Profil użytkownika: violino

Ależ to miało potencjał! Po pierwszych stronach napaliłam się jak szczerbaty na suchary... i połamałam zęby.
Od pewnego momentu czytałam pamiętnik zakochanej nastolatki. Język bardzo nierówny: czasem płytki, sprawiający wrażenie zapychacza stron, czasem zaskakujący jakimś porównaniem lub ripostą. Bohaterka też rozchwiana, a co do akcji to zbyt często tłukło mi się po głowie pytanie po co, dlaczego, co to wnosi lub poczucie, że to, co bohaterowie robią nie ma sensu.

I naprawdę mi żal, że taki potencjał zmarnował się na książkę dla czytelnika na poziomie emocjonalnym nastolatków.

Ależ to miało potencjał! Po pierwszych stronach napaliłam się jak szczerbaty na suchary... i połamałam zęby.
Od pewnego momentu czytałam pamiętnik zakochanej nastolatki. Język bardzo nierówny: czasem płytki, sprawiający wrażenie zapychacza stron, czasem zaskakujący jakimś porównaniem lub ripostą. Bohaterka też rozchwiana, a co do akcji to zbyt często tłukło mi się po...

Nie umiem ocenić książki w oderwaniu od jej wydania. I tu wydawnictwu Prozami podziękuję, nigdy więcej. To, że autor robi błędy lub pisze czasem niezgrabnie, jest akceptowalne, jego zadanie jest inne. Ale redakcja bierze kasę za poprawienie tych błędów, wyłapanie nieścisłości, potknięć, wygładzenie tego tekstu.
Nie notowalam wszystkiego, w którymś momencie już tylko brnęłam do końca, starając się nie analizować każdego zdania, a skupić na treści:

"Nogi naciskały na pedała."
"Upuściła siatkę, tucząc zielony znicz."
"Miałam dość podążania zgodnie z regułami patriarchalnego świata." (Podąża się za, można postępować zgodnie z).
"Jedynie dziesięć procent ludzi posiadało taki guzek. Szansa, że znajdzie się druga osoba o podobnych uszach z tym samym zgrubieniem była nikła, wręcz zerowa". (10% to wręcz zero???).
"Jego nozdrza ukuł ciężki, dławiący zapach."

I tak dla mnie kończy się przygoda z tym autorem. Niekoniecznie z autora winy.

Nie umiem ocenić książki w oderwaniu od jej wydania. I tu wydawnictwu Prozami podziękuję, nigdy więcej. To, że autor robi błędy lub pisze czasem niezgrabnie, jest akceptowalne, jego zadanie jest inne. Ale redakcja bierze kasę za poprawienie tych błędów, wyłapanie nieścisłości, potknięć, wygładzenie tego tekstu.
Nie notowalam wszystkiego, w którymś momencie już tylko brnęłam...

I znowu tendencyjne, czasem aż bzdurne, dialogi i małostkowi bohaterowie. Potykanie się o te dziwne tory myślowe raz za razem totalnie zdusiło impakt finału.
Jednocześnie zakończenie w postaci "a teraz wam wszystko po kolei wyjaśnię" trąca motywem deus ex machina i nie jest moją ulubioną formą zakończenia lektury.
Chyba czas mi wykreślić autorkę z ulubionych.

I znowu tendencyjne, czasem aż bzdurne, dialogi i małostkowi bohaterowie. Potykanie się o te dziwne tory myślowe raz za razem totalnie zdusiło impakt finału.
Jednocześnie zakończenie w postaci "a teraz wam wszystko po kolei wyjaśnię" trąca motywem deus ex machina i nie jest moją ulubioną formą zakończenia lektury.
Chyba czas mi wykreślić autorkę z ulubionych.