Sierpniowe kumaki

Książka początkowo się dłuży i mało się dzieje. Jednak im dalej się czyta to akcja zaczyna przyspieszać. Policjanci zaczyna sprawniej działać. Zaczynają się pościgi. Jednak to się zaczyna dziać kiedy przyjeżdża as ze śląska nadkomisarz Polański. W książce za dużo jest złych ludzi i człowiek zaczyna się gubić kto jest kim i dla kogo pracuje.

Książka początkowo się dłuży i mało się dzieje. Jednak im dalej się czyta to akcja zaczyna przyspieszać. Policjanci zaczyna sprawniej działać. Zaczynają się pościgi. Jednak to się zaczyna dziać kiedy przyjeżdża as ze śląska nadkomisarz Polański. W książce za dużo jest złych ludzi i człowiek zaczyna się gubić kto jest kim i dla kogo pracuje.

Dobra, lekka książka na wakacje. Jak najbardziej polecam!

Dobra, lekka książka na wakacje. Jak najbardziej polecam!

Świetna lektura na lato. Czytałem jednym tchem, nie mogłem się oderwać, noc zarwana :). Dobrze skonstruowana fabuła w realnym świecie Półwyspu Helskiego. Polecam!

Świetna lektura na lato. Czytałem jednym tchem, nie mogłem się oderwać, noc zarwana :). Dobrze skonstruowana fabuła w realnym świecie Półwyspu Helskiego. Polecam!

Trochę przeciągnięte, miejsacami nieco nużące. Akcja rozkręca się odrobinę za wolno. Wstępnie zarysowane wątki wydają się bardzo interesujące i wiele obiecujące. Rozwój wypadków rozczarowuje. Półwysep Helski, Bałtyk, tajemnice historii wszystko to daje zręcznemu pióru duże pole do popisu. Autorzy niewiele z tego wykorzystali. Historia jaką stworzyli bardzo banalna, a szkoda. Podsumowując jednym zdaniem, rzecz bardzo przeciętna, przeczytać się da, ale nie zachwyci.

Trochę przeciągnięte, miejsacami nieco nużące. Akcja rozkręca się odrobinę za wolno. Wstępnie zarysowane wątki wydają się bardzo interesujące i wiele obiecujące. Rozwój wypadków rozczarowuje. Półwysep Helski, Bałtyk, tajemnice historii wszystko to daje zręcznemu pióru duże pole do popisu. Autorzy niewiele z tego wykorzystali. Historia jaką stworzyli bardzo banalna, a...

Okładka,ma taki nordycki charakter.Jednak,treść ,jest dla mnie przeciętna.
Owszem,akcja w Pucku.Jest ciekawa,bo nie zawsze kryminał Polski.To,nie tylko Warszawa czy Wrocław.
Ale,brakowało mi topografii Pucka.
Słowa po kaszubsku ? Dobrze,że były.Tylko,gdzie tu tłumaczenia ?

Porwanie,dziewczyny ? Niezły pomysł.Tylko,Ci porywacze tacy jacyś mało gramotni ?
I naprawdę nie było,już innego pomysłu.By,miejscowy bogacz to,właściciel smażalni ryb.Co w Pucku,tylko na rybach się robi kasę ?
Dla mnie książka,przeciętna.

Okładka,ma taki nordycki charakter.Jednak,treść ,jest dla mnie przeciętna.
Owszem,akcja w Pucku.Jest ciekawa,bo nie zawsze kryminał Polski.To,nie tylko Warszawa czy Wrocław.
Ale,brakowało mi topografii Pucka.
Słowa po kaszubsku ? Dobrze,że były.Tylko,gdzie tu tłumaczenia ?

Porwanie,dziewczyny ? Niezły pomysł.Tylko,Ci porywacze tacy jacyś mało gramotni ?
I naprawdę nie...

