Poczytaj mi, mamo. Księga trzecia

Coś do czytania dla wnuczki, ale czytałam je także córce. Fantastyczny powrót do opowiastek z sprzed lat- nie zestarzały się, dzisiejsze dzieci reagują z takim samym entuzjazmem - polecam szczególnie ,, Katar żyrafy i Kapeć. Następne książki z cyklu ,,Poczytaj mi mamo " - przy następnej nocowance!

Coś do czytania dla wnuczki, ale czytałam je także córce. Fantastyczny powrót do opowiastek z sprzed lat- nie zestarzały się, dzisiejsze dzieci reagują z takim samym entuzjazmem - polecam szczególnie ,, Katar żyrafy i Kapeć. Następne książki z cyklu ,,Poczytaj mi mamo " - przy następnej nocowance!

Czar dawnych bajeczek/opowiadań - pomimo upływu czasu wciąż bywają aktualne, a dzieci słuchają z taką samą uwagą jak dzisiejsi dorośli te 20-30 lat wcześniej...
Świetny pomysł na przedruki dawno zapomnianych historyjek.

Czar dawnych bajeczek/opowiadań - pomimo upływu czasu wciąż bywają aktualne, a dzieci słuchają z taką samą uwagą jak dzisiejsi dorośli te 20-30 lat wcześniej...
Świetny pomysł na przedruki dawno zapomnianych historyjek.

Książka została wydana z okazji jubileuszu dziewięćdziesięciolecia Wydawnictwa Nasza Księgarnia. Obejmuje kilka tomów. To jest trzeci.
Twarda oprawa , pokryta specjalną farbą drukarską , udającą zamsz. Bardzo przyjemna w dotyku. Format większy niż zwykle, bez zachowania wymiarów z pierwotnego cyklu wydawniczego. Dla uszanowania tej okazji zastosowano kredowy papier .Wybrano 10 bajek do tej antologii. Jest to prezent dla wiernych czytelników, stanowiących pokolenia. Starano się wybrać najciekawsze, wartościowe literacko i graficznie.
Wielu autorów i ilustratorów już nie żyje, więc ,żeby móc opublikować , trzeba mieć zgodę spadkobierców zgodnie z prawami autorskimi.
Niewątpliwie starania nie poszły na marne, gdyż dostaliśmy cudowny zbiór.

Seria książeczek ,,Poczytaj mi mamo’’ ukazywała się od 1950 roku.
Były one prostokątne w formacie 24x17 cm.
W 1974 roku postanowiono serię odmłodzić i unowocześnić.
Zyskała kwadratowy format 16x16 cm.
Seria ta była najdłużej wydawana i najbardziej poczytna z czasów PRL-u.
Wśród kilkuset tytułów opublikowanych w serii znajdziemy baśnie, realistyczne opowieści, utwory ułatwiające zasypianie, teksty literackie popularyzujące wiedzę z różnych dziedzin przede wszystkim przyrodniczą.
Autorami piszącymi te wdzięczne historyjki byli najlepsi autorzy jak Maria Kowalewska, Wiera Badalska, Małgorzata Musierowicz, Tadeusz Kubiak, Hanna Łochocka i inni.
To samo możemy powiedzieć o ilustratorach, że stanowili śmietankę malarską jak Janina Krzemińska, Wanda Orlińska, Tomasz Borowski, Bożena Truchanowska i inni.

W książeczce spotkamy między innymi: dzieci z podwórka, zastraszoną dziewczynkę Anię / rok 1984 – dziecko boi się między innymi czołgów, stan wojenny się kłania / , podróżujemy statkiem po Wiśle, towarzyszymy w porcie przeładunkowi zwierząt do ogrodu zoologicznego, słuchamy koncertu kociego na krzywej wieży, szukamy z Grzesiem kapcia lewego do przedszkola, układamy z poetą wierszyk, leczymy z weterynarzem chorą żyrafę, szukamy w Afryce kameleona, śledzimy walkę rycerzy ze smokiem i inne.

Na końcu znajdziemy wkładki z życiorysu i dorobku literackiego lub graficznego autorów i ilustratorów.

Bardzo ładne zestawienie historyjek. Można wybierać i codziennie po jednej czytać dzieciom na dobranoc.
Ilustracje też są w porządku. Jedne mniej zachęcające, drugie bardziej.
Polecam!

Książka została wydana z okazji jubileuszu dziewięćdziesięciolecia Wydawnictwa Nasza Księgarnia. Obejmuje kilka tomów. To jest trzeci.
Twarda oprawa , pokryta specjalną farbą drukarską , udającą zamsz. Bardzo przyjemna w dotyku. Format większy niż zwykle, bez zachowania wymiarów z pierwotnego cyklu wydawniczego. Dla uszanowania tej okazji zastosowano kredowy papier...

