kategorii często wypadają zbyt......

Trzy gwiazdki: za trzy historie, które łączy ze sobą to, jak nadęci, zadufani w sobie i pogardliwi wobec innych są ich główni bohaterowie.

Trzy gwiazdki, bo żadna z nich nie ma do powiedzenia wystarczająco, żeby mogła istnieć o własnych siłach.

Byłyby cztery gwiazdki, bo zakończenie niby je jakoś ze sobą spala. Ale zabrałam tę jedną gwiazdkę, bo niezespolona z niczym retrospekcja zadedykowana dość dokładnemu opisowi dziesięciolatka, który ociera się o ziemię, bo podniecił się patrząc na chrząszcza zjadającego larwy mrówek, była dodatkiem nawet dziwniejszym niż wszystkie "jej piersi zaczynały już nabierać kształtów hehe" spotykane w innych książkach razem wzięte.

Trzy gwiazdki, bo tłumaczenie, redakcja i oprawa są na dobrym poziomie, a to zasługuje na jakieś uznanie. Dzięki temu książkę przynajmniej da się czytać. Nie z przyjemnością, bo sama proza jest bogata w sytuacje, wyrażenia i zachowania tak oderwane od rzeczywistości, że brwi bolą od ich marszczenia. Ale przynajmniej oczy nie krwawią. Za to trzy gwiazdki.

Trzy gwiazdki: za trzy historie, które łączy ze sobą to, jak nadęci, zadufani w sobie i pogardliwi wobec innych są ich główni bohaterowie.

Trzy gwiazdki, bo żadna z nich nie ma do powiedzenia wystarczająco, żeby mogła istnieć o własnych siłach.

Byłyby cztery gwiazdki, bo zakończenie niby je jakoś ze sobą spala. Ale zabrałam tę jedną gwiazdkę, bo niezespolona z niczym...