Krąg

Przyznam szczerze, że „Krąg” Bernarda Miniera całkowicie mnie wciągnął od pierwszych stron. Już od samego początku poczułam się jakbym była częścią tej mrocznej, górskiej scenerii, w której każda postać skrywa swoje tajemnice. Minier ma niezwykły dar budowania napięcia – takiego, które sprawia, że nie mogłam oderwać się od lektury, nawet gdy oczy mówiły „dość”.

Bohaterowie są wyjątkowo wiarygodni. Szczególnie podobało mi się, jak autor stopniowo odkrywa ich psychikę, pozwalając czytelnikowi zrozumieć, dlaczego postępują w określony sposób. Czułam przy tym dziwną mieszankę fascynacji i niepokoju – jakby ktoś szeptał mi do ucha mroczne sekrety miejscowych mieszkańców.

Najbardziej urzekła mnie atmosfera powieści. Ta zimna, śnieżna sceneria, odgłos wiatru i odległe krzyki – wszystko to sprawiało, że książka działała na wyobraźnię i emocje. Momentami bałam się tak bardzo, że musiałam odkładać książkę na kilka minut, żeby uspokoić serce.

Choć kryminały czytam od dawna, „Krąg” wyróżnia się głębią psychologiczną i nieoczywistymi zwrotami akcji. Minier doskonale balansuje między napięciem a refleksją, przez co historia nie jest jedynie serią dramatycznych zdarzeń, lecz prawdziwym doświadczeniem czytelniczym.

Podsumowując, ta książka była dla mnie prawdziwym emocjonalnym rollercoasterem – z mrocznym klimatem, inteligentną intrygą i bohaterami, którzy na długo zostają w pamięci. Jeśli ktoś szuka powieści, która wciąga, trzyma w napięciu i jednocześnie zmusza do myślenia, „Krąg” Bernarda Miniera jest idealnym wyborem.

Przyznam szczerze, że „Krąg” Bernarda Miniera całkowicie mnie wciągnął od pierwszych stron. Już od samego początku poczułam się jakbym była częścią tej mrocznej, górskiej scenerii, w której każda postać skrywa swoje tajemnice. Minier ma niezwykły dar budowania napięcia – takiego, które sprawia, że nie mogłam oderwać się od lektury, nawet gdy oczy mówiły „dość”.

Bohaterowie...

Oj świetnie pisze Pan Minier , oj świetnie !!!
Super się czyta , bohaterowie prawdziwi
interesująca intryga , oderwać się nie mogę - nic dodać nic ująć.

Oj świetnie pisze Pan Minier , oj świetnie !!!
Super się czyta , bohaterowie prawdziwi
interesująca intryga , oderwać się nie mogę - nic dodać nic ująć.

Komendant Servaz, co prawda mocno poobijany, ale w doskonałej formie (może poza umiejętnościami posługiwania się bronią, która to umiejętność jest i będzie dla niego niedostępna). Mnóstwo tropów, jeszcze więcej bardziej czy mniej pozytywnych emocji i wciągająca akcja. Dobry kawałek literatury w tym gatunku.

Komendant Servaz, co prawda mocno poobijany, ale w doskonałej formie (może poza umiejętnościami posługiwania się bronią, która to umiejętność jest i będzie dla niego niedostępna). Mnóstwo tropów, jeszcze więcej bardziej czy mniej pozytywnych emocji i wciągająca akcja. Dobry kawałek literatury w tym gatunku.

Komendant Servaz ponownie w formie.

Komendant Servaz ponownie w formie.

"Krąg" Bernard Minier
I tym razem autor mnie nie zawiódł.
W swoim domu, w wannie zostaje znaleziona zamordowana wykładowczyni pobliskiej uczelni. I nie jest to "tylko" śmierci przez utopienie. Kobieta była skrępowana sznurem na całym ciele, a w usta włożono jej włączoną latarkę.
Wiele wątków pobocznych, troszkę za dużo opisów, które odrobinę rozpraszają, jednak całość robi wrażenie.
Polecam!

