Reklama
Grupa dyskusyjna:
Konkursy LubimyCzytać.pl
Dyskusji:
2172
Czytelników
932837
Kategoria

Pierwsze kroki w dorosłym życiu – wygraj książkę „Horyzont”.

LubimyCzytać
utworzył 01.10.2019 o 11:10

Czasami prawda rozciąga się daleko za horyzont. Jałowe lata bez wschodów i zachodów słońca. Wspomnienia jak burza piaskowa, jak skrzypienie desek w starym domu. Smugi przeszłości płytko pod skórą. Gry komputerowe i bułgarski rap. Maniek i Zuza mieszkają po sąsiedzku na warszawskim Mokotowie. On, były saper, próbuje spisać wspomnienia z misji w Afganistanie, mając nadzieję wreszcie stamtąd wrócić. Ona, dziecko pokolenia Y, uczy się żyć na własny rachunek i mimowolnie zatraca się w rodzinnej tajemnicy. Choć z pozoru nic ich nie łączy, ciążą ku sobie, niezdolni i niechętni do pielęgnowania więzi z otoczeniem. Nowa książka Jakuba Małeckiego to zaskakująca opowieść o tęsknocie, przyjaźni i odwadze. O konfrontacji z zadrą – własną i cudzą. O próbach znalezienia właściwej wersji siebie.

Bohaterka powieści „Horyzont” stawia pierwsze kroki w dorosłym życiu i próbuje żyć na własny rachunek. A jak wyglądało to w waszym przypadku? Macie jakieś zabawne anegdotki, czy rzeczywistości udało się was znokautować?

Czekamy na teksty o długości nieprzekraczającej 1500 znaków ze spacjami.


Nagrody

Autorzy pięciu najciekawszych tekstów otrzymają egzemplarz książki.


Horyzont - Jacek Skowroński
Horyzont

Autor : Jakub Małecki

Czasami prawda rozciąga się daleko za horyzont. Jałowe lata bez wschodów i zachodów słońca. Wspomnienia jak burza piaskowa, jak skrzypienie desek w starym domu. Smugi przeszłości płytko pod skórą. Gry komputerowe i bułgarski rap. Maniek i Zuza mieszkają po sąsiedzku na warszawskim Mokotowie. On, były saper, próbuje spisać wspomnienia z misji w Afganistanie, mając nadzieję wreszcie stamtąd wrócić. Ona, dziecko pokolenia Y, uczy się żyć na własny rachunek i mimowolnie zatraca się w rodzinnej tajemnicy. Choć z pozoru nic ich nie łączy, ciążą ku sobie, niezdolni i niechętni do pielęgnowania więzi z otoczeniem. Nowa książka Jakuba Małeckiego to zaskakująca opowieść o tęsknocie, przyjaźni i odwadze. O konfrontacji z zadrą – własną i cudzą. O próbach znalezienia właściwej wersji siebie.

Regulamin
  • Konkurs trwa 1 - 7 paźdzniernika włącznie. W konkursie mogą wziąć udział jedynie osoby posiadające adres korespondencyjny w Polsce i posiadające konto na portalu lubimyczytać.pl.
  • Prace zamieszczane na serwerze portalu powinny spełniać następujące wymagania: Maksymalna waga ilustracji - 100 KB. Maksymalna szerokość - 300 px. Format pliku graficznego: .jpeg. Wymagania nie dotyczą grafik pochodzących z serwerów zewnętrznych
  • Odpowiedzi muszą być napisane samodzielnie. Kopiowanie części lub fragmentów tekstów, recenzji innych osób jest zabronione. Teksty nie mogą przekraczać 1500 znaków ze spacjami.
  • Każdy użytkownik może zgłosić tylko jedną pracę.
  • Zwycięzców wybiera administracja serwisu lubimyczytać.pl. Decyzja jest nieodwołalna.
  • Dane osobowe uczestnika (imię, nazwisko, adres korespondencyjny i numer telefonu) przetwarzane będą przez administratora serwisu lubimyczytać.pl w celu przeprowadzania konkursu, wysyłki nagród oraz analizy i statystyki . Dane osobowe zwycięzcy mogą zostać przekazane w celu wysyłki nagrody partnerowi konkursu - Wydawnictwu Sine Qua Non. Więcej informacji o przetwarzaniu Twoich danych osobowych znajdziesz w naszej Polityce prywatności.
  • Adres i numer telefonu zwycięzcy powinien zostać nadesłany do dwóch tygodniu od daty ogłoszenia wyników konkursu. Po tym terminie administracja lubimyczytać.pl dopuszcza wybór kolejnego laureata lub nieprzyznanie nagrody.

