Profil użytkownika: glos_z_ogrodu

Poznałam kolejną pisarkę, która pisze o zwykłym życiu w sposób taki, że jej świat, rodzina, szkoła, praca, codzienność jawią nam się jako elementy intrygującej i wciągającej powieściowej fabuły. A przecież w tej codzienności opisywanej przez autorkę może się przejrzeć każdy z nas. Nie każdy jednak potrafiłby tak o niej napisać. To umiejętność wyjątkowa. Dostrzeganie detali, które większości z nas umykają, trudnych do zapamiętania refleksji, urywków rzucanych bez zastanowienia zdań, tego wszystkiego, co nieświadomie wchłaniamy od dziecka. Tego co nas kształtuje, buduje, niszczy. Odkrywanie pisarskiego talentu i wyboista droga do własnych publikacji. Do tego poruszający obraz biedy, uzależnienia i nieudanych związków. Szczera i pozornie beznamiętna. Polecam.
.

Poznałam kolejną pisarkę, która pisze o zwykłym życiu w sposób taki, że jej świat, rodzina, szkoła, praca, codzienność jawią nam się jako elementy intrygującej i wciągającej powieściowej fabuły. A przecież w tej codzienności opisywanej przez autorkę może się przejrzeć każdy z nas. Nie każ...

Rozwiń

Zwiń

Monumentalna powieść z gatunku postapo. I mam na myśli nie tylko jej objętość. Świat po wybuchu wojny atomowej przedstawiony został z dużym rozmachem, a sam przebieg tej wojny wywoływał u mnie wielokrotnie dreszcz czystego strachu. Napisana prawie czterdzieści lat temu powieść kumuluje lęki ówczesnego świata, dla niektórych może już lekko archaiczne, dla mnie wciąż aktualne. Zimno, głód, szkodliwe promieniowanie atakują tych nielicznych, którym udało się przeżyć. Jedni próbują tworzyć społeczności oparte na współpracy i chęci budowania nowego świata, inni tworzą grupy zbrojne dążące do dalszej zagłady. Co nimi kieruje i kto wygra nieuniknione starcie? Jaką rolę odegrają w tej historii dziewczynka z cudowną ręką do roślin, szalona bezdomna żyjąca w zakamarkach dawnego Nowego Jorku oraz nieugięty były zapaśnik? Jaki będą mieli wpływ na na podnoszący się z ruin świat? Jak dla mnie to była dobra lektura, lubię styl autora, choć wątek magiczny powieści nie do końca do mnie przemawiał.

Monumentalna powieść z gatunku postapo. I mam na myśli nie tylko jej objętość. Świat po wybuchu wojny atomowej przedstawiony został z dużym rozmachem, a sam przebieg tej wojny wywoływał u mnie wielokrotnie dreszcz czystego strachu. Napisana prawie czterdzieści lat temu powieść kumuluje lęk...

Rozwiń

Zwiń

Historia ziem, które dla jednych były odzyskane, dla innych - opuszczone. I historia kobiet z tymi ziemiami związanych. Kobiet z trzech pokoleń, wplątanych, niczym wspomniane przez jedną z bohaterek lniane nici, w kanwę historii pisanej przez innych. Wielka historia. Jednym daje, innym odbiera, zawsze, bez względu na czasy, konsekwencje ponoszą kobiety. Czy to w czasach wojennych, czy równie trudnych po. Tak odebrałam tę powieść. Poruszającą i wnikającą w głąb czytelnika. Jak chyba każdą inną powieść autorki. Godna polecenia. Zdecydowanie.

Historia ziem, które dla jednych były odzyskane, dla innych - opuszczone. I historia kobiet z tymi ziemiami związanych. Kobiet z trzech pokoleń, wplątanych, niczym wspomniane przez jedną z bohaterek lniane nici, w kanwę historii pisanej przez innych. Wielka historia. Jednym daje, innym odb...

Rozwiń

Zwiń

Smoki, akademia i relacja, która iskrzy od pierwszego spotkania? To wciąga.
Nie jestem znawczynią fantasy ogólnie, a romantasy w szczególności — więc moją opinię należy traktować z dystansem 😉.
Są jednak serie, które totalnie mnie kupiły: za wiarygodne i zadziwiające uniwersum, za porywające enemies to lovers i za bohaterów, którym kibicowałam całym sercem.
Do mojej krótkiej listy faworytów: „Lustrzanna”, „Siedem królestw” i „Dwór Cierni i Róż” najpewniej dołączy „Empireum”.
Akademia Jeźdźców Smoków wciągnęła mnie bez reszty, jej realia, tajemnice i intrygi pochłonęły mnie całkowicie.
Trafiłam co prawda na wymagające wydanie, w którym rozmiar i kolor czcionki były wyzwaniem dla moich starzejących się oczu 😅, jednak dynamiczna akcja i namiętna relacja głównych bohaterów zrekompensowały włożony w lekturę wysiłek z nawiązką 😉.
Po kolejne części sięgnę z przyjemnością

Smoki, akademia i relacja, która iskrzy od pierwszego spotkania? To wciąga.
Nie jestem znawczynią fantasy ogólnie, a romantasy w szczególności — więc moją opinię należy traktować z dystansem 😉.
Są jednak serie, które totalnie mnie kupiły: za wiarygodne i zadziwiające uniwersum, za porywają...

