Księżniczka

Książka przeczytana jednym tchem, zajęła tydzień przez moje zaniedbanie i szkołę. Nowy wątek, który pojawia się w książce jest serio ciekawy, a akcja i rozwój kariery zawodowej Stanisławy i Katarzyny interesujący. Z książki wyciągam kolejną garść ciekawostek o świecie i 40 zł na kolejny tom ;). Polecam!

Książka przeczytana jednym tchem, zajęła tydzień przez moje zaniedbanie i szkołę. Nowy wątek, który pojawia się w książce jest serio ciekawy, a akcja i rozwój kariery zawodowej Stanisławy i Katarzyny interesujący. Z książki wyciągam kolejną garść ciekawostek o świecie i 40 zł na kolejny tom ;). Polecam!

4/2026 Jestem na pokładzie. Lubię fantasty pisane przez historyków.

4/2026 Jestem na pokładzie. Lubię fantasty pisane przez historyków.

Moja ulubiona seria ze wszystkich książek

Moja ulubiona seria ze wszystkich książek

Znowu spędziłem bardzo miło czas:) I o to właśnie chodzi.

Znowu spędziłem bardzo miło czas:) I o to właśnie chodzi.

Jest coś takiego w prozie Wielkiego Grafomana, że raz na jakiś czas wraca się do niej, jak do ciepłego domu. Nie górnolotna, nie patetyczna, ale taka zwykła, ludzka historia to zawsze kręgosłup historii, którą Andrzej Pilipiuk nam opowiada. Oczywiście są tam wampiry, tajne stowarzyszenia, strzelaniny i wielkie sekrety. Jest też bardzo dużo świetnej archeologicznej historii, i cała masa przygód i awanturniczych tematów. Ale najlepsze jest właśnie to otulające czytelnika ciepło, które w pisarstwie Pilipiuka jest najlepsze. Takie lektury na uspokojenie, relaks i czystą przyjemność bez niezdrowych emocji. Księżniczka jako drugi tom tej serii to również wspaniała przygoda i niezaprzeczalna czytelnicza przyjemność. Jak zawsze klasa i jakość.

Jest coś takiego w prozie Wielkiego Grafomana, że raz na jakiś czas wraca się do niej, jak do ciepłego domu. Nie górnolotna, nie patetyczna, ale taka zwykła, ludzka historia to zawsze kręgosłup historii, którą Andrzej Pilipiuk nam opowiada. Oczywiście są tam wampiry, tajne stowarzyszenia, strzelaniny i wielkie sekrety. Jest też bardzo dużo świetnej archeologicznej historii,...

Kontynuacja „Kuzynek” nie odbiega poziomem od premierowej części. Chociaż ta część podobała mi się bardziej i czytało mi się lepiej. Być może w przyszłości sięgnę po kolejne części, bo lubię kończyć cykle, nawet te które nie zachwycają.
Plusy:
+ dość udane spotkanie z bohaterami wampirem Moniką, nauczycielką Stanisławą, agentką Katarzyną oraz alchemikiem Michałem Sędziwojem;
+ naszej paczce przyjaciół nie dane jest jednak wieść spokojny żywot;
+ kilka ciekawych starć i potyczek z golemem i Bractwem Drugiej Drogi;
+ dobra odskocznia od poważniejszej literatury wymagającej skupienia;
+ dobra zabawa i relaks po męczącym dniu, warto się odstresować;
+ spora dawka czarnego humoru zarówno słownego jak i sytuacyjnego;
+ kilka ciekawostek z dziedziny rusznikarstwa, chemii i produkcji alkoholu;
+ podobała mi się para łowców wampirów Arminus Vamblery i Węgier Laszlo;
+ zaskakujący finał polowania na wampira.
Minusy:
- jak często można wyjść z opresji pokazując nieważną legitymację CBŚ;
- przez ile stron można opisywać sposób budowy broni na wampiry;
- nie lubię narzekań jak to w Polsce jest źle w wielu aspektach życia.
Ogółem książka dobra.

Kontynuacja „Kuzynek” nie odbiega poziomem od premierowej części. Chociaż ta część podobała mi się bardziej i czytało mi się lepiej. Być może w przyszłości sięgnę po kolejne części, bo lubię kończyć cykle, nawet te które nie zachwycają.
Plusy:
+ dość udane spotkanie z bohaterami wampirem Moniką, nauczycielką Stanisławą, agentką Katarzyną oraz alchemikiem Michałem...