Lista wypowiedzi (48)

Dodaj wypowiedź

Aby napisać wypowiedź musisz być zalogowany.

2463
4
01.10.2019 11:10

 Horyzont Horyzont


905
195
01.10.2019 12:44

W moim wypadku wejście dorosłość było niczym postawienie pierwszych kroków na ginącym we mgle moście nad przepaścią – nie wiedziałam, co jest po jego drugiej stronie, czy utrzyma mój ciężar, ani czy nie jest pełen wyrw, przez które runę w dół. Nie miałam bowiem żadnego wsparcia ani ze strony rodziny, ani przyjaciół, byłam zdana wyłącznie na samą siebie. W związku z tym...

więcej

89
76
01.10.2019 18:07

W zasadzie to zaliczyłam same upadki.Zamieszkałam po studiach sama w wielkim mieście,które zamiast zachwycić,przytłoczyło mnie. Bez prawa jazdy,zdana na tramwaje,a wszędzie miałam daleko.Rywalizacja,wyścig szczurów,ogromne tempo życia i drożyzna spowodowały,że zapragnęłam jednak wrócić z powrotem pod skrzydła rodziców. Zostałam w swoim mieście i tu założyłam...

więcej

525
235
01.10.2019 18:57

Jestem niezniszczalna, nic mnie nie złamie i dam sobie radę choćby cały świat był przeciwko mnie!
Chciałabym tak powiedzieć, ale nie, mimo trzydziestki na karku i bogatego bagażu doświadczeń, wciąż chyba nie dorosłam. Pierwsze kroki w tym kierunku były odważne i zdecydowane, myślałam wtedy, że bycie dorosłym jest synonimem wolności, a to nie prawda.
Dorosłość to po...

więcej

262
3
01.10.2019 19:40

Mając kilka lat człowiek marzy by mieć kilkanaście. Mając kilkanaście chce się uzyskać już pełnoletność. Gdy już osiagnie się 2 z przodu człowiek wiele by dał by znów mieć kilka... Niestety z dorosłością jest jak z górą, pędzimy do wierzchołka i myślimy, że później będzie łatwiej i z górki, gdy wchodzimy na wierzchołek okazuje sie, że to był tylko krótki marsz, a szczyt...

więcej

189
0
01.10.2019 20:55

Przygodę z dorosłością zaczęłam od szukania odpowiedniego miejsca do zamieszkania jako porządna niewiasta wychowana w duchu katolickim reagowałam w myśl mądrości: "jeśli cię ktoś uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi", już był? Nie szkodzi mam jeszcze całe ciało, ach nie ma już miejsca? Cudownie teraz nic nie zaboli. Błąd. Zawsze mogą Ci zacząć wypadać włosy. Plując...

więcej

77
34
01.10.2019 21:44

Oj naiwności ty moja!
Byłam zielona jak tabaka w rogu a wszystkie rozumy pozjadałam.
Wydawało mi się że życie jest łatwe i proste.
W klasie maturalnej zaszłam w ciążę z chłopakiem z klasy. Choć znaliśmy się przez pięć lat szkoły, parą byliśmy raptem kilka miesięcy.
Czemu się nim zainteresowałam?
Podobał się mojej mamusi, co dotychczas w przypadku innych chłopców było...

więcej

66
0
01.10.2019 23:00

Moje pierwsze kroki w dorosłym życiu to samodzielne pofarbowanie włosów na kruczoczarny kolor. Duma spłynęła w strugach deszczu na randce z chłopakiem po śnieżnobiałej bluzce z pięknymi falbanami oraz zaskoczonej twarzy. Wyglądałam jak panda albo wiedźma z "Gumisiów".


1488
230
02.10.2019 07:34

Przeprowadziłam się na własne życzenie na drugi koniec Polski, byle jak najdalej od rodziców. Chciałam udowodnić im i sobie, że jestem niezależna i silna.Początki były trudne, bo praca w supermarkecie mnie nie uskrzydlała, a studia zaoczne w weekendy wysysały ze mnie resztki sił. Mimo to nie poddałam się choć często, siedząc w dzielonym z dwoma innymi osobami mieszkaniu,...

więcej

43
1
02.10.2019 10:29

Myślę, że postawiłam pierwsze kroki w moim życiu szybciej niż moi rówieśnicy. Kiedy chodziłam do trzeciej klasy gimnazjum, moi rodzice wyprowadzili się wraz z moim młodszym bratem. Zostawili mnie z prababcią, ze względu na dojazd do szkoły. Przyjeżdżałam do nich na każdy weekend i uwielbiałam te chwile. Rodzice myśleli, że babcia będzie się mną zajmować. Jednak było...

więcej

Reklama
zgłoś błąd