Wszystko zaczyna się od historii Vaivy, która była niezwykle urodziwa, lecz to sprowadziło na dziewczynę same kłopoty. Ludzie patrzyli na nią z nienawiścią i nazywali czarownicą, choć nikomu w niczym nie zawiniła. Los nie był dla niej łaskawy. Natomiast jakieś dwieście lat później toczy się życie Wiktorii, młodej panienki i córki powstańca listopadowego. Wychowana w duchu patriotyzmu, mądra i odważna kobieta postanawia wziąć los w swoje ręce, choć czeka ją niemało wyzwań, strachu i cierpienia.

Często w tego typu książkach bywa, że główna bohaterka zostaje zmuszona do poślubienia mężczyzny, którego nie chce. Buntuje się i zdobywa się na czyny, które dużo ją kosztują. Tutaj jest bardzo podobnie. Czy to oznacza, że książka jest nudna i oklepana? Absolutnie nie! Autorka tak poprowadziła akcję, że nie mogłam się oderwać od lektury, ubogaciła całość malowniczymi krajobrazami i patriotycznymi akcentami. Fabuła jest złożona, mamy splecione ze sobą historie dwóch kobiet, które żyły w różnych wiekach. Książka obfituje w różnorodnych bohaterów. Spotykamy tutaj ludzi z różnych sfer i o różnych poglądach, dzięki czemu uzyskujemy szeroki obraz tego, jak wyglądało ówczesne życie. Autorka zabiera nas w podróż nie tylko do Księstwa Polskiego, ale także na tereny litewskie i obrazuje panujące wtedy nastroje.

To wszystko przekłada się na klimatyczną i trzymającą w napięciu historię pełną tajemnic, która nie daje o sobie zapomnieć. Powieść ta wzbudza w czytelniku najrozmaitsze emocje i sprawia, że przywiązujemy się do bohaterów i przeżywamy wszystko wspólnie z nimi. Dodatkowo szybko się ją czyta dzięki lekkiemu językowi. Jeśli miałabym się do czegoś przyczepić, to byłoby to zakończenie, które choć było dla mnie zadowalające, to jednak momentami zbyt „naciągane”. Niemniej jednak uważam, że „Srebrne wrzeciono” to udany debiut i z chęcią poznam kolejne tomy tej sagi.

Wszystko zaczyna się od historii Vaivy, która była niezwykle urodziwa, lecz to sprowadziło na dziewczynę same kłopoty. Ludzie patrzyli na nią z nienawiścią i nazywali czarownicą, choć nikomu w niczym nie zawiniła. Los nie był dla niej łaskawy. Natomiast jakieś dwieście lat później toczy się życie Wiktorii, młodej panienki i córki powstańca listopadowego. Wychowana w duchu...

Catalina Martín to team leaderka w dużej nowojorskiej firmie. Generalnie lubi swoją pracę i ludzi, z którymi współpracuje. Jest jednak ktoś, kto powoduje u niej wzrost ciśnienia, i jest to Aaron Blackford. Już drugiego dnia pracy trafił na czarną listę. Tym bardziej więc Catalina doznaje szoku, kiedy ten zaproponował jej, że będzie jej towarzyszył na ślubie jej siostry w Hiszpanii. Kobieta odrzuca jego propozycję, choć pilnie poszukuje kogoś, kto będzie udawał jej chłopaka, bo rozmawiając przez telefon z mamą, pod wpływem impulsu, skłamała, że z kimś się spotyka. Czy uda jej się wybrnąć z tego cało?

Zamysł na fabułę i bohaterów był ciekawy. Mamy tutaj popularne motywy „fake dating” i „slow burn” z udziałem pogodnej i żywiołowej Hiszpanki oraz przystojnego i zapracowanego Amerykanina. Jednak wykonanie, a konkretnie postać głównej bohaterki, wszystko popsuło. Irytowało mnie jej zachowanie i ciągłe odrzucanie starań Aarona. Wiem, że to jest częste w romansach i nie przeszkadza mi to, ale tutaj w niektórych sytuacjach to już było za dużo. W rezultacie prawie wcale nie czułam chemii pomiędzy bohaterami, a ich relacja była dla mnie sztuczna. A to z kolei sprawiło, że nie potrafiłam się wkręcić w czytanie i trochę mnie ta książka wymęczyła.

Na plus natomiast był lekki styl autorki z akcentem humorystycznym. Bardzo też podobała mi się ta część akcji osadzona w Hiszpanii. Dawała ona ciepły i rodzinny klimat hiszpańskiej wioski, co w obliczu ostatniej pogody było mi potrzebne. Trzeba też przyznać, że przejście bohaterów z etapu „udawanie” do „prawdziwa relacja” nie było aż tak drastyczne, jak zazwyczaj w tego typu romansach, co mnie pozytywnie zaskoczyło. Choć oczywiście nie zabrakło końcowego plot twistu.

Czuję lekkie rozczarowanie po przeczytaniu tego tytułu, ale postanowiłam dać jeszcze szansę tej autorce.

Catalina Martín to team leaderka w dużej nowojorskiej firmie. Generalnie lubi swoją pracę i ludzi, z którymi współpracuje. Jest jednak ktoś, kto powoduje u niej wzrost ciśnienia, i jest to Aaron Blackford. Już drugiego dnia pracy trafił na czarną listę. Tym bardziej więc Catalina doznaje szoku, kiedy ten zaproponował jej, że będzie jej towarzyszył na ślubie jej siostry w...

„Miłość aż po grób” to zbiór romantycznych opowiadań, jednak z kryminalnym pazurem w charakterystycznym stylu autorki. Z pozoru jest to antologia bardziej obyczajowa, przedstawia różne uczucia łączące ludzi i relacje pomiędzy nimi. Jednak takie uczucia jak miłość, wydające się dobre (choć tak naprawdę uczucia nie są ani dobre, ani złe i ta książka to udowadnia), mogą być na tyle silne i zawładnąć człowiekiem, że ten w pewnym momencie ucieka się do czynów takich jak morderstwo. Autorka po raz kolejny pokazała tę ciemniejsza stronę ludzkiej psychiki, która nami kieruje. Każde opowiadanie ma inny klimat, dzięki czemu całość dostarcza czytelnikowi całego wachlarza nastrojów i emocji.

