Przeminęło z wiatrem. Tom 3

Wydanie standardowe z 1988 roku, miękka okładka, standardowa czcionka, 381 stron.

Znakomita powieść głównie obyczajowa i trochę historyczna. Wojna Secesyjna. Stany Południowe nie godzą się z polityką rządu Federalnego zmierzającą między innymi do zniesienia niewolnictwa, które na południu stanowi podstawę gospodarki rolnej na plantacjach bawełny i trzciny cukrowej.

Poznajemy niezwykłą- Scarlett O'Harę, Reda Buttlera - zdolnego, przedsiębiorczego biznesmena, obdarzonego taką samą zalet jak i wad, dobrą i bezkrytyczną Melanię, bujającego w obłokach i nieokreślonego Ashleya oraz inne postacie, które ubarwiają tą wspaniała powieść.

Pierwszy tom to w dużej mierze opis życia społecznego na południu w XIX wieku, ale też pokazanie kilku faktów dotyczących prowadzenia działań wojennych po wybuchu wojny.

Jedna rzecz, której trochę mi zabrakło w powieści (mowa o tomie nr 1) to szerszy kontekst przyczynowy dlaczego wojna tak na prawdę wybuchła. Jednak nie ma to wpływu na moją ocenę.

Rewelacyjna 8/10.

Wydanie standardowe z 1988 roku, miękka okładka, standardowa czcionka, 381 stron.

Znakomita powieść głównie obyczajowa i trochę historyczna. Wojna Secesyjna. Stany Południowe nie godzą się z polityką rządu Federalnego zmierzającą między innymi do zniesienia niewolnictwa, które na południu stanowi podstawę gospodarki rolnej na plantacjach bawełny i trzciny cukrowej....

KsiążkoweBajdurzenie na yt przypomniał mi o tej pozycji (swoją drogą, to kanał Książkowego również polecam). Wróciły wspomnienia o oglądanym baaardzo dawno temu filmie.

Przeczytałem z bardzo dużą przyjemnością. Zdecydowanie jest to coś więcej niż romans, więc można polecić każdemu.

KsiążkoweBajdurzenie na yt przypomniał mi o tej pozycji (swoją drogą, to kanał Książkowego również polecam). Wróciły wspomnienia o oglądanym baaardzo dawno temu filmie.

Przeczytałem z bardzo dużą przyjemnością. Zdecydowanie jest to coś więcej niż romans, więc można polecić każdemu.

„Przeminęło z wiatrem” to wciągająca opowieść o Scarlett O’Harze – ambitnej, silnej i bardzo zdeterminowanej młodej kobiecie, która pragnie bogactwa, niezależności oraz miłości. Scarlett jest przekonana, że jedyną osobą, którą może naprawdę kochać, jest Ashley, jednak już na początku powieści mężczyzna żeni się z inną kobietą. Bohaterka pozostaje jednak w centrum zainteresowania wielu mężczyzn i niejednokrotnie wykorzystuje ich uczucia, aby osiągnąć własne cele. Jej charakter jest pełen sprzeczności – potrafi być zarówno egoistyczna i manipulująca, jak i niezwykle zaradna oraz wytrwała w dążeniu do przetrwania.

Powieść pokazuje także różne postawy wobec wojny i ogromnych zmian społecznych, które dotykają bohaterów. Mimo poważnej tematyki książka czyta się bardzo płynnie, a kolejne wydarzenia z życia Scarlett śledziłem z dużą przyjemnością. Szczególnie zaskoczyło mnie zakończenie – zupełnie się go nie spodziewałem. To jeden z tych finałów, który na długo zostaje w pamięci i sprawia, że cała historia nabiera jeszcze głębszego znaczenia.

„Przeminęło z wiatrem” to wciągająca opowieść o Scarlett O’Harze – ambitnej, silnej i bardzo zdeterminowanej młodej kobiecie, która pragnie bogactwa, niezależności oraz miłości. Scarlett jest przekonana, że jedyną osobą, którą może naprawdę kochać, jest Ashley, jednak już na początku powieści mężczyzna żeni się z inną kobietą. Bohaterka pozostaje jednak w centrum...

Nie wiem dlaczego do tej pory nie przeczytałam tej książki - chyba musiałam do tego dojrzeć - ponieważ po lekturze jestem oczarowana!
Historia jest wciągająca, szczegóły powalająco dopracowane, bohaterowie wspaniale skomplikowani, a fabuła momentami wręcz cudownie oburzająca.

