1968. Czasy nadchodzą nowe

Książka „1968. Czasy nadchodzą nowe” to pozycja, która podejmuje temat wydarzeń i przemian społeczno-politycznych związanych z rokiem 1968. Książka analizuje zarówno kontekst historyczny, jak i wpływ wydarzeń tamtego okresu na współczesność, rzucając światło na różne aspekty tamtych czasów, od protestów studenckich po zmiany w Europie i na świecie.

Bardzo interesująca, chociaż wydaje mi się że nieco chaotyczna, mimo wszystko warto przeczytać, a zwłaszcza młodsze pokolenie, które nie miało okazji żyć w tych latach komuny, wszelakiej cenzury i wielu innych zakazów.

Książka „1968. Czasy nadchodzą nowe” to pozycja, która podejmuje temat wydarzeń i przemian społeczno-politycznych związanych z rokiem 1968. Książka analizuje zarówno kontekst historyczny, jak i wpływ wydarzeń tamtego okresu na współczesność, rzucając światło na różne aspekty tamtych czasów, od protestów studenckich po zmiany w Europie i na świecie.

Bardzo interesująca,...

Przyjemna książka.

Przyjemna książka.

Spodziewałam się czegoś innego, więcej politycznych wątków, strajku studentów, najazd na Czechosłowację, a tu oczekiwane przeze mnie tematy są tylko jakby poruszone. Ale reszta też była super. Muzyka, film, hipisi, emigracje. Było czego posłuchać. Najfajniejsze były fragmenty o Romanie Polańskim. Aż zachciało mi się obejrzeć po raz kolejny "Dziecko Rosemary".

Spodziewałam się czegoś innego, więcej politycznych wątków, strajku studentów, najazd na Czechosłowację, a tu oczekiwane przeze mnie tematy są tylko jakby poruszone. Ale reszta też była super. Muzyka, film, hipisi, emigracje. Było czego posłuchać. Najfajniejsze były fragmenty o Romanie Polańskim. Aż zachciało mi się obejrzeć po raz kolejny "Dziecko Rosemary".

🔰"Nie ma jednej opowieści o roku 1968. Jest ich nieskończenie wiele. Są te wschodnie i zachodnie, polityczne i psychodeliczne, ideologiczne i muzyczne, antykapitalistyczne i antykomunistyczne. Są też opowieści miejskie i prowincjonalne."

Twórcy książki podkreślają we wstępie, że nie mieli ambicji opowiedzieć o roku 1968 z kronikarską dokładnością. Swoją książkę zaplanowali jako kolaż wspomnień zwyczajnych ludzi żyjących w różnych miejscach Europy i Ameryki. Główni bohaterowie - narratorzy, którzy są świadkami ważnych wydarzeń, opisują je subiektywnie, z własnej perspektywy. Czasem zdarzało się, że ludzie opowiadający swoje historie byli tylko statystami. Innym razem, przypadkowo lub z własnej woli, niektórzy z nich znajdowali się w centrum historycznych zawirowań.
Przystępując do lektury tej książki trzeba mieć na uwadze fakt, że znacznie bliżej jej do subiektywnej relacji niż do pracy naukowej, która zmierza do obiektywnych analiz i naukowych interpretacji.