Moją uwagę zwróciło ostatnie opowiadanie, a tak właściwie fragment autobiografii Agathy Christie. Jak się okazuje, sama autorka również miała ciekawe przygody w swoim życiu romantycznym i po tym fragmencie mam ogromną ochotę sięgnąć po całość tej biografii. Moją uwagę zwrócił styl i dystans do siebie, z jakim autorka opisywała swoje przeżycia.

Jedno z opowiadań, a konkretnie „Owocna niedziela”, pochodziło ze zbioru, który już znałam, ale pomimo tego czytanie tej historii nadal sprawiało mi przyjemność. Twórczość autorki po prostu nie może się znudzić.

„Miłość aż po grób” to idealny wybór dla każdego, kto szuka historii miłosnych bez słodzenia i uniesień, ale takich które skłaniają człowieka do podjęcia nieraz tragicznych w skutkach działań. Na dodatek krótka forma sprawia, że książkę bardzo szybko i przyjemnie się czyta, a jednocześnie każde opowiadanie jest tak napisane, że niczego mu nie brakuje.

Serdecznie polecam!

„Miłość aż po grób” to zbiór romantycznych opowiadań, jednak z kryminalnym pazurem w charakterystycznym stylu autorki. Z pozoru jest to antologia bardziej obyczajowa, przedstawia różne uczucia łączące ludzi i relacje pomiędzy nimi. Jednak takie uczucia jak miłość, wydające się dobre (choć tak naprawdę uczucia nie są ani dobre, ani złe i ta książka to udowadnia), mogą być na...

Młoda i piękna dziewczyna, Susana Macaya świętuje swój wieczór panieński. Podczas powrotu do domu ktoś ją napadł. Jej ciało zostaje odnalezione dwa dni później. Jednak śledczy zauważają coś dziwnego, gdy otworzyli jej oczy. Ktoś potraktował ją tak, jak kilka lat temu jej siostrę Larę. Ta sama metoda i okoliczności. Jednak najbardziej niepokojący jest fakt, że morderca Lary został skazany i odsiaduje swoją karę. Czyżby policja skazała niewłaściwą osobę, a prawdziwy sprawca nadal jest na wolności? To już będzie musiała sprawdzić inspektor Elena Blanco i jej ekipa.

Elena to policjantka z krwi i kości, która poza pracą uwielbia chodzić do baru z karaoke i pić grappę. Nie pogardzi również przelotnymi romansami. Pomimo trudnych doświadczeń z przeszłości wciąż zasila szeregi policji, choć nieraz ma wrażenie, że to wszystko ją przerasta, a demony powracają każdej nocy.

Ta historia jest bardzo zagmatwana, wiele wątków się ze sobą przeplata i wodzi czytelnika za nos. Gdy wydaje się, że coś wreszcie rozumiemy i jesteśmy na tropie, to okazuje się, że to ślepy zaułek. Na kartach powieści zwiedzimy ulice Madrytu, zarówno te zachwycające, jak i te, w które lepiej się nie zapuszczać. Znajdziemy też odrobinę historii oraz kultury Hiszpanii. Na dodatek możemy uzmysłowić sobie, jak wygląda życie ludzi narodowości romskiej w tym kraju.

Przypadek opisanej tu historii jest naprawdę nietypowy i oryginalny, a fabuła i śledztwo mnie mocno wciągnęły od pierwszych stron. Z niecierpliwością odkrywałam kolejne tajemnice i grzeszki bohaterów, a także błądziłam po omacku zastanawiając się, co w końcu jest prawdą, a co nie. Warto zaznaczyć, że ta książka jest brutalna, wiele w niej przemocy i obrzydliwości, jeśli ktoś jest wrażliwy, to trzeba mieć to na uwadze.

Jakie było moje zdziwienie, gdy po zakończonej lekturze przeczytałam opis o autorze na tylnym skrzydełku okładki. Okazuje się, że Carmen Mola to tak naprawdę trzej mężczyźni działający pod pseudonimem.

Nie bez powodu mówią, że co dwie (a w tym przypadku trzy) głowy, to nie jedna, bo książka wyszła fenomenalnie! Bardzo polecam ten tytuł fanom mocnych wrażeń, a tymczasem ja zabieram się za kolejny tom!

Młoda i piękna dziewczyna, Susana Macaya świętuje swój wieczór panieński. Podczas powrotu do domu ktoś ją napadł. Jej ciało zostaje odnalezione dwa dni później. Jednak śledczy zauważają coś dziwnego, gdy otworzyli jej oczy. Ktoś potraktował ją tak, jak kilka lat temu jej siostrę Larę. Ta sama metoda i okoliczności. Jednak najbardziej niepokojący jest fakt, że morderca Lary...

"Bóg zawsze znajdzie ci pracę" to zbiór pięćdziesięciu lekcji poruszających zagadnienie pracy. Autorka prześwietla ten temat, pokazując różne jej oblicza. Podkreśla, że każdy z nas jest potrzebny i ważny, a wykonywane przez nas czynności mogą zmieniać świat. Udowadnia, że nie trzeba być w blasku fleszy, żeby zostać bohaterem. Przytacza również wiele historii z własnego życia i innych.

Ta książka nauczy cię wdzięczności, doda odwagi i zwróci uwagę, że każda praca jest wartościowa. Znajdziesz w niej inspirację do lepszego przeżywania swojej codzienności w pracy.

Dużym plusem tej książki jest to, że każda z lekcji jest krótka, dzięki czemu bez problemu można wygenerować dla niej czas i czyta się naprawdę przyjemnie.

Potrzebowałam takiej książki w tym momencie i jestem usatysfakcjonowana z jej lektury. Niedługo zacznę pracę z całkiem nowym nastawieniem i motywacją.

"Bóg zawsze znajdzie ci pracę" to zbiór pięćdziesięciu lekcji poruszających zagadnienie pracy. Autorka prześwietla ten temat, pokazując różne jej oblicza. Podkreśla, że każdy z nas jest potrzebny i ważny, a wykonywane przez nas czynności mogą zmieniać świat. Udowadnia, że nie trzeba być w blasku fleszy, żeby zostać bohaterem. Przytacza również wiele historii z własnego...

Na polskim rynku wydawniczym mamy mnóstwo azjatyckich otulaczy, które mają podobną strukturę i często również realizm magiczny. Czy wobec tego może jeszcze pojawić się coś, co zachwyci czytelnika i poruszy go do głębi?