Nie wiem dlaczego do tej pory nie przeczytałam tej książki - chyba musiałam do tego dojrzeć - ponieważ po lekturze jestem oczarowana!
Historia jest wciągająca, szczegóły powalająco dopracowane, bohaterowie wspaniale skomplikowani, a fabuła momentami wręcz cudownie oburzająca.

Na początku wydawało mi się, że książka idzie nieco wolno nawet sennie. Ale po wkroczeniu w etap wojny wszystko nabrało sensu. Ten kontrast to celowy zabieg, który bardzo dobrze pokazuje nagłą zmianę w życiu bohaterów powieści. Postać Retta Butlera jest super. Więcej takich łotrów. Spokojnie ta książka mogłaby być lekturą u nas, ale rząd by nie pozwolił, bo za dużo tu mądrości o tym kto walczy w wojnach, a kto je wywołuje i robi na nich majątek. 8,5/10.

Na początku wydawało mi się, że książka idzie nieco wolno nawet sennie. Ale po wkroczeniu w etap wojny wszystko nabrało sensu. Ten kontrast to celowy zabieg, który bardzo dobrze pokazuje nagłą zmianę w życiu bohaterów powieści. Postać Retta Butlera jest super. Więcej takich łotrów. Spokojnie ta książka mogłaby być lekturą u nas, ale rząd by nie pozwolił, bo za dużo tu...

Nie dziwię się, że książka ta czytana jest we wszystkich szkołach w USA, a Margaret Mitchell dostała za nią nagrodę Pulitzera. "Przeminęło z wiatrem" to opowieść o końcu pewnej epoki, która, co wraz z biegiem historii stawało się dla jej bohaterów jasne, przeminęła bezpowrotnie. Galanteria, zaloty, przyzwoitki oraz honor, cnota ważniejsza od pragmatyzmu, czy chęci przwtrwania, zostały zabite przez wojnę. Nostalgia dawnych lat, która nieustannie jest żywa we wspomnieniach Scarlett, przebija się przez karty powieści i pozostaje w człowieku. Te jej marzenia o miłości mężczyzny, który był poza jej zasięgiem, można z łatwością przełożyć na pogoń za minionym stylem życia. A przecież Scarlett tak dobrze odnalazła się w nowej sytuacji, wielokrotnie hardości jej woli i ducha osoby w jej otoczeniu zawdzieczały swój byt. Ale mimo to, ciągle powracała myślami do tego, co było. Trzymała się rękoma i nogami swej ukochanej plantacji. W pewien sposób była moją bohaterką, z drugiej strony stała się najbardziej znienawidzoną przeze mnie postacią kobiecą w literaturze. Przez około 1000 stron musiałam znosić jej rozkarpyszenie, małostkowość i oziębłość, czy to w stosunku do syna, czy Rhetta, z którym niby łączyło ją takie namiętne uczucie, a czego ja w ogóle nie widziałam. Nie było drugiej tak próżnej i tak ślepej na uczucia innych bohaterki. Mogła mieć oddaną przyjaciółkę i szalejącego za nią mężczyznę, który z chęcią uchyliłby jej rąbek nieba.
Mogła mieć kochającą rodzinę, lecz ona to odtrącała i tego nie doceniała. I tak czekałam na jej wewnętrzną przemianę, w szczególności pod koniec powieści i tak czekałam i chyba się nie doczekalam. To już w Butlerze widziałam większą zmianę. Cóż, ale może tak miało być. Może to wojna ją znieczuliła. Nie wiem. Bez wątpienia książka wzbudza duże emocje, no i świetnie opisuje zmiany gospodarcze i społeczne, jakie wtedy zachodziły w Stanach. Polecam.

Nie dziwię się, że książka ta czytana jest we wszystkich szkołach w USA, a Margaret Mitchell dostała za nią nagrodę Pulitzera. "Przeminęło z wiatrem" to opowieść o końcu pewnej epoki, która, co wraz z biegiem historii stawało się dla jej bohaterów jasne, przeminęła bezpowrotnie. Galanteria, zaloty, przyzwoitki oraz honor, cnota ważniejsza od pragmatyzmu, czy chęci...