Publikacja podzielona jest na rozdziały, które odpowiadają kolejnym miesiącom roku. Każdy rozdział zaczyna się krótkimi propagandowymi artykułami z gazet, które ukazują nam obraz tamtych czasów tak, jak miały wyglądać według władzy. Dominuje więc nastrój hurra optymistyczny, potoczystą frazą rozlewają się opisy społecznych inicjatyw załóg robotniczych wielokrotnie przekraczających normy produkcji. Tu i ówdzie żurnaliści chwalą osiągnięcia polskich i radzieckich naukowców lub twórców kultury. Radosny oraz pełen dumnych ochów i achów obraz Polski zderzany jest z komentarzami Kisiela i Mrożka, którzy w swoich dziennikach, pisanych do szuflady, kpiąco i bezlitośnie komentują decyzje władzy wyśmiewając jej megalomanię oraz wszelką bufonadę. Historiom przedstawianym w poszczególnych miesiącach 1968r. nadano formę krótkich opowiadań, co niewątpliwie znacznie uatrakcyjnia ich lekturę.
Czytelnik poznaje w ten sposób relacje z burzliwych protestów francuskiej młodzieży. Oczami polskiego rodzeństwa z San Francisco oglądamy na szarych ulicach Gliwic szarych, smutnych ludzi ubranych w takie same płaszcze. Poznajemy też specyficzne metody wychowawcze ich dziadka, który usiłuje nauczyć dyscypliny wnuki zdeprawowane przez kapitalistyczną Amerykę i sprawić, żeby "wyrosły na ludzi". Niesforne wnuki tymczasem brylują wśród rówieśników i próbują przeszczepić na polski grunt idee amerykańskich hippisów. Ta historia pełna jest nieoczekiwanych zawirowań, czasami bywa wręcz groteskowa i ma znamiona tragifarsy. Jak myślicie co lepiej się udało: wychowawcze eksperymenty dziadka czy kulturotwórcza misja jego wnucząt "zesłanych" przez rodzicow z USA do Polski?
Mamy też okazję prześledzić losy Janusza Szpotańskiego autora zakazanej przez cenzurę opery "Cisi i Gęgacze", która zdobyła niezwykłą popularność. Na skutek wielkich wysiłków milicji oraz SB cała Zachodnia Europa mogła dowiedzieć się nieoficjalnymi kanałami, że towarzysz Wiesław Gomułka zyskał nową, wdzięcznie brzmiącą ksywkę "Gnom".
Z dużym zaciekawieniem czytałam wspomnienia lokalnego działacza partyjnego, który wykreował w całej Polsce (nie ma papierze, ale naprawdę) pozytywny wizerunek małego miasteczka Drezdenka. Czasy Gomułki przeminęły, a Drezdenko nadal było schludne i bardzo urokliwe o czym miałam okazję przekonać się osobiście :).
Obok opowieści o zawrotnej karierze Romana Polańskiego w świecie amerykańskiej kinematografii autorzy pozwalają czytelnikom poznać losy rodziny, której udało się uciec kutrem z Polski do Danii oraz rodaków, których nachalnie wyproszono z kraju na fali marcowej histerii antysyjonistycznej rozpętanej przez Gomułkę i jego partyjną sforę.
Swoistym dopełnieniem obrazu tamtych czasów jest reportaż o haniebnym wyczynie pijanego polskiego żołdaka w czasie interwencji wojsk UW w Czechosłowacji. Tragiczna śmierć młodego mieszkańca Jičina i jego matki do dzisiaj jest w Polsce otoczona wstydliwym milczeniem.

Publikację wzbogacono o zdjęcia i ilustracje z lat 60. XX wieku. Na końcu zamieszczono zestawienie najważniejszych wydarzeń z 1968 roku, które miały miejsce w Polsce oraz na świecie. Kalendarium jest bardzo przydatne, gdyż pozwala uporządkować wiedzę czytelnika o wydarzeniach, do których często odnoszą lub odwołują się historie zamieszczone w tym zbiorze.
Książkę poznawałam w formie audiobooka i w wersji papierowej. Polecam jednak tradycyjną wersję, której walorem są liczne archiwalne fotografie. Muszę też z przykrością zauważyć, że w wersji audio lektor - pan Filip Kosior - nie czyta przypisów, w których znajduje się często sporo informacji uzupełniających treść prezentowanych reportaży.

Uważam, że autorom tego zbioru, dzięki bardzo dobrze przemyślanemu doborowi tekstów, udało się doskonale oddać nastrój panujący wówczas w Polsce i Europie Zachodniej. Po przeczytaniu ostatniego reportażu pozostał niedosyt, że nie było następnego tomu o fascynujących wydarzeniach 1968 roku.

WYZWANIE CZYTELNICZE - SIERPIEŃ 2025 - PRZECZYTAM KSIĄŻKĘ Z LICZBĄ W TYTULE. (6)

🔰"Nie ma jednej opowieści o roku 1968. Jest ich nieskończenie wiele. Są te wschodnie i zachodnie, polityczne i psychodeliczne, ideologiczne i muzyczne, antykapitalistyczne i antykomunistyczne. Są też opowieści miejskie i prowincjonalne."

Twórcy książki podkreślają we wstępie, że nie mieli ambicji opowiedzieć o roku 1968 z kronikarską dokładnością. Swoją książkę zaplanowali...

Książka zawiera kilka ciekawych wątków, które skłoniły mnie do dalszych poszukiwań, takich jak np. incydent w Jičynie. Ze szczegółową oceną jednak zwlekałam, bo jest to reportaż nierówny. Nie do końca mogłam się w niego wgryźć, choć zamysł autorów był ciekawy, a research porządny. Po 1,5 miesiącu od przeczytania czuję, że książka się jakoś w mojej pamięci rozmyła, stąd tylko 6 *. Można przeczytać, ale nie ma tego czegoś, co zostaje w sercu po świetnym reportażu.