Z odpowiedzią przychodzi „Chibineko. Niezwykła restauracja wspomnień”. To cztery powiązane ze sobą opowieści, w których bohaterowie przeżywają stratę kogoś im bliskiego. Każdy z nich dałby wszystko, by móc jeszcze raz spotkać się z tą osobą. Ku ich zaskoczeniu w Chibineko jest taka możliwość. Restauracja ta słynie z podawania kagezen, czyli tak zwanych dań ku pamięci. To właśnie spożycie tego posiłku umożliwia spotkanie z utraconą osobą, ale jest pewna zasada. Spotkanie trwa, dopóki danie nie wystygnie.

Muszę przyznać, że choć zasada „stygnięcia” jest nam już znana z innej książki i wydaje się jej kopią, to tutaj ma ona usprawiedliwienie. Zostało to bardzo ciekawie wplecione w zwyczaj kagezen i wbrew pozorom ma to dużo sensu.

Każda z czterech przedstawionych historii jest bardzo poruszająca i nieoczywista. To jedna z tych książek, do których jest potrzebny zapas chusteczek. Mowa tutaj o bólu i żalu za wykonane lub niewykonane czyny i utracone szanse. A przedstawione sytuacje naprawdę nie należą do lekkich i oczywistych. Ale to jeszcze bardziej daje do myślenia i skłania do refleksji.

Jako że akcja w dużej mierze skupia się na restauracji i daniach, to nie brakuje tutaj opisów, wyjaśnień czy ciekawostek na temat poszczególnych dań i ich składników, a także przepisów na te dania.

Jestem oczarowana tą książką i choć porusza bolesne tematy, to czytałam ją z dużym zaangażowaniem i ciekawością. Mogę ją z czystym sumieniem polecić każdemu!

Na polskim rynku wydawniczym mamy mnóstwo azjatyckich otulaczy, które mają podobną strukturę i często również realizm magiczny. Czy wobec tego może jeszcze pojawić się coś, co zachwyci czytelnika i poruszy go do głębi?

Z odpowiedzią przychodzi „Chibineko. Niezwykła restauracja wspomnień”. To cztery powiązane ze sobą opowieści, w których bohaterowie przeżywają stratę kogoś...

Ja bardzo rzadko sięgam po ten gatunek, niemniej jednak „Nie otwieraj oczu” zwróciło moją uwagę ze względu na bardzo dobre opinie i ciekawy zarys fabuły. Czy ta książka spełniła moje oczekiwania?

Na świecie rozpoczyna się szaleństwo. Coś czai się na zewnątrz. Wystarczy, że człowiek na to spojrzy i natychmiast traci zmysły. Ludzie popełniają masowe samobójstwa. Wszystko staje na głowie, a jedyne, co może utrzymać kogoś przy życiu, to zamknięte oczy. W środku tego wszystkiego jest Malorie, której los postanowił dopiec podwójnie, bo okazuje się, że jest w ciąży. Czy wobec globalnego obłąkania przez nieznany byt kobieta i jej dziecko zdołają przetrwać?

Ten horror nie należy do grupy tych, w których krew leje się strumieniami, tylko do tych, w których panuje nieustanne napięcie i poczucie zagrożenia, a z każdą stroną atmosfera gęstnieje. Bohaterowie zamykają się w domach, zasłaniają okna. Padają sieci komórkowe, elektryczność i dostęp do bieżącej wody. Kończą się zapasy żywności. Ulice pełne są trupów, a każde wyjście na zewnątrz może być śmiertelnie niebezpieczne.

Dzięki temu, że książka ma krótkie rozdziały, to czyta się ją bardzo szybko. Trudno jest się oderwać, bo choć treść przyprawia o dreszcze, to jednocześnie wzbudza ciekawość. Czytając ten tytuł, wciąż miałam ochotę na więcej, choć z drugiej strony bałam się spojrzeć w okno. Miałam duże oczekiwania co do tej książki i obawiałam się, że ich nie spełni, ale jestem usatysfakcjonowana z lektury. „Nie otwieraj oczu” na długo zostanie w mojej pamięci.

Bardzo polecam wszystkim tym, którzy lubią książki pełne napięcia i grozy.

Ja bardzo rzadko sięgam po ten gatunek, niemniej jednak „Nie otwieraj oczu” zwróciło moją uwagę ze względu na bardzo dobre opinie i ciekawy zarys fabuły. Czy ta książka spełniła moje oczekiwania?

Na świecie rozpoczyna się szaleństwo. Coś czai się na zewnątrz. Wystarczy, że człowiek na to spojrzy i natychmiast traci zmysły. Ludzie popełniają masowe samobójstwa. Wszystko...

„Dolina strachu” to moje kolejne już spotkanie ze słynnym detektywem Sherlockiem Holmesem. Tym razem niestety mniej udane, ale nie twierdzę, że tragiczne.

Historia zaczyna się od tajemniczego listu. Cała jego tajemniczość polegała na tym, że został on zaszyfrowany. Okazuje się, że wiadomość dotyczy miejsca zbrodni i osoby, która miała zginąć. Niestety niedługo po tym dociera do nich wiadomość o popełnionym morderstwie. Mężczyźni ruszają do Birlstone, aby ująć sprawcę.

Opowieść ta jest podzielona na dwie części, pierwsza z nich to śledztwo. Bardzo mi się podobała ta część, mamy tutaj tradycyjne śledztwo i niezawodny umysł detektywa. Historia ta jest przedstawiona bardzo ciekawie, posiada dobrze rozbudowane tło, kilku niejednoznacznych bohaterów i zwrot akcji na końcu, gdy dochodzi do rozwiązania zagadki. Czyli wszystko to, co najlepsze w klasycznych kryminałach. Jednak ten tytuł jest nieco inny, bo druga część to opowieść o przeszłości, która pozwala czytelnikowi lepiej zrozumieć, co tak naprawdę wydarzyło się w „teraźniejszości”, oraz zobaczyć, jak to wszystko się zaczęło. Niestety ten zamysł mnie lekko rozczarował. Ta część była bardzo rozbudowana i dawała wrażenie zupełnie innej, doklejonej historii, szczególnie że znane już było rozwiązanie zagadki. Gdyby wydarzenia z przeszłości były bardziej wplecione w fabułę i nie stanowiły odrębnej opowieści, to może byłaby to lepsza opcja. Jednak sama w sobie retrospekcja była ciekawa, miała mroczny i „brudny” klimat, co mi się podobało, jednak za bardzo odstawała ona od głównej opowieści.

