Profil użytkownika: Malum_tea

„Białe magnolie” to kontynuacja „Czarnych orchidei”. W tej książce poznajemy losy Oli, wnuczki Anny Soboty. Jest 2024 rok, a dziewczyna wkracza w dorosłość i przypadkowo zaczyna odkrywać prawdę na temat przeszłości jej rodziny. Wszystko, co dotąd o niej wiedziała, okazało się iluzją. Równolegle, w roku 1943, poznajemy Aleksandrę Kwiatkowską, która pomimo wojny przygotowuje się do matury. Niespodziewanie trafia ona do najgorszego piekła na świecie. Tam walczy o przetrwanie każdego dnia, a dotychczasowe życie odchodzi w niepamięć. Co łączy obie kobiety i co dla nich symbolizują tytułowe białe magnolie?

„Czarne orchidee” wywarły na mnie bardzo duże wrażenie, ale ta książka dosłownie rozbiła mnie na kawałki. Na początku wydawała się łagodniejsza niż jej poprzedniczka, jednak mniej więcej w połowie zaczęła rozdzierać moje serce, aż w końcu porwała je na strzępy. Okoliczności wojenne zostały tutaj przeplecione naszą codziennością. Ten kontrast uświadomił mi, jak nierzeczywiste i niepojęte wydaje się dziś to, co wydarzało się w obozach. Autorka bardzo pięknie i pomysłowo połączyła losy bohaterek, choć tak naprawdę nigdy się nie spotkały. Ola i Alka to bardzo silne kobiety, które stawiają czoła wyzwaniom losu. Każda z nich walczy o siebie i swoją miłość.

Z zapartym tchem śledziłam losy bohaterów i nie mogłam się oderwać od lektury, choć emocje, które mi towarzyszyły, nie były łatwe. To naprawdę wyjątkowa książka, która przenika do szpiku kości i nie daje o sobie zapomnieć na długo.

Po przeczytaniu tej książki miałam ochotę od razu przeczytać ją jeszcze raz. To, co wydarzyło się pod koniec, tak wywróciło wszystko do góry nogami, że wydaje mi się, że czytając ją z tą wiedzą, ta historia wybrzmi inaczej.

Bardzo serdecznie polecam tę książkę!

„Białe magnolie” to kontynuacja „Czarnych orchidei”. W tej książce poznajemy losy Oli, wnuczki Anny Soboty. Jest 2024 rok, a dziewczyna wkracza w dorosłość i przypadkowo zaczyna odkrywać prawdę na temat przeszłości jej rodziny. Wszystko, co dotąd o niej wiedziała, okazało się iluzją. Równo...

Rozwiń

Zwiń

Maryja jest ważną osobą dla Kościoła Katolickiego i warto się przy Niej zatrzymać na moment. Ile tak naprawdę o niej wiemy?

„Maryja. Ilustrowana biografia Najświętszej Maryi Panny” to dogłębna analiza życia Matki Zbawiciela. Choć nie dysponujemy pełnym opisem życia Maryi, to patrząc na czasy, w których żyła, możemy domyślić się, jak wyglądała jej codzienność. Ksiądz Andrzej Zwoliński właśnie w ten sposób odtworzył żywot Świętej, czerpiąc z Biblii, wiedzy historycznej i pism pozabiblijnych. Dodatkowo książkę zdobią liczne ilustracje, które ukazują Maryję w oczach artystów i Tradycji.

Książka ta tłumaczy zwyczaje, wydarzenia oraz obyczaje religijne, jak i społeczne tamtych czasów. To daje pewien obraz pozwalający przybliżyć wydarzenia sprzed dwóch tysięcy lat i lepiej zrozumieć postać Miriam. Piękne jest to, że autor ukazuje wszystko w odniesieniu do życia Jezusa, podkreślając, jak bardzo Matka Boża była oddana swemu Synowi. To właśnie On był zawsze w centrum jej życia.

Styl autora jest bardzo przystępny i łatwy w odbiorze, dzięki czemu książkę czyta się bardzo przyjemnie i szybko. Dodatkowo liczne ilustracje urozmaicają lekturę.

Bardzo podoba mi się zamysł tworzenia takich biografii i uwielbiam książki z tej serii, jednak muszę niestety zaznaczyć, że zarówno w tej, jak i w innych książkach pojawiają się drobne literówki i błędy. Poza tym nie mam żadnych zastrzeżeń i czekam na kolejne tytuły.

Polecam!

Książka do nabycia w księgarni XLM.pl

Maryja jest ważną osobą dla Kościoła Katolickiego i warto się przy Niej zatrzymać na moment. Ile tak naprawdę o niej wiemy?

„Maryja. Ilustrowana biografia Najświętszej Maryi Panny” to dogłębna analiza życia Matki Zbawiciela. Choć nie dysponujemy pełnym opisem życia Maryi, to patrząc na cz...

Rozwiń

Zwiń

Czarne orchidee” to opowieść o trzech pokoleniach, w których wojna odcisnęła swoje piętno.

Opowieść zaczyna się latem 1945 roku, gdy w Miłym Mieście mieszkają Basia i Maria, bliźniaczki, którym przyszło dorastać w powojennej rzeczywistości. Ich ojciec, Tadeusz, trafił do obozu i cudem udało mu się wrócić do domu po wyzwoleniu. Wszystkich ogarnęła radość, jednak szybko przygasła, bo traumatyczne przeżycia sprawiły, że w sercu Tadeusza szerzyła się głęboka nienawiść do ludności niemieckiej. Za cel postawił sobie wymierzanie sprawiedliwości, nawet na własną rękę, i nie był w tym sam. Wszędzie panowała napięta atmosfera i nikt nie mógł czuć się bezpiecznie. Tymczasem w sercu pewnej polskiej dziewczyny i niemieckiego młodzieńca pojawiło się uczucie, za które mogą zapłacić życiem.