Do polowy książki czytało mi się ciezko, była nudnawa. Później zaczęła mnie interesować bardziej, Ale ne mogę obiecać ze wrócę jeszcze do książek tych autorow.

Do polowy książki czytało mi się ciezko, była nudnawa. Później zaczęła mnie interesować bardziej, Ale ne mogę obiecać ze wrócę jeszcze do książek tych autorow.

Po 80 stronach zrezygnowałam...

Po 80 stronach zrezygnowałam...

może być.

może być.

„Sierpniowe kumaki” Ostaszewskiego i Sajkiewicz zapowiadał się jako nasz kolejny polski kryminał. I teoretycznie coś podobnego dostałam. Morderstwa są, przestępstwa gospodarcze, nawet porwania. Tylko nie ma przyjemności z lektury. Gdyby nie nazwiska, mogłabym powiedzieć, że przez książkę przewija się jedna i ta sama postać, żaden bohater nie różni się od pozostałych, brak osobowości jakiejkolwiek. Do tego akcja, która poziomem kojarzyła mi się z powieściami dla młodzieży, jakie czytałam będąc nastolatką, a z których dawno wyrosłam, gdzie bohaterami są niezbyt rozgarnięci i przewidujący kilkunastoletni chłopcy. Tak do końca też nie wiem, o co chodziło w opisanych zbrodniach, a sama powieść zalatywała nudą. Nie polecam innym, sama tez postaram się omijać szeroko nazwiska autorów.

„Sierpniowe kumaki” Ostaszewskiego i Sajkiewicz zapowiadał się jako nasz kolejny polski kryminał. I teoretycznie coś podobnego dostałam. Morderstwa są, przestępstwa gospodarcze, nawet porwania. Tylko nie ma przyjemności z lektury. Gdyby nie nazwiska, mogłabym powiedzieć, że przez książkę przewija się jedna i ta sama postać, żaden bohater nie różni się od pozostałych, brak...

Ależ ja z tą książką mam problem!! Bo czyta się świetnie, tak lekko i przyjemnie, jak stare książki Chmielewskiej (ja, jako znawca, który przeczytał do tej pory aż jedną wiem, co piszę),dzieje się w lato nad morzem (a teraz bezśnieżna zima jest, więc nostalgia uderza),a dodatkowo jest taka... pozytywna. No i trupy są, wątek ekologiczny, bunkry się pojawiają i generalnie to taka książka idealna na urlop. Ale ludzie kochani, do dwusetnej strony jest fajsko, naprawdę fajsko. I fabuła się rozwija sympatycznie, i jakieś tam wątki poboczne migają i bohaterów sporo się robi, a od dwusetnej, jak się pojawia motyw rozwiązywania misternej zagadki kryminalnej, wszystko siada. A siada do tego stopnia, że superhiperprzegenialny detektyw nic nie rozwiązuje, bo mu się sprawa sama wyjaśnia, a wszystko gna w tak zawrotnym tempie, że aż dziw bierze, że to ta sama, leniwa książka co na początku!

No i dlatego mam problem, bo jak na kryminał to jest to cienkie, jak barszcz, ale za to idealnie pasuje to pozycji czysto wakacyjnych i chyba tylko tak należy "Sierpniowe kumaki" traktować, jak wakacyjną odskocznię od rzeczywistości (nawet jeśli czyta się w zimie). Tak, czy inaczej, czasu spędzonego z tą pozycją nie żałuję, bo za dobrze się bawiłem.

Ależ ja z tą książką mam problem!! Bo czyta się świetnie, tak lekko i przyjemnie, jak stare książki Chmielewskiej (ja, jako znawca, który przeczytał do tej pory aż jedną wiem, co piszę),dzieje się w lato nad morzem (a teraz bezśnieżna zima jest, więc nostalgia uderza),a dodatkowo jest taka... pozytywna. No i trupy są, wątek ekologiczny, bunkry się pojawiają i generalnie...