Podsumowując, nie żałuję, że przeczytałam ten tytuł, fabuła i bohaterowie są ciekawi, a zagadka, jak to w klasykach bywa, bardzo intrygująca, natomiast nie podobał mi się zabieg oddzielenia śledztwa i wydarzeń z przeszłości.

„Dolina strachu” to moje kolejne już spotkanie ze słynnym detektywem Sherlockiem Holmesem. Tym razem niestety mniej udane, ale nie twierdzę, że tragiczne.

Historia zaczyna się od tajemniczego listu. Cała jego tajemniczość polegała na tym, że został on zaszyfrowany. Okazuje się, że wiadomość dotyczy miejsca zbrodni i osoby, która miała zginąć. Niestety niedługo po tym...

„Amerykańska afera” to powrót z rozmachem do bohaterów dobrze znanych z poprzedniego tomu. Na samym początku sir Richarda i Stanisława czeka niemiła niespodzianka. Ktoś próbuje dokonać zamachu na ich życie. Na szczęście nieudanym. Niedługo po tym każdy z nich dostaje tajemniczy list, który prowadzi ich do Paryża. Okazuje się, że człowiek, któremu wcześniej pokrzyżowali plany, powraca i pozbywa się potencjalnych zagrożeń ze swojej nowej drogi do sukcesu. To skłania bohaterów do podjęcia kolejnej wyprawy, tym razem z Paryża ruszają za ocean, a stamtąd do malowniczej Wenecji. W Salt Lake City czekają na nich poważne tarapaty, ale także ktoś, kto doda życiu Richarda Barwooda więcej kolorów. Niestety nie wszystkim się poszczęściło, bo nad Stanisławem zbierają się ciemne chmury.

Drugi tom przygód amerykańskiego dżentelmena i polskiego arystokraty jest równie emocjonujący, jak pierwszy. Jest tutaj intryga, którą stopniowo odkrywamy wraz z bohaterami. Czekają nas przeprawy, rejs statkiem, pościgi, strzelanina i wiele innych wyzwań, z którymi przyjdzie się zmierzyć bohaterom. Wszystko to jest otoczone klimatem schyłku XIX wieku.

Wyraźnie widać przemianę bohaterów oraz zacieśniające się pomiędzy nimi relacje. Główni bohaterowie na początku pierwszego tomu nie darzyli się sympatią. Stanisław był zbuntowanym i nieokrzesanym mężczyzną, a teraz jest bardziej dojrzały. Z kolei Richard nie otwierał się przed nikim i nie okazywał większych emocji, ale teraz na jego drodze stanęła pewna kobieta, przed którą zapragnął się otworzyć.

Skoro o kobietach mowa, warto zwrócić uwagę na wspaniałe bohaterki, które odgrywają znaczącą rolę w całej wyprawie. Autor przedstawia nam silne, pewne siebie i mądre kobiety, które potrafią radzić sobie z przeciwnościami. Razem tworzą zgrany zespół, który wyrusza ratować świat.

Tę książkę czyta się błyskawicznie i pozostawia po sobie ochotę na więcej. Szczególnie zakończenie, które pozostawiło mnie ze złamanym sercem i potrzebą kolejnego tomu na już. Ta historia, tak jak poprzednia, zostanie ze mną na długo.

Bardzo polecam!

„Amerykańska afera” to powrót z rozmachem do bohaterów dobrze znanych z poprzedniego tomu. Na samym początku sir Richarda i Stanisława czeka niemiła niespodzianka. Ktoś próbuje dokonać zamachu na ich życie. Na szczęście nieudanym. Niedługo po tym każdy z nich dostaje tajemniczy list, który prowadzi ich do Paryża. Okazuje się, że człowiek, któremu wcześniej pokrzyżowali...

Michael, mężczyzna pełen ambicji, ale jednocześnie prowadzący niestabilny tryb życia, wymarzył sobie, że chce posiąść pewien dom. Była to zaniedbana willa w małej angielskiej wsi. Wokół tej posiadłości wyrosła legenda, że ciąży na niej cygańska klątwa, bo teren wokół niej miał należeć niegdyś do tego ludu. Ale Mike nie wierzył w takie rzeczy. Pewnego dnia, podczas spaceru w pobliżu domu, spotkał młodą, uroczą kobietę. Była to Fenella, bogata dziedziczka, która tak samo upodobała sobie ten teren. Ella i Mike zakochali się w sobie od pierwszego wejrzenia. Dwa zupełnie różne światy, połączone przez okrytą złą sławą willę. Co z tego może wyniknąć?

„Noc i ciemność” to historia, która odbiega od tego, co do tej pory przeczytałam spod pióra Agathy Christie. Na początku wydaje się, że jest to powieść bardziej obyczajowa niż kryminalna. Ta historia jest pisana z perspektywy głównego bohatera, czytelnik poznaje jego emocje, pragnienia czy zamiary. Dodatkowo ważną rolę pełni tutaj wątek miłosny, na którym mocno skupia się fabuła. Całość spowija widmo klątwy nadając powieści mroczną atmosferę. To przekłada się na rosnącą ciekawość i zaangażowanie w lekturę.

Czytając tę książkę, byłam nieco zaskoczona, bo z początku to nie wyglądało na kryminał. Pomimo tego czytałam z dużym zainteresowaniem, bo historia ta jest intrygująca. Pod koniec książki czekało mnie duże zaskoczenie i kolejny zachwyt nad geniuszem Christie i tym, jak poprowadziła całą tę opowieść. Zupełnie się nie spodziewałam takiego zwrotu akcji.

„Noc i ciemność” to powieść nieoczywista, mroczna i intrygująca. Bardzo polecam!

Michael, mężczyzna pełen ambicji, ale jednocześnie prowadzący niestabilny tryb życia, wymarzył sobie, że chce posiąść pewien dom. Była to zaniedbana willa w małej angielskiej wsi. Wokół tej posiadłości wyrosła legenda, że ciąży na niej cygańska klątwa, bo teren wokół niej miał należeć niegdyś do tego ludu. Ale Mike nie wierzył w takie rzeczy. Pewnego dnia, podczas spaceru w...

