Zabrakło mi tutaj czegoś, chociażby wątek Draco Malfoy'a mógł by być przedstawiony dokładniej, bo ciągłe perypetie głównego bohatera naprawdę coraz mniej człowieka zaskakują.

Zabrakło mi tutaj czegoś, chociażby wątek Draco Malfoy'a mógł by być przedstawiony dokładniej, bo ciągłe perypetie głównego bohatera naprawdę coraz mniej człowieka zaskakują.

Jakoś strasznie długo czytałam tą książkę i w ogóle ciężko było mi przebrnąć w niektórych momentach, które były dość przydługie. Ogólnie dobra książka.

Jakoś strasznie długo czytałam tą książkę i w ogóle ciężko było mi przebrnąć w niektórych momentach, które były dość przydługie. Ogólnie dobra książka.

Ta część różni się od trzech pierwszych, nie bardzo potrafię wyjaśnić czym. Harry jest już starszy, fabuła zaczyna coraz bardziej mącić w głowie czytelnikowi, a sprawy się komplikują. Oczywiście, wszystko na plus.

Ta część różni się od trzech pierwszych, nie bardzo potrafię wyjaśnić czym. Harry jest już starszy, fabuła zaczyna coraz bardziej mącić w głowie czytelnikowi, a sprawy się komplikują. Oczywiście, wszystko na plus.

Chyba moja ulubiona ksiażka z serii, po której na dobre wpadłam na dłuższy czas w Potteromanię.
W Harry'm Potterze rewelacyjne jest to, że jest to właściwie książka dla każdego, to chyba czyni ją fenomenem.

Chyba moja ulubiona ksiażka z serii, po której na dobre wpadłam na dłuższy czas w Potteromanię.
W Harry'm Potterze rewelacyjne jest to, że jest to właściwie książka dla każdego, to chyba czyni ją fenomenem.

Co tu dużo mówić, świetna książka, o której chyba każdy chociaż słyszał.

Co tu dużo mówić, świetna książka, o której chyba każdy chociaż słyszał.

Niezła książka, nic dziwnego że świat Harry'ego Potter'a na dobre podbił serca wielu ludzi.

Niezła książka, nic dziwnego że świat Harry'ego Potter'a na dobre podbił serca wielu ludzi.

Opowiadania w zbiorze płynnie układają się w całość tak, że Geralta człowiek poznaje na różnych płaszczyznach, w różnych sytuacjach. Nie brak humoru i akcji, od której ciężko jest się oderwać. Czyta się lekko, a sytuacyjna stylizacja języka świetnie wyszła - aż chce się od razu sięgnąć po kolejny tom.

Opowiadania w zbiorze płynnie układają się w całość tak, że Geralta człowiek poznaje na różnych płaszczyznach, w różnych sytuacjach. Nie brak humoru i akcji, od której ciężko jest się oderwać. Czyta się lekko, a sytuacyjna stylizacja języka świetnie wyszła - aż chce się od razu sięgnąć po kolejny tom.

Zbiór naprawdę cudownych opowiadań. Można powiedzieć, że przeczytałam je jednym tchem, bardzo szybko i w napięciu. Tę książkę po prostu powinien przeczytać każdy, nie tylko fani wiedźmina.

Zbiór naprawdę cudownych opowiadań. Można powiedzieć, że przeczytałam je jednym tchem, bardzo szybko i w napięciu. Tę książkę po prostu powinien przeczytać każdy, nie tylko fani wiedźmina.

Wszystko, co robiłam z tej książki wychodziło. Dania smaczne, zróżnicowane, a autorka prezentuje wiele przydatnych wskazówek. Przemówiło do mnie to, jak Wiola doprawia swoje potrawy, bo wiele przepisów z internetu wydaje mi się albo za słodka, albo za ostra. W tej książce wszystko jest bardzo z głową.
Podobały mi się wstępy, a więc opisy dań i wyjaśnienia, dlaczego się tam znalazły. A w dodatku bardzo ucieszyło mnie, że napisała wymowę nazw.

Wszystko, co robiłam z tej książki wychodziło. Dania smaczne, zróżnicowane, a autorka prezentuje wiele przydatnych wskazówek. Przemówiło do mnie to, jak Wiola doprawia swoje potrawy, bo wiele przepisów z internetu wydaje mi się albo za słodka, albo za ostra. W tej książce wszystko jest bardzo z głową.
Podobały mi się wstępy, a więc opisy dań i wyjaśnienia, dlaczego się tam...

Bardzo spodobała mi się ta książka, gdy czytałam ją mając jakieś 14 lat.
Przystępny, prosty język? Jest! Humor czasem czarny? Jest! Bohaterowie mający wady i zalety, nie będący wyidealizowani? Są! Napięcie i klimat od początku do ostatnich stron? Oczywiście że jest.
Świat stworzony przez Ziemiańskiego na potrzeby upadlania głównej bohaterki ma coś w sobie, ale... właśnie że to jej upodlanie chwilami robiło się już mało realistyczne. Nie mogłam się też oprzeć wrażeniu, że autor bardzo przedmiotowo postrzega kobiety, acz akurat w tej książce przyjmuję, że to ta konwencja.