Rozwiń

Zwiń

Ciepła, lekka opowieść dla miłośniczek książek i pasjonatów czytania. Perypetie pochodzącej ze Szwecji Sary odwiedzającej małe miasteczko w stanie Iowa dostarczają zarówno wielu wzruszeń jak i sporo czytelniczych inspiracji. Z przyjemnością śledziłam zarówno historię głównej bohaterki jak i losy drugoplanowych postaci, mieszkańców zagubionego gdzieś na krańcu świata Broken Wheel. Na dodatek dzięki lekturze mój stosik książek do nadrobienia czytelniczych zaległości urósł prawie pod sufit. Pełno tu czytelniczych polecajek wśród których każdy znajdzie coś dla siebie.

Ciepła, lekka opowieść dla miłośniczek książek i pasjonatów czytania. Perypetie pochodzącej ze Szwecji Sary odwiedzającej małe miasteczko w stanie Iowa dostarczają zarówno wielu wzruszeń jak i sporo czytelniczych inspiracji. Z przyjemnością śledziłam zarówno historię głównej bohaterki ja...

Rozwiń

Zwiń

"Przychodzimy na świat jako anagramy naszych przodków". To zdanie autorki towarzyszyło mi do końca lektury i zostanie ze mną na dłużej. Zaangażowana w rozszyfrowanie anagramu własnego istnienia główna bohaterka powieści Maggie O'Farrell poznaje tajemnice własnej rodziny i doświadcza wpływu decyzji swoich przodków na jej własne życie. Momentami wzruszająca, czasem wstrząsająca. Znów natknęłam się na książkę, która wciągnęła mnie w świat kobiet rządzony przez mężczyzn i presję, czy raczej opresję społeczną. Polecam.

"Przychodzimy na świat jako anagramy naszych przodków". To zdanie autorki towarzyszyło mi do końca lektury i zostanie ze mną na dłużej. Zaangażowana w rozszyfrowanie anagramu własnego istnienia główna bohaterka powieści Maggie O'Farrell poznaje tajemnice własnej rodziny i doświad...

Rozwiń

Zwiń

Za czasów Elizy Orzeszkowej jej powieść "Marta" wywołała ogromne poruszenie, stając się ważnym elementem ruchu emancypacyjnego. Oczywiście, jako powieść tendencyjną, charakterystyczną dla pozytywizmu, cechuje ją przewidywalność i styl argumentujący postawioną tezę. Takie było jej zadanie, skutecznie zresztą tę tezę broniła. Dziś uświadamia nam jak ogromny postęp w sferze praw kobiet na przestrzeni 150 lat od jej wydania się dokonał. Z mojej, powiedzmy świadomej, pięćdziesięcioletniej perspektywy, te zmiany oceniam jako znaczące. Przeczytałam z przejęciem, czasem ze złością, czasem z ulgą. Dla niektórych może się wydawać archaiczna, mnie zmusiła do refleksji, że w wielu miejscach świata jej przesłanie wciąż pozostaje aktualne.

Za czasów Elizy Orzeszkowej jej powieść "Marta" wywołała ogromne poruszenie, stając się ważnym elementem ruchu emancypacyjnego. Oczywiście, jako powieść tendencyjną, charakterystyczną dla pozytywizmu, cechuje ją przewidywalność i styl argumentujący postawioną tezę. Takie było jej...

Rozwiń

Zwiń

Szkoda, że na tej części zakończę, póki co, znajomość z panią archeolog Ruth Galloway. "Janusowy kamień" to kryminał, w którym nastrój, niespokojna aura, siła przyrody odgrywają równie ważną rolę, co misterna intryga, tajemnice z przeszłości i ich wpływ na życie współczesnych bohaterów. Ważną, a może nawet ważniejszą. Bardzo mi się ta lektura podobała.

Szkoda, że na tej części zakończę, póki co, znajomość z panią archeolog Ruth Galloway. "Janusowy kamień" to kryminał, w którym nastrój, niespokojna aura, siła przyrody odgrywają równie ważną rolę, co misterna intryga, tajemnice z przeszłości i ich wpływ na życie współczesnych boh...

Rozwiń

Zwiń

Kryminał, w którym główną rolę odgrywają nastrój, natura i zakątki ludzkiej duszy, trochę mroczne, opuszczone, szukające zrozumienia. Są oczywiście morderstwa, zaginięcia, bo bez tego nie byłoby kryminału. Ale to wszystko spowite niesamowitą aurą wschodnich wybrzeży Anglii, pustkowi zalewanych falami przypływu, będących rajem dla ptaków i ludzi stroniących nie tylko od tłumów, ale od obecności drugiego człowieka po prostu.
Wspaniale się to czytało. Kibicowałam pani archeolog Ruth Galloway w poszukiwaniu zaginionych dziewczynek i w odnajdywaniu siebie. Pokochałam jej dom, koty i zauroczenie naturą. Już czytam kolejną część i żałuję, że brak tłumaczenia kolejnych części serii.

Kryminał, w którym główną rolę odgrywają nastrój, natura i zakątki ludzkiej duszy, trochę mroczne, opuszczone, szukające zrozumienia. Są oczywiście morderstwa, zaginięcia, bo bez tego nie byłoby kryminału. Ale to wszystko spowite niesamowitą aurą wschodnich wybrzeży Anglii, pustkowi zalewa...

Rozwiń

Zwiń