Książka ta to dalszy ciąg losów Matilde Berg, tym razem znanej jako Matylda Górna. Kobieta próbuje ułożyć swoje życie w powojennej rzeczywistości. Jest rok 1946, a z ruin Breslau rodzi się Wrocław. Trwa wymierzanie sprawiedliwości oraz wysiedlanie Niemców. To miasto, pełne przemocy, wzbudzało mieszane uczucia, nikt nie czuł się w nim pewnie poza Rosjanami, a Niemcy nadal po cichu liczyli na odzyskanie tej ziemi. Matylda nauczyła się funkcjonować w takim świecie i jakoś łączyła koniec z końcem, ale musiała za to również ponieść odpowiednią cenę. Przeszłość stąpa jej po piętach i nie pozwala o sobie zapomnieć. Czy uda jej się od niej uciec?

Rok 1970. Świeżo upieczona dziennikarka Matylda dostaje zlecenie, aby pojechać w teren i napisać artykuł o tajemniczym zaginięciu studentów w Górach Stołowych. Ma jej towarzyszyć starszy kolega z pracy. Już od początku wzbudzał w niej niechęć, jednak ten artykuł to jej szansa. Kobieta jeszcze nie wie, że podróż, która ją czeka, wywróci jej życie do góry nogami, a przeszłość spotka się z teraźniejszością.

Drugi tom „Niemry” stanowi wspaniałe dopełnienie tej historii. Na podziw zasługuje to, jak autor połączył ze sobą historie Matilde i Matyldy, biorąc pod uwagę złożoność fabuły i bohaterów. Dobitnie została ukazana brutalna rzeczywistość mieszkańców Wrocławia i tego, że koniec wojny wcale nie był początkiem nowego, szczęśliwego życia. Przeciwnie, to była dalsza walka o przetrwanie.

W tej części znajdziemy więcej obyczajowości. Tutaj na pierwszy plan wybijają się relacje pomiędzy bohaterami oraz ich przeżycia, mniej wydarzenia historyczne. Biorąc po uwagę całokształt „Niemry”, było to tutaj potrzebne, żeby dopiąć wszystko i wyjaśnić całą historię.

Jestem pod wrażeniem tej dylogii, tej fikcyjnej, ale jednocześnie boleśnie realistycznej opowieści. Podczas lektury towarzyszyło mi wiele emocji i długo rozmyślałam nad losem bohaterów oraz nad ich wyborami. Ta książka wymaga uważności i czasu, bo nie sposób ją odłożyć. Zakończenie jest nieoczywiste i zaskakujące, czyli takie, na jakie liczyłam. Nie zawiodłam się.

Bardzo polecam cykl „Niemra”!

Książka ta to dalszy ciąg losów Matilde Berg, tym razem znanej jako Matylda Górna. Kobieta próbuje ułożyć swoje życie w powojennej rzeczywistości. Jest rok 1946, a z ruin Breslau rodzi się Wrocław. Trwa wymierzanie sprawiedliwości oraz wysiedlanie Niemców. To miasto, pełne przemocy, wzbudzało mieszane uczucia, nikt nie czuł się w nim pewnie poza Rosjanami, a Niemcy nadal po...

Siedemnastoletnia Ivy pewnej nocy, wracając z imprezy ze swoim chłopakiem, natknęła się na nagą kobietę na środku drogi. Omal jej nie rozjechali. Kobieta zbiegła w zarośla. Nastolatka postanowiła sprawdzić, czy z kobietą wszystko w porządku. Odnalazła ją na brzegu jeziora. Kobieta sprawiała wrażenie, że nic się nie stało, ale jej zachowanie wzbudzało niepokój. Ivy miała wrażenie, że już wcześniej spotkała tę kobietę. Poczuła, że coś jest nie tak i wróciła do samochodu. Od tamtej nocy w życiu siedemnastolatki zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Na dodatek rodzice dziewczyny, a szczególnie jej matka – Dana, coś przed nią ukrywają. Postanowiła przeszukiwać jej rzeczy, jednak w rezultacie to, co znalazła, budzi jeszcze więcej pytań. Ivy zaczyna podejrzewać, że jej matka jest czarownicą.

W trakcie lektury poznajemy bieg wydarzeń z dwóch perspektyw: jedna to opowieść z przeszłości o matce głównej bohaterki, a druga to wydarzenia teraźniejsze z perspektywy Ivy. W ten sposób krok po kroku odkrywamy, kim tak naprawdę jest Dana oraz co łączyło ją z kobietą, którą jej córka spotkała, wracając z imprezy.

Z początku bardzo wciągnęłam się w klimat tej książki. Panowała w niej mroczna, magiczna atmosfera oraz nuta tajemniczości. Akcja rozgrywa się powoli, a główna bohaterka błądzi we własnych myślach i wspomnieniach. Z drugiej strony rozgrywają się wydarzenia z przeszłości, które dodatkowo napędzają ciekawość. Jednak gdzieś w połowie książki fabuła zaczyna się rozmywać i to, co wcześniej budziło ciekawość, jest odsunięte na dalszy plan. Ostatecznie historia wraca na właściwe tory, ale mam wrażenie, że nie do końca to ze sobą współgra.

Autorka miała bardzo dobry pomysł na fabułę, ale czegoś tu zabrakło. Mimo to, książkę czyta się dobrze i nie należy ona do wymagających lektur. Klimat i elementy nadprzyrodzone rekompensują fabularne braki. Całościowo oceniam tę książkę jako dobrą.

Siedemnastoletnia Ivy pewnej nocy, wracając z imprezy ze swoim chłopakiem, natknęła się na nagą kobietę na środku drogi. Omal jej nie rozjechali. Kobieta zbiegła w zarośla. Nastolatka postanowiła sprawdzić, czy z kobietą wszystko w porządku. Odnalazła ją na brzegu jeziora. Kobieta sprawiała wrażenie, że nic się nie stało, ale jej zachowanie wzbudzało niepokój. Ivy miała...

„Poniedziałek z matchą” to moje kolejne spotkanie z twórczością Michiko Aoyamy. Bardzo polubiłam jej twórczość, dlatego z przyjemnością sięgnęłam po ten tytuł.

Wszystko zaczyna się w kawiarni Marble Café, w której wyjątkowo, w pewien styczniowy poniedziałek, zorganizowano niecodzienne wydarzenie, a lokal w tym dniu serwował tylko matchę. Można było napić się tego napoju w dwóch wersjach. Pierwsza to delikatna i lekko słodka, a druga mocna i wyrazista, dla prawdziwych koneserów. Kto by się spodziewał, że jedna szklanka matchy może zapoczątkować piękną historię.

