Jestem, jestem, jestem. Siedemnaście przelotnych spotkań ze śmiercią

Maggie pisze o kruchości ciała z taką szczerością, że miałam wrażenie, jakby rozmawiała ze mną przy kawie o trzeciej w nocy. Każdy rozdział to historia bliskiego spotkania ze śmiercią, a mimo to książka jest pełna życia i światła. Dla mnie, która znam smak szpitali i czekania na wyniki, ta lektura była jak znalezienie kogoś, kto naprawdę rozumie.

Maggie pisze o kruchości ciała z taką szczerością, że miałam wrażenie, jakby rozmawiała ze mną przy kawie o trzeciej w nocy. Każdy rozdział to historia bliskiego spotkania ze śmiercią, a mimo to książka jest pełna życia i światła. Dla mnie, która znam smak szpitali i czekania na wyniki, ta lektura była jak znalezienie kogoś, kto naprawdę rozumie.

Książka może nie jest zła, w końcu połowę przeczytałam, ale nie zachęciła mnie na tyle, by ją dokończyć. Nudziła mnie, nie wszystkie historie są ciekawe według mnie. Trochę dla mnie strata czasu.

Książka może nie jest zła, w końcu połowę przeczytałam, ale nie zachęciła mnie na tyle, by ją dokończyć. Nudziła mnie, nie wszystkie historie są ciekawe według mnie. Trochę dla mnie strata czasu.

Aż trudno uwierzyć, że wszystkie te historie przytrafiły się jednej osobie... Faktycznie jakieś kosmiczne dobre fatum nad nią czuwa 😁 warto przeczytać 😉

Aż trudno uwierzyć, że wszystkie te historie przytrafiły się jednej osobie... Faktycznie jakieś kosmiczne dobre fatum nad nią czuwa 😁 warto przeczytać 😉

To niesamowita książka, prawdziwa a jednak wydaje się nieprawdopodobna. Zaś ostatni rozdział "rozrywa serce". Można ją odbierać na wielu płaszczyznach ( co już świadczy o jej wartości)
- obyczajowo -narracyjnej, z wieloma różnorodnymi ciekawymi i dramatycznymi zdarzeniami , emocjami i doświadczeniami narratorki
- psychologicznej , pokazującej radzenie sobie z traumatycznymi przeżyciami, z chorobą , z lękiem i zagrożeniem
- filozoficznej , stawiającej pytania czy obcowanie ze śmiercią może prowadzić do głębszego przeżywania życia? czym jest przeczucie śmierci dla człowieka? ...
- duchowej , czy istnieje przeznaczenie? czy życie, choroba i śmierć należą do tego samego porządku istnienia czy różnych? ...
Autorce udało się uniknąć patosu, ekshibicjonizmu emocjonalnego i moralizowania. to nie tylko rodzaj autobiografii to pełnoprawna literatura.

To niesamowita książka, prawdziwa a jednak wydaje się nieprawdopodobna. Zaś ostatni rozdział "rozrywa serce". Można ją odbierać na wielu płaszczyznach ( co już świadczy o jej wartości)
- obyczajowo -narracyjnej, z wieloma różnorodnymi ciekawymi i dramatycznymi zdarzeniami , emocjami i doświadczeniami narratorki
- psychologicznej , pokazującej radzenie sobie z...

Zbiór opowiadań, każde poświęcone jakiejś dramatycznej sytuacji, na granicy życia i śmierci, Autorka opowiada o różnych wydarzeniach ze swojego życia i swojej rodziny, w których „bohaterem” byla jakaś część ciala. Niektóre z opisywanych zdarzeń budzą współczucie, niektóre przerażają, jeszcze inne zadziwiają, że taka wytrwałość i chęć życia i poświęcenia jest w człowieku.

Zbiór opowiadań, każde poświęcone jakiejś dramatycznej sytuacji, na granicy życia i śmierci, Autorka opowiada o różnych wydarzeniach ze swojego życia i swojej rodziny, w których „bohaterem” byla jakaś część ciala. Niektóre z opisywanych zdarzeń budzą współczucie, niektóre przerażają, jeszcze inne zadziwiają, że taka wytrwałość i chęć życia i poświęcenia jest w człowieku.

W większości przyporządkowane ten książka nie wszystkie opowiadania mi się podobały

W większości przyporządkowane ten książka nie wszystkie opowiadania mi się podobały

Znajduję czasem na czytniku książki kupione pod wpływem jakiegoś impulsu. Z nimi jest nieco trudniej niż z papierowymi książkami, bo nie ma fizycznych “kotwic”, z którymi można by je skojarzyć. I zwykle nie wiem, czemu je kupiłem. Z pewnością nie pod wpływem recenzji, czy blurbów okładkowych. Raczej to czyjeś wrażenia, jedno może kilka dnia sprawiły, że zaznaczam “do przeczytania”, a czasem od razu kupuję. Tak musiało być z Jestem, jestem, jestem Maggie O’Farrell.

