Jezioro osobliwości

I po co było wiązać się Anny z Wiktorem? Ja rozumiem, że autorzy książek / filmów / seriali muszą wymyślić jakiś problem do rozwiązania ale coraz bardziej ogarnia mnie poczucie, że wymyślają coraz to bardziej skomplikowane. Tak samo z filmami. I nachodzi mnie pytanie z serii "co było pierwsze: czy jajko czy kura"... Bo co było pierwsze: czy najpierw ludzie sobie komplikowali życie w rzeczywistości i potem ktoś to przełożył na tekst / film / serial itp. czy najpierw ktoś wymyślił sobie problem do książki / filmu / serialu, kompletnie fikcyjny, a potem ludzie się tego naczytali i naoglądali i zaczęli komplikować swoje prawdziwe życie? Ech, nigdy tego nie pojmę. W kontekście tej konkretnej książki doszedł u mnie pewien niesmak, że dostałam ją jako nagrodę w jakimś konkursie biblioteki x lat temu, jak sama byłam nastolatką i przeczytałam dopiero teraz, jako osoba dorosła. Dobrze, że tak się stało, że nie przeczytałam jej wtedy tylko teraz, ale załamał mnie fakt, że instytucje publiczne jako nagrody dawali młodzieży historie rozbitych rodzin... Po co?

I po co było wiązać się Anny z Wiktorem? Ja rozumiem, że autorzy książek / filmów / seriali muszą wymyślić jakiś problem do rozwiązania ale coraz bardziej ogarnia mnie poczucie, że wymyślają coraz to bardziej skomplikowane. Tak samo z filmami. I nachodzi mnie pytanie z serii "co było pierwsze: czy jajko czy kura"... Bo co było pierwsze: czy najpierw ludzie sobie...

Książkę przeczytałam kilka razy jako nastolatka.
Pamiętam ile nowych wyrażeń poznałam dzieki niej i jak bardzo przeżywałam losy głownych bohaterów.
Polecam , szczególnie młodym czytelnikom. Bardzo rozwijająca lektura .

Książkę przeczytałam kilka razy jako nastolatka.
Pamiętam ile nowych wyrażeń poznałam dzieki niej i jak bardzo przeżywałam losy głownych bohaterów.
Polecam , szczególnie młodym czytelnikom. Bardzo rozwijająca lektura .

Wracam do tej książki od czasów młodości i nadal sprawia mi przyjemność. Wartości, które przekazuje, nie wszystkie popieram, bo brakuj mi tu przeciwwagi dla pewnych bohaterów. Główna bohaterka również nie zyskała mojej sympatii, bo jest zwyczajnie nieuczciwa i momentami bardzo głupia. Ale to wszystko nie wpływa na mój odbiór całości. Ta książka jest wyjątkowa i nie bez przyczyny zyskała taką popularność.

Wracam do tej książki od czasów młodości i nadal sprawia mi przyjemność. Wartości, które przekazuje, nie wszystkie popieram, bo brakuj mi tu przeciwwagi dla pewnych bohaterów. Główna bohaterka również nie zyskała mojej sympatii, bo jest zwyczajnie nieuczciwa i momentami bardzo głupia. Ale to wszystko nie wpływa na mój odbiór całości. Ta książka jest wyjątkowa i nie bez...

Znudziła mnie. Niektóre fragmenty w miarę ciekaw, ale ogólnie nic specjalnego.

Znudziła mnie. Niektóre fragmenty w miarę ciekaw, ale ogólnie nic specjalnego.

Bardzo ładna książka. Ładna, napisana pięknym językiem. Ciekawa, żadko się nudziłam. Długo się za nią zbierałam ale gdy już ją przeczytałam to żałowłam, że nie zrobiłam tego wcześniej. Polecam wszystkim, naprawdę, piękna historia. Imo wiek: 13+(Ale to nie tak, że starszym się nie spodoba,jestem tego przykładem😄)
Jetsem zdecydowanie na TAK!

Bardzo ładna książka. Ładna, napisana pięknym językiem. Ciekawa, żadko się nudziłam. Długo się za nią zbierałam ale gdy już ją przeczytałam to żałowłam, że nie zrobiłam tego wcześniej. Polecam wszystkim, naprawdę, piękna historia. Imo wiek: 13+(Ale to nie tak, że starszym się nie spodoba,jestem tego przykładem😄)
Jetsem zdecydowanie na TAK!

Główna bohaterka irytuje swoim niedojrzałym, bezmyślnym, roszczeniowym i chwilami destrukcyjnym zachowaniem. Wydaje się postrzegać świat jak pięciolatka, a nie nastolatka. Ciężko było przebrnąć przez tę książkę.

Główna bohaterka irytuje swoim niedojrzałym, bezmyślnym, roszczeniowym i chwilami destrukcyjnym zachowaniem. Wydaje się postrzegać świat jak pięciolatka, a nie nastolatka. Ciężko było przebrnąć przez tę książkę.

"Jezioro osobliwości" to moim zdaniem książka, która jest bardzo nie na czasie. Raczej nie zainteresuje współczesnych nastolatków. Problemy, które dotykają Martę i jej sposoby na radzenie sobie z nimi, nie odbiegają od tych, które dręczą i dzisiaj dojrzewające dzieciaki, ale całe tło i podejście dorosłych do tych problemów jest bardzo nieaktualne.
Historia Marty, w której życiu zachodzi niemała rewolucja, gdy jej mama postanawia ponownie wyjść za mąż. Dziewczyna wraz z ojczymem zyskuje przyrodniego brata, w którym z czasem się zakochuje. Igrając z uczuciami Michała i kolegi Patryka, wywołuje między nimi konflikt a ten doprowadza do tragedii nad jeziorem. Sama Marta nie wzbudza sympatii, irytuje swoim roszczeniowym podejściem do każdej napotkanej osoby, choć pewnie gdy czytalam ta książkę po raz pierwszy, sama będąc nastolatką, miałam na ten temat inne zdanie.

"Jezioro osobliwości" to moim zdaniem książka, która jest bardzo nie na czasie. Raczej nie zainteresuje współczesnych nastolatków. Problemy, które dotykają Martę i jej sposoby na radzenie sobie z nimi, nie odbiegają od tych, które dręczą i dzisiaj dojrzewające dzieciaki, ale całe tło i podejście dorosłych do tych problemów jest bardzo nieaktualne.
Historia Marty, w której...

Miło było wrócić do książki, która czytałam parę lat temu i się nie zawieść! Wciągająca.

Miło było wrócić do książki, która czytałam parę lat temu i się nie zawieść! Wciągająca.

jedna z moich ukochanych książek

jedna z moich ukochanych książek

Must have w okresie burzliwych rozterek dla rozemocjonowanych mlodocianych romantyczek!

Must have w okresie burzliwych rozterek dla rozemocjonowanych mlodocianych romantyczek!