Tak oto poznajemy 12 historii, a w każdej z nich osobę (w jednej wyjątkowo kota!), która w jakiś sposób jest powiązana z matchowym wydarzeniem. Każdy z tych rozdziałów jest krótki, ale zawierający wszystko, co potrzeba.

„Poniedziałek z matchą” to opowieść o miłości i wielu jej wymiarach. O miłości do pracy, do współmałżonka, do samego siebie, a także do ludzi wokół. Pojawiły się rozdziały, które poruszyły mnie mocniej, zatrzymały i skłoniły do refleksji, ale również były takie, które nie wpłynęły na mnie szczególnie mocno. Niemniej jednak ta książka jest bardzo przyjemna i szybko się ją czyta. Spędziłam z nią cudowny wieczór i zostałam otulona jej treścią, niczym kocykiem.

Refleksją, która nasuwa mi się na myśl po przeczytaniu całości, jest to, że każdy, nawet najmniejszy nasz ruch oddziałuje na inne osoby. Bardzo często nie zdajemy sobie z tego sprawy, że nawet coś takiego, jak zamówienie matchy w kawiarni, może wpłynąć na życie innych ludzi. I nie mam tu na myśli, jakichś strasznych czy dramatycznych skutków, a raczej zwykłą prozę życia i to, jak utkane są nasze losy właśnie z takich przypadkowych drobnostek, o których nawet nie mamy pojęcia.

Bardzo polecam!

„Poniedziałek z matchą” to moje kolejne spotkanie z twórczością Michiko Aoyamy. Bardzo polubiłam jej twórczość, dlatego z przyjemnością sięgnęłam po ten tytuł.

Wszystko zaczyna się w kawiarni Marble Café, w której wyjątkowo, w pewien styczniowy poniedziałek, zorganizowano niecodzienne wydarzenie, a lokal w tym dniu serwował tylko matchę. Można było napić się tego napoju w...

„Cuda za rogiem” to tytuł, który chciałam przeczytać od dłuższego czasu, ale poprzednie wydanie było już wszędzie niedostępne, a ceny z drugiej ręki kosmiczne. Jakie było moje szczęście, gdy zobaczyłam, że będzie wznowienie!

Historia zaczyna się w momencie, w którym trzech złodziei postanawia przenocować w starym, opuszczonym budynku do świtu, a następnie uciec. Budynek ten to dawny sklep wielobranżowy Namiya. Wszystko przebiega zgodnie z planem, do momentu, gdy w środku nocy do sklepu przez szczelinę w rolecie trafia list. Po namyśle postanawiają go otworzyć i przeczytać. Okazuje się, że autorką listu jest sportsmenka prosząca o radę. Nieco zdezorientowani zaczynają rozglądać się po sklepie i znajdują starą gazetę, w której napisano, że przed laty właściciel sklepu prowadził również kącik porad. Trzej mężczyźni postanawiają odpowiedzieć na jej wiadomość. Tak właśnie zaczyna się ich korespondencja z kobietą, ale jej listy sugerują, że zostały napisane w przeszłości… W sklepie Namiya mają miejsce niecodzienne rzeczy, a może nawet wydarzą się cuda.

Zaczyna się wielowarstwowa opowieść, a raczej układanka, w której autor stopniowo odkrywa kolejne karty przed czytelnikiem. W ten sposób poznajemy historie ludzi będących w trudnych sytuacjach, którzy szukają porady. A całość układa się w piękną historię, w której ludzie podejmują rozmaite decyzje, często nawet wbrew otrzymanym radom, jednak każda z nich prowadzi we właściwe miejsce.

Każda z postaci jest w innym położeniu i ma inne dylematy, lecz ich losy przeplatają się wzajemnie. Możemy również spojrzeć na każdą z sytuacji z innej perspektywy i dostrzec, jak duże znaczenie ma kąt patrzenia.

„Cuda za rogiem” to piękna, pokrzepiająca historia o ludzkim życiu pełnym niespodzianek. To opowieść o szukaniu swojego miejsca w świecie, o radzeniu sobie z życiem. Znajdziemy w niej również odrobinę magii, dzięki czemu ta książka jest przyjemnie otulająca.

Choć autora znałam do tej pory z kryminałów, to w tej historii również można dopatrzeć się charakterystycznego stylu autora, który niezwykle dobrze radzi sobie z kreowaniem zawiłych historii, pełnych zaskoczeń oraz mistrzowskimi zakończeniami.

Serdecznie polecam!

„Cuda za rogiem” to tytuł, który chciałam przeczytać od dłuższego czasu, ale poprzednie wydanie było już wszędzie niedostępne, a ceny z drugiej ręki kosmiczne. Jakie było moje szczęście, gdy zobaczyłam, że będzie wznowienie!

Historia zaczyna się w momencie, w którym trzech złodziei postanawia przenocować w starym, opuszczonym budynku do świtu, a następnie uciec. Budynek...

Ja bardzo lubię odkrywać nowe, więc z dużą ciekowością sięgnęłam po „Potwora”. Jest to moje drugie spotkanie z autorką, ale pierwsze, jeśli chodzi o kryminał. „Potwór” to jedenasty tom serii z komisarzami Pią Sander i Oliverem von Bodensteinem (tak, zaczęłam od końca).

Historia zaczyna się od zaginięcia szesnastoletniej Larissy. Nastolatka nie wróciła na noc do domu. Wkrótce została znaleziona martwa… To wydarzenie wstrząsa całą okolicą, a policjanci działają na najwyższych obrotach, jednak szybko śledztwo utknęło w martwym punkcie. Do tej pory udało im się ustalić, że podejrzanym może być uchodźca z Afganistanu, ale ten zapadł się pod ziemię. Niedługo później dochodzi do wypadku, w którym mężczyzna wbiegł pod samochód niedaleko lasu, w środku nocy. Najbardziej zadziwiający był fakt, że był on boso, a była zima…

Czy te dwie sprawy coś ze sobą łączy? Niedługo okazuje się, że więcej, niż można by się spodziewać.

Ta książka jest bardzo dobra i ma klimat „starego” kryminału (nie wiem, jak inaczej to nazwać). Fabuła jest złożona, poza sprawą szesnastolatki i bosego mężczyzny przewija się tutaj dużo więcej spraw. Tradycyjnie autorka uchyla rąbka tajemnicy z życia prywatnego policjantów. Jak nietrudno się domyślić, nie każdy z nich radzi sobie w tej sferze tak dobrze, jak w pracy.