Oceniam cały cykl "Kuzynki" czyli jak do tej pory wydane 4 części.
Fantasy cechujące Wielkiego Grafomana czyli dużo wątków historycznych, sporo "survivalowych" tipów oraz dawnych przepisów, dużo "smaczków" cechujących autora obudowane lekką, wciągającą fabułą z pogranicza fantasy czasem "trącającą" infantylnością ale fajnie się tego słuchało :)
Dodatkowym jak dla mnie atutem umiejscowienie akcji głównie w Krakowie. Cykl Kuzynki idealnie wpisuje się w wakacyjne czytadło, miło i przyjemnie.

Oceniam cały cykl "Kuzynki" czyli jak do tej pory wydane 4 części.
Fantasy cechujące Wielkiego Grafomana czyli dużo wątków historycznych, sporo "survivalowych" tipów oraz dawnych przepisów, dużo "smaczków" cechujących autora obudowane lekką, wciągającą fabułą z pogranicza fantasy czasem "trącającą" infantylnością ale fajnie się tego słuchało :)
Dodatkowym jak dla mnie...

Druga część serii, te same sprawy. Akcja miejscami się ciągnie, ponownie autor nudzi swoimi prawicowo-szlacheckimi wywodami. Miejscami, aż chce się krzyczeć, jak zbacza z torów historii, by wskazywać przywary polaków/Unii/wszystkich tych, którzy myślą inaczej niż on. Szkoda, że nie można oddzielić fantastyki od poglądów Autora. Końcówka bardzo zawiodła.

Druga część serii, te same sprawy. Akcja miejscami się ciągnie, ponownie autor nudzi swoimi prawicowo-szlacheckimi wywodami. Miejscami, aż chce się krzyczeć, jak zbacza z torów historii, by wskazywać przywary polaków/Unii/wszystkich tych, którzy myślą inaczej niż on. Szkoda, że nie można oddzielić fantastyki od poglądów Autora. Końcówka bardzo zawiodła.

Drugi tom serii "Kuzynki" od Pilipiuka, daje czytelnikowi... dokładnie to czego ten mógłby się spodziewać po pierwszym tomie, więc jeśli "Kuzynki" Ci sie spodobały, to idź w ciemno. Ja polubiłem, w ramach dirty-pleasure, jako szybkie czytadło, nie wymagające myślenia, trochę jak komedia romantyczna - wiemy kto jest dobry i pełen wartości, a kto jest złoczyńcą i szczeźnie marnie, okrywając się hańbą. Mamy tutaj prawdziwych męzczyzn i silne kobiety, którzy rozpoznają się na pierwszy rzut oka szóstymi zmysłami, bezmyślny motłoch, niegodny szacunku i istniejący tylko po to, by bohaterowie byli bardziej bohaterscy i szlachetni.

Ocena +1 względem pierszego tomu cyklu, za mniejszą częstotliwość używania określenia "cielaczek" względem młodych atrakcyjnych kobiet... Plus też za wprowadzenie paru ciekawostek historycznych w tematyce alchemi czy kabały.

Ocena -1 względem pierwszego tomu cyklu za fatalne zakończenie, szybkie, urwane, bez pomysłu. Ostatecznie silne 6/10.

Drugi tom serii "Kuzynki" od Pilipiuka, daje czytelnikowi... dokładnie to czego ten mógłby się spodziewać po pierwszym tomie, więc jeśli "Kuzynki" Ci sie spodobały, to idź w ciemno. Ja polubiłem, w ramach dirty-pleasure, jako szybkie czytadło, nie wymagające myślenia, trochę jak komedia romantyczna - wiemy kto jest dobry i pełen wartości, a kto jest złoczyńcą i szczeźnie...

Z rozpędu przeczytane. Druga część historii jeszcze lepsza od pierwszej. Skupia się, zgodnie z tytułem na księżniczce i jej perypetiach we współczesnym świecie. Ukazuje też, za sprawą polujących na nią łowców nowy aspekt prawdy na jej temat. Ogólnie wystarczające dobre, by chwycić się za dalszy ciąg tej historii.

Z rozpędu przeczytane. Druga część historii jeszcze lepsza od pierwszej. Skupia się, zgodnie z tytułem na księżniczce i jej perypetiach we współczesnym świecie. Ukazuje też, za sprawą polujących na nią łowców nowy aspekt prawdy na jej temat. Ogólnie wystarczające dobre, by chwycić się za dalszy ciąg tej historii.