Sięgam do niej po kilku tygodniach intensywnej pracy, wyjątkowo nietrafionych lektur i od samego początku wiem, że to jest taka rzecz, która zostanie. Początkowo wydaje mi się, że to zbiór opowiadań. Krótkich impresji, które zręcznie napisane zostawiają czasem w sercu i głowie, znacznie trwalszy ślad, niż rozbudowane narracje. Lubię opowiadania.

Jednak w tym przypadku jest coś więcej. Każdy rozdział, który w podtytule zawiera jakiś rok, i nie jest ujęty chronologicznie, wiąże się z innymi. Wszystkie dotyczą doświadczenia bliskiej śmierci. W zwykłym codziennym życiu.
[...]
całość:
https://www.speculatio.pl/jestem-jestem-jestem/

Znajduję czasem na czytniku książki kupione pod wpływem jakiegoś impulsu. Z nimi jest nieco trudniej niż z papierowymi książkami, bo nie ma fizycznych “kotwic”, z którymi można by je skojarzyć. I zwykle nie wiem, czemu je kupiłem. Z pewnością nie pod wpływem recenzji, czy blurbów okładkowych. Raczej to czyjeś wrażenia, jedno może kilka dnia sprawiły, że zaznaczam “do...

Siedemnaście przelotnych spotkań ze śmiercią. Siedemnaście! Brzmi jak lekko naciągane? Otóż nie. Ta książka pokazuje, jak mniej czy bardziej dramatyczne sytuacje zbliżają nas do chwili, w której może zakończyć się nasze życie. I o ile napad, choroba czy wypadek są takimi sytuacjami, które w oczywisty sposób mogą się skończyć śmiercią, tak inne z pozoru niegroźne i codzienne momenty również to zagrożenie mogą nieść. Świetny pomysł na książkę i równie świetna realizacja. Pierwsze i ostatnie opowiadania zdecydowanie najlepsze, ale środek też dopełnia całość. Wciąga, zmusza do refleksji, skłania do myślenia o codzienności i śmierci w nowy nieoczywisty sposób. Autorka wspaniale, przejmująco i w prosty sposób pisze o uczuciach. Książką zainteresowałam się już, gdy widziałam ją na anglojęzycznych bookstagramach. Niedawno wydana w Polsce, szkoda, by przemknęła niezauważona. Czytajcie

Siedemnaście przelotnych spotkań ze śmiercią. Siedemnaście! Brzmi jak lekko naciągane? Otóż nie. Ta książka pokazuje, jak mniej czy bardziej dramatyczne sytuacje zbliżają nas do chwili, w której może zakończyć się nasze życie. I o ile napad, choroba czy wypadek są takimi sytuacjami, które w oczywisty sposób mogą się skończyć śmiercią, tak inne z pozoru niegroźne i codzienne...

Niesamowicie szybko się czytało. Aż nieprawdopodobne, że to się zdarzyło jednej osobie. Super książka.

Niesamowicie szybko się czytało. Aż nieprawdopodobne, że to się zdarzyło jednej osobie. Super książka.

Jesem ogromną fanką Maggie O'Farrell, mimo, ze autorka nie jest zbyt popularna w Polsce. Chyba tylko "Zanim odszedłeś" czytałam w polskiej wersji, kolejne w wersji oryginalnej. "Jestem, jestem, jestem" to specyficzna książka, raczej dla fanów autorki, którzy znają jej wcześniejszy dorobek. A to dlatego, że ejst to książka biograficzna, w której opowiada o wydażeniach zwiazanych z zagrożeniem życia, które przewijają się w jej innych książkach. Po przeczytaniu "Jestem, jestem, jestem" przestało mnie dziwić dzieki czemu autorka umiała w swoich wcześniejszych książkach tak wspaniale i przejmująco opisać uczucia zwiazane z ciężkim porodem, ciężką chorobą w dzieciństwie, tonięciem. Wszysctkim którzy nie znają autorki bardzo polecam zaczać od "Tajemnicze zniknięcia Esme Lennox", i jeśli was zachwyci sięgnijcie po kolejne. Tę zostawcie sobie na deser :)

Jesem ogromną fanką Maggie O'Farrell, mimo, ze autorka nie jest zbyt popularna w Polsce. Chyba tylko "Zanim odszedłeś" czytałam w polskiej wersji, kolejne w wersji oryginalnej. "Jestem, jestem, jestem" to specyficzna książka, raczej dla fanów autorki, którzy znają jej wcześniejszy dorobek. A to dlatego, że ejst to książka biograficzna, w której opowiada o wydażeniach...