Anne Tyler

Nawet miałam jakieś pewne oczekiwania wobec tej pozycji, bo retelling to materiał na naprawdę genialną komedię. Niestety ten tytuł okazał się dla mnie sporym rozczarowaniem. Zamiast obiecanego humoru i inteligentnych dialogów, częściej czułam zażenowanie, a momentami wręcz znużenie. Choć książkę czyta się błyskawicznie, to po odłożeniu jej na półkę nadal czuję, że nie warto było tracić na nią czasu... Największym problemem byli dla mnie bohaterowie, których po prostu nie potrafiłam polubić. Kate wcale nie jest "złośnicą" w nowoczesnym wydaniu - to raczej apatyczna, pozbawiona marzeń dziewczyna, która utknęła w roli darmowej pomocy domowej dla swojego ojca i siostry. Zamiast silnej i niezależnej bohaterki, mamy tu kobietę, która daje sobą manipulować w najbardziej irracjonalny sposób. Sam punkt wyjścia fabuły, w którym ojciec wymaga od córki poświęcenia wydał mi się absurdalny. Dodatkowo sam powód był jeszcze bardziej irracjonalny. I choć rozumiem zamysł, że to specyficzna i nieszablonowa rodzina, to mimo wszystko zachowanie ojca wobec własnego dziecka było dla mnie trudne do zaakceptowania w XXI wieku. Czułam cały czas jakiś dysonans. Jedna z postaci to taki zbiór stereotypów o imigrantach z Europy Wschodniej, który zamiast budzić sympatię, to wręcz irytuje swoją karykaturalnością. A pomiędzy bohaterami nie czuć żadnej chemii i ich relacje pozbawione są wiarygodności. Szczytem wszystkiego był epilog, który pojawił się niespodziewanie i w dziwny sposób zakończył powieść. Myślę, że ta historia znacznie lepiej sprawdziłaby się jako lekki film (nawet jako komedia romantyczna),bo jako literatura jest po prostu zbyt płytka i pozbawiona "duszy". Szczerze obawiam się kolejnych tytułów z tego projektu szekspirowskiego. Jeśli szukacie błyskotliwego przetworzenia Szekspira, to tutaj go nie znajdziecie. Szkoda czasu na tę mdłą lemoniadę.