Bardzo spodobała mi się ta książka, gdy czytałam ją mając jakieś 14 lat.
Przystępny, prosty język? Jest! Humor czasem czarny? Jest! Bohaterowie mający wady i zalety, nie będący wyidealizowani? Są! Napięcie i klimat od początku do ostatnich stron? Oczywiście że jest.
Świat stworzony przez Ziemiańskiego na potrzeby upadlania głównej bohaterki ma coś w sobie, ale... właśnie...

Według mnie, naprawdę dobra książka, ucząca pewnych wartości i zapewniająca wiele salw szczerego śmiechu (pełno zabawnych sytuacji), czyli to, co powinno być w dobrej książce młodzieżowej zawarte.

Według mnie, naprawdę dobra książka, ucząca pewnych wartości i zapewniająca wiele salw szczerego śmiechu (pełno zabawnych sytuacji), czyli to, co powinno być w dobrej książce młodzieżowej zawarte.

Główna bohaterka totalnie mnie urzekła; księżniczka, która przeszła tyle strasznych upokorzeń, a życie jej było pełne bólu, walcząca o życie i nigdy nie poddawająca się. Książka napisana ciekawym językiem, a fabuła ciągle czymś zaskakiwała. Gdy już wydawało się, że tytułowa Achaja postawiona została w sytuacji bez wyjścia, albo że gorzej nie mogła trafić... nagle zaskoczenie.
Gdy czytałam ją po raz pierwszy, jako nastolatka, pomyślałam, że to chyba jedna z lepszych powieści polskiej fantastyki, ale gdy myślę o niej z perspektywy czasu, zaczęło mi przeszkadzać wyczuwalne w książce nastawienie do kobiet, w którym pobrzmiewa postrzeganie jako obiekty seksualne.

Główna bohaterka totalnie mnie urzekła; księżniczka, która przeszła tyle strasznych upokorzeń, a życie jej było pełne bólu, walcząca o życie i nigdy nie poddawająca się. Książka napisana ciekawym językiem, a fabuła ciągle czymś zaskakiwała. Gdy już wydawało się, że tytułowa Achaja postawiona została w sytuacji bez wyjścia, albo że gorzej nie mogła trafić... nagle...

Książka interesująca i nietypowa. Czyta się szybko, z lekkością. Bohaterowie rozmaici, bardzo żywi. Łatwo niektórych uwielbiać, a do innych... żywić różne inne emocje. Autor umiejętnie wplótł w fabułę absurd i sporą dawkę humoru, czasem lekko ironicznego. Mimo że akcja została osadzona w innym świecie, świetnie wychwyciłui wytknął pewne wady ludzi i świata. Nie powiedziałabym, że to książka dla dzieci, bo pełna jest podtekstów różnego typu i ma drugie dno.

Książka interesująca i nietypowa. Czyta się szybko, z lekkością. Bohaterowie rozmaici, bardzo żywi. Łatwo niektórych uwielbiać, a do innych... żywić różne inne emocje. Autor umiejętnie wplótł w fabułę absurd i sporą dawkę humoru, czasem lekko ironicznego. Mimo że akcja została osadzona w innym świecie, świetnie wychwyciłui wytknął pewne wady ludzi i świata. Nie...

Piękne ilustracje i interesująca treść. Wszystkie yokai zostały opisane w lekkim tonie i zestawione z podobnymi im stworami słowiańskimi. Bardzo podoba mi się zgrabny, ładny język, a także jestem pod wrażeniem zgłębiania tematu i warsztatu, jaki niewątpliwie był potrzebny, by tytuł ten wydać.

Piękne ilustracje i interesująca treść. Wszystkie yokai zostały opisane w lekkim tonie i zestawione z podobnymi im stworami słowiańskimi. Bardzo podoba mi się zgrabny, ładny język, a także jestem pod wrażeniem zgłębiania tematu i warsztatu, jaki niewątpliwie był potrzebny, by tytuł ten wydać.

Choć jestem sceptyczna w kwestii fabularnych cofnięć np. do młodzieńczych lat bohaterów, Sapkowski zafundował mi miłą niespodziankę. Klimatem ten tom idealnie dopasował się do reszty, a choć charakter Geralta dopiero się tu kształtował, nie czułam żadnych zgrzytów. Fakt, trochę śmiesznie czytało się o Geralcie-młodziku, ale też miło było poznać jego początki. Postacie interesujące, fabuła ogólnie zaskakująca, mimo że w niektóre motywy pewna powtarzalność się wkradła. Język i specyficzny opis zarówno wydarzeń, jak i tła, sprawiły, zwieńczyły dobre wrażenie.

