Zabójca z miasta moreli. Reportaże z Turcji

Zastanawiałem się czy ma jakikolwiek sens czytanie tej książki w roku 2025, po ponad dekadzie od wydania. Ta książka patrzy na mnie od lat z półki i stwierdzilem, ze zaryzykuję okazała sie być jednak duzo bardziej uniwersalna, niż zakładałem. Miejscami straszna (historia dwóch sexworkerek),podbudowująca (walka o prawa lgbt),przerażająca (reportaż o zabójstwach kobiet ze względu na religie),ale przede wszystkim ciekawa. Dowiedziałem sie masy rzeczy na temat tego kraju, który od zawsze stoi w rozkroku pomiędzy wschodem a zachodem. Kraju, który miał niełatwą historię i dodatkowo trudne położenie geograficzne. Pozwala lepiej zrozumieć dlaczego wyborcy wybierają Erdogana, nawet za cenę ograniczeń i pogrążania się w totalitaryzm.

Zastanawiałem się czy ma jakikolwiek sens czytanie tej książki w roku 2025, po ponad dekadzie od wydania. Ta książka patrzy na mnie od lat z półki i stwierdzilem, ze zaryzykuję okazała sie być jednak duzo bardziej uniwersalna, niż zakładałem. Miejscami straszna (historia dwóch sexworkerek),podbudowująca (walka o prawa lgbt),przerażająca (reportaż o zabójstwach kobiet ze...

Moje wcześniejsze spotkanie z tym autorem było średnie, więc zaskoczenie jest tym większe. To naprawdę dobry, choć dość krótki reportaż o Turcji, jej autorytetach, dualizmie, mentalności społeczeństwa i problemach. Nie zawsze łatwy, ale czytało się szybko i przyjemnie. A wcześniej nawet nie byłam zbyt zainteresowana tematem Turcji! Po tym reportażu mam ochotę na więcej, a to chyba najlepsza recenzja.

Moje wcześniejsze spotkanie z tym autorem było średnie, więc zaskoczenie jest tym większe. To naprawdę dobry, choć dość krótki reportaż o Turcji, jej autorytetach, dualizmie, mentalności społeczeństwa i problemach. Nie zawsze łatwy, ale czytało się szybko i przyjemnie. A wcześniej nawet nie byłam zbyt zainteresowana tematem Turcji! Po tym reportażu mam ochotę na więcej, a...

Dobry reportaż (tradycja w Czarnym) na temat Turcji, a może bardziej na temat Turków. Spora część książki poświęcona jest historii (Ataturk, mesjanizm, polityka na przełomie XX/XXI wieku). Te rozdziały są napisane poprawnie, bez większych błędów i nadinterpretacji i z dużą swobodą. Druga strona książki to reportaże obyczajowe. I tutaj niestety jest nierównie. Niektóre z nich, jak choćby o honorowych zabójstwach kobiet, są niezwykle odkrywcze. Inne są z kolei zbyt emocjonalne i pisane pod tezę. Jako przykład można podać rozdział o uchodźcach, który w swoich tezach już się zdewaluował.

Dobry reportaż (tradycja w Czarnym) na temat Turcji, a może bardziej na temat Turków. Spora część książki poświęcona jest historii (Ataturk, mesjanizm, polityka na przełomie XX/XXI wieku). Te rozdziały są napisane poprawnie, bez większych błędów i nadinterpretacji i z dużą swobodą. Druga strona książki to reportaże obyczajowe. I tutaj niestety jest nierównie. Niektóre z...

Ta książka to taki przekrój przez Turka. Znajdziemy w nim rozmowy z ludźmi sławnymi (jak Ali Ağca),ale również historie osób mniej znanych - te niewypowiadane, może z bezradności. Wywiady z kobietami będącymi ofiarami honorowych zabójstw, prostytuktami z islamskiego kraju, mężczyznami poddawanymi obrzezaniu oraz ludźmi włączonymi w niesienie im pomocy powodują u mnie jakieś ściśnięcie gardła spowodowane tym, że to w ogóle ma miejsce i jest tak kulturowo skomplikowane. Turcja w swojej zawiłości wydaje mi się niełatwa do opisania zwłaszcza przez to, że niektóre jej tendencje są szkodliwe wprost (bo dla ludzkiego życia),wszystko jednak wynika z przeszłości i dobrze jest to uwzględniać, lecz bez szkodliwego usprawiedliwiania.

Nie ma osądów i stronniczości, są opinie, ale wypowiadane dla kontrastu i możliwości nabierania dystansu. Bo chociaż książka napisana jest krótkimi i prostymi zdaniami, podzielona na wiele małych fragmentów, łatwo wejść w ten świat i odrębny punkt widzenia. Kiedy autor rozmawia z bohaterami widać jego ciekawość, ale przede wszystkim takt i wrażliwość. Dlatego ten "przekrój przez Turka" nie jest uproszczonym opisem ani tak naprawdę żadnym przekrojem. To dobrze opowiedziane i ciekawe historie, które powodują że nasze rozumienie o świecie się rozszerza.

Ta książka to taki przekrój przez Turka. Znajdziemy w nim rozmowy z ludźmi sławnymi (jak Ali Ağca),ale również historie osób mniej znanych - te niewypowiadane, może z bezradności. Wywiady z kobietami będącymi ofiarami honorowych zabójstw, prostytuktami z islamskiego kraju, mężczyznami poddawanymi obrzezaniu oraz ludźmi włączonymi w niesienie im pomocy powodują u mnie...

Zupełnie inne spojrzenie na Turcję - nieoczywiste, inspirujące do podróży poza utartymi szlakami turystycznymi.

Zupełnie inne spojrzenie na Turcję - nieoczywiste, inspirujące do podróży poza utartymi szlakami turystycznymi.

„...wszyscy nas nienawidzą i opluwają. I Wschód, i Zachód. Wiesz, dlaczego tak jest? Bo jesteśmy najlepsi. Naj-lep-si!”

Miastem moreli nazywana jest przez Turków Malatya, gdzie rosną najsmaczniejsze morele na świecie. Oczywiście zdaniem mieszkańców. Natomiast tytułowy zabójca to Mehmet Ali Ağca. Z jego rąk zginął „Abdi İpekçi, słynny turecki dziennikarz”, który miał mniej szczęścia niż Jan Paweł II. Papieża nie udało się Ağcy zabić, bardzo poważnie ranny Ojciec Święty, cudem uniknął śmierci.

Książka jest zbiorem reportaży podróżniczych, ciekawych opowieści z bogatej historii Turcji oraz dociekliwych rozważań dotyczących skomplikowanej teraźniejszości tego państwa, wynikającej z jego strategicznego położenia geopolitycznego, kultury, obyczajów, a także różnych (nierzadko skrajnie sprzecznych) aspiracji obywateli. Turcja jaka dziś istnieje, jest krajem młodym, w zeszłym roku skończyła sto lat. Jej w większości młoda, dynamiczna populacja liczy ponad 84 mln obywateli, w tym 12 mln Kurdów. To naród domagający się własnej państwowości, aktywnie działający na rzecz samostanowienia. Jako taki stanowi dla Ankary ogromny polityczny problem.

Witold Szabłowski zaliczył „dwa semestry na stambulskim Uniwersytecie Marmara”. Zna Turcję, a Turków lubi i rozumie, chociaż nie zawsze się z nimi zgadza. Jego intelektualna uczciwość nie pozwala mu wywyższać się i wymądrzać ani wobec swoich rozmówców, ani w stosunku do czytelników. Rozmówcom pozwala mówić, czytelników nie urabia. Po prostu słucha i pisze, a ten, kto czyta, musi sobie sam wyrobić zdanie na temat tego, co przeczytał.

Dla mnie to walor.

„...wszyscy nas nienawidzą i opluwają. I Wschód, i Zachód. Wiesz, dlaczego tak jest? Bo jesteśmy najlepsi. Naj-lep-si!”

Miastem moreli nazywana jest przez Turków Malatya, gdzie rosną najsmaczniejsze morele na świecie. Oczywiście zdaniem mieszkańców. Natomiast tytułowy zabójca to Mehmet Ali Ağca. Z jego rąk zginął „Abdi İpekçi, słynny turecki dziennikarz”, który miał mniej...

Ciekawe spojrzenie na kraj rozdarty pomiędzy przeszłością a moderną, tradycją a futurystyką. Turcy i Turcja to zarówno część Europy, jak i Azji. A rozdzielić obu stron nie sposób. Stojąc w szerokim rozkroku nad Bosforem, są dla Szabłowskiego źródłem znakomitych reportaży o kraju wielkich kontrastów.

Ciekawe spojrzenie na kraj rozdarty pomiędzy przeszłością a moderną, tradycją a futurystyką. Turcy i Turcja to zarówno część Europy, jak i Azji. A rozdzielić obu stron nie sposób. Stojąc w szerokim rozkroku nad Bosforem, są dla Szabłowskiego źródłem znakomitych reportaży o kraju wielkich kontrastów.

Jestem wielkim fanem stylu Pana Szabłowskiego. Tematy poruszone w książce mimo upływu prawie dziesięciu lat, nadal aktualne.

Jestem wielkim fanem stylu Pana Szabłowskiego. Tematy poruszone w książce mimo upływu prawie dziesięciu lat, nadal aktualne.

Solidny zestaw zróżnicowanych reportaży.

Solidny zestaw zróżnicowanych reportaży.

Witold Szabłowski to jeden z moich ulubionych autorów reportaży. Język jakim pisze sprawia, że jego książki się pochłania. Tematyka kolejnych rozdziałów jest różna, ale tworzy ciekawą i spójną całość. Na końcu lektury pozostaje tylko niedosyt, bo chciałoby się czytać więcej i więcej...

Witold Szabłowski to jeden z moich ulubionych autorów reportaży. Język jakim pisze sprawia, że jego książki się pochłania. Tematyka kolejnych rozdziałów jest różna, ale tworzy ciekawą i spójną całość. Na końcu lektury pozostaje tylko niedosyt, bo chciałoby się czytać więcej i więcej...