Książka „Poczytaj mi, mamo. Księga trzecia” Wiery Badalskiej, Stanisława Domagalskiego, Sławomira Grabowskiego, Ryszarda Marka Grońskiego, Marii Kowalewskiej, Tadeusza Kubiaka, Hanny Łochockiej, Małgorzaty Musierowicz, Marka Nejmana to fantastyczna podróż do czasów dzieciństwa.
Książka pięknie wydana, zbiór opowiadań ponadczasowy.

Książka „Poczytaj mi, mamo. Księga trzecia” Wiery Badalskiej, Stanisława Domagalskiego, Sławomira Grabowskiego, Ryszarda Marka Grońskiego, Marii Kowalewskiej, Tadeusza Kubiaka, Hanny Łochockiej, Małgorzaty Musierowicz, Marka Nejmana to fantastyczna podróż do czasów dzieciństwa.
Książka pięknie wydana, zbiór opowiadań ponadczasowy.

Wspaniała, uniwersalna literatura. Dla dzieci, dla wnuków, dla dorosłych.

Wspaniała, uniwersalna literatura. Dla dzieci, dla wnuków, dla dorosłych.

Jak poprzednie części znakomita. Polecam.

Jak poprzednie części znakomita. Polecam.

Kolejny sympatyczny powrót do dzieciństwa :) W tym tomie moimi ulubionymi pozycjami są: „Sąsiedzi” (nie znałam tego wcześniej, ale razem z córką chętnie czytamy),„Boję się” (bardzo fajna opowieść o wspólnym pokonywaniu lęku),„Muzyka na krzywej wieży” (rymowanka o muzykalnym kocurze) oraz „Przepraszam smoku” (za każdym razem gdy to czytam usta same się śmieją).

Kolejny sympatyczny powrót do dzieciństwa :) W tym tomie moimi ulubionymi pozycjami są: „Sąsiedzi” (nie znałam tego wcześniej, ale razem z córką chętnie czytamy),„Boję się” (bardzo fajna opowieść o wspólnym pokonywaniu lęku),„Muzyka na krzywej wieży” (rymowanka o muzykalnym kocurze) oraz „Przepraszam smoku” (za każdym razem gdy to czytam usta same się śmieją).

Kolejny raz czytana książeczka, tym razem najmłodszej córce, pełna jest melodyjnych wierszyków. Wzbudziła zainteresowanie maluszka, czyli jest bardzo dobra. A dla mamy, wspomnienie lat dziecięcych przyniosło wiele radości. I oznacza to również, że skromniejsza szata graficzna niż dzisiaj by ją zrobiono, jak najbardziej zdaje egzamin. Ech, jakież te bajeczki są ponadczasowe... Świetne! Mój faworyt to "Przepraszam smoku":)

Kolejny raz czytana książeczka, tym razem najmłodszej córce, pełna jest melodyjnych wierszyków. Wzbudziła zainteresowanie maluszka, czyli jest bardzo dobra. A dla mamy, wspomnienie lat dziecięcych przyniosło wiele radości. I oznacza to również, że skromniejsza szata graficzna niż dzisiaj by ją zrobiono, jak najbardziej zdaje egzamin. Ech, jakież te bajeczki są...

Faaaaaajne.

Faaaaaajne.

Jest to mój ulubiony tom z serii (choć czytałam tylko pierwsze cztery, więc może wszystko przede mną). Ta wysoka nota dzięki obecności perełek w postaci "Muzyki na krzywej wieży" i "Przepraszam, smoku". Czyż nie jest rewelacyjnym wiersz pamiętany w całości po 20 latach od ostatniej lektury/recytowania?
Spodobał mi się też uroczy "Wyładunek z przeszkodami", niezły też był "Katar żyrafy". "O gadającym zegarze i maszynie do pisania wierszy" skutecznie uśpił moje dziecko, więc to chyba też dobrze.
Trochę w dół pociągnęły ocenę pozostałe utwory - "Warszawskim statkiem" dla mnie jest trochę nudne, "Kameleon" - nieco trywialne, a "Sąsiedzi", "Kapeć" i "Boję się" nierymowane, co mniej trafia w moje gusta.
Ogólnie jednak polecam, bo w tym tomie prawdopodobnie każdy znajdzie coś dla siebie.

Jest to mój ulubiony tom z serii (choć czytałam tylko pierwsze cztery, więc może wszystko przede mną). Ta wysoka nota dzięki obecności perełek w postaci "Muzyki na krzywej wieży" i "Przepraszam, smoku". Czyż nie jest rewelacyjnym wiersz pamiętany w całości po 20 latach od ostatniej lektury/recytowania?
Spodobał mi się też uroczy "Wyładunek z przeszkodami", niezły też był...