Książka zawiera kilka ciekawych wątków, które skłoniły mnie do dalszych poszukiwań, takich jak np. incydent w Jičynie. Ze szczegółową oceną jednak zwlekałam, bo jest to reportaż nierówny. Nie do końca mogłam się w niego wgryźć, choć zamysł autorów był ciekawy, a research porządny. Po 1,5 miesiącu od przeczytania czuję, że książka się jakoś w mojej pamięci rozmyła, stąd...

Ciekawe historie z 1968 roku. Wydarzenia z zakresu operacji Dunaj zdecydowanie najlepsze. Zabrakło mi też szerszego wyjaśnienia dlaczego akurat 1968 stał się rokiem, który zdecydowani się opisać. Kosior jako lektor jak zwykle wymiata.

Ciekawe historie z 1968 roku. Wydarzenia z zakresu operacji Dunaj zdecydowanie najlepsze. Zabrakło mi też szerszego wyjaśnienia dlaczego akurat 1968 stał się rokiem, który zdecydowani się opisać. Kosior jako lektor jak zwykle wymiata.

Pierwsze dwa rozdziały (hipisi i Beatlesi) są slabe, piszę to jako długowłosy gitarzysta. Natomiast cała reszta książki to dzieło wybitne, świetne historie ucieczki z Polski do Danii statkiem rybackim, emigracja ostatnich polskich żydów, Roman Polański i jego kariera w Stanach oraz wiele, wiele innych. Czapki z głów dla autorów, szkoda zwłaszcza tego początku, wiele osób mogło się odbić od lektury także błądząc po pomieszanych wątkach w przestrzeni czasowej.

Pierwsze dwa rozdziały (hipisi i Beatlesi) są slabe, piszę to jako długowłosy gitarzysta. Natomiast cała reszta książki to dzieło wybitne, świetne historie ucieczki z Polski do Danii statkiem rybackim, emigracja ostatnich polskich żydów, Roman Polański i jego kariera w Stanach oraz wiele, wiele innych. Czapki z głów dla autorów, szkoda zwłaszcza tego początku, wiele osób...

Duży zawód. Temat ciekawy, wybór wątków średni, wykonanie toporne. Szkoda.

Duży zawód. Temat ciekawy, wybór wątków średni, wykonanie toporne. Szkoda.

Nie żyłam w tamtych czasach. Nie jestem obciążona politycznie czy historycznie rokiem 1968. Z literatury wiem, że był to okres burzliwy i niełatwy. Jak to często bywa politycy prowadzą rozgrywki, pewni ludzie mają jak pączki w maśle, a zwykły lud cierpi. Historia lubi zataczać koło. Zawsze znajdą się źli i dobrzy. A wystarczy „Żyć tak by nikt przez ciebie nie płakał” I w tej książce też punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Na tle książek, które na ten temat czytałam nie wypada pasjonująco. Po prostu przesłuchałam, lecz bez większego zainteresowania. Po prostu przyjęłam reportaż w celach informacyjnych, ale nie znalazłam tutaj klimatu i nie wiem co jest powodem. Może dobór opowieści a może sposób przedstawienia.

Nie żyłam w tamtych czasach. Nie jestem obciążona politycznie czy historycznie rokiem 1968. Z literatury wiem, że był to okres burzliwy i niełatwy. Jak to często bywa politycy prowadzą rozgrywki, pewni ludzie mają jak pączki w maśle, a zwykły lud cierpi. Historia lubi zataczać koło. Zawsze znajdą się źli i dobrzy. A wystarczy „Żyć tak by nikt przez ciebie nie płakał” I w...

Świetny pomysł, przeciętne wykonanie. Skończyłem czytać jakiś tydzień temu a większości z tych reportaży już nie pamiętam. Był jakiś o rozpadzie bitelsów (nic odkrywczego),coś tam o studenckich strajkach po zdjęciu "Dziadów" i o antysemickiej nagonce, coś o studenckich zamieszkach we Francji i jeden (o! ten był faktycznie dobry) o inwazji na Czechosłowację. Generalnie można, ale niekoniecznie.

Świetny pomysł, przeciętne wykonanie. Skończyłem czytać jakiś tydzień temu a większości z tych reportaży już nie pamiętam. Był jakiś o rozpadzie bitelsów (nic odkrywczego),coś tam o studenckich strajkach po zdjęciu "Dziadów" i o antysemickiej nagonce, coś o studenckich zamieszkach we Francji i jeden (o! ten był faktycznie dobry) o inwazji na Czechosłowację. Generalnie...