Adrian Ksycki

Na poznańskim cmentarzu dochodzi do makabrycznego odkrycia – ktoś otworzył grób i sprofanował zwłoki. Czaszkę przeniesiono w nienaturalny sposób, a w klatce piersiowej umieszczono dwa zaostrzone kości. Sprawa trafia w ręce policji, a podkomisarz Natalia Turko prosi o pomoc Krystiana Feusette – wybitnego antropologa sądowego, który kilka lat wcześniej pomógł złapać złodzieja Czaszek grasującego na Pomorzu. Szybko okazuje się, że to dopiero początek serii przerażających zdarzeń. Dochodzi do kolejnych profanacji, a wyścig z czasem staje się nieunikniony. Czy Krystian wraz z Natalią zdołają powstrzymać „strzygę”? To moje pierwsze spotkanie z twórczością Adriana i muszę przyznać, że jestem pod dużym wrażeniem. Autor świetnie buduje napięcie – akcja jest dynamiczna, pełna niespodziewanych zwrotów i nieoczywistych tropów. Ogromnym plusem są również retrospekcje, które przenoszą czytelnika do roku 1976 i pokazują, jak wydarzenia z przeszłości kształtują teraźniejszość bohaterów. Ten zabieg narracyjny bardzo lubię, a tutaj został poprowadzony wyjątkowo ciekawie. Bohaterowie są wyraziści, z charyzmą i silnym charakterem. Krystian to postać nietuzinkowa – rzadko się zdarza, by w literaturze kryminalnej głównym bohaterem był antropolog sądowy. Dzięki temu powieść zyskuje świeżość, a zarazem wciąga w realia pracy, o których rzadko się czyta. Krystian szybko stał się jednym z moich ulubionych bohaterów. Choć w pewnym momencie domyślałam się już zakończenia, to jednak sposób, w jaki autor rozwiązał kryminalną zagadkę, okazał się satysfakcjonujący i logiczny. Całość czyta się lekko i z ogromnym zaangażowaniem. „Strzyga” to mocny, niepokojący kryminał, w którym groza przeplata się z realistycznym śledztwem. Polecam szczególnie tym, którzy lubią połączenie sensacji z mroczną, niemal gotycką atmosferą.