"Krąg" Bernard Minier
I tym razem autor mnie nie zawiódł.
W swoim domu, w wannie zostaje znaleziona zamordowana wykładowczyni pobliskiej uczelni. I nie jest to "tylko" śmierci przez utopienie. Kobieta była skrępowana sznurem na całym ciele, a w usta włożono jej włączoną latarkę.
Wiele wątków pobocznych, troszkę za dużo opisów, które odrobinę rozpraszają, jednak całość...

Polecam wciągająca zaskakująca fabuła , mroczny tajemniczy klimat, bardzo dobrze się czyta

Polecam wciągająca zaskakująca fabuła , mroczny tajemniczy klimat, bardzo dobrze się czyta

W Marsac zostaje zamordowana jedna z wykładowczyń, a kilka dni później umiera hodowca psów, rozszarpany przez własne zwierzęta. Szaleństwo śmierci w małym cichym miasteczku zdaje się zataczać coraz szerszy krąg, potęgując rodzący się w oczach mieszkańców strach. Tym samym Martin Servaz zostaje wciągnięty w wir śledztwa, które będzie od niego wymagało nie tylko walki z przebiegłym mordercą, ale także z własnymi demonami z przeszłości…

„Krąg” Bernarda Miniera to drugim tom cyklu z Martinem Servazem w roli głównej i drugi, w którym autor „popisuje się” swoim kunsztem pisarskim, a ten trzeba przyznać, ma imponujący. Fabuła ponownie z resztą, jak w pierwszym tomie, jest znakomicie przemyślana, a jej akcja, kreślenie bohaterów i narracja stoją na najwyższym poziomie. Czyta się ją bardzo przyjemnie, nie zwracając uwagi na kolejne mijające minuty i godziny.

Minier znakomicie łączy ze sobą gatunki thrillera i kryminału, wplatając w nie wątek obyczajowy, który w przypadku jego powieści staje się ich doskonałym uzupełnieniem. Robi to precyzyjnie, niczym najlepszy chirurg. Nie wodzi przy tym czytelnika za nos, nie manipuluje jego emocjami podsuwając mylne tropy, nie przynudza zbędnymi opisami i sztucznymi dialogami, podnoszącymi tylko objętość książki i za to ode mnie należą się mu wielkie brawa…

W Marsac zostaje zamordowana jedna z wykładowczyń, a kilka dni później umiera hodowca psów, rozszarpany przez własne zwierzęta. Szaleństwo śmierci w małym cichym miasteczku zdaje się zataczać coraz szerszy krąg, potęgując rodzący się w oczach mieszkańców strach. Tym samym Martin Servaz zostaje wciągnięty w wir śledztwa, które będzie od niego wymagało nie tylko walki z...

Drugą część cyklu z komendantem Servazem czytało się porównywalnie do pierwszej. Autor umiejętnie dawkuje napięcie, wprowadza czytelnika w śledztwo powoli budując atmosferę niepokoju i oczekiwania oraz nieokreślonego zagrożenia. Ciekawi bohaterowie, pełni mrocznych tajemnic. Choć kolejna sprawa wydaje się nie mieć nic wspólnego z poprzednią, gdzieś w tle czai się niebezpieczna postać seryjnego mordercy Juliana Hirtmanna. Do tego pogłębiające mroczny nastrój okolice i zamknięte społeczności. To atuty książek Miniera. Udana kontynuacja, z minimalnie przegadanym środkiem powieści. Zrekompensowane zresztą przez zaskakujący finał.

Drugą część cyklu z komendantem Servazem czytało się porównywalnie do pierwszej. Autor umiejętnie dawkuje napięcie, wprowadza czytelnika w śledztwo powoli budując atmosferę niepokoju i oczekiwania oraz nieokreślonego zagrożenia. Ciekawi bohaterowie, pełni mrocznych tajemnic. Choć kolejna sprawa wydaje się nie mieć nic wspólnego z poprzednią, gdzieś w tle czai się...