Poza sprawami kryminalnymi poruszona zostaje tutaj kwestia uchodźców, pokazane są nastroje społeczne oraz wielowymiarowość tego problemu. Z jednej strony stanowią oni zagrożenie, z drugiej strony nie każdy uchodźca to przestępca z automatu. Ta książka zwraca uwagę na problem i daje do myślenia, jednak nie opowiada się po konkretnej stronie - za lub przeciw.

„Potwór” to kryminał, w którym akcja ma swoje tempo, ale nie opisałabym jej jako dynamicznej. Jednak te 600 stron czytało mi się bardzo dobrze i w miarę rozwoju śledztwa wciągałam się coraz mocniej. Końcówka mnie zaskoczyła, oczywiście pozytywnie.

Uważam to spotkanie z autorką za udane i chcę nadrobić wcześniejsze tomy.

Ja bardzo lubię odkrywać nowe, więc z dużą ciekowością sięgnęłam po „Potwora”. Jest to moje drugie spotkanie z autorką, ale pierwsze, jeśli chodzi o kryminał. „Potwór” to jedenasty tom serii z komisarzami Pią Sander i Oliverem von Bodensteinem (tak, zaczęłam od końca).

Historia zaczyna się od zaginięcia szesnastoletniej Larissy. Nastolatka nie wróciła na noc do domu....

Bee Hobbes pracuje pod pseudonimem Bianca von Honey i jest aktorką plus size filmów dla dorosłych oraz prowadzi własną działalność na platformie Closed Doors. Ted, jej szef, który jest znany w branży p0rno, postanowił rozszerzyć swoją działalność i podjął się reżyserowania świątecznego filmu familijnego dla kanału Hope Channel. Produkcja ta ma być poruszająca i skłaniająca do refleksji. Jednak część pierwotnej obsady i pracowników miała nieszczęśliwy wypadek na jednym z festiwali tuż przed samym rozpoczęciem zdjęć. Ted postanawia uzupełnić braki swoją ekipą z branży dla dorosłych, a główna rola przypada Bee. Ma ona współpracować z Nolanem Shawem, byłym członkiem zespołu INK, w którym Bee podkochiwała się, będąc nastolatką.

Raczej nie sięgam po bardzo gorące i nasączone er0tyką książki, stąd, wybierając ten tytuł i patrząc na okładkę, moje oczekiwania były zupełnie inne, niż to, co dostałam. Spodziewałam się uroczego romansu, a dostałam całkiem niezłe szkolenie z działalności w branży 18+ (na które się nie zapisywałam). Choć nagrywany był film świąteczny, to tak naprawdę stanowił on jedynie tło, a całość skupiała się na działalności Bianki oraz fascynacji nią Nolana, który jak się okazało był jej zagorzałym fanem na platformie Closed Doors.

Motyw świąt również został tutaj przedstawiony pobieżnie, brakuje świątecznej atmosfery, choć akcja toczy się na planie światęcznego filmu, w okresie świątecznym i w miasteczku o nazwie Christmas Notch.

Jeśli ktoś czyta bardzo pikantne romanse, to ta książka może się takiej osobie spodobać. W gruncie rzeczy bohaterowie chcieli zmienić swoje życie na lepsze, a udział w filmie miał być ich przepustką do nowej kariery. Niestety ja nie należę do tych osób.

Bee Hobbes pracuje pod pseudonimem Bianca von Honey i jest aktorką plus size filmów dla dorosłych oraz prowadzi własną działalność na platformie Closed Doors. Ted, jej szef, który jest znany w branży p0rno, postanowił rozszerzyć swoją działalność i podjął się reżyserowania świątecznego filmu familijnego dla kanału Hope Channel. Produkcja ta ma być poruszająca i skłaniająca...

Jest rok 2022. Margo wraz z mężem mieszkają w Hiszpanii. Nathan właśnie stracił ojca i wyjeżdża do Polski, by dopełnić formalności związanych z pogrzebem i nieruchomościami. Jego relacja z ojcem nie była ciepła, a podróż do jego domu wzbudza niechęć. Margo postanawia towarzyszyć mężowi w tej sytuacji, ten jednak od początku jest temu przeciwny. Wzbudza to w kobiecie niepokój, ma ona wrażenie, że jej mąż coś ukrywa. Zwłaszcza że bardzo rzadko dzielił się informacjami o swojej przeszłości. W międzyczasie, po 25 latach kary, Marcin wychodzi z więzienia i postanawia odszukać swoją rodzinę oraz załatwić pewne sprawy z przeszłości.

Jest rok 1997. Zbyszek właśnie spodziewa się pierwszego dziecka. Jest policjantem i bardzo dobrze czuje się w tej roli. Można powiedzieć, że zarówno zawodowo, jak i prywatnie ma wszystko, czego można pragnąć. Dobra praca, kochająca żona i dziecko w drodze. Jednak tragedia wisi w powietrzu, a Zbyszek nie wie, jakie będą jej konsekwencje.

„Nie mów nikomu” to powieść budząca niepokój. Taka, która odsłania najmroczniejsze oblicze ludzkiej natury. Już od samego początku odczuwalna jest napięta atmosfera, pełna starych tajemnic i niepewności. Czy dobro zawsze zwycięża, jeśli wokół piętrzą się ślady przemocy i kłamstw?

Historia toczy się w dwóch liniach czasowych, tworząc zazębiającą się siatkę zdarzeń, które coraz mocniej budzą emocje. Raczej nie te pozytywne. Pomimo tego sposób prowadzenia akcji i jej rozwój, sprawiają, że nie odetchniemy, póki nie poznamy całej historii. Książka z każdą stroną wciąga coraz mocniej, rysując przed nami kolejne mroczne wydarzenia.

Zakończenie jest zaskakujące, a zarazem niewygodne. Wszystkie wątki wreszcie się połączyły i wyjaśniły, jednak nie wszystko miało dobre zakończenie. Niektóre sytuacje przybrały zupełnie inny obrót, niż liczyłam. Nie wpływa to jednak na satysfakcję z lektury, wręcz przeciwnie, to sprawia, że ta historia zostaje z nami na dłużej.

Serdecznie polecam fanom mrocznych thrillerów!

Jest rok 2022. Margo wraz z mężem mieszkają w Hiszpanii. Nathan właśnie stracił ojca i wyjeżdża do Polski, by dopełnić formalności związanych z pogrzebem i nieruchomościami. Jego relacja z ojcem nie była ciepła, a podróż do jego domu wzbudza niechęć. Margo postanawia towarzyszyć mężowi w tej sytuacji, ten jednak od początku jest temu przeciwny. Wzbudza to w kobiecie...