Cóż za emocjonujący finał tej kultowej historii!
Gdzie jest prawda, a gdzie fikcja literacka? - to właśnie jest sedno lektury „Przeminęło z wiatrem”.
Mitchell nie tworzy dokumentu historycznego, lecz mit o utraconym świecie, w którym prawda historyczna miesza się z emocjonalną. Jej siła tkwi w tym, że czytelnik sam musi zdecydować, komu wierzyć i gdzie przebiega granica między pamięcią a propagandą.
Pisarka opisuje wojnę secesyjną i jej skutki oczami mieszkańców Południa, głównie Scarlett O’Hary i jej otoczenia. Dla nich wojna jest tragedią — nie tyle z powodu niewolnictwa, ile przez zniszczenie ich świata, tradycji i pozycji społecznej.
Powieść pokazuje Południe jako piękne, uporządkowane i dumne, a Północ jako brutalną siłę, która ten świat burzy. To tworzy bardzo nostalgiczny i romantyzujący obraz Południa. Ponoć Mitchell nie była zwolenniczką niewolnictwa, ale jej obraz wojny jest silnie zabarwiony tzw. „mitem straconej sprawy” — narracją, która po wojnie wybielała Południe, przedstawiając jego walkę jako heroiczną i romantyczną, a nie jako obronę systemu niewolniczego. Dla współczesnego czytelnika Południe kojarzy się z niewolnictwem i Ku Klux Klanem, podczas gdy Mitchell oddaje głos ludziom, którzy ten świat utracili.
Autorka nie usprawiedliwia niewolnictwa wprost, ale nie czyni go też centralnym tematem – przez co powieść często odbierana jest jako stronnicza. Ciekawym wątkiem jest pokazanie byłych niewolników: niektórzy z nich, po odzyskaniu wolności, czują się zagubieni, niezdolni do samodzielnego życia. To pytanie o granice wolności i odpowiedzialności, które nie ma prostych odpowiedzi. To powoduje, że współcześnie „Przeminęło z wiatrem” bywa krytykowane za brak krytycznego spojrzenia na rasizm i niewolnictwo, mimo ogromnych walorów literackich i psychologicznych. A jest czym się zachwycać, bo Margaret tworzy niejednoznaczne w ocenie postaci:
-Scarlett - oportunizm, chłód emocjonalny, wyrachowanie, pragmatyzm. Symbol przetrwania za wszelką cenę — kobiety, która odrzuca tradycyjny model delikatnej damy Południa.
To czyni ją jednocześnie fascynującą i tragiczną: przetrwała, ale utraciła zdolność do miłości, empatii, odczuwania szczęścia na dłuższą metę.
Jest do bólu sensoryczna. Ona reaguje, zamiast rozumieć. Lustro braków Melani i Ashleya.
Rhett –realista, który przywdziewa osobowości jak kameleon, w zależności od okoliczności.
Ashley zaś to relikt przeszłości – człowiek, który emocjonalnie nigdy nie opuścił starego Południa.
Ich zestawienie symbolizuje zmierzch jednej epoki i narodziny innej.
Melania - siła moralna, wewnętrzna, oparta na dobroci i lojalności. Lustro braków Scarlett.
„Przeminęło z wiatrem” to dzieło pełne dualizmów: siły kobiecości i słabości męskości, tradycji i postępu, miłości i egoizmu, pokory i dumy, prawdy i mitu. I może właśnie dlatego, mimo upływu lat, wciąż budzi w czytelnikach morze emocji. Zdecydowanie jej wartość nie przeminęła z wiatrem. :)

Cóż za emocjonujący finał tej kultowej historii!
Gdzie jest prawda, a gdzie fikcja literacka? - to właśnie jest sedno lektury „Przeminęło z wiatrem”.
Mitchell nie tworzy dokumentu historycznego, lecz mit o utraconym świecie, w którym prawda historyczna miesza się z emocjonalną. Jej siła tkwi w tym, że czytelnik sam musi zdecydować, komu wierzyć i gdzie przebiega granica...

Jestem ciekawa co wydarzy się dalej. Myślałam, że będzie więcej wojny

Jestem ciekawa co wydarzy się dalej. Myślałam, że będzie więcej wojny

Wspaniała epicka powieść, która fascynuje bogactwem tła historycznego i siłą głównej bohaterki — jej uporu, pasji i walki o siebie

Wspaniała epicka powieść, która fascynuje bogactwem tła historycznego i siłą głównej bohaterki — jej uporu, pasji i walki o siebie

Margaret Mitchell – Przeminęło z wiatrem (1936) (9)

Margaret Mitchell – Przeminęło z wiatrem (1936) (9)