Minier staje się jednym z moich ulubionych pisarzy. W drugiej części cyklu o francuskim policjancie „Commandant Martin Servaz” od samego początku genialnie buduje napięcie. Nawet gdy się domyślamy co może się wydarzyć, napięcie i tak rośnie. Klimat może śmiało konkurować ze znanym z dzieł wiodących twórców mrocznych kryminałów, thrillerów i sensacji - najbardziej kojarzy mi się z „Lontano” - chyba nalepszą powieścią Jeana-Christophe Grangé'a (tego od „Purpurowych rzek”). Fabuły nie będę zdradzał - w tym kanonie im mniej wiemy przed, tym większa frajda z lektury.

Jak w każdym dobrym dziele, nawet z gatunków lżejszych i uznawanych za rozrywkowe, tak i w „Kręgu” nie brak świetnych komentarzy w tle. Szczególnie celne są te dotyczące demokracji, władzy, wyborów i innych problemów społecznych. Co ciekawe, nie było tego w pierwszym tomie, ale jest już w tym - widać, że nawet do prozy Miniera wdziera się świadomość nadchodzącej zagłady naszej cywilizcji, głównie z powodów ekologicznych. Zauważyłem to w wielu ostatnich lekturach, nawet w niemieckiej książce o psychologii i psychiatrii dziecięcej, i dziwnie nie koresponduje ten cień z tym, co widać w mediach mainstreamu, które koncentrują się na chwilowych sensacjach, jeśli nie na totalnych głupotach.

Tę powieść poznałem w formie audiobooka w interpretacji Piotra Grabowskiego. Lektor sprawił się bardzo dobrze i tylko szkoda, że nikomu nie chciało się poprawić pewnego śmiesznego, ale bardzo rzucającego się w oczy błędu. O co chodzi na pewno zauważycie, jeśli wybierzecie tę wersję zamiast drukowanej. Tłumaczenie jak najbardziej do przyjęcia i tylko szkoda, że tłumaczce nie chciało się pogłębić wiedzy na temat różnic między nabojem i pociskiem.

Myślę, że książkę można potraktować jako samodzielne dzieło, ale zdecydowanie lepiej poznawać ten cykl od początku - poszczególne powieści tworzą wyraźny ciąg wątków, a nie luźny zbiór przygód powiązany tylko osobą protagonisty. Polecam z pełnym przekonaniem

Minier staje się jednym z moich ulubionych pisarzy. W drugiej części cyklu o francuskim policjancie „Commandant Martin Servaz” od samego początku genialnie buduje napięcie. Nawet gdy się domyślamy co może się wydarzyć, napięcie i tak rośnie. Klimat może śmiało konkurować ze znanym z dzieł wiodących twórców mrocznych kryminałów, thrillerów i sensacji - najbardziej kojarzy mi...

Idąc za ciosem sięgnęłam po kolejną książkę Bernarda Miniera "Krąg". Śledztwo w sprawie morderstwa nauczycielki z uniwersytetu prowadzi komisarz Martin Servaz, który został poproszony o pomoc przez swoją byłą żonę o wyjaśnienie sprawy, aby uratować jej syna od oskarżeń o morderstwo.
Śledztwo ma wiele wątków i wiele osób miałoby powód aby, jego dokonać. Przez całą książkę jesteśmy wodzeni za nos, aż tu na koniec występuje wielkie bum, bum...
Polecam

Idąc za ciosem sięgnęłam po kolejną książkę Bernarda Miniera "Krąg". Śledztwo w sprawie morderstwa nauczycielki z uniwersytetu prowadzi komisarz Martin Servaz, który został poproszony o pomoc przez swoją byłą żonę o wyjaśnienie sprawy, aby uratować jej syna od oskarżeń o morderstwo.
Śledztwo ma wiele wątków i wiele osób miałoby powód aby, jego dokonać. Przez całą książkę...