„Nieczysta gra” to nieco inna odsłona Keigo Higashino. Tym razem dostajemy książkę, w której nie ma „tych dobrych i tych złych”. Wszystko zaczyna się w agencji reklamowej Cyberplan, gdzie pracuje Shunsuke Sakuma. Do tej pory zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym dobrze mu się powodziło. Wszystko wywróciło się do góry nogami, gdy ważny klient - prezes firmy Nessei, Katsutoshi Katsuragi, zmieszał z błotem projekt kampanii reklamowej, nad którym pracował zespół Sakumy. Mężczyzna wiedział, że jego kariera właśnie się sypie, i postanowił odegrać się na prezesie firmy Nessei. Wiedziony wściekłością poszedł pod dom Katsuragiego, a tam był świadkiem czegoś, co mógłby wykorzystać przeciwko swojemu rywalowi. Wtedy zaczęła się nieczysta gra, w której nie obowiązują żadne reguły.

Akcja toczy się prawdopodobnie pod koniec lat 90, ale wtedy w Japonii technologia była już dobrze rozwinięta, przez co nie odczuwałam aż tak tej różnicy w latach. Bardzo ciekawe było to, jak zręcznie główny bohater wykorzystał dostęp do technologii dla własnych korzyści.

Keigo Higashino jest mistrzem thrillerów psychologicznych i „Nieczysta gra” jest tego świetnym przykładem. Podczas lektury jesteśmy świadkami misternie utkanego planu zemsty i na własnej skórze możemy poczuć się, jak uczestnicy gry, w której każdy krok jest dokładnie przemyślany. Sakuma bardzo wnikliwie zaplanował swoje działania, aby Katsuragi znalazł się w potrzasku i robił dokładnie to, co mu kazano.

Każdy z bohaterów jest czarnym charakterem, a wszędzie czai się podstęp i nic tak naprawdę nie jest takie, jakie na pierwszy rzut oka się wydaje. Ten thriller ma mroczną, gęstą atmosferę i wciągającą akcję. Ciężko jest się oderwać od lektury, choć bohaterowie nie budzą sympatii, to styl autora sprawia, że wciąż chce się więcej, dopóki nie pozna się zakończenia. Nie jest to książka, w której dochodzi do brutalnych scen i nie leje się krew, a jednocześnie treść sprawia, że włos jeży się na głowie.

Uwielbiam właśnie takie thrillery, w których intryga jest pomysłowa i nie pozwala się oderwać. Spędziłam z tą książką świetny czas, a długie grudniowe wieczory idealnie zgrały się z lekturą.

Jeśli lubisz emocjonujące thrillery psychologiczne, to koniecznie sięgnij po tę książkę!

„Nieczysta gra” to nieco inna odsłona Keigo Higashino. Tym razem dostajemy książkę, w której nie ma „tych dobrych i tych złych”. Wszystko zaczyna się w agencji reklamowej Cyberplan, gdzie pracuje Shunsuke Sakuma. Do tej pory zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym dobrze mu się powodziło. Wszystko wywróciło się do góry nogami, gdy ważny klient - prezes firmy Nessei,...

"Zabójstwo przed gwiazdką" to kalendarz adwentowy w formie książki, a na dodatek kryminał. Brzmi świetnie, ale czy faktycznie tak jest?

Akcja książki toczy się w uroczym angielskim miasteczku Candlestow. Spokojne życie mieszkańców przerywa tragiczne wydarzenie mające miejsce 30 listopada. Wtedy dochodzi do morderstwa pana Holly’ego. To wydarzenie wstrząsa wszystkimi, a coroczne świąteczne przedstawienie jest pod znakiem zapytania. Inspektor Twelvetrees rozpoczyna śledztwo i choć początkowo zakładał wypadek, to wygląda na to, że ktoś pomógł Holly’emu opuścić ten świat. Na dodatek ma miejsce dziwna sytuacja, a mianowicie pewna emerytowana lekarka, dr Harper, codziennie rano dostaje obrazki, niczym okienka kalendarza adwentowego, i każdy z nich zwiastuje kłopoty...

Książka zawiera 26 krótkich rozdziałów, gdzie pod koniec każdego z nich znajduje się zagadka. Rozdziały te są krótkie i czyta się je dość szybko. Jeśli chodzi o zagadki, to tutaj już trzeba poświęcić więcej czasu na pogłówkowanie, a nawet ponowne przeczytanie rozdziału. Podpowiedzi są czasem w treści i trzeba być uważnym, żeby je wyłapać. Jeśli chodzi o poziom trudności, to jest on zróżnicowany - były takie zagadki, które były bardzo proste, ale były też takie, których nie byłam w stanie rozwiązać. Oczywiście na końcu książki znajdują się odpowiedzi, choć zdarzyło się, że po sprawdzeniu odpowiedzi nadal nie rozumiałam toku myślenia autora. Niemniej jednak zdecydowaną większość udało mi się rozwikłać.

Jeśli chodzi o fabułę książki, to mam wrażenie, że czegoś zabrakło. Sam pomysł jest bardzo dobry, natomiast czytając te kilka stron dziennie, nie czułam się zaintrygowana, nie miałam ochoty na zrobienie od razu kilku okienek naraz. Zabrakło mi większego napięcia, bo jednak chodzi o morderstwo i ujęcie sprawcy, który nadal grasuje w miasteczku. Z drugiej strony, jeśli ta książka miała być bardziej w klimacie cosy crime, to zabrakło tutaj dobrego humoru. Myślę, że z odrobiną żartów i lekkiego stylu mogłaby to być świetna historia.

Niestety ta książka nie spełniła moich oczekiwań, choć nie twierdzę, że jest tragiczna. Myślę, że warto spróbować takiej formy kalendarza adwentowego. Jest to coś nowego i świeżego, choć tym razem nie dla mnie.

"Zabójstwo przed gwiazdką" to kalendarz adwentowy w formie książki, a na dodatek kryminał. Brzmi świetnie, ale czy faktycznie tak jest?

Akcja książki toczy się w uroczym angielskim miasteczku Candlestow. Spokojne życie mieszkańców przerywa tragiczne wydarzenie mające miejsce 30 listopada. Wtedy dochodzi do morderstwa pana Holly’ego. To wydarzenie wstrząsa wszystkimi, a...