Lata później, w 1985 roku, poznajemy Annę, córkę Marii, która próbuje ułożyć swoje życie i odciąć się od złych wspomnień oraz przemocowego ojca, który nie tolerował niczego, co niemieckie. Dom w Miłym Mieście budzi w niej odrazę. Wraz z mężem wyjeżdża za granicę, gdzie na świat przychodzi ich syn Piotr. Po 5 latach wracają do Polski, gdzie chłopiec często przebywa w obecności dziadka.

W roku 2003 Ania przeprowadza się do mieszkania w Elblągu wraz z mężem i osiemnastoletnim synem. Podjęła decyzję o sprzedaży rodzinnego domu, czemu ostro sprzeciwia się Piotrek. Nie sprawiał nigdy problemów, więc gwałtowna reakcja syna zaskoczyła rodziców. W międzyczasie Ania odkrywa zaskakującą prawdę na temat swojej rodziny.

Cała ta historia pokazuje, jak traumy i rany przeszłości mają wpływ na kolejne pokolenia. Na dodatek ukazuje brutalną rzeczywistość życia ludności polskiej i niemieckiej po wojnie. Nienawiść do oprawców wydaje się słuszna, jednak najczęściej karę ponosili niewinni ludzie. To dobitnie pokazuje, jak trudne jest osądzanie przeszłości i tak naprawdę nic nie jest czarno-białe.

Dzięki przeplatającym się liniom czasowym możemy po kolei odkrywać kolejne tajemnice i lepiej rozumieć decyzje oraz postępowanie bohaterów. Dodatkowo napędza to ciekawość i zaangażowanie czytelnika.

Lektura dostarcza wielu emocji i zaskoczeń. Nie wszystko jest takie, jak się wydaje na pierwszy rzut oka. Jest to gorzka opowieść, która pozostaje z czytelnikiem na długo i nie pozwala o sobie zapomnieć. Zakończenie jest szokujące i zupełnie inne, niż zakładałam. Jednak myślę, że dzięki temu ta historia jeszcze mocniej porusza.

Nie była to dla mnie miła i przyjemna lektura. Wzbudzała we mnie trudne emocje i nieraz ból. Jednak uważam, że jest to niezwykle wartościowa i ważna książka, która porusza problemy nadal aktualne w dzisiejszych czasach.

Uwielbiam takie debiuty i bardzo gratuluję autorce! Nie mogę się doczekać kontynuacji tej historii.

Bardzo polecam!

Czarne orchidee” to opowieść o trzech pokoleniach, w których wojna odcisnęła swoje piętno.

Opowieść zaczyna się latem 1945 roku, gdy w Miłym Mieście mieszkają Basia i Maria, bliźniaczki, którym przyszło dorastać w powojennej rzeczywistości. Ich ojciec, Tadeusz, trafił do obozu i cudem uda...

Rozwiń

Zwiń

„Matki” to czwarty tom serii z Inspektor Blanco. Tym razem jej i jej zespołowi przychodzi zmierzyć się ze sprawą seryjnego mordercy, który swoje ofiary traktuje w bardzo brutalny sposób. Na celowniku są mężczyźni. Zostają pozbawieni części narządów wewnętrznych, a w ich miejsce zostaje włożony płód. Jak wynika z późniejszych ustaleń, mężczyźni są biologicznymi ojcami tych dzieci. Co w takim razie stało się z matkami i gdzie one są?

Ta seria charakteryzuje się niezwykle trudnymi i brutalnymi przypadkami zbrodni. W tym tomie dochodzi do okrucieństw na wielu poziomach i to nie jest lektura dla ludzi wrażliwych i o słabych nerwach. Porównując ten tom do „Cygańskiej narzeczonej”, zauważyłam, że poza śledztwem mocno rozbudowana jest tu warstwa obyczajowa i życie prywatne bohaterów. W pierwszym tomie mogliśmy bliżej poznać Elenę Blanco i jej nowego pracownika, a tutaj poza nimi uwagę skradło więcej bohaterów. Niestety w warstwie obyczajowej dużą przestrzeń zajmuje erotyka, której moim zdaniem było zbyt dużo, ale z drugiej strony nie była szczegółowo rozbudowana. Dzięki temu nie przeszkadzało mi to aż tak.

Autorzy podobnie jak poprzednim razem stworzyli dynamiczną i wciągającą akcję, budując złożoną i wielowątkową fabułę. Zabrali nas w ciemne zakątki Madrytu, ale akcja nie ogranicza się tylko do tego miasta. Dodatkowo postanowili pokazać również ciemną stronę policji i osób, które uważa się za stróżów prawa.

Bardzo dobrze mi się czytało tę książkę, jest pełna napięcia i trudno ją odłożyć, dopóki nie pozna się zakończenia. Dlatego pomimo prawie 500 stron czyta się ją bardzo szybko. „Matki” trzymają poziom i nie ma mowy tutaj o „klątwie kolejnych tomów”. Autorom nie można odmówić kreatywności, a zakończenie wbiło mnie w fotel i sprawiło, że potrzebuję niezwłocznie sięgnąć po kolejny tom.

Bardzo polecam ten tytuł fanom mocnych wrażeń!

„Matki” to czwarty tom serii z Inspektor Blanco. Tym razem jej i jej zespołowi przychodzi zmierzyć się ze sprawą seryjnego mordercy, który swoje ofiary traktuje w bardzo brutalny sposób. Na celowniku są mężczyźni. Zostają pozbawieni części narządów wewnętrznych, a w ich miejsce zostaje wło...

Rozwiń

Zwiń