Choć jestem sceptyczna w kwestii fabularnych cofnięć np. do młodzieńczych lat bohaterów, Sapkowski zafundował mi miłą niespodziankę. Klimatem ten tom idealnie dopasował się do reszty, a choć charakter Geralta dopiero się tu kształtował, nie czułam żadnych zgrzytów. Fakt, trochę śmiesznie czytało się o Geralcie-młodziku, ale też miło było poznać jego początki. Postacie...

Książka bardzo pomysłowa i świetnie zrealizowana. Wizualnie zachwyca mnóstwem pięknych zdjęć i ładnymi, estetycznymi kocimi ozdobnikami. Treść nie pozostaje gorsza! Autorka zebrała bardzo dużo informacji i podała je w przystępnej formie. Dzięki lekkiemu piuru czyta się łatwo i szybko, a ogorm treści zostaje w głowie. Przedstawiła kocią rozmaitość, opisując różne rasy, umaszczenie, różnice i wspólne dla kotów z całego świata. Skupiła się jednak głównie na wierzeniach, folklorze, legendach i przesądach, związanych z kotami oraz tym, jak kot zapisał się w kulturze, religiach; historii i dzisiejszej popkulturze, ogólnie mówiąc. W każdym słowie czuć miłość do kotów, zaangażowanie w temat, a w dodatku porządny warsztat. Książka jest bowiem merytoryczna. Ogólnie bardzo dobrze napisana.

Książka bardzo pomysłowa i świetnie zrealizowana. Wizualnie zachwyca mnóstwem pięknych zdjęć i ładnymi, estetycznymi kocimi ozdobnikami. Treść nie pozostaje gorsza! Autorka zebrała bardzo dużo informacji i podała je w przystępnej formie. Dzięki lekkiemu piuru czyta się łatwo i szybko, a ogorm treści zostaje w głowie. Przedstawiła kocią rozmaitość, opisując różne rasy,...

Trochę żałuję, że najpierw obejrzałam serial, ale w sumie gdyby nie on, może nigdy nie sięgnęłabym po tę książkę.
Nowy świat, stworzony z najdrobniejszymi detalami, gra o tron tocząca się między kilkoma rodami, a także trochę bardziej przyziemne wątki razem tworzą coś, czego jeszcze nie było. Ani razu nie byłam znudzona, i jestem pewna, że przeczytam kolejne tomy.

Trochę żałuję, że najpierw obejrzałam serial, ale w sumie gdyby nie on, może nigdy nie sięgnęłabym po tę książkę.
Nowy świat, stworzony z najdrobniejszymi detalami, gra o tron tocząca się między kilkoma rodami, a także trochę bardziej przyziemne wątki razem tworzą coś, czego jeszcze nie było. Ani razu nie byłam znudzona, i jestem pewna, że przeczytam kolejne tomy.

Ta część urzekła mnie ze względu na świetny rozwój postaci. Nie brak im wyrazistości. Zostały pokazane od bardziej ludzkiej strony. Przedstawione problemy "ludzkie", mieszające się z wydarzeniami magicznymi stworzyły tu interesującą mieszankę fabularną. A rysunki jak zwykle piękne.

Ta część urzekła mnie ze względu na świetny rozwój postaci. Nie brak im wyrazistości. Zostały pokazane od bardziej ludzkiej strony. Przedstawione problemy "ludzkie", mieszające się z wydarzeniami magicznymi stworzyły tu interesującą mieszankę fabularną. A rysunki jak zwykle piękne.

Po latach wróciłam i książkę wciąż uważam za wybitną. Przyjemnie spojrzeć na to wszystko z perspektywy dorosłej. W wydaniu z ilustracjami Jima Kaya zwyczajnie się zakochałam - są piękne i mają bardzo specyficzny klimat, idealnie pasujący do powieści. Jestem pod wrażeniem, że autorowi udało się ilustrować treść, a nie przerysowywać filmy, a jednocześnie nie burzyć pewnej przyjętej obecnie ogólnej "wizji świata Pottera".

Po latach wróciłam i książkę wciąż uważam za wybitną. Przyjemnie spojrzeć na to wszystko z perspektywy dorosłej. W wydaniu z ilustracjami Jima Kaya zwyczajnie się zakochałam - są piękne i mają bardzo specyficzny klimat, idealnie pasujący do powieści. Jestem pod wrażeniem, że autorowi udało się ilustrować treść, a nie przerysowywać filmy, a jednocześnie nie burzyć pewnej...

Treść miło było sobie przypomnieć w tak pięknej oprawie, z zachwycającymi ilustracjami.

Treść miło było sobie przypomnieć w tak pięknej oprawie, z zachwycającymi ilustracjami.