Pokolenie Ikea. Kobiety

Bardzo słaba

Bardzo słaba

Druga część pokolenia Ikea i niestety nie zachwyciła tak jak pierwsza

Druga część pokolenia Ikea i niestety nie zachwyciła tak jak pierwsza

Druga część jest słabsza od poprzedniej. Historia Czarnego jest tak naciągana i nierealistyczna, że ledwo ją skończyłam. Męczyłam się czytając tę książkę bo liczyłam na coś lepszego i niestety się zawiodłam.

Druga część jest słabsza od poprzedniej. Historia Czarnego jest tak naciągana i nierealistyczna, że ledwo ją skończyłam. Męczyłam się czytając tę książkę bo liczyłam na coś lepszego i niestety się zawiodłam.

spodziewałam się czegoś lepszego, jestem rozczarowana

spodziewałam się czegoś lepszego, jestem rozczarowana

Ledwo po przeczytaniu pokolenia IKEA ściągnąłem od razu po kontynuację i wiecie co… zawiadomień się do tego stopnia, że po przesłuchaniu kilkunastu minut myślałem by dać ocenę 1/5 i napisać autorowi, że jest zjebany, ale myślę - dam szanse. Siadałem do niej kilkanaście razy aż skończyłem , bo jest to słaba pozycja…

Bardzo dużo słabych fragmentów, szowinistycznych, grubiańskich czy dla mnie jako faceta obrzydliwych, gdzie facet dość mocno traktuje z góry kobietę jak przedmiot do spełniania swoich przyjemności a potem część i Elo.

Kobiety nie sięgajcie po nią, bo w połączeniu z myślami facetów kłótnia między wami będzie murowana i krucha jak domek z kart na wietrze - i mam nadzieję, że kochacie się, bo jeśli nie czytajcie.

Dalej to było jeszcze mocniej, bo patrzenie przez niebieskie oksy na świat kobiet to lada wyczyn w szczególności iż większość dąży do równouprawnienia czy ogólnie wszystkie walczą jako „feministki” a ta książka jest jak stąpanie po cienkim lodzie jako granicy i jak ją przekroczysz to yebnie!

Co do bohaterów to kreacja równie mocna co poprzednio lecz bardziej narcystyczne podejście bohatera i pieprzenie 3 po 3 nawet jak nie ogarnia sprowadza czarny humor na inny poziom - mocniejszy, ale … jeśli doczytaliście do końca książkę to powiem tak… jak wszystko wyżej to połowa bohatera, którym chciał być i myślał że to będzie super tak końcówka erotyczna choć z morałem, dobrym morałem.

Jeśli coś się dzieje to nie bez przyczyny i podążajcie za marzeniami zgodnie z sercem i rozumem, a to co tu było opisane miało nas przestrzec, że powinniśmy się zmienić jeśli chcemy coś osiągnąć… ale nie o 180 stopni. Bądźcie sobą.

Aktualizacja 1: jeśli zamierzacie to przesłuchać to odradzam.

Ledwo po przeczytaniu pokolenia IKEA ściągnąłem od razu po kontynuację i wiecie co… zawiadomień się do tego stopnia, że po przesłuchaniu kilkunastu minut myślałem by dać ocenę 1/5 i napisać autorowi, że jest zjebany, ale myślę - dam szanse. Siadałem do niej kilkanaście razy aż skończyłem , bo jest to słaba pozycja…

Bardzo dużo słabych fragmentów, szowinistycznych,...

Jestem zaskoczona, bo podobała mi się bardziej niż część 1. Nadal jest dużo seksu, wulgaryzmów, ale jakoś tak... lepiej to wypadło 🙂

Jestem zaskoczona, bo podobała mi się bardziej niż część 1. Nadal jest dużo seksu, wulgaryzmów, ale jakoś tak... lepiej to wypadło 🙂

Kolejna książka Piotra C. , który pokazuje życie takie jakim jest, bez kompromisów i lukrowania. Czytając niejednokrotnie się uśmiałam, ale i zamyśliłam, bo jak się okazuje czy to Warszawa, czy inna Kozia Wólka to zachowania mamy jak że schematu. Polecam.

Kolejna książka Piotra C. , który pokazuje życie takie jakim jest, bez kompromisów i lukrowania. Czytając niejednokrotnie się uśmiałam, ale i zamyśliłam, bo jak się okazuje czy to Warszawa, czy inna Kozia Wólka to zachowania mamy jak że schematu. Polecam.

Lepsza warsztatowo od poprzedniej części.
I w sumie chyba tyle można dodać do tej części, w stosunku do recenzji poprzedniej.

Tym razem czytelnik otrzymuje już dłuższe rozdziały, mające na celu już nie przedstawienie scen rodzajowych, lecz własne mikro-historie. Przeważnie jeden rozdział skupia się na jednej kobiecie z życia Czarnego, ze wstawkami narratora wszechwiedzącego.

Całość rozpoczyna bezpośrednie nawiązanie do zakończenia poprzedniej książki. By w końcu przejść w, znowu, luźno powiązane bohaterami historię. Właściwie wszystkie kręcą się dookoła podbojów miłosnych Czarnego z pewnymi skrętami w stronę zawodową, albo rozwodową.

Czyta się dość luźno, dalej brak tutaj jakiś głębszych przemyśleń poza "haha baba zła" wygłaszanym z ust narratora wszechwiedzącego. Podobnie jak poprzednia część to bardziej książka służąca do niezobowiązującego czytania, w chwilach gdy człowiek chciałby "coś przeczytać", ale nie ma sił by przeczytać coś ambitniejszego.

Lepsza warsztatowo od poprzedniej części.
I w sumie chyba tyle można dodać do tej części, w stosunku do recenzji poprzedniej.

Tym razem czytelnik otrzymuje już dłuższe rozdziały, mające na celu już nie przedstawienie scen rodzajowych, lecz własne mikro-historie. Przeważnie jeden rozdział skupia się na jednej kobiecie z życia Czarnego, ze wstawkami narratora...

Książka mało wciągająca. Chociaż zakończenie mi się podobało. Po raz pierwszy w Czarnym zobaczyłem człowieka.

Książka mało wciągająca. Chociaż zakończenie mi się podobało. Po raz pierwszy w Czarnym zobaczyłem człowieka.

Kiedy czytasz w pociągu, to czasem ktoś zagląda ci przez ramię. To jest taka książka, przy której modlisz się, żeby wszyscy dookoła jednak zajęli się swoimi smartfonami, bo trochę siara być kojarzonym z taką literaturą :D Na co drugiej stronie ktoś albo fantazjuje o seksie, albo o nim gada, albo go uprawia. I to już nawet nie chodzi o to, że szłam do kościoła a trafiłam do burdelu, tylko wygląda to, jakby autor nie miał nic do przekazania, więc eksploatuje jedną fantazję na 50 sposobów, zmieniając aktorów. Mam jeszcze 3 część i boję się ją otworzyć, bo patrząc po trendzie, braknie mi skali ocen.

Kiedy czytasz w pociągu, to czasem ktoś zagląda ci przez ramię. To jest taka książka, przy której modlisz się, żeby wszyscy dookoła jednak zajęli się swoimi smartfonami, bo trochę siara być kojarzonym z taką literaturą :D Na co drugiej stronie ktoś albo fantazjuje o seksie, albo o nim gada, albo go uprawia. I to już nawet nie chodzi o to, że szłam do